ตอนที่ 120

......

อากาศร้อนจัดในช่วงบ่ายของฤดูร้อน ต่อให้ตากแดดเพียงครู่เดียวก็ทำให้เหงื่อออกมาก

หลินซูโหรวมาที่ห้องเล็กอีกครั้ง เธอต้องการอาบน้ำผ่อนคลายก่อนทานอาหารกลางวัน

แม้ว่า[บ่อน้ำพุทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์]จะมีไอน้ำอุ่นตลอดเวลา แต่น้ำมีอุณหภูมิของน้ำแค่35องศาเท่านั้น ฤดูร้อนจะไม่ร้อนและฤดูหนาวจะไม่หนาว น้ำในนี้จะเป็นอุณหภูมิที่เหมาะสม

เธอถอดเสื้อแขวนไว้บนไม้แขวนที่อยู่ข้างๆจากนั้นหย่อนเท้าเปล่าลงในบ่อน้ำพุ—เพราะกำแพงบ่อน้ำพุสูงครึ่งเมตรเธอจึงก้าวข้ามกำแพงได้ลำบาก ดังนั้นเธอจึงวางเก้าอี้ตัวเล็กไว้ข้างๆเพื่อใช้เหยียบ

เธอเหยียบเก้าอี้และค่อยๆเหยียดขาเรียวขาวลงไปในผืนน้ำที่สงบนิ่ง

ทันทีที่นิ้วหัวแม่เท้าสัมผัสผิวน้ำ ระลอกคลื่นโปร่งแสงก็แกว่งไปมาตรงจุดที่สัมผัส

หลินซูโหรวยกมุมปากขึ้น เธอค่อยๆหย่อนเท้าอ่อนนุ่มของเธอลงจนในที่สุดก็ถึงก้นบ่อ

“อ๊า~”

เพียงแค่ขาเดียวก็ทำให้เธอรู้สึกยอดเยี่ยมจนต้องครางออกมาเบาๆ และใบหน้าของเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง

เธอใส่ขาอีกข้างอย่างรวดเร็วจากนั้นนั่งลงช้าๆโดยใช้หลังพิงกำแพง

“อาาา”

เธอรู้สึกเหมือนมีลิ้นนับไม่ถ้วนที่เลียร่างกาย ร่างกายของเธอผ่อนคลายอย่างควบคุมไม่ได้จนทำให้เธอรู้สึกสดชื่นมาก

เธอพิงกำแพงหินและคิดว่าจะหลับอยู่ตรงนี้

แต่เมื่อเธอหลับตาและวางแผนพักผ่อนครู่หนึ่ง ห้องอีกด้านหนึ่งก็มีการเคลื่อนไหวเล็กน้อย

ราวกับว่ามีคนดึงผ้าปูที่นอนออกและกำลังลุกจากเตียง

จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

......

หลิงอี้นอนไม่หลับเพราะอากาศร้อนเกินไป เขาจึงลุกจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำคลายร้อย

เขาถอดเสื้อออกขณะเดิน

เมื่อเขาเดินไปถึงประตูห้องเล็ก มองแวบแรกเขาเห็นบางอย่างสีขาวแต่เห็นไม่ชัดว่ามันคืออะไร

เมื่อมองอีกครั้งดวงตาของเขาก็บอกกว้างด้วยความแปลกใจ

“เธอ...”

“เธออยู่ในนี้! ถ้า...ถ้าอย่างนั้น....”

ก่อนจะพูดจบหลินซูโหรวก็จับเขาไว้แล้วพูดว่า “มานี่สิ ฉันบอกไปแล้วว่าฉันเป็นของนาย พวกเราไม่ต้องปิดบังกันหรอก เขามาสิในนี้ยังเหลือที่อีกเยอะ”

บ่อน้ำพุมีเส้นผ่านศูนย์กลางสามเมตร

ไม่ต้องพูดถึงสองคนเลย สิบคนลงพร้อมกันก้ยังได้

เมื่อได้ยินเธอพูดแบบนั้นหลิงอี้จึงพยักหน้าเดินเข้าไป

“แขวนเสื้อผ้านายไว้กับเสื้อผ้าฉันสิ”

“ได้”

ไม้แขวนมีแค่อันเดียว หลิงอี้จึงไม่สนใจรายละเอียดเล็กน้อยและแขวนเสื้อผ้าของเขาไว้ด้วย

