ตอนที่ 247

“โอ้? ไม่เลว”

หลิงอี้วนดูรอบป้ายหินที่โดนปกคลุมด้วยโคลนเหลือง เขาคิดว่ามันมีทรงพลังมากกว่าป้ายหินของโลกภายนอกซะอีก

แต่เขาเข้ามาเพื่อห้าป้ายหินโบราณสองประเภทเท่านั้น

ประเภทแรกคือป้ายหินโบราณในตำนาน

ประเภทสองคือป้ายหินที่ส่งผลต่อการดำเนินชีวิตประจำวัน - มันช่วยทำให้คนอื่นนึกถึงเขาบ่อยๆ

เขาไม่ได้สนใจป้ายหินที่ช่วยเพิ่มพลังต่อสู้

หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็พบป้ายหินโบราณแผ่นที่สอง แต่แผ่นนี้แตกหักไปแล้ว

มันหงายหลังในโคลนเหมือนกระเบื้องทั่วไปซึ่งทำให้เห็นได้ชัดกว่า

[ป้ายหินเพลิงแตกหัก]: ป้ายหินโบราณที่แตกหัก

มีลวดลายเปลวไฟบนพื้นผิวของป้ายหินโบราณแผ่นนี้ ดูแล้วน่าจะไว้ใช้เพิ่มพลังให้สกิลไฟ

หลิงอี้เดินต่อไป

หลังจากนั้นพักหนึ่งเขาเห็นหน้าผาตรงพื้นห่างออกไปสามเมตร เขาจึงวิ่งเข้าไปอย่างรีบร้อน

เมื่อไปถึงขอบหน้าผาเขาก็พบว่าไม่มีหมอกโคลนอยู่ใต้หน้าผา ทุกอย่างที่อยู่ด้านล่างสามารถเห็นได้ด้วยการมองครั้งเดียว

ด้านล่างมีป้ายหินโบราณหลายร้อยแผ่น พื้นที่นี้มีขนาดประมาณสนามฟุตบอลสี่สนาม มองจากระยะไกลแล้วจะเห็นเป็นสุสานป้ายหินโบราณ

พื้นที่โดยรอบนั้นเต็มไปด้วยหมอกโคลนจึงทำให้มองไม่เห็นรอบข้าง

หลิงอี้มองไปมาแต่ไม่พบสิ่งผิดปกติ ดังนั้นเขาจึงบินลงไปพร้อมกับจักรพรรดิน้ำแข็ง

[นับถอยหลัง: 7นาที33วินาที]

หลิงอี้ลอยอยู่บนอากาศเหนือพื้นดินสี่ห้าเมตรและใช้ตาทิพย์ตรวจสอบป้ายหินโบราณด้านล่างที่ยังมีสภาพสมบูรณ์อย่างรวดเร็ว

[ป้ายหินสายฟ้า]: สามารถประทับตราได้สูงสุดสิบล้านคนในเวลาเดียวกัน เพิ่มพลังสกิลสายฟ้าของผู้ประทับตรา5%

[ป้ายหินหมื่นอสูร]: สามารถประทับตราได้สูงสุดสิบล้านคนในเวลาเดียวกัน เพิ่มคุณสมบัติทั้งหมดของสัตว์อัญเชิญของผู้ประทับตรา5แต้ม

[...]

ขณะที่หลิงอี้ตรวจสอบป้ายหินโบราณโดยรอบ จักรพรรดิน้ำแข็งก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ

แม้ว่าเธอจะไม่มีความสามารถในการตรวจสอบ แต่สายตาของเธอเฉียบคมมาก

“เจ้านาย มีป้ายหินค่อนข้างพิเศษอยู่ตรงนั้น”

หลังจากเจอป้ายหินโบราณที่โดดเด่น จักรพรรดิน้ำแข็งก็นำตัวหลิงอี้มาทันที

หลิงอี้มองไปและเห็นว่าเป็นหินสีเขียวที่อยู่ในดินครึ่งหนึ่ง

แม้ว่าป้ายหินอื่นจะมีลวดลายต่างกัน แต่ลำตัวของป้ายหินยังคงเป็นสีเทา ป้ายหินที่มีสีต่างแบบนี้ถือว่าผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด

ตรวจสอบด้วยตาทิพย์

[ป้ายหินจิตสงบ]: เมื่อสิ่งมีชีวิตในระยะ100กิโลเมตรมีความโกรธหรือความต้องการฆ่าสูงเกินไปจะถูกบังคับให้ปล่อยความสามารถ‘จิตสงบ’เพื่อลดความโกรธหรือความต้องการฆ่าของพวกเขา, เอฟเฟกต์นี้สามารถใช้กับยูนิตได้สามครั้งต่อวัน

“โอ้?”

