ตอนที่ 267

บ่อน้ำร้อนใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

พรมปูพื้นผืนเล็กบนพื้นถูกรายล้อมด้วยหญ้าเขียวขจี

หลิงอี้นอนอยู่บนนั้นโดยวางมือหนุนหัว หันหน้าไปบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนี้เหมือนกับโลกภายนอกทุกประการ พวกเขาสามารถเห็นแบบนี้ในโลกภายนอกได้

สิ่งที่เชื่อมต่อระหว่างมิตินี้กับโลกภายนอกคือประตูทางเข้า ทุกคนสามารถเข้าออกได้แค่ทางนั้น

ลมยามดึกที่เย็นเล็กน้อยพัดผ่านร่างกายเขา แต่ในคืนฤดูร้อนที่ร้อนระอุยังทำให้เขารู้สึกร้อนอยู่

“อยากได้ขนปรับอุณหภูมิอีกไหม”

ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้นก็มีเสียง‘พรึ่บ’จากบ่อน้ำพุร้อนข้างๆ มีคนลุกขึ้นจากบ่อน้ำพุร้อน

หลิงอี้หันไปมอง เห็นหลินซูโหรวขึ้นมาจากบ่อและกำลังเดินมาหาเขา

“ฉันเพิ่งได้รับข้อความจากป้า เธอจะมาหาพวกเรา”

“อ่า”

“ให้ฉันไปเปิดประตูให้เธอไหม? แล้วจะพาเธอเข้ามาหรือเปล่า?”

“แล้วแต่เลย”

เมื่อได้ยินแบบนั้นหลินซูโหรวจึงพยักหน้าเล็กน้อยและบินออกไป

“แปลก เธอมาทำอะไรที่นี่ในเวลานี้?” หลิงอี้สับสน

หลังจากนั้นไม่นานหลินซูโหรวก็พาหลินเซียนเข้ามา

เมื่อหลินเซียนเดินมาถึงขอบพรม เธอมองสิ่งรอบข้างแล้วเดาะลิ้น“จิ๊จิ๊จิ๊”

“ไม่คิดเลยว่านายจะรวยขนาดนี้ ตกแต่งที่นี่จนเหมือนสวรรค์เลย”

“คุณลืมหรือเปล่าว่าฉันเปิดร้านค้า?”

“ฮ่าฮ่า” หลินเซียนหัวเราะเล็กน้อย

เธอไม่ได้เดินเข้าไปในพรมแต่ดึงเก้าอี้ไม้ข้างๆมานั่งแทน

เธอสวมเสื้อขาวและกางเกงยีนสีน้ำเงิน เหมือนสาวสวยธรรมดาในเมือง นอกจากความสวยแล้วเป็นเรื่องยากที่จะเห็นอย่างอื่นเป็นพิเศษ

“มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า? ถ้าเป็นเรื่องเทพรังฉันรู้แล้ว”

“อืม นอกจากเรื่องนี้ ยังมีอีกเรื่องคือการแข่งขันท้าทายราชามอนสเตอร์ในวันพรุ่งนี้ นายจะเข้าร่วมหรือเปล่า?”

“ใช่ ฉันจะเข้าร่วมด้วย”

พอได้รับคำยืนยันจากหลิงอี้ หลินเซียนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ความท้าทายแบ่งเป็นความท้าทายเดี่ยวและความท้าทายคู่ ถ้านายจะท้าทายคู่ ฉันอยากรู้ว่านายมีคู่หรือยัง?”

“คุณอยากจับคู่กับฉัน?” หลิงอี้เลิกคิ้ว

“ใช่ ฉันมีไอเทมระดับSที่อยากได้อยู่ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะท้าทายด้วยตัวคนเดียว”

การแข่งขันท้าทายราชามอนสเตอร์เป็นกิจกรรมให้ผู้เล่นท้าทายราชามอนสเตอร์

หากคนคนหนึ่งกำจัดราชามอนสเตอร์หรือสองคนร่วมมือกันกำจัดราชามอนสเตอร์สองตัวได้ จะได้รับ[แพ็คเลือกไอเทมระดับS]

