การประมูลเริ่มขึ้น

คุณหลิง: 100000

ร้านค้าวัสดุหมื่นสมบัติ: 101000

คุณหลิง: 102000

ร้านค้าวัสดุหมื่นสมบัติ: 150000

[เพียงความคิดลึกลับปรากฏขึ้นเพียงไม่กี่บรรทัด เจ้าของร้านค้าวัสดุหมื่นสมบัติที่เตรียมรับมือเรื่อง‘สกปรก’ไว้แล้วก็รีบขยี้ยันต์เทเลพอร์ตที่เตรียมไว้หนีไปอย่างรวดเร็ว

ทุกคน “…”

พวกเขามั่นใจแล้วว่าข้อความลึกลับอันนี้เป็นของคุณหลิง

ที่นี่มีคนจากทั่วทุกมุมโลก เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะหาคนสกุลหลิงเจอจากกลุ่มคนนับหมื่น

และไม่ต้องพูดถึงชื่อนี้เป็นของจริงเลย

เมื่อวัสดุถูกนำออกไป เจี๋ยนั่วบนเวทีก็ขยิบตาให้อวี้จูที่อยู่อีกด้าน

แต่อีกฝ่ายไม่ได้ชอบเขา

พอเห็นแบบนั้นเขาก็ทำได้แค่ยืนยิ้มแล้วพูดผ่านไมโครโฟนอย่างสุภาพ “เอ่อ...คุณหลิง การทำแบบนี้เป็นการรบกวนการประมูล โปรดอย่างทำแบบนี้อีก”

หลิงอี้ไม่อยากเป็นผู้ทำลายกฎเช่นกัน แต่พอเห็นเจี๋ยนั่วบนเวทีเขาก็อดสงสัยเรื่องคุณสมบัติกับโชคชะตาของ‘อันดับสองเดือนหก’ไม่ได้

เขาใช้ตาทิพย์และสอดส่องโชคชะตากับอีกฝ่ายทันที

แผงคุณสมบัติสูงกว่าผู้เล่นคนอื่นในระดับเดียวกันมาก พลังต่อสู้ถือว่าไม่แย่เลย

จากนั้นเขาก็ดูที่โชคชะตา

[วันที่25เดือนหก: หลังจบการประมูลได้รับข้อความจากหลี่อ้าว เขาขอให้ไปพบกันที่วงแหวนรอบนอกของเมืองปู้เยี่ย]

[ตามเวลานัด หลี่อ้าวมอบกุญแจให้และบอกสถานที่ที่สมาคมอัญมณีล้ำค่าเก็บวัสดุไว้ทั้งหมด เขายอมทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้พันธมิตรเสินได้ของไป]

[วันที่27เดือนหก แผนการรวบรวมวัสดุดำของ‘ศูนย์หนึ่ง’ยังไม่มีความคืบหน้า โดนทุบตีอีกครั้ง]

‘อืม เข้าใจแล้ว’

จาการดูโชคชะตาพบว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะจัดการกับเขาและนิสัยส่วนตัวก็ไม่ค่อยดีนัก

'แล้ววัสดุทั้งหมดของกลุ่มมณีเป่าอวี้ถูกเก็บไว้ที่ไหน?’

หลิงอี้แตะคาง มุมปากของเขายกยิ้มขึ้น

ในเมื่อหลี่อ้าวจะส่งวัสดุให้คนประเทศอื่น แล้วทำไมเขาไม่เก็บเข้ากระเป๋าตัวเองล่ะ?

มันจะเป็นทรัพยากรเริ่มต้นในการเปิดร้านของเขา!

เขาวางแผนจะนำหน้าคนอื่น!

ขณะที่หลิงอี้กำลังคิด ผู้เล่นกลุ่มหนึ่งท่ามกลางฝูงชนที่นั่งแถวหน้าลุกขึ้นยืน ด้านข้างของพวกเขาคือธง‘เฮอจง(รวมตัว)ของกิลด์เทพสวรรค์---เป็นเหมือนภาพวันรับปริญญา บนพื้นหลังธงสีเหลืองมีเงาเลือนรางเรียงกัน

เห็นได้ชัดว่าคนกลุ่มนั้นเป็นสมาชิกเทพสวรรค์รวมตัวกิลด์อันดับหนึ่งของไป๋อิง

“เจ้าของความคิดลึกลับยอู่ที่นี่แล้ว ไปตามหาเขากัน!”

