ตอนที่ 239

ทักษะปรุงยา --> ทักษะสร้างยา

กลุ่มหลิงอี้เริ่มปกปิดตัวตนก่อนจะลงมือ

ครั้งนี้เขาไม่ได้ใช้[หน้ากากไร้ลักษณ์]แต่ใส่หน้ากากเสือทั่วไปแทน

ในเมืองปู้เยี่ยแห่งนี้มีคนคอยขายหน้ากากอยู่มากมาย

ขณะที่เดินไปหาหลี่อ้าว อีกฝ่ายก็เห็นพวกเขาแล้วตะโกนใส่ทันที “หยุด! พวกแกเป็นใคร!”

หลี่อ้าวระวังตัวมาก

หลิงอี้ชำเลืองมองซ้ายขวา พอไม่เห็นใครอยู่รอบๆใบหน้าภายใต้หน้ากากนั้นจึงเผยรอยยิ้ม เขาไม่ตอบกลับแต่หยิบกระดิ่งพูดความจริงออกมาสั่น

กริ๊งกริ๊ง~

พอได้ยินเสียงนี้หลี่อ้าวก็ตกอยู่ในภวังค์ครู่หนึ่ง

เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้งเขาตระหนักได้ว่าตัวเองยังปกติดีอยู่ เขาหยิบอาวุธออกมาตั้งท่าเตรียมสู้แล้วตะโกนถามอีกครั้ง “พวกแกเป็นใคร!?”

เขารู้ดีว่าถ้าเขากลับไปตอนนี้จะโดนจับทันที ทางเดียวที่เขาจะปลอดภัยคืออยู่ในเมืองปู้เยี่ย

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่อยากดึงความสนใจมากเกินไป

“สมาคมอัญมณีล้ำค่าซ่อนวัสดุทั้งหมดไว้ที่ไหน?” ชายสวมหน้ากากเสือพูด

เมื่อได้ยินแบบนั้นหลี่อ้าวจึงผงะครู่หนึ่งแล้วหัวเราะเสียงดัง “ฮ่าฮ่าฮ่า! “

“แกคิดว่าฉันจะบอกว่าสมาคมอัญมณีล้ำค่าซ่อนวัสดุทั้งหมดไว้ใต้น้ำใสของนครเหวินซง ซึ่งพวกเราสร้างความปลอดภัยให้มันโดยใส่ไว้ในมิติแยก”

หลังพูดจบสีหน้าของหลี่อ้าวก็แข็งทื่อ

ปากของเขาบอกข้อมูลทุกอย่างเอง?

“แล้วจะเข้ามิติแยกได้ยังไง?” อีกฝ่ายถามอีกครั้ง

“แกแกแกจะเข้ามิติแยกต้องใช้ อุ๊บ”

พอเห็นหลี่อ้าวใช้มือปิดปากตัวเองในขณะที่ก้าวถอยหลัง หลิงอี้จึงก้าวเท้าหนึ่งก้าว เขาไปโผล่หน้าอีกฝ่ายเหมือนสายฟ้าแลบและใช้‘ฝ่ามือพายุ’ตบหน้า

ปัง!

ร่างของหลี่อ้าวหมุนเหมือนลูกข่าง เมื่อโดนฝ่ามือนี้ตบหน้าร่างของเขาก็หมุนอยู่ในอากาศหลายร้อยครั้งและกระเด็นไปไกลหลายหมื่นเมตร

——ในการต่อสู้ปกติ ความแข็งแกร่งหรือพลังงานของทั้งสองฝ่ายจะหักล้างกัน ในส่วนที่เหลือที่ไม่ได้หักล้างสามารถทำลายพื้นที่โดยรอบหนึ่งร้อยเมตรหรือหนึ่งพันเมตรได้อย่างง่ายดาย

และฝ่ามือเมื่อกี้คือพลังต่อสู้ความแข็งแกร่งของหลิงอี้ที่มีมากกว่าหนึ่งแสน!

เขายกเท้าขึ้นและวางลง แต่ร่างของเขาเทเลพอร์ตจากจุดเดิมไปยังด้านข้างของหลี่อ้าวและเหยียบหลี่อ้าวที่กำลังกลิ้งอยู่

“จะเข้ามิติแยกได้ยังไง?” เขาถามอีกครั้ง

ตอนนี้เขาใช้เอฟเฟกต์ของ[กระดิ่งพูดความจริง]กับหลี่อ้าว ซึ่งมันจะบังคับให้อีกฝ่ายพูดความจริง

หลี่อ้าวที่ยังสับสนอยู่ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ปากของเขาก็ขยับไปเอง “ต้องใช้กุญแจ เอากุญแจออกมาพูดรหัสลับ‘หยกล้ำค่าอัญมณีสวรรค์’แล้วมิติแยกจะปรากฏขึ้น”

“กุญแจอยู่ในกระเป๋าเป้หรือเปล่า?”

