“ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก”

หลิงอี้หันไปมองข้างๆ เซิ่งหย่าจึงหันไปมองตาม

เธอเห็นผู้หญิงสวมหน้ากากเดินออกมาจากหลังต้นไม้

“เพื่อนของฉันอยากรู้จักเธอ บางทีอาจจะถามเรื่องสกิลสนับสนุนบางอย่าง”

หลินซูโหรวตื่นเต้นมากเมื่อเห็นคนจากราชวังชิงเหลียน เธอบอกว่าต้องการทำความรู้จักกับพวกเขา

หลิงอี้ไม่มีทางเลือกนอกจากเรียกให้เซิ่งหย่ามาที่นี่

“โอ้! ไม่มีปัญหา! ฉันยินดี!”

การได้ทำความรู้จักกับเพื่อนของศูนย์หนึ่งก็เหมือนกับได้ติดต่อศูนย์หนึ่ง แววตาของเซิ่งหย่าเป็นประกายและรู้ทันทีว่านี่เป็นโอกาสอันยอดเยี่ยม

ขณะที่กองกำลังใหญ่อื่นๆไม่รู้ตัวตนของศูนย์หนึ่ง ราชวังชิงเหลียนของพวกเธอก็ได้รู้จักกับเพื่อนของศูนย์หนึ่งแล้ว มันเทียบได้กับน้ำตาลใกล้มด!

หลังจากทั้งสองฝ่ายเพิ่มเพื่อนแล้ว เซิ่งหย่าก็ยืนมองพวกเขาจากไป

เมื่อพวกเขาหายไปจากระยะการมองเห็น เธอก็กลับไปอย่างพอใจ

...

“ตอนแรกฉันคิดว่าการสู้กับลิงคิงคองยักษ์จะมีอุปสรรคนิดหน่อย แต่คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้จะราบรื่นมาก”

หลังจากกลับมาหลิงอี้ก็ไปนั่งยิ้มอยู่บนโซฟา

สนามหญ้านอกบ้านที่แดดส่องเต็มไปด้วยนกและดอกไม้

พวกเขาอยู่ที่นั่นไม่ถึงสองชั่วโมง และกลับมาตอนสิบเอ็ดโมงเช้า

“ฮึฮึ~ ส่วนใหญ่เป็นเพราะมีคนช่วย...”

หลินซูโหรวจูบหน้าหลิงอี้จากนั้นลุกขึ้นเดินไปที่ห้องครัว

หยุนจีเปิดฟอรัมด้วยสีหน้าตื่นเต้นและหัวเราะเสียงดัง “ฮ่าฮ่า วันนี้มีแตงโมลูกใหญ่ให้กินอีกแล้ว!”

“กระดิ่งพูดความจริงรุ่นปรับปรุงเป็นของดีจริงๆ”

พอได้ยินหยุนจีพูดแบบนั้นหลิงอี้ก็นึกถึง‘การเช่าไอเทม’ที่เขาคุยกับหนานกงหลี่ก่อนหน้านี้ หลังจากคิดเรื่องนี้แล้วเขาก็บอกเธอเกี่ยวกับเรื่องนี้

“หา? ใช้กระดิ่งไปช่วยหนานกงหลี่? ขอฉันทำเรื่องเอง!” หยุนจีขออาสาด้วยดวงตาเป็นประกาย

“ฉันจะให้เธอเอาไปใช้ตอนที่ฉันไม่อยู่ด้วยได้ยังไง ถ้าเธอจะใช้ต้องอยู่ในบ้านเท่านั้น”

“เอ๋? น่าเบื่อจะตาย ฉันอยากไปดูที่นั่นด้วย”

“ฉันไม่ขัดที่เธอจะเอาไปที่นั่น แต่ฉันกลัวว่ามันจะโดนขโมย”

“นายใช้‘ยันต์ผูกมัด’ผูกมัดไอเทมนี้กับนายได้!” หยุนจีกะพริบตา

พอพูดจบเธอก็เปิดร้านแล้วซื้อมันมาหนึ่งอันแล้วยื่นให้เขา

หลิงอี้เข้ามาตรวจสอบ

[ยันต์ผูกมัด (a)]: ใช้ผูกมัดไอเทระดับAหรือต่ำกว่า, หลังจากผูกมัดแล้วไอเทมจะแสดงเอฟเฟกต์ต่อเมื่อได้รับความยินยอมจากเจ้าของเท่านั้น เจ้าของสามารถเรียกไอเทมกลับคืนได้ตลอดเวลาไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ผู้เล่นคนอื่นไม่สามารถเก็บไว้ในกระเป๋าเป้ได้

