ศาลเจ้าป่า จากชื่อก็รู้แล้วว่าเป็นดินแดนลับที่มีป่าไม้

หลังจากเข้ามา หลิงอี้จึงไม่ได้แปลกใจ

เขาบินอยู่เหนือพื้นดิน50เมตร ภูเขาต่างๆเต็มไปด้วยต้นไม้เขียว ราวกับภูเขาถูกปกคลุมด้วยเส้นด้ายสีเขียว

เขาไม่เห็นแม้แต่จุดที่ตัวเองจะไป

บนยอดเขาไกลออกไป เขาเห็นตึกสีเขียวขนาดใหญ่ได้อย่างชัดเจน

หลิงอี้อ่านข้อมูลก่อนเข้ามาจึงรู้ว่านั่นคือศาลเจ้าป่า

มีข่าวลือว่าเทพป่าสถิตอยู่ในนั้น

[คุณเข้าสู่ดินแดนลับ‘ศาลเจ้าป่า’]

[แจ้งเตือน: ดินแดนลับจะปิดตัวลงในอีก6ชั่วโมง]

ข้อมูลสองอย่างปรากฏขึ้น

ในดินแดนลับใหญ่ไม่มีทางออกทางอื่น พูดได้ว่าพวกเขาต้องอยู่ในดินแดนลับจนครบ6ชั่วโมงเท่านั้นถึงจะออกไปได้

“ไปศาลเจ้าป่ากันเถอะ รอบก่อนมีคนเจอของดีที่นั่น!”

“ไม่เอา ฉันจะไปที่ทะเลสาบแห่งป่า ได้ยินมาว่ามีคนพบมอนสเตอร์หายากที่นั่น”

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปป่าเมเปิลแดง...”

พอมาถึงดินแดนลับผู้เล่นก็ตะโกนพูดคุยและแยกย้ายกันไป

ดินแดนลับใหญ่ปรากฏขึ้นเดือนละครั้ง ทรัพยากรภายในจะฟื้นฟูทุกครั้งที่ปรากฏ

คนส่วนใหญ่ที่มาจึงอยากไปจุดที่บรรพบุรุษเจอสมบัติ

หยุนจีกวาดสายตามองทุกคนที่แยกกันออกไปจากนั้นมองไปหลิงอี้ “นายจะไปไหน?”

“ฉันจะไปของริมทะเลสาบก่อน จากนั้นค่อยเข้าป่าไปฆ่าวิญญาณต้นไม้พันปี” หลังจากทำสิ่งที่ต้องทำเสร็จแล้ว เขาจะได้ออกไปสมบัติอย่างสบายใจ

“โอ้? นายมาดินแดนลับเพราะสองอย่างนี้เหรอ?”

“ตามจริงแล้วเป้าหมายมีแค่วิญญาณต้นไม้พันปีเท่านั้น แล้วเธอล่ะ?” หลิงอี้ถามกลับ

“ฉัน...”

หยุนจีเม้มริมฝีปากจากนั้นส่ายหัว “ฉันไม่มีเรื่องที่ต้องทำหรอก ถ้านายไม่เข้ามาฉันก็คงไม่มา...เอาล่ะ นายไปที่ทะเลสาบก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันช่วยสู้กับวิญญาณต้นไม้พันปีให้เอง”

“นี่...”

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะควบคุมพลังเอาไว้แล้วปล่อยให้นายจัดการตอนท้าย”

“ได้ ขอบคุณ” หลิงอี้ตอบตกลงเพราะคิดว่างานน่าจะเสร็จเร็วขึ้นถ้าได้รับความช่วยเหลือจากเธอ

ต่อจากนั้นทั้งคู่ก็บินไปทางเดียวกัน

ผ่านไปไม่นานหลิงอี้ก็มาถึงริมทะเลสาบอันเงียบสงบ

ทะเลสาบนี้มีเนื้อที่ประมาณ300ตารางเมตร รอบทะเลสาบมีต้นหลิวเจ็ดถึงแปดต้น ใต้แสงแดดมีใบหลิวสีเขียวเรียวยาวลอยอยู่เหนือทะเลสาบ น้ำในทะเลสาบใสมากจนมองเห็นโขดหินด้านล่างทะเลสาบได้อย่างชัดเจน