จากนั้นเขาก็ก้าวเข้ามาในบ่อน้ำและนั่งลงช้าๆ

“อ่า...สบายตัวจริงๆ”

เขาเอนตัวพิงกำแพงบ่อน้ำพุเพลิดเพลินกับการนวดของบ่อน้ำพุขณะที่ชมทิวทัศน์สวยงามตรงหน้าด้วยอารมณ์เบิกบาน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาแช่บ่อน้ำพุร้อนกับคนอื่น ในทางเทคนิคแล้วมันไม่ใช่บ่อน้ำพุร้อนแต่ก็คล้ายคลึงกัน

เขารู้สึกว่าถ้าหลินซูโหรวอยู่กับเขา เขาอยู่ในนี้ครึ่งวันเลยก็ได้

“สรุปว่าครั้งที่แล้วนายพูดจริง”

หลินซูโหรวหน้าแดงพูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ “งั้นนายก็เป็นผู้เล่นใหม่เดือนมิถุนายนจริงๆ ฉันคิดไม่ถึงเลย...”

เธอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อนึกถึงวันที่สอง เพราะวันนั้นหลิงอี้แสดงดาบธาตุให้เธอเห็น

“นายไปถึงเลเวล10ภายในสองวัน..สุดยอดมาก”

ขณะที่พูดเธอก็จำสิ่งที่‘ศูนย์หนึ่ง’ทำในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาได้ ฆ่าราชามอนสเตอร์ บริจาคป้ายหินโบราณ และช่วยเขตของพวกเธอ

เมื่อคิดเรื่องนี้ดวงตาของเธอที่มองหลิงอี้ได้แสดงความชื่นชมและขอบคุณ

พอเห็นหลิงอี้ที่นั่งฝั่งตรงข้ามกำลังลูบผมราวกับว่าต้องการสระผม เธอจึงพูดขึ้นว่า “เดี๋ยวฉันสระผมให้”

“หืม? เอาสิ”

มีคนช่วยสระผมให้ย่อมดีกว่าสระเอง

หลินซูโหรวลุกขึ้นและเดินเท้าเปล่าไปหยิบผ้าเช็ดตัวสีเบจ เธอไม่สนใจว่าเท้าจะสกปรกไหมเพราะว่าหลังจากลงบ่อน้ำพุแล้วเท้าก็จะสะอาดเหมือนเดิม

เธอเดินมาที่หลงอี้พร้อมกับผ้าเช็ดตัว เธอจุ่มผ้าเช็ดตัวในมือลงน้ำจากนั้นคุกเข่าลงครึ่งหนึ่งแล้ววางผ้าเช็ดตัวไว้บนหัวอีกฝ่ายและเริ่มถูไปมา

หลิงอี้สะกิดแขนเธอและส่งสัญญาณว่าตาเธอบ้าง

แม้ว่าเธอหน้าแดงแต่เธอก็ทำอย่างเชื่อฟัง

......

ครึ่งชั่วโมงต่อ หลังจากแช่น้ำร้อนเสร็จแล้วหลิงอี้ก็พาหลินซูโหรวกลับไปที่ห้อง

ทิ้งบ่อน้ำพุทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์และไม้แขวนเสื้อว่างเปล่าไว้ตรงนั้น

......

คืนนี้ฝนตกหนักมาก

ขณะที่หลินซูโหรวไปเตรียมอาหารเย็น หลิงอี้ก็เริ่มตรวจสอบรางวัลที่เขาได้รับมา

ในอตนเที่ยงเขาได้รางวัลทั้งหมด6อย่าง เรียงจาก---

แพ็คเลือกสมบัติระดับA5ชิ้น แพ็คเลือกอาวุธระดับA5ชิ้น และยาคุณสมบัติระดับเทพ5เม็ด

ฉายาต่อสู้พิเศษ ยาสมบัติระดับS[เลือดทรราชจักรพรรดิมังกร] และ[ตั๋วสุ่มป้ายหินโบราณ]

“เคยกลายพันธุ์ตั๋วสุ่มป้ายหินโบราณแล้วครั้งหนึ่ง ตอนนี้คงใช้มันไม่ได้แล้ว”

“เหลืออีก5อย่างที่กลายพันธุ์ได้”