หลิงอี้ตาเป็นประกายทันทีเมื่อเห็นเอฟเฟกต์ของป้ายหินอันนี้

สิ่งที่เขาต้องการคือป้ายหินแบบนี้ที่แสดงผลในชีวิตประจำวัน!

“อันนี้แหละ!”

หลังจากดูบริเวณโดยรอบอีกครั้งในที่สุดหลิงอี้ก็เลิกลังเลเมื่อเขาเห็นว่าจุดอื่นล้วนเป็นป้ายหินโบราณทั่วไปที่เพิ่มพลังในการต่อสู้

หลังจากใส่ป้ายหินโบราณนี้ในกระเป๋าเป้แล้ว ทั้งสองคนก็ถูก‘เตะ’กลับไปยังโลกปัจจุบัน

เมื่อกลับมาถึงหลิงอี้ก็กลายพันธุ์มันทันทีทำให้ป้ายหินโบราณทรงพลังขึ้นอย่างมาก

ตรวจสอบมันอีกครั้ง

[ป้ายหินจิตสงบ]: ตั้งไว้บนผืนดินของประเทศ เมื่ออารมณ์ด้านลบของสิ่งมีชีวิตในประเทศนั้นสูงเกินไปจะถูกบังคับให้ปล่อยเอฟเฟกต์‘จิตสงบขั้นสูงสุด’เพื่อลบล้างอารมณ์เชิงลบและกระตุ้นอารมณ์เชิงบวก, เอฟเฟกต์นี้สามารถใช้กับยูนิตได้ร้อยครั้งต่อวัน

หลิงอี้นั่งดูเอฟเฟกต์อยู่บนโซฟาและจมสู่ห้วงความคิด

จักรพรรดิน้ำแข็งผมขาวชุดน้ำเงินกำลังถือ‘สารานุกรม’มองจากด้านข้างอย่าเชื่อฟัง เท้าหยกขาวเล็กๆของเธอเหยียบอยู่บนขอบโซฟา ขาขาวเนียนของเธออยู่ติดชิดกัน

ไอเย็นบางๆแผ่มาจากร่างกายของเธออย่างต่อเนื่องจึงทำให้เขารู้สึกเย็นสบาย

ในตอนนั้นเองเสียง‘บี๊บ’ก็ดังขึ้น มีคนส่งข้อความถึงเขา

เปิดขึ้นมาดู คนที่ส่งมาคือหนานกงหลี่

[ทูตหงส์แดง: คุณวางแผนจะทำลายโดมดำหรือเปล่า?]

[ศูนย์หนึ่ง: ห๊ะ?]

[ทูตหงส์แดง: ฉันมาถึงแล้ว]

ขณะที่หลิงอี้กำลังงง กริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น ‘ติ๊งต่อง’ ‘ติ๊งต่อง’

เปิดออกมาดู เป็นหนานกงหลี่นั่นเอง

พอพาเธอเข้ามาในห้องโถงเธอก็ถามว่า “คนที่เหลืออยู่ไหนล่ะ?”

“นอนพักอยู่ข้างบน”

“อ๋อ”

หนานกงหลี่มองจักรพรรดิน้ำแข็งแล้วนั่งบนโซฟาสีแดงไวน์ทางด้านซ้าย

เธอมองหลิงอี้ด้วยดวงตาสีแดงแล้วถามอีกครั้งด้วยสีหน้าจริงจัง “คุณวางแผนจะทำลายโดมดำหรือเปล่า?”

“เอ่อ ใช่”

“จริงเหรอ? ทำไมล่ะ?”

“นี่”

พอได้ยินคำถามหนานกงหลี่ หลิงอี้ก็ไม่สามารถตอบได้ชั่วขณะ

ในขณะที่เขากำลังสับสนอยู่นั้น จู่ๆก็มีเสียงอ่อนโยนดังมาจากชั้นบน “เพราะเขาคือคนแห่งปาฏิหาริย์”

ทั้งสองเงยหน้ามอง จะเป็นใครได้อีกถ้าไม่ใช่เสี่ยวหย่า?

“เซิ่งหย่า คุณมาทำอะไรที่นี่?”

