ในเวลานี้

หลังจากผู้เล่นทั่วโลกที่เห็นประกาศนี้ต้องพบกับความแปลกใจ สับสน สงสัย และตะลึง ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้น

“พระเจ้า! ศูนย์หนึ่งสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่อีกแล้ว!”

“ขั้นไร้เทียมทานในตำนาน! กลายเป็นว่ามีขั้นไร้เทียมทานที่เหนือกว่านี้ด้วย!”

“ฮ่าฮ่า ไม่รู้ว่าพวกมหาอำนาจจะแสดงสีหน้ายังไง”

“…”

ในเวลาเดียวกัน

หลิงอี้ที่เพิ่งกลับมาโลกปัจจุบันกำลังดื่มน้ำ หลินซูโหรวที่นอนบนโซฟาก็ถามด้วยความแปลกใจ “การตรวจสอบคุณสมบัติอันนี้ยากไหม?”

เป็นเวลา20ปีแล้วที่เสินลู่ปรากฏขึ้น การตรวจสอบคุณสมบัติจึงเกิดขึ้นกับผู้เล่นนับไม่ถ้วน

นี่เป็นเหตุผลที่ผู้ชายด้านข้างเธอสร้างระดับความยากอันใหม่เหรอ?

หลินซูโหรวมองหลิงอี้ด้วยความสับสน ความคิดของเธอเต็มไปด้วย‘ผู้ชายคนนี้เริ่มต้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ’

“อ่อ ใช่”

พอตอบเสร็จเขาก็ได้รับข้อความจากลั่วเหยา

[ลั่วเหยา: การตรวจสอบคุณสมบัติยากใช่ไหม?]

พอเห็นว่าคำถามของอีกฝ่ายเหมือนกับคำถามของหลินซูโหรว มุมปากของเขาจึงกระตุก

[ศูนย์หนึ่ง: ใช่ ]

“นายกระตุ้นมันได้ยังไง?” หลินซูโหรวถาม

[ลั่วเหยา: มีเงื่อนไขในการกระตุ้นหรือเปล่า?]

หลิงอี้: ￣▽￣

เขาคุยกับหลินซูโหรวก่อน หลังจากตอบคำถามของเธอหมดแล้วเขาจึงตอบลั่วเหยา

[ศูนย์หนึ่ง: ฉันไม่แน่ใจเรื่องเงื่อนไขในการกระตุ้น อาจเป็นเพราะฉันฆ่าราชามอนสเตอร์ด้วยตัวคนเดียว]

[ศูนย์หนึ่ง: ศัตรูที่เจอคือราชามอนสเตอร์เลเวลเดียวกัน]

[ลั่วเหยา: ศัตรูคือตัวอะไร?]

[ลั่วเหยา:...]

หลังจากลั่วเหยาขอบคุณและจากไป หลินอิ่งก็มาถามเขาต่อ!

หลิงอี้เหมือนได้ย้อนเวลากลับไป

[หลินอิ่ง: ว้าว พ่อฉันประหลาดใจมากเลยนะ เขายกย่องคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่าในฐานะมังกรในหมู่มนุษย์และทำอย่างกับคุณเป็นเทพ!]

[ศูนย์หนึ่ง: ตามสบาย]

[หลินอิ่ง: ถ้ามีเวลาฉันจะไปหาคุณที่บ้าน]

[ศูนย์หนึ่ง: อืม]

หลังจากปิดหน้าสนทนา หลิงอี้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ตอนนี้เขาเพิ่งมีเวลาตรวจสอบ‘ใบรับรองไร้เทียมทานในตำนาน’ที่ได้มา

[ใบรับรองไร้เทียมทานในตำนาน]: หลังจากรวบรวมครบห้าใบ คุณสามารถเข้าขั้นไร้เทียมทานในตำนานและเลื่อนขั้นเป็นอันดับตำนานได้

“อันดับตำนานคืออะไร?”

หลิงอี้หาข้อมูลในฟอรัมอยู่พักหนึ่ง แต่แน่นอนว่าเขาไม่เจอข้อมูลใดๆ

สุดท้ายแล้วเขาเป็นคนแรกที่เป็นเจ้าของสิ่งนี้

พอหาไม่เจอเขาก็ไม่ได้หาต่อ เพราะกว่าจะรวบรวมครบห้าใบคงใช้เวลาอีกนาน

และสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการไปถึงเลเวล40

หลิงอี้เปิดแผงข้อมูลส่วนตัว เขาดูข้อมูลตัวเองด้วยความพอใจจากนั้นเพิ่มเลเวลทันที

ค่าประสบการณ์ – 16,000

เลเวล39→เลเวล40!