“เราจะปล่อยให้เขาทำตามใจตัวเองไม่ได้!”

สมาชิกกิลด์ตะโกนใส่ฝูงชน

ทุกคนมองคนตะโกนด้วยความประหลาดใจ พวกเขาไม่กลัวว่าตัวเองจะโดนลอกคราบความลับหรือไง!?

แน่นอนว่าในวินาทีต่อมา ความคิดลึกลับได้ลอกคราบความลับทั้งหมดของคนกลุ่มนั้น

ต่อหน้าต่อตาทุกคน มีคนหน้าแดงไม่น้อยแต่ยังคงตะโกนต่อไป “ถ้าไม่เสียสละแล้วจะจับเขาได้ยังไง! ขอแค่จับเขาได้! หลังจากนี้เราจะแก้ปัญหาความคิดลึกลับได้อย่างสมบูรณ์!”

“ไม่อย่างนั้นถ้ามันโผล่มาอีกในวันข้างหน้า พวกเราก็ต้องซ่อนตัวทุกครั้งเลยไม่ใช่เหรอ?”

พอได้ยินสิ่งที่คนเหล่านี้พูด ฝูงชนก็เริ่มเกิดความโกลาหล

“มันสมเหตุสมผล แต่ฉันยังไม่อยากโดนลอกคราบ”

“งั้นพวกนายไปเป็นหนูทดลองกลุ่มแรกเลย ไปตามหาเจ้าของเสียงเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม!”

เกิดความโกลาหลขึ้นชั่วขณะ แต่ท้ายที่สุดก็ไม่มีใครลุกขึ้นยืน—ไม่มีใครเลย

พอเห็นแบบนั้นสมาชิกกิลด์เทพสวรรค์ที่ยืนขึ้นพูดก็เต็มไปด้วยความโกรธ

พวกเขาโดนเปิดเผยความลับต่อหน้าคนอื่น แต่ผลที่ได้คือคนกลุ่มนี้เอาแต่นั่งดู? แถมยังมองพวกเขาด้วยสายมองตัวตลกด้วย?

มีหลายคนที่มีจิตใจไม่มั่นคงและตะโกนด่าเจ้าของความคิดลึกลับ

[สติปัญญา-10%]

บนเวที เจี๋ยนั่วซึ่งเป็นประธานหนุ่มของกลุ่มการเงินเทพสวรรค์ออตัวปกป้องคนที่ขับข้องใจเช่นกัน เขาพูดผ่านไมโครโฟน “เจ้าของความคิดลึกลับโปรดอย่ารบกวนอีก พวกเรามีขีดจำกัดความอดทนเหมือนกัน”

พอเขาพูดคำเหล่านี้ออกมา ผู้เล่นทุกคนที่ดูอยู่ก็ตกอยู่ในความโกลาหล

ทุกคนมองหนุ่มสาวบนเวทีด้วยดวงตาเบิกกว้างแล้วคุยกระซิบกัน “อะไรน่ะ? เทพสวรรค์รวมตัวต่อต้านเจ้าของความคิดลึกลับเหรอ?”

“สมาชิกของกิลด์ลุกขึ้นก่อน จากนั้นก็เป็นประธานหนุ่ม หรือนี่จะเป็นคำสั่งจากคนอื่น?”

“มีเรื่องสนุกๆให้ดูแล้ว! กินแตงโมดีกว่า!”

