อันเก่าเพิ่มร่างกายแค่1000แต้ม หลังการฟื้นคืนชีพแต่ละครั้งเวลาในที่ใช้ในการฟื้นคืนชีพจะเพิ่มเป็นสองเท่า และเวลาที่ใช้ในการฟื้นคืนชีพสูงสุดคือ160วินาที และในระหว่างใช้งานผู้ใช้ไม่สามารถต่อสู้ได้

หลังจากกลายพันธุ์มันก็ดีขึ้นกว่าเดิมอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่มันไม่มีประโยชน์สำหรับตัวหลิงอี้เอง

'เอาล่ะ ตอนนี้เก็บเครื่องมือเทพมาได้สองชิ้น...แค่นี้น่าจะพอแล้ว’

อันหนึ่งคือย้อนสถานะและอีกอันคือฟื้นคืนชีพ

ไอเทมสองชิ้นนี้มีผลต่อเขาเพียงเล็กน้อย แต่การเพิ่มแต้มคุณสมบัติแค่อย่างเดียวก็พอที่จะดึงดูดผู้เล่นมากมาย

“ต่อไปก็”

หลังจากหลบการโจมตีอีกครั้ง เขาเปิดใช้ตาทิพย์ตรวจสอบพลังชีวิตของราชามอนสเตอร์

[สถานะปัจจุบัน: 97.92%]

“อืม เริ่มเลยดีกว่า”

หยิบธงรบออกมาใส่ดาบธาตุแสงไฟ เพิ่มพลังร้อยเท่า แล้วเทพอร์ต

เพียงครั้งเดียว เขาโจมตีเทพรังได้สำเร็จและสร้างความเสียหายมหาศาลให้มัน!

[สถานะปัจจุบัน: 82.83%]

“ประมาณ15% โชคดีที่เทพรังไม่มีสกิลลดความเสียหายด้วย”

หลิงอี้แอบดีใจ

โดยพื้นฐานคนอื่นที่ได้รับบัฟเพิ่มความเสียหาย50%จากเครื่องมือเทพ[ดินแดนผู้กล้า]จะไม่เห็นผลได้ชัดเจนนัก แต่หลิงอี้ที่มีเพิ่มพลัง100เท่าสามารถเห็นความต่างได้อย่างชัดเจน

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ต้องการให้ผู้เล่นคนอื่นช่วยโจมตีเพิ่มความเสียหาย แต่เทพรังมี[ลำแสงตัดชีวิต]ที่ลบบัฟได้ โดยพื้นฐานแล้วนอกจากบัฟของเครื่องมือเทพ บัฟอันอื่นล้วนเป็นของไร้ประโยชน์

“ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันต้องเพิ่มพลังร้อยเท่าอีกหกครั้งถึงจะฆ่ามันได้”

ลองคิดย้อนกลับกัน การปราบเขาในขั้นไร้เทียมทานคงไม่ได้ยากขนาดนั้น

สร้างความเสียหายได้แค่หนึ่งในสิบ นั่นเท่ากับว่าลดความเสียหายของอีกฝ่าย90%เองไม่ใช่เหรอ? แต่เขาฆ่าเทพมรณะปีดำที่ลดความเสียหาย50%ได้ และอันนี้แค่ยากกว่านั้นเล็กน้อย

ส่วนการสร้างความเสียหายสิบเท่า

ขอแค่เขาไม่ถูกฆ่าในการโจมตีครั้งเดียว เขาก็สามารถฟื้นฟูตัวเองจนสมบูรณ์ได้ภายในหนึ่งวินาที ดังนั้นการสร้างความเสียหายเพิ่มสิบเท่าไม่ได้มีผลกระทบมากนักไม่ใช่เหรอ?

เทพรังที่กำลังโจมตีอีกฝ่ายรู้สึกว่าการทำแบบนี้ต่อไปไม่ใช่ทางเลือกที่ดี ในที่สุดมันก็เริ่มใช้สกิลอื่น

วังวนสีดำสนิทจำนวนมากลอยอยู่ข้างราชามอนสเตอร์ เมื่อทุกคนแปลกใจและเริ่มระวังตัวมากขึ้น ลำแสงสีดำก็พุ่งออกมาจากวังวนแต่ละอัน

หลิงอี้มองด้วยตาทิพย์

[ปล่อยความมืดมิดเปลี่ยนเป็นหินเก้าสิบเก้า(9ดาว)]: ควบแน่น99วังวนรอบตัว วังวนแต่ละอันยิงลำแสงที่เปลี่ยนเป็นหินไปยังศัตรูในบริเวณใกล้เคียง ลำแสงเปลี่ยนเป็นหินแต่ละอันสามารถทำให้เป้าหมายกลายเป็นหิน10วินาที, หากเป้าหมายเดิมโดนลำแสงซ้ำเวลาในการกลายเป็นหินจะถูกซ้อนทับ, สามารถใช้สกิลนี้ได้10ครั้งต่อวัน