หลังจากใช้ห้าแต้มคุณสมบัติที่ได้มาเพิ่มความแข็งแกร่ง หลิงอี้ก็เปิดกระดานอันดับ

ก่อนหน้านี้ผู้เล่นคนแรกที่เขาท้าทายอยู่อันดับ101

[ศูนย์หนึ่ง vs หลันเจ๋อ]

ทันทีที่ส่งคำท้าอีกฝ่ายก็ตอบรับอย่างรวดเร็ว

ร่างของทั้งคู่ถูกย้ายไปลานท้าทาย

“คุณคือศูนย์หนึ่ง?”

ทันทีที่เข้าเขามาในลานท้าทาย หลันเจ๋อที่อนยู่ฝั่งตรงข้ามก็ตะโกนใส่เขา

หลิงอี้ไม่ตอบกลับแต่โจมตีด้วยลมทันที

พอเห็นแบบนั้นอีกฝ่ายหนึ่งจึงยืนยันได้ทันที “คุณคือศูนย์หนึ่ง”

ในเวลาต่อมาบางสิ่งที่หลิงอี้คิดไม่ถึงก็เกิดขึ้น

“ฉันยอมแพ้” อีกฝ่ายยกมือขึ้น

“หืม!?”

ขณะที่เขากำลังแปลกใจ ลานท้าทายก็ตัดสินผลการแข่งขัน

[ฝ่ายตรงข้ามยอมแพ้ คุณคือผู้ชนะ เลื่อนขึ้นเป็นอันดับ101!]

[คะแนนการแข่งขัน +1]

[เหรียญทองสองเท่า: คะแนนการแข่งขัน +1]

ต่อจากนั้นหลิงอี้ก็กลับมาโลกปัจจุบัน

“ยอมแพ้?”

เขาขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็รู้ว่านี่เป็นการกระทำที่สมเหตุสมผล

จะดีกว่าไหมถ้ายอมแพ้ตั้งแต่แรกในเมื่อรู้ว่าสู้ไม่ได้?

เขาส่ายหัวแล้วท้าทายผู้เล่นอันดับ11ต่อ

สามนาทีต่อมา

[ยินดีด้วยกับชัยชนะในการท้าทาย อันดับเลื่อนขึ้นเป็น11!]

[คะแนนการแข่งขัน +1]

[เหรียญทองสองเท่า: คะแนนการแข่งขัน +1]

ในอารีน่าสามารถท้าทายได้สามครั้งต่อวัน โอกาสสุดท้ายนี้แน่นอนว่าหลิงอี้ต้องเก็บไว้ใช้กับอันดับหนึ่ง

พอถึงเลเวล40เขาก็ท้าทายผู้เล่นในช่วงเลเวล40-49ทันที ความมั่นใจของหลิงอี้มาจากค่าคุณสมบัติและสกิลแปลกประหลาดของเขา

ต่อให้ไม่อัญเชิญจักรพรรดิน้ำแข็งออกมา เขาก็มั่นใจอยู่ดีว่าสามารถชนะอีกฝ่ายได้

[ศูนย์หนึ่ง vs โจวเทียน]

พอเข้าสู่ลานท้าทาย ทั้งคู่ยังคงยืนห่างกัน50เมตร

โจวเทียนเป็นชายหนุ่มผมหน้าม้าสีดำสวมชุดกีฬาสีเขียวเข้ม

ร่างกายดูค่อนข้างผอม

“ฉันรอคุณตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว”

โจวเทียนพูดเสียงเบา แต่เสียงของเขากลับดังอยู่ในหูหลิงอี้ - ดูแล้วเขาน่าจะมีสกิลในการถ่ายทอดเสียง

หลิงอี้ไม่สนใจคำพูดของอีกฝ่ายและเริ่มตรวจสอบข้อมูล

[โจวเทียน (เลเวล49)

......

คุณสมบัติ: ความแข็งแกร่ง3, พลังเวท330, ความว่องไว201, ความทนทาน30, ร่างกาย106

สกิล: หมอกพิษ(1ดาว), ส่งเสียง(2ดาว), โน๊ตเสียงสามสี(6ดาว), ร่างเลื่อนลอย(5 ดาว), เสียงรบกวนวิญญาณ (5ดาว), คลื่นเสียงวุ่นวาย(5ดาว), เรียกเพลงปีศาจ(6ดาว), กับดักลมกรด(6ดาว)

...]