แม้ว่าไอเทมชิ้นนี้จะเป็นระดับA แต่มันมีราคาจึงไม่สูงนักเนื่องจากเป็นยันต์แบบใช้แล้วทิ้ง ดังนั้นหยุนจีจึงจ่ายเงินซื้อได้

หลิงอี้กดกลายพันธุ์มันและเปลี่ยนให้ยันต์นี้กลายเป็นไอเทมถาวรที่ใช้ได้วันละครั้ง ข้อจำกัดสูงสุดในการใช้กับไอเทมคือระดับS

และทำให้เอฟเฟกต์เป็น‘ไม่สามารถยกเลิกการผูกมัด’

เขาหยิบกระดิ่งพูดความจริงออกมาและใช้ยันต์ผูกมัดกับมัน

“เอาล่ะ ตอนนี้ก็ไม่ต้องกลัวเรื่องโดนขโมยแล้ว”

หลิงอี้วางกระดิ่งลงบนโต๊ะแล้วพูดอีกครั้ง “หลังจากนี้ถ้าฉันไม่อยู่ตอนที่หนานกงหลี่มาหา เธอก็เอาไปใช้ได้เลย”

“เยี่ยม!”

หยุนจีวิ่งไปที่ด้านข้างหลิงอี้และจูบเขาอย่างแรง จากนั้นเปิดหน้าจอสนทานกับหนานกงหลี่อย่างรวดเร็วและถามอีกฝ่ายว่าต้องการความช่วยเหลือจากความคิดของเธอหรือเปล่า

หลังจากได้รับคำตอบเชิงบวกจากอีกฝ่าย หยุนจีก็หยิบกระดิ่งบนโต๊ะใส่กระเป๋าเสื้อแล้วรีบออกไปที่ประตูอย่างตื่นเต้น

พอเห็นแบบนั้นหลิงอี้ก็ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

“เริ่มผสมสกิลดีกว่า”

เขาเปิดฟังก์ชันผสมสกิลของเสินลู่ เขาใส่สกิล[โล่เทพคิงคอง]ที่เพิ่งได้มาจากลิงคิงคองยักษ์และ[โล่ฟอง]ที่ได้จากสุดยอดฟองเมื่อสิบวันก่อนจากนั้นกดผสม

[คุณยืนยันการผสมครั้งนี้หรือไม่? (ต้องการ100เหรียญทอง)]

“ยืนยัน”

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที

[ยินดีด้วยกับการผสมสกิล10ดาว[โล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทาน]!]

หลิงอี้รีบไปตรวจสอบมัน

[โล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทาน(10ดาว)]: เปิดใช้งานโล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานคลุมร่างกายเพื่อป้องกันเอฟเฟกต์และการโจมตี, ไม่สามารถใช้งานโล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานภายในหนึ่งวินาทีหลังจากโจมตีหรือใช้สกิลสร้างความเสียหาย, โล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานคงอยู่เป็นเวลา1นาที สามารถใช้ได้สูงสุด10ครั้งต่อวัน

“นี่... ไม่เป็นไร ถึงจะใช้สกิลสร้างความเสียหายไม่ได้ แต่สำหรับนักอัญเชิญที่อาศัยมอนสเตอร์อัญเชิญในการต่อสู้มันถือว่าเป็นสกิลเทพ!”

เขากดกลายพันธุ์โล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทาน]อย่างรวดเร็ว

พอเปิดดูอีกครั้งหลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที เขาก็พบว่าเอฟเฟกต์ของมันไม่ได้เปลี่ยนแปลง แต่เป็นข้อจำกัดบางอย่างเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลง

[โล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทาน(10 ดาว)]: ......; สามารถใช้งานโล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานได้สูงสุด600วินาทีต่อวัน

เดิมใช้ได้10ครั้งต่อวัน ครั้งละไม่เกิน1นาที

แต่ตอนนี้ไม่จำกัดจำนวนการใช้งานและใช้ได้600วินาทีต่อวัน

แม้ว่าเวลาสูงสุดที่ใช้ได้ต่อวันจะไม่เปลี่ยนแปลง แต่อันที่สองนั้นใช้ได้อย่างอิสระและลดโอกาสที่จะทำให้เกิดข้อผิดพลาดได้มากกว่า

“ใช้ได้ใช้ได้ ด้วยสิ่งนี้ ต่อให้อยู่คนเดียวก็ยังสามารถใช้ดาวตกได้อย่างอิสระ”

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของหลิงอี้

พอเรียนรู้สกิลนี้แล้ว ความสามารถในการเอาชีวิตของเขาจะดีขึ้นมาก!