“ทำให้กลายเป็นหินระยะกว้าง...แค่นี้เอง”

หลิงอี้ไม่ได้หลบและโดนลำแสงสีดำยิงใส่

แน่นอนว่าการทำให้กลายเป็นหินไม่มีผลต่อความต้านทานการควบคุม

อีกด้านหนึ่ง

เทพรังใช้สกิลนี้เพื่อควบคุม‘แมลงวันตัวน้อย’ที่บินวนไปมาอยู่ข้างหน้าแต่ไม่สามารถโจมตีมันได้ แต่คาดไม่ถึงว่าแสงสีดำที่ยิงโดนมันจะทำอะไรมันไม่ได้

สิ่งนี้ทำให้มันสับสนไปครู่หนึ่งโดยคิดว่าอีกฝ่ายมีความสามารถเป้าหมายบางอย่าง

แต่ด้วยฐานะราชามอนสเตอร์มันจึงไม่ทดสอบความสามารถของผู้เล่น พอเห็นว่า[ปล่อยความมืดมิดเปลี่ยนเป็นหินเก้าสิบเก้า]ใช้ไม่ได้ผลจึงเปลี่ยนวิธี

หึ่งง

หึ่งงง!

หึ่งงงงง!

ร่างกายอันใหญ่โตของมันสั่นสามครั้งติดกัน ซึ่งแต่ละครั้งจะมีเสียง‘หึ่ง’ดังขึ้นเรื่อยๆ

ทุกคนมอมันด้วยความประหม่าขณะที่ลากผู้เล่นที่กลายเป็นหินออกไป

“ทุกคนระวังตัวด้วย! ราชามอนสเตอร์จะใช้สกิลอีกแล้ว!”

“นั่นมันอะไรน่ะ? ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”

“หืม? มีฝนตกลงมามากขึ้น”

บนท้องฟ้าสีดำ จู่ๆก็มีฟ้าผ่าออกมาทำให้ใบหน้าของทุกคนสว่างไสว เพียงแค่สองลมหายใจ——

เปี้ยง!

เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นสะท้านแผ่นดิน

ในเวลานี้ฝนปรอยๆตกลงมา ฟ้าผ่าเริ่มรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ

เปี้ยง! เปี้ยง

ฟู่ววว!

จู่ๆฝนก็ตกหนักขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในตอนนั้นเองก็มีผู้เล่นได้รับบาดเจ็บจากฝนมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนจึงได้รู้สิ่งผิดปกติอย่างรวดเร็ว

“ฝนเป็นพิษ!”

“ทุกคนรับลับเข้ามาก่อน! อาการติดพิษมันจะซ้อนทับ!”

น้ำฝนเป็นแบบโปร่งใส แต่ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่โดนฝนจะเห็นข้อความว่าพวกเขาติดพิษ

[คุณโดน‘ฝนกลางดึกยามมืด’, ติดพิษ1ชั้น]

[คุณโดน‘ฝนกลางดึกยามมืด’, ติดพิษ2ชั้น]

[คุณ...]

ยิ่งติดหลายชั้นพิษก็ยิ่งรุนแรง บางคนถอยห่างหาทางหนีในขณะที่บางคนโจมตีต่อไปและรอฟื้นคืนชีพจาก[ทำลายดินแดนมรณะ]

บนท้องฟ้าสีดำ สายฟ้าม่วงเส้นแรกพุ่งลงมาจากความมืดแล้วผ่าใส่พื้น ฟ้าผ่ารุนแรงตามมาด้วยฝนพิษ!

สายฟ้าสีม่วงที่โผล่มาจากท้องฟ้าดึกเป็นเหมือนลำแสง มันพุ่งลงมาเพื่อโจมตีผู้เล่นบนพื้น

“พายุฝนฟ้าคะนอง! พายุฝนฟ้าคะนอง! อ๊ากก!”

“มันโจมตีด้วยสายฟ้าระยะกว้าง! ครั้งนี้ต้องถอยก่อนจริงๆ!!”

ฝนพิษตกหนัก+พายุฝนฟ้าคะนองรุนแรงเกิดขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อนจนผู้เล่นบางคนตั้งตัวไม่ทันไปครู่หนึ่ง

ท่ามกลางฝูงชน เซิ่งหย่าและผู้ช่วยคนอื่นใช้โล่ของพวกเขา แต่การโจมตีด้วยสายฟ้าของราชามอนสเตอร์ขั้นไร้เทียมทานทำให้โล่ป้องกันได้แค่5วินาทีและแตกสลายไป

ทุกคนต้องเผชิญกับฝนพิษและฟ้าผ่าอีกครั้ง ผู้อ่อนแอเริ่มตายไปทีละคนๆ แม้แต่ผู้แข็งแกร่งอย่างหนานกงฮั่นก็ถูกพายุฝนสายฟ้าขัดขวางทำให้เคลื่อนไหวลำบาก

ปัดน้ำฝนออกจากหน้า วินาทีต่อมาน้ำฝนก็เต็มหน้าอีกครั้ง

“โคตรน่ารำคาญ..ถุ้ย..ถุ้ย...”