ถ้าไม่สามารถกำจัดราชามอนสเตอร์ได้จะได้รับรางวัลอื่นๆตามความเสียหายที่ทำกับราชามอนสเตอร์และระยะเวลาในการต่อสู้

“ได้”

ขณะที่เขากำลังลังเลก็ได้ยินเสียง‘ติ๊ง’

เปิดหน้าจอฟอรัม เป็นหนานกงหลี่ส่งข้อความมา

[ทูตหงส์แดง: คุณอยู่บ้านหรือเปล่า? ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณ]

[ศูนย์หนึ่ง: อยู่]

เขาเดาว่าเป้าหมายของหนานกงหลี่ต้องเหมือนกับหลินเซียนแน่นอน

ดังนั้นเขาจึงไม่รีบตัดสินใจและบอกให้หยุนจีพาเธอเข้ามา

เพียงสิบวินาทีหนานกงหลี่ก็ปรากฏตัวที่นี่

“ว้าว~”

รูม่านตาสีแดงที่ของเธอไม่สามารถหยุดมองไปรอบๆได้ เธอพึมพำด้วยความตกใจ “ที่นี่สวยมาก~”

“คุณใช้เงินไปเท่าไหร่กับการตกแต่งที่นี่?” เธอหันไปมองหลิงอี้

“นิดหน่อย แค่หลักสิบล้าน”

“ฉันรู้สึกเหมือนคุณกำลังเสแสร้ง”

“ฮ่าฮ่าฮ่า”

พอเธอทำให้หลิงอี้หัวเราะแล้ว หนานกงหลี่ก็หันไปจ้องหลินเซียนอย่างดุเดือด

เธอพูดด้วยความประหลาดใจ “หลิน หลินเซียน? คุณมาทำอะไรที่นี่?”

“ฉันเป็นป้าของซูโหรว”

“อ่อ”

พอได้ยินแบบนั้นเธอจึงเข้าใจทันทีว่าเธอเป็นคนกันเอง

เธอเลิกสนใจอีกฝ่ายแล้วพูดกับหลิงอี้อย่างจริงจัง “ฉันมาที่นี่ครั้งนี้เพราะความสามารถการสร้างยาของคุณ”

“หืม?”

หลิงอี้ผงะไปชั่วขณะจากนั้นพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันนึกว่าเธอมาเพราะเรื่องเทพรังกับท้าทายราชามอนสเตอร์ซะอีก”

หนานกงหลี่ส่ายหัว “ข้อมูลของหลินเซียนเร็วกว่าการแข่งขันท้าทายของฉัน ดูแลจันทร์มาหาฉันแล้ว”

“อ้อ”

เพราะอาซือหลันถูกเขาฆ่าติดกัน9ครั้ง ดูแลจันทร์ทูตมังกรฟ้าของเสินเซี่ยจึงกลายเป็นอันดับหนึ่งในช่วงเลเวล80-89

หลิงอี้เคยได้ยินเรื่องของคนคนนี้เช่นกัน ว่ากันว่าเธอเป็นผู้รับผิดชอบค่าอัจฉริยะของเสินเซี่ยและมักจะพา ‘อัจฉริยะ’เหล่านั้นไปฝึกฝนในดินแดนลับทั่วประเทศ

“จะว่าไปแล้ว สร้างยาที่เธอพูดหมายถึงอะไร?”

“หลังจากเราให้วัสดุคุณในครั้งก่อน คุณก็สร้างยาคุณสมบัติจำนวนมากในครั้งเดียว เราเดาว่าคุณมีวิธีสร้างยาในจำนวนมากเลยต้องการหาคุณสร้างยาให้”

เมื่อเห็นว่าการแสดงออกของหลิงอี้ปกติและไม่มีการต่อต้าน เธอจึงนั่งไขว่ห้างบนสนามหญ้าข้างๆ แล้วพูดต่อ “พันธมิตรเสินมีสมาชิกมากกว่าสี่ล้านคนทั่วประเทศ พวกเขาล้วนเป็นกำลังสำคัญในการปกป้องผู้คน พวกเขาจึงต้องการยาคุณสมบัติ”

“ดังนั้นเราจึงตั้งใจจะมียาคุณสมบัติทั้งห้าระดับEและระดับDอย่างละสิบล้านชุด”

พอได้ฟังแบบนั้น

หลิงอี้ถึงกับเลิกคิ้วขึ้นและพูดด้วยความประหลาดใจ “เยอะขนาดนั้นเลย!?”