เขาเปิดแผงข้อมูลขึ้นมาดูและจมอยู่ในความคิด

“จะเพิ่มเลเวลก็ได้ แต่หยุนจีกับเซี่ยหว่านชิงจะเป็นผู้สนับสนุนให้ฉันไม่ได้อีก”

“ถ้าอยากให้พวกเธอเป็นผู้สนับสนุนและเรียนรู้สกิลนี้ด้วย คงมีแต่ต้องเพิ่มระดับให้สมบัติเพิ่มตำแหน่งดาวเท่านั้น”

สมบัติ[ดาวศักดิ์สิทธิ์ลวงตา]ระดับAของเขาไม่ได้เพิ่มระดับต่อเพราะไม่รู้วิธีหาวัสดุ‘แหล่งอากาศจักรวาล’ และทำให้เขาค่อยๆลืมเรื่องนี้ไป

ถ้าไม่ได้ต้องการตำแหน่งดาว ตอนนี้เขาคงไม่ได้นึกถึงมันเช่นกัน

หลิงอี้ใช้ยันต์คำแนะนำถามหาที่อยู่ของ‘แหล่งอากาศจักรวาล’

ตัวอักษรเปลวไฟสี่ตัวปรากฏต่อหน้าเขา

ศาลเจ้าดิน

“หืม!? ศาลเจ้าดิน!?”

หลิงอี้ตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ว่า “จริงด้วย น้ำศักดิ์สิทธิ์กลางป่าที่ฉันได้มาจากศาลเจ้าป่าในครั้งก่อนเป็นวัสดุระดับA เป็นเรื่องปกติที่วัสดุระดับAอย่างแหล่งอากาศจักรวาลจะปรากฏในดินแดนลับใหญ่อีกที่หนึ่ง!”

ศาลเจ้าป่า ศาลเจ้าดิน ศาลเจ้าฟ้า และศาลเจ้ามหาสมุทร ทั้งสี่คือดินแดนลับใหญ่ที่มีคำว่า‘ศาลเจ้า’ปรากฏอยู่ทั่วโลก

ดินแดนลับใหญ่สองแห่งแรกอยู่ในแผ่นดินเสินเซี่ย

ศาลเจ้าป่าเปิดทุกวันที่15ของทุกเดือน และศาลเจ้าดินเปิดทุกวันที่20ของทุกเดือน

“วันที่20คืนวันพรุ่งนี้...ขอดูก่อนว่ามันอยู่ที่ไหน...”

หลิงอี้เปิดหาในฟอรัมและพบตำแหน่งที่แน่นอนอย่างรวดเร็ว——

เสินเซี่ย นครหยุนไห่ เมืองอวี้หลง

......

“พรุ่งนี้นายจะไปนครหยุนไห่? เพราะดินแดนลับใหญ่ใช่ไหม?”

“ใช่”

เวลา23.30น. พลังกลับมาจากการฆ่าบอสมอนสเตอร์ หลิงอี้ก็พูดถึงแผนการเดินทางของวันพรุ่งนี้

อีกไม่นาน[ดาวศักดิ์สิทธิ์ลวงตา]ของเขาจะได้เพิ่มเป็นระดับS ถ้าไม่ไปตอนนี้ก็ต้องรอไปอีกหนึ่งเดือน

หยุนจีโบกมืออย่างตื่นเต้นและพูดอย่างมีความสุข “ฉันไปด้วย!”

“เธอจะไปทำไม?”

“ฉันอยากเห็นคนสู้กัน!” หยุนจีจับกระดิ่งพูดความจริงในมือมาถูแก้มและพูดอย่างมีความสุข “ฉันรักเจ้าของเล็กๆชิ้นนี้”

หลิงอี้และคนอื่นๆ “...”