นี่คือทะเลสาบขนาดเล็กที่รู้จักกันในชื่อทะเลสาบแห่งป่า

หลิงอี้ใช้ตาทิพย์ค้นหาใต้ต้นหลิว ในเวลาไม่ถึงนาทีเขาเจอไอเทมสามอย่างรวมถึง‘น้ำศักดิ์สิทธิ์กลางป่า’

ผ้าพันคอสีเขียวธรรมชาติ สมบัติระดับD

กระดาษยันต์สีเขียว สมบัติระดับC

และน้ำศักดิ์สิทธิ์กลางป่า วัสดุระดับA

สามอย่างนี้ล้วนเป็นสีเขียวทั้งหมด

หลังจากเก็บพวกมันทั้งหมดใส่กระเป๋าเป้ หลิงอี้ก็รีบตรวจสอบพวกมันทันที

[น้ำศักดิ์สิทธิ์กลางป่า (A)]: วัสดุ หลังจากดื่มจะเพิ่มพลังการฟื้นฟูพลังชีวิตของคุณสิบเท่าเป็นเวลา3ชั่วโมง ไม่ซ้อนทับกับเอฟเฟกต์ที่คล้ายกัน

“เอฟเฟกต์ถือว่าใช้ได้....

หลิงอี้ดูศักยภาพในการกลายพันธุ์ของมันและพบว่าอยู่ในระดับปานกลางเท่านั้น

ต่อจากนั้นเขาก็ใช้ตาทิพย์ซึ่งทำจนติดเป็นนิสัย

(น้ำศักดิ์สิทธิ์กลางป่า + คริสตัลป่า → คริสตัลสมบัติป่า)

(อากาศกำเนิดฟ้า + น้ำศักดิ์สิทธิ์กลางป่า + พลอยฟ้า + หัวใจผืนดิน→ สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์)

“หืม? นี่เป็นวัสดุผสมของสองไอเทมเหรอ?”

เขาหาข้อมูลในฟอรัมแต่เจอแค่ข้อมูลของคริสตัลสมบัติป่าซึ่งเป็นสมบัติระดับAที่ดีมาก

ไม่มีข้อมูลของสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์

แต่เขาพอเดาได้คร่าวๆจากข้อมูลของวัสดุอื่นๆ

“หัวใจผืนดินคือยาสมบัติระดับA ถ้าอย่างนั้นสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์น่าจะเป็นยาสมบัติระดับS”

“เก็บไว้ก่อนแล้ว เดี๋ยวค่อยไปดูทีหลัง”

ปล่อยเรื่องวัสดุอันนี้ไว้ก่อน เขาลุกขึ้นและบินไปในทางวิญญาณต้นไม้พันปีขณะเดียวกันก็ดูไอเทมอีกสองอย่างทีเพิ่งได้มา

แต่ทั้งสองอย่างมีศักยภาพในการกลายพันธุ์อยู่ในระดับปานกลางและมีของที่ดีกว่านี้อยู่ในร้านค้า ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจพวกมันอีก

จากนั้นไม่นานเขาก็มาถึงพื้นที่ของวิญญาณต้นไม้พันปีบอสมอนสเตอร์พิเศษเลเวล50

ในดินแดนลับใหญ่มีมอนสเตอร์จำนวนมากและมีเลเวลที่แตกต่างกัน เลเวลต่ำอาจจะเป็นสองถึงสาม เลเวลสูงอาจเป็นแปดเก้าสิบ

แม้ว่าวิญญาณต้นไม้พันปีจะมีเลเวล50ซึ่งไม่สูงมากนัก แต่ในด้านพลังต่อสู้ มันควรติดหนึ่งในสิบอันดับแรกของดินแดนลับใหญ่ศาลเจ้าป่า

ในเวลานี้

หยุนจีกำลังสู้อย่างดุเดือดกับวิญญาณต้นไม้พันปี

ป่านบริเวณนั้นกลายเป็นพื้นที่โล่งเนื่องจากการต่อสู้ของเธอ

ตอนที่หลิงอี้มาถึง เขาเห็นผู้เล่นหลายคนกำลังดูจุดนี้จากระยะหนึ่งร้อยเมตร

พวกเขาไม่ได้รีบไปหาสมบัติแต่รอดูอยู่ที่นี่ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้มีเจตนาดี

เขาใช้ตาทิพย์ตรวจสอบคนพวกนั้นและพบว่าเลเวลต่ำสุดคือห้าสิบถึงหกสิบ เลเวลสูงสุดคือมากกว่าเจ็ดสิบ

รับมือไม่ง่าย!