“ใช่ ใช้บางส่วนเป็นของสำรอง”

“แล้ววัสดุล่ะ?”

“เราจะขายวัสดุให้คุณ”

“ได้”

หลิงอี้ที่ยังนอนอยู่บนพรมและมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวตอบว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันจะทำมันให้พรุ่งนี้ตอนว่าง”

พอได้รับการยืนยันจากเขาแล้วหนานกงหลี่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ภารกิจของฉันสำเร็จแล้ว”

เธอลุกขึ้นยืนแล้วปัดบั้นท้าย หันหลังกำลังจะจากไป

แต่ทันทีที่เห้นแสงแวววาวที่อยู่รอบบ่อน้ำร้อนกว้างขวาง เธอจึงทำใจเดินออกไปได้ยาก

เมื่อเห็นหินประดับขนาดเล็กกลางบ่อน้ำพุร้อน หนานกงหลี่เม้มปากพยายามข่มใจอยู่พักหนึ่งและเริ่มเดินไปที่ประตูไม้

เธอเดินหนึ่งก้าวและหันกลับมามองเพราะไม่เต็มใจจากไป

พอเห็นแบบนั้น หยุนจีในบ่อน้ำร้อนว่ายไปที่ขอบบ่อแล้วโบกมือพูดเสียงดัง “เสี่ยวหลี่ ทำไมเธอไม่เข้ามาเล่นฟองสบู่ด้วยกันล่ะ? มันดีมากเลยนะ”

หนานกหลี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ยังคงโบกมือแล้วหันหลังเร่งฝีเท้าจากไป

หลังจากเธอจากไป หลิงอี้กับหลินเซียนคุยกันต่อ

“เอาล่ะ เรามาร่วมมือกันเถอะ”

“ได้”

หลินเซียนตอบเสียงเบาแล้วพูด “ฉันจะอยู่ที่นี่อีกสามชั่วโมง”

“ไม่ใช่สามชั่วโมง แต่เป็นหกชั่วโมง”

“หืม?”

หลิงอี้ชี้เสาหินบนหินประดับ “เสากาลเวลา”

“ถาวร?”

หลินเซียนขมวดคิ้วแรง พูดด้วยความประหลาดใจ “ไม่ ตามที่ฉันรู้มาแม้แต่ผู้เล่นคนแรกที่ไปถึงชั้น10ของแต่ละหอคอยยังได้รับแค่เสากาลเวลาที่อยู่ได้50ชั่วโมง”

หลิงอี้ยิ้มโดยไม่อธิบาย

“อ่า นายคือศูนย์หนึ่ง เป็นเรื่องปกติที่จะมีเรื่องลึกลับมากมายที่อธิบายไม่ได้”

หลินเซียนถอนหายใจและไม่ได้พูดอะไร เธอลุกขึ้นดินไปที่บ่อน้ำพุร้อน “ถ้าอย่างนั้นฉันขอพักในบ่อน้ำพุหน่อยแล้วกัน”

“พวกเธอคงไม่ได้วางแผนจะทำอะไรกันอีกใช่ไหม?” เธอมองเขา

หลิงอี้ส่ายหัว “ไม่ต้องห่วง ตอนนี้ฉันอยากนอนพักผ่อน ไม่ทำอะไรทั้งนั้น”

“ดี ฉันจะไปสวนหินตรงนั้น อย่าตามมา”

หลิงอี้ไม่ตอบ เขาหาวแล้วโบกมือให้เธอ

[เริ่มวันใหม่ คุณได้รับเวลาจุติ3ชั่วโมง]

[เครื่องสร้างหินราตรีขั้นสูง: หินราตรีขั้นสูง+1]

[เหรียญทองสองเท่า: หินราตรีขั้นสูง +1]

วันที่30เดือน6 00:00 น.

ในวันสุดท้ายของเดือนนี้ นอกจากข้อมูลรายวันแล้ว ยังมีข้อมูลเพิ่มเติมปรากฏตรงหน้าผู้เล่นทุกคนด้วย