พอพูดจบหลิงอี้ก็กลายพันธุ์พวกมันทันที

เขาใช้คะแนนกลายพันธุ์เกือบ200จุด

ผลลัพธ์เป็นดังนี้-

แพ็คเลือกสมบัติระดับA → แพ็คเลือกสมบัติระดับS

แพ็คเลือกอาวุธระดับA → แพ็คเลือกอาวุธระดับS

ยาคุณสมบัติระดับเทพ → ยาคุณสมบัติเทพก้าวกระโดด

ฉายาต่อสู้พิเศษ [ผู้ผู้เบิกทางอันรุ่งโรจน์ของปาฏิหาริย์] → [ผู้เบิกทางอันรุ่งโรจน์ของปาฏิหาริย์](ชื่อไม่เปลี่ยนแปลงแต่เอฟเฟกต์เปลี่ยน)

เลือดทรราชจักรพรรดิมังกร(S) → เลือดทรราชเทพมังกร(S)

แน่นอนว่าเพราะเขาสามารถกลายพันธุ์ของแต่อย่างได้แค่ครั้งเดียว ดังนั้นเขาจึงเหลือแพ็คเลือกสมบัติระดับA 4ชิ้น แพ็คเลือกอาวุธระดับA4ชิ้น ยาคุณสมบัติระดับเทพ4เม็ดที่ไม่ได้กลายพันธุ์

มีของนับไม่ถ้วน

หลิงอี้เริ่มจัดการทีละอย่าง

“ฉันยังไม่อยากได้อาวุธและมีสมบัติแล้ว ถ้าอย่างนั้นเก็บของพวกนี้ไว้ในกระเป๋าเป้ก่อนแล้วกัน”

จากนั้นเขาก็หยิบยาคุณสมบัติทั้งหมดออกมาใช้

[คุณใช้[ยาคุณสมบัติระดับเทพ] ได้รับ25แต้มคุณสมบัติ]

[คุณใช้...]

[คุณใช้[ยาคุณสมบัติเทพก้าวกระโดด] ได้รับ50แต้มคุณสมบัติ]

ยาเม็ดคุณสมบัติระดับเทพ4เม็ดและยาคุณสมบัติเทพก้าวกระโดด1เม็ดทำให้เขาได้รับ150แต้มคุณสมบัติ

ยาคุณสมบัติเป็นไอเท็มพิเศษเพียงของเสินลู่ที่ให้ทำให้ผู้เล่นได้รับแต้มคุณสมบัติ

ใช้ได้แค่คนละ10เม็ดเท่านั้น

ตอนนี้กินไปแล้ว5เม็ด หลิงอี้กินได้อีก5เม็ดเท่านั้น

หลังจากนั้นเขาก็ตรวจสอบฉายาต่อสู้

[ผู้เบิกทางอันรุ่งโรจน์ของปาฏิหาริย์]: ฉายาต่อสู้พิเศษ มีผลหลังจากผู้เล่นเป็นเจ้าของ เมื่อสู้จนถึงระดับหนึ่งจะเข้าสู่สภาวะปาฏิหาริย์ ในสภาวะนี้จะเพิ่มคุณสมบัติร่างกายและความทนทานเป็นสองเท่า

เอฟเฟกต์เข้าใจง่ายดี

แต่ระยะเวลาของสภาวะปาฏิหาริย์ไม่ได้อธิบายอย่างชัดเจน

“อืม...ใครสนล่ะ อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย”

ฉายาต่อสู้นี้ไม่ได้เพิ่มพลังต่อสู้ให้เขาอย่างแน่ชัด

ถ้าไม่ส่งผลก็เท่ากับไม่มีอะไร แต่ถ้าส่งผลก็จะเป็นเรื่องน่าแปลกใจ

ไม่ต้องไปสนใจมันมาก

ตอนนี้จัดการเรื่องแพ็คเกจแพ็คเลือกอาวุธ แพ็คเลือกสมบัติ ยาคุณสมบัติ และฉายาต่อสู้แล้ว

เหลือแค่ยาสมบัติและป้ายหินโบราณ

หลิงอี้ตรวจสอบยาสมบัติโดยไม่รอช้า

พูดได้ว่ารางวัลที่เขาได้รับจากการประกาศในตอนนั้นคือ[สุ่มยาสมบัติระดับS] และเสินลู่สุ่มสมบัติให้แล้วตอนที่เขาได้รับมัน

ดังนั้นสิ่งที่เขาได้ในตอนนั้นคือยาสมบัติ[เลือดทรราชจักรพรรดิมังกร]