หลิงอี้คิดเรื่องนี้และตัดสินใจทำให้พวกเขากลัว

ห่างออกไปร้อยเมตร

เมื่อคนดูเหล่านี้เห็นชายหนุ่มบินอยู่ข้างหลังหยุนจี พวกเขายังหัวเราะออกมา “ฮ่าฮ่า เจ้านั่นจบเห่แล้ว”

“ตอนนี้หยุนจีกำลังเป็นเสือที่ล่าเหยื่ออยู่ ใครเข้าไปใกล้เธอจะขมวดคิ้วทันที”

สาวสวยที่ได้รับการปกป้องจากเสินลู่คือความประทับใจของผู้เล่นส่วนใหญ่ที่มีต่อหยุนจี

เนื่องจากสวยมากเป็นพิเศษเธอจึงเป็นที่นิยมในกลุ่มผู้เล่นเสมอ แม้ว่าเธอเป็นที่รู้จักน้อยกว่าหลิงอี้ แต่ผู้เล่นอย่างน้อยครึ่งหนึ่งต่างรู้จักเธอ

อย่างไรก็ตาม

สิ่งที่ทำให้พวกเขาแปลกใจคือหลังจากหยุนจีเห็นคนที่อยู่ข้างหลัง ไม่ใช่แค่ไม่โจมตีเขาเท่านั้น แต่เธอยังพูดกับเขาด้วยรอยยิ้มด้วย

“อะไรน่ะ!?” ผู้ชมต่างตกตะลึง

พวกเขามองจากระยะไกลและยืนยันว่าหยุนจีพูดคุยกับชายหนุ่มคนนั้นด้วยรอยยิ้มจริงๆ

“นี่นี่… หยุนจีมีคู่หูแล้วเหรอ? เธอต้องอยู่คนเดียวตลอดไปไม่ใช่หรือไง!?”

“ใครจะรู้เล่า..เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันเห็นหยุนจียิ้มแบบนี้ พวกเขาเป็นคู่รักกันหรือเปล่า?”

“เป็นไปไม่ได้ ไม่มีใครแตะต้องหยุนจีได้”

“แต่พวกเขาคงสนิทกันมากแน่”

ขณะที่คนดูเหล่านี้กำลังคุยกัน พวกเขาก็เห็นชายหนุ่มที่บินอยู่ยกมือขึ้น

ทันใดนั้นพายุขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนพื้นและ‘ปิดล้อม’พวกเขาทั้งคู่และบอสมอนสเตอร์ พายุใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วขณะที่หมุนด้วยความเร็วสูง

ทราย หิน และต้นไม้ที่อยู่บนพื้นต่างโดนพายุพัดปลิวขึ้นสูงหลายร้อยเมตรและหมุนวนอย่างรวดเร็ว

คนที่เห็นฉากนั้นต่างเบิกตากว้าง

“เป็นสกิลพายุที่แข็งแกร่งมาก พลังเวทของคนคนนี้สูงมากแน่!”

“ถอยเร็ว!”

มีบางคนถอยและมีบางคนที่ไม่ยอมแพ้ มีคนวิ่งไปที่พายุโดยคิดว่าสามารถทะลุผ่านกำแพงลมนี้ได้

น่าเสียดายที่คนนั้นไม่รู้เลยว่าพายุนี้สร้างมาจากสกิลระดับสิบดาว ทันทีที่ปะทะเข้ากับพายุ เขาก็เป็นเหมือนทรายที่โดนพัดปลิวอย่างง่ายดาย

ในเวลาไม่กี่วินาทีเขาก็หายไปเหมือนกับทรายเหล่านั้น

พอได้เห็นแบบนั้น คนที่ยังลังเลอยู่ก็รีบหันหลังหนีทันที