หนานกงหลี่เด้งตัวขึ้นพร้อมกับมีสีหน้าแปลกใจ

เธอมองไปมาระหว่างผู้หญิงคนนั้นกับหลิงอี้ สายตาของเธอเหมือนจะพูดว่า ‘คุณสองคนกำลังคบกันอยู่เหรอ?’

“ฉันไม่ใช่เซิ่งหย่า ฉันเป็นร่างแยกของเธอชื่อเสี่ยวหย่า”

ขณะที่เสี่ยวหย่าพูด เธอก็เหมือนนางฟ้าชุดน้ำเงินค่อยๆบินลงมาจากชั้นบนไปอยู่ด้านข้างหลิงอี้

เท้าขาวหิมะของก้าวขึ้นไปบนโซฟา เธอนั่งลงเอาเข่าพาดไว้บนตักหลิงอี้ ใช้มือทั้งสองโอบคอเขาและพิงศีรษะไว้ตรงแขน

ผมดำขลับร่วงลงมาปกคลุมเสื้อผ้าของเขาครึ่งหนึ่ง

ภายใต้การซักถามที่น่าตกใจของหนานหลี่ หลิงอี้จึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง

“แบบนี้เอง”

หลังจากฟังคำอธิบายของหลิงอี้หนานกงลี่ก็หน้าแดงเล็กน้อย เธอพูดเสียงเบา “คุณเพิ่มหยางชี่แบบนี้เอง”

เธอมองดูสีหน้าหมกมุ่นของเสี่ยวหย่าและแอบสงสัยว่า ‘แปลก ถ้าเป็นอย่างที่พูดจริง เสี่ยวหย่าคนนี้ก็น่าจะอยู่ที่นี่ได้แค่วันเดียว แล้วทำไมเธอถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?'

หนานกงหลี่ระงับความสงสัยในใจ “ตามจริงแล้วที๋ฉันมาที่นี่ก็เพื่อดูว่าคุณมีความคิดที่จะทำลายโดมดำหรือเปล่า เรื่องที่สองคือถ้าคุณยืนยันที่จะไป ฉันจะมาถามคุณว่าต้องการรางวัลอะไร”

“อ่า มาเพราะเรื่องนี้เอง”

หลิงอี้เลิกคิ้วขึ้น หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาก็ความคิดขึ้น “พูดถึงรางวัล”

“ฉันขอไปดูคลังสมบัติของพันธมิตรเสินได้ไหม?”

“เอ๋!?”

หนานกงหลี่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เธอพยักหน้าแล้วตอบ “นี่ไม่ใช่เรื่องยากเลย ฉันคิดว่าพวกเขาน่าจะตกลงด้วยซ้ำ คำของ่ายๆแค่นี้เองเหรอ?”

“อืม”

ถ้าเป็นไปได้หลิงอี้อยากไปสัมผัสพวกมันด้วย

สุดท้ายแล้วถ้ามันไม่ใช่ไอเทมของเขาเอง เขาก็แค่สัมผัสเพื่อเปิดใช้การจำลองการกลายพันธุ์

——เขาต้องการคัดลอกสมบัติในคลังสมบัติ

เสินลู่มีมา20ปีแล้ว ในคลังสมบัตินั้นต้องมีไอเทมากมายที่เขาไม่เคยมาก่อนแน่นอน และอาจจะมีไอเทม‘มีเพียงชิ้นเดียว’ด้วย

มีข่าวมาว่าเครื่องมือเทพถูกเก็บไว้ในคลังสมบัติด้วย

“เอาล่ะ แล้วนอกเหนือจากนั้นล่ะ คุณต้องการรางวัลอื่นอีกไหม?” หนานกงหลี่ถามอีกครั้ง

หลิงอี้พูดอีกสองสามอย่างและพูดเสริมในตอนสุดท้าย “จริงด้วย ฉันเพิ่งได้ป้ายหินโบราณมาก เธอช่วยให้คนจัดสถานที่ไว้ให้ด้วย”

“ห๊ะ? โอ้ ได้เลย”

หนานกงหลี่พยักหน้า “พรุ่งนี้เราจะจัดสถานที่ไว้ให้”

“ดี พรุ่งนี้ฉันจะเอาไปวาง”

“อืม ของรางวัลยังเหมือนเดิมนะ”

“ไม่มีปัญหา”

หลังคุยกันเสร็จหนานกงหลี่ก็ไม่อยู่ต่อ เธอบอกลาทั้งสองและหันหลังจากไป