“ใช่”

ตอนมาที่นี่หลิงอี้ได้เตรียมแผนสองรอไว้แล้ว

เขาหยิบไอเทม[ถุงมือนักล่า]จากกระเป๋าเป้ออกมาสวมที่มือแล้วก้มตัวสัมผัสหน้าอกหลี่อ้าว

[ถุงมือนักล่า (B)]: เมื่อสัมผัสกับอีกฝ่ายจะสามารถเปิดกระเป๋าเป้ของอีกฝ่ายได้ เลือกไอเทมหนึ่งอย่างนำมาใส่กระเป๋าเป้ของตนเอง

เอฟเฟกต์ที่ทรงพลังเช่นนี้แน่นอนว่าต้องไอเทมกลายพันธุ์

ก่อนกลายพันธุ์ มันมีแค่เอฟเฟกต์ขโมยไอเทมแบบสุ่มจากอีกฝ่ายเมื่อสัมผัสอีกฝ่าย

จกานั้นไม่นานเขาก็เจอกุญแจของมิติแยกและเก็บมันใส่ในกระเป๋าเป้ของตัวเอง พอทำเสร็จแล้วเขารู้สึกโล่งใจขึ้นมาก

'หึ ขั้นต่อไปคือกำจัดผู้ชายคนนี้’

หลิงอี้มองไปรอบๆ - นี่คือจุดที่มีต้นไม้กระจายอยู่นอกเมืองซึ่งห่างจากเมืองปู้เยี่ยมากกว่า10,000เมตร

นอกจากหยุนจีและคนอื่นที่ตามมา แถวนี้ไม่มีใครอีกแล้ว

“พักก่อนแล้วกัน”

หลิงอี้เพิ่มความเจ็บปวดสามสิบเท่าตรงส่วนหัวอีกฝ่ายจากนั้นควบแน่นบอลลมแล้วปาใส่

ใบหน้าของหลี่อ้าวบิดเบี้ยวทันที เขาหมดสติโดยไม่ส่งเสียงเพราะความเจ็บปวดมหาศาล

“ฮี่ฮี่~”

หลิงอี้ยิ้มกว้าง เขาใช้[ถุงมือนักล่า]กวาดของที่ประโยชน์ทั้งหมดในกระเป๋าเป้หลี่อ้าว จากนั้นทิ้งหลี่อ้าวไว้ตรงโคนต้นไม้แล้วจากไปพร้อมกับสาวๆ

เมื่อกลับมาโลกปัจจุบัน หลิงอี้เทเลพอร์ตไปยังนครเหวินซงผ่าน[เครื่องเทเลพอร์ตทั่วโลก] เขาเจอวัสดุทั้งหมดของสมาคมอัญมณีล้ำค่าที่ใต้น้ำใสและเก็บพวกมันทั้งหมดกลับไป

เมื่อเขากลับถึงบ้านอีกครั้ง เขาส่งข้อความบอกให้นักบุญดาวฟีนิกซ์ไปจับคนในจุดที่กำหนดของเมืองปู้เยี่ย

จากนั้นไม่นานอีกฝ่ายตอบข้อความกลับมา

[ทูตหงส์แดง: ฮ่าฮ่า ฉันจับมันได้แล้ว นี่เป็นปลาตัวใหญ่เลย!]

[ถ้าคุณไม่เปิดโปงมัน พวกเราคงไม่รู้ว่าสมาคมอัญมณีล้ำค่าจะแอบจัดหาวัสดุให้กองกำลังของประเทศอื่น]

[ศูนย์นหึ่ง: พวกเขาซื้อขายกันผ่านฟอรัมใช่ไหม?]

[ทูตหงส์แดง: ใช่! นี่เป็นวิธีซื้อขายที่ลับที่สุด ทั้งสองฝ่ายสามารถซื้อขายได้ในขณะที่อยู่บ้านของตัวเอง ตอนนี้ทั่วโลกต่างทำอะไรกับการซื้อขายแบบนี้ไม่ได้]

[แต่ผู้ชายคนนี้พูดถึงคนที่สวมหน้ากากเสือด้วย]

[ศูนย์หนึ่ง: ฉันเอง และฉันเป็นคนเอาวัสดุพวกนั้นมาด้วย]

[ทูตหงส์แดง: โอ้ ไม่เป็นไร]

[ถ้าคุณต้องการวัสดุ หลังจากค้นหาเสร็จแล้วเราจะส่งวัสดุทั้งหมดไปให้คุณ]

[ศูนย์หนึ่ง: ตกลง] การสนทนาจบลง หลิงอี้ที่นอนอยู่บนโซฟาถอนหายใจยาว

เขาเงยหน้ามองเวลา: 22:17น.