ตอนนี้มีผู้เล่นยี่สิบล้านคนรวมตัวกันอยู่ที่วงแหวนที่สาม---ระหว่างการท้าทายทรัพยากรของเขต66มีคนแค่สิบล้านคน แต่ตออนี้มีพื้นที่มากมาย การรองรับคนจำนวนยี่สิบสามสิบล้านคนจึงไม่มีปัญหา

เมื่อข่าวเรื่องความคิดลึกลับกระจายออกไป ผู้คนจึงมารวมตัวกันที่นี่เพื่อดูเรื่องน่ามตื่นเต้น

ในเวลานี้เอง

พอเห็นข้อมูลคะแนนความรู้สึกที่ค่อยๆปรากฏให้เห็น หลิงอี้ก็จสู่ห้วงความคิด

[คุณดูดซับความรู้สึกอยากรู้77คะแนนของหวังหยุน]

[คุณดูดซับความรู้สึกตื่นเต้น72คะแนนของหวังหยุน]

[คุณดูดซับความรู้สึกคาดหวัง66คะแนนของหลี่เฟิง]

[…]

เขารู้อยู่แล้วว่าผู้คนสามารถให้คะแนนความรู้สึกได้มากมาย

และตอนนี้เขากำลังคิดว่าควรใช้โอกาสนี้ทำอะไรบางอย่างดีไหม?

‘คะแนนกลายพันธุ์นั้นมากพอสำหรับฉันใช้เอง ถึงจะใช้กับหลินซูโหรวและคนอื่นๆด้วยก็น่าจะพอเหมือนกัน’

‘แต่ถ้ามีมากกว่านี้เวงลาใช้มันก็จะไม่ลำบาก ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องหารายได้เสริมสักหน่อย’

เมื่อเขากำลังจะเริ่มสร้างปัญหา เจี๋ยนั่วบนเวทีที่อยู่ภายใต้[รัศมีลดปัญญา]หยิบไอเทมตรวจสอบออกมาและพูดผ่านไมโครโฟน “นี่เป็นไอเทมตรวจสอบที่สามารถตรวจจับได้ว่าไอเทมชิ้นไหนกำลังใช้งานอยู่ แค่ฉันเริ่มการตรวจสอบ ตำแหน่งของคุณก็จะถูกเปิดเผยทันที”

“ฉันขอแนะนำให้คุณเลือกใช้ความคิดลึกลับโดยเร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นฉันจะใช้มัน!”

[คุณดูดซับความรู้สึกแปลกใจ 92 จุดของหวงหยวน]

[คุณดูดซับความรู้สึกแปลกใจ 96 จุดของอาหมี่เอ่อร์]

“…”

ทุกคนมองเจี๋ยนั่วหนุ่มหล่อบนเวทีที่รู้จักในชื่อ‘อันดับหนึ่งเดือนหกภายใต้ศูนย์หนึ่ง’ด้วยความแปลกใจราวกับว่าเพิ่งเคยเจอเขาครั้งแรก

บนเวที

เจี๋ยนั่วหัวเราะเสียงดัง

[สติปัญญา-50%]

“ฮ่าฮ่าฮ่า พอคิดว่าจะได้เจอเจ้าของความคิดลึกลับแล้วฉันก็ตื่นเต้นจนห้ามใจตัวเองไม่อยู่เลย! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

ทุกคนมองเขาอย่างมีความหวังและรอให้เขาใช้ไอเทม

[สติปัญญา-60%]

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”

ทุกคนมองหน้ากันด้วยความตกใจ

[สติปัญญา-70%]

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”

ทุกคนมองเขาเงียบๆด้วยรอยยิ้ม

เจี๋ยนั่วถือไมโครโฟนไว้ในมือทั้งสองข้างแล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่งบนเวทีการประมูล “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”

อวี้จูอยู่ที่ยืนอยู่ข้างๆตะลึง เธอรู้สึกอายมากที่ต้องยืนบนเวทีร่วมกับเขาดังนั้นเธอจึงรีบวิ่งหนีไป

ทุกคนที่อยู่ที่นั่นตะลึง

“เขาหัวเราะอะไร?”