'โอ้? ดูแล้วคงเป็นผู้เล่นถูกกฎหมายที่ใช้คลื่นเสียงโจมตีเป็นหลัก'

หลิงอี้มีความสุขมากที่ได้เจอศัตรูของนักเวทย์

พวกเขาไม่ได้รวดเร็วเกินไปและคุณสมบัติร่างกายไม่ได้สูงมากนัก ซึ่งทำให้จัดการได้ค่อนข้างง่าย

โจวเทียนเห็นว่าศูนย์หนึ่งที่อยู่ฝั่งตรงข้ามไม่ตอบจึงคิดว่าอีกฝ่ายแปลกใจที่เขามีสกิลถ่ายทอดเสียง เขาจึงพูดด้วยรอยยิ้ม

“ถ้าเทียบกับเรื่องนี้แล้ว เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า”

“มีคนมากมายที่สนใจการต่อสู้ครั้งนี้”

โจวเทียนเงยหน้ามองไปรอบๆ เขาเห็นผู้คนจำนวนมากรวมตัวกันที่อัฒจันทร์โดยรอบ

ฝูงชนหนาแน่นและมีผู้คนนับหมื่นในพริบตา

เขาเปิดแผงข้อมูลการต่อสู้ปัจจุบัน

[รายละเอียดการต่อสู้: ศูนย์หนึ่ง VS โจวเทียน]

[ระยะเวลาต่อสู้: 00:15]

[จำนวนผู้ชม: 124,267,254]

'ว้าว! สมแล้วที่เป็นผู้เล่นที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก! เขาดึงดูดคนได้มากมายจากการต่อสู้นี้’ โจวเทียนรู้สึกแปลกใจ

ปกติแล้วจะมีคนนับล้านจะดูเขาสู้

แต่ตอนนี้จำนวนคนดูเพิ่มขึ้นหนึ่งร้อยเท่า

จากนั้นไม่นานทั้งคู่ก็เริ่มสู้กัน สกิลที่ใช้มีคร่าวๆดังนี้

โจวเทียน: เสียงรบกวนวิญญาณ!

หลิงอี้: ลม

โจวเทียน: ร่างเลื่อนลอย(ใช้หลบกระแสลม)! คลื่นเสียงวุ่นวาย!

หลิงอี้: ลม

โจวเทียน: ร่างเลื่อนลอย! เรียกเพลงปีศาจ(อัญเชิญมอนสเตอร์เสียง)!

หลิงอี้: ลม

โจวเทียน: ร่างเลื่อนลอย, กับดักลมกรด, โน๊ตเสียงสามสี, คลื่นเสียงวุ่นวาย, คลื่นเสียงวุ่นวาย, คลื่นเสียงวุ่นวาย...

หลิงอี้: ลม

สามนาทีต่อมา

หลิงอี้ยืนอยู่ที่เดิมด้วยใบหน้าปกติ

ส่วนโจวเทียนเหนื่อยมากจนต้องวางมือไว้บนเข่าแล้วโค้งตัวหอบ

“ฉันยอมใจจริงๆ คุณใช้แค่ลมเองเหรอ?”

โจวเทียนอ้าปากค้างและพูดอย่างช่วยไม่ได้ “ทำไมไม่เรียกอุกกาบาตออกมา? คุณใช้อุกกาบาตฆ่าฉันได้ง่ายๆด้วยซ้ำ”

เมื่อเริ่มการต่อสู้ เขารู้ตัวเลยว่าตัวเองโดนควบคุมอยู่

วิธีสู้ของเขาคือการใช้คลื่นเสียง

ส่วนลมของอีกฝ่ายไม่ใช่แค่ป้องกันคลื่นเสียงไม่ให้ผ่านไปโจมตีอีกฝ่าย แต่มันยังใช้โจมตีเขาได้ด้วย

เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกหดหู่มาก

ถ้าไม่มีคนมากกว่า100ล้านคนกำลังดูอยู่ เขาคงยินดียอมแพ้ไปแล้ว

ตรงข้ามกับเขา หลิงอี้แสดงรอยยิ้มเล็กน้อย

“ก็ได้ ฉันจะรีบจบการต่อสู้ให้”