นอกหน้าต่าง ท้องฟ้ายามค่ำคืนเต็มไปด้วยดวงดาว สายลมยามดึกพัดเอื่อยๆ

หลิงอี้บอกเรื่องการเปิดร้านให้พวกเธอฟัง

“เปิดร้านทำไมล่ะ?” หลินซูโหรวถามด้วยความสงสัย

“เพื่อทำเงินและเพิ่มค่าคุณสมบัติ พอได้กินยาสมบัติเยอะ ค่าคุณสมบัติที่มีก็จะมากขึ้นเป็นพิเศษ” หลิงอี้ตอบ

พอเห็นพวกเธอคิดว่ามันเป็นความตั้งใจของเขา เขาจึงอธิบายให้ฟัง

“ยาของฉันมีอัตราความสำเร็จ และฉันมีสูตรผสมยาสมบัติระดับสูงด้วย”

พอพูดประโยคนี้ออกไปพวกเธอก็เลิกกังวล

จากนั้นไม่นานหลิงอี้ก็สร้างร้านชื่อว่า‘ร้านขายยาอันดับหนึ่งของโลก’ในตลาดแลกเปลี่ยน

แค่เห็นชื่อร้านพวกเธอก็สัมผัสได้ถึงความมั่นใจของหลิงอี้

[แจ้งเตือน: คุณสร้าง‘ร้านขายยาอันดับหนึ่งของโลก’ ประเภท:ร้านยา]

[แจ้งเตือน: คุณต้องจ่าย1,000เหรียญทองต่อเดือนเพื่อรักษาการดำเนินงานของร้าน]

1,000เหรียญทองต่อเดือนไม่ได้มากหรือน้อยเกินไป นอกจากนี้ยังป้องกันไม่ให้ผู้เล่นเปิดร้านค้าแบบเอาแต่ใจจนส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ของร้านอื่น

ในเวลานี้ ถ้าผู้เล่นคนอื่นกดตรงแถบ‘ร้านขายยา’ของการแลกเปลี่ยนอีกครั้งและเลื่อนลงไปด้านล่าง พวกเขาจะพบว่ามี‘ร้านขายยาอันดับหนึ่งของโลก’เพิ่มขึ้นมาจากอันสุดท้าย

[ร้านขายยาอันดับหนึ่งของโลก]

[เจ้าของ: ศูนย์หนึ่ง]

[รายละเอียดร้านค้า: มุ่งมั่นที่จะสร้างร้านขายยาอันดับหนึ่งของโลก!]

[สินค้า: ยังไม่มี]

[สถานะ: ปิด]

“เอาล่ะ ตอนนี้สร้างเปิดแล้ว ขั้นต่อไปคือสร้างยาสมบัติ!”

หลิงอี้เปิดกระเป๋าเป้ดูวัสดุต่างๆ เขาตัดสินใจสร้างยาสมบัติระดับต่ำก่อน

ในบรรดายาสมบัติ โดยปกติแล้วยาที่เพิ่มคุณสมบัติถาวรจะให้ผลเพียงครั้งเดียวสำหรับผู้เล่นแต่ละคน

นอกจากนี้ยังมีบางอันที่ให้ผลแปลกๆ

ตัวอย่างเช่นยาแรงกาย ยาพลังชีวิต ยาพิษ สมุนไพรเร่งโต สมุนไพรขยายขนาดและสมุนไพรลดขนาดที่แทบจะไม่จำกัดจำนวนครั้งที่ให้ผล

ตอนนี้หลิงอี้ไม่ต้องการสร้างยาเพิ่มประสิทธิภาพ เขาตั้งใจจะเริ่มด้วยยาสมบัติที่พัฒนาคุณสมบัติถาวร

เพราะนี่เป็นวิธีที่สะดวกรวดเร็วที่สุดในการรับเหรียญทองจำนวนมากและชื่อเสียง!

“ในเมื่อร้านอื่นขายยาคุณสมบัติระดับDเป็นระดับสูงสุด ถ้าอย่างนั้นฉันจะเริ่มด้วยยาคุณสมบัติระดับC”

หลังจากตัดสินแล้วหลิงอี้ก็เริ่มสร้างยา

(ยาความแข็งแกร่งระดับ D + เศษหิน×18 + แก่นแท้ไฟ×6 → ยาความแข็งแกร่งระดับ C)

สูตรผสมอันนี้หลิงอี้เจอมาจากวัสดุที่วางกองอยู่บนโต๊ะ

เปิดใช้[ทักษะสร้างยา]