“ไม่รู้ดิ”

[เจี๋ยนั่วมีความสุขมากเมื่อเขาคิดว่าจะหาตัวเจ้าของความคิดลึกลับเจอ เขารู้สึกตื่นเต้นจนควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้]

[ตอนนี้เขาแค่อยากหัวเราะตลอดไป]

ด้วยคำอธิบายของความคิดลึกลับทุกคนจึงเข้าใจสถานการณ์นี้

ในตอนนั้นเองหม่าเจี๋ยซึ่งเคยแข่งประมูล‘หญ้าหอม’วัสดุระดับAกับหลิงอี้ ก็รีบขึ้นไปบนเวทีแล้วตบหน้าเจี๋ยนั่วพร้อมกับตวาดใส่ “ตื่นได้แล้ว!”

ใครก็ตามที่มีสายตาที่เฉียบแหลมจะเห็นว่าตอนนี้เจี๋ยนั่วได้รับผลกระทบจากพลังลึกลับบางอย่าง

ด้านล่าง

พอเห็นหม่าเจี๋ยง้างมือจะตบเจี๋ยนั่ว ดวงตาของหลิงอี้ก็เป็นประกาย เขาใช้เอฟเฟกต์เพิ่มความเจ็บปวด30เท่าของ[จักรพรรดิสองหน้า]ทันที

ทันใดนั้นเสียง‘เพี๊ยะ’และเสียงกรีดร้องที่น่าสลดใจได้ดังผ่านไมโครโฟนเหนือวงแหวนชั้นในของเมืองปู้เยี่ย

“อ๊าาาา!!!”

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้อง ทุกคนถึงกับขนลุกเหมือนได้สัมผัสด้วยตัวเอง

“หม่าเจี๋ยโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว การตบครั้งนี้คงจะเจ็บน่าดู”

“ฉันได้ยินมาว่าสองคนนี้มีความเห็นไม่ลงรอยกันอยู่ตลอด ดูแล้วเขาน่าจะตบแบบสุดแรง!”

หม่าเจี๋ยที่ยืนอยู่บนเวทีตะลึง

พอเห็นเจี๋ยนั่วสลบเพราะความเจ็บปวดและสีหน้าตกตะลึงของทุกคน เขาก็รู้ทันทีว่าไม่สามารถชำระล้างความผิดนี้ได้แล้วต่อให้กระโดลงแม่น้ำหวงก็ตาม

“ฉันไม่ได้ตบแรงขนาดนั้น” เขาตะโกนใส่ฝูงชน

[เขาตบหน้าแบบสุดแรงเกิด]

“ไม่ใช่เรื่องของฉัน!”

[ไม่ใช่เรื่องของเขาที่จะตบลูกชายของประธานจนสลบ?]

“ฉันหมายความว่าฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เขาสลบ!”

[หม่าเจี๋ยหมายความว่าเขาคิดไม่ถึงว่าประธานหนุ่มผู้หล่อเหลาจะบอบบางถึงขั้นที่สลบด้วยการโดนตบหน้าครั้งเดียว]

“แกทำให้ฉันโกรธแล้วว!”

ความอดทนของหม่าเจี๋ยโดนความคิดลึกลับบั่นทอนจนหมดลง เขาก้มลงหยิบเครื่องตรวจสอบในมือของเจี๋ยนั่วและกำลังจะใช้มัน แต่กลายเป็นว่าไอเทชิ้นนี้ถูกเจี๋ยนั่วผูกมัดเอาไว้เขาจึงใช้งานมันไม่ได้

“อ๊ากกก!!!”

หลิงอี้เดินอย่างอารมณ์ดีบนถนนวงแหวนรอบนอกของเมืองปู้เยี่ย

ในช่วงเวลาสั้นๆนี้เขาดูดซับคะแนนความรู้สึกได้มากกว่า400,000!

หลังจากการแปลงเป็นคะแนนกลายพันธุ์ก็มีมากกว่า4,000!

“ถึงจะโดนขัดจังหวะประมูลอีกรอบ แต่ไม่เป็นไร”

เขาและหยุนจีมามองไปรอบๆใกล้ประตูของวงแหวนรอบนอก ในไม่ช้าก็พบกับร่างของหลี่อ้าว

“ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่~”

คนประเภทนี้ที่อยากอุทิศความมั่งคั่งให้กับประเทศอื่นก่อนจะโดนจับ เขาไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อยที่จะปล้นคนแบบนี้