พอหนานกงฮั่นเปิดปากพูดน้ำฝนก็เข้าปากเขา เขาถุ้ยสองสามครั้งแล้วหยิบดาบทำนองสายลมออกมาฟันคลื่นดาบไปบนฟ้าทำให้เกิดสุญญากาศชั่วคราว

“ในเสินลู่ไม่มีไอเทมกันฝน

ก่อนที่เขาจะพูดจบ สายฟ้าก็ผ่าลงมาสองครั้งติดกัน ครั้งหนึ่งทางซ้ายและอีกครั้งทางขวา เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหยุดพูดแล้วหันตัวหลบ

บนท้องฟ้า

สำหรับหลิงอี้ที่ต้านทานพิษได้ ฝนพิษพวกนี้ก็เป็นแค่พายุธรรมดา

แต่ฟ้าผ่าเป็นสิ่งที่คุกคามเขาได้ไม่น้อย

ตอนนี้พลังต่อสู้ร่างกายของเขาอยู่ที่ประมาณ350,000 พลังต่อสู้ร่างกายของราชามอนสเตอร์คือ405,000 และพลังต่อสู้พลังเวทเขาอยู่ที่ประมาณ324,000

นั่นหมายความว่าการโจมตีด้วยเถาวัลย์จะสร้างความเสียหายให้เขา11.5% ส่วนการโจมตีด้วยสายฟ้า‘ความเสียหายปานกลาง’จะสร้างความเสียหายให้เขา11.1%

ถ้ามีเถาวัลย์หรือสายฟ้า9เส้นโจมตีเขาพร้อมกันในเวลาเดียวกัน เขาก็จะถูกฆ่า

ไม่ว่าเขาจะตอบสนองเร็วแค่ไหน มันก็ยากอยู่ดีที่เขาจะหลบเถาวัลย์หลายสิบเส้นและสายฟ้าจำนวนมากพร้อมกัน และเขามักจะโดนฟ้าผ่าใส่หนึ่งถึงสองครั้งทุกวินาที

'โชคดีที่ฉันมีต้านทานการควบคุม’

หลิงอี้รู้สึกยินดีอยู่ในใจขณะที่กำลังหลบการโจมตีและโจมตีกลับ

ถ้าโดนจับได้เขาคงตายทันที

'แต่ราชามอนสเตอร์ใช้สกิลที่มีหมดแล้ว ขอแค่ระวังตัวต่อไปฉันก็จะปลอดภัย'

เมื่อคิดได้แบบนั้นเขาก็ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

การต่อสู้ตรงนี้ถูกเผยแพร่ไปทั่วโลกโดยหยุนจีที่ใช้[บอลคริสคัล]กับ[กระจายข่าวขอบเขตสวรรค์]

ภายใต้ท้องฟ้าสีดำที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วและมอนสเตอร์เลเวลสูงมากมายที่ปรากฏตัวบ่อยขึ้นในทุกหนทุกแห่ง ทุกคนจึงกังวลเรื่องการต่อสู้ครั้งนี้มาก

เมืองอึ๋งหั่ว ทางเข้าพันธมิตรสาขา

ผู้เล่นและคนทั่วไปนั่งด้วยกันบนเก้าอี้ ดูฉากต่อสู้ที่ปกคลุมด้วยความมืดกับพายุฝนสายฟ้าบนท้องฟ้าแล้วถอนหายใจ

“สี่เสาหลักเทพของเรา สามจักรพรรดิสงครามของไป๋อิง และสามนายพลของเป่ยสง...ผู้เล่นขั้นไร้เทียมทานครึ่งหนึ่งของโลกไปอยู่ที่นั่นแล้ว!”

“แล้วยังมีเครื่องมือเทพอีกสามชิ้น ถ้าชนะมันไม่ได้ก็คงจบเห่กันหมด!”

“มีมากกว่านั้น! ศูนย์หนึ่งมีสองชิ้น ความจริงแล้วเป่ยสงเอามาสองชิ้น ที่นั่นมีเครื่องมือเทพทั้งหมดหกชิ้น! เป็นจำนวนครึ่งหนึ่งของเครื่องมือเทพที่มีอยู่ในโลก!”

“ถ้าผู้เล่นกลุ่มนั้นยังสู้ไม่ได้อีก พวกเราคงต้องใช้มนุษย์ทุกคนโจมตีแบบพลีชีพ”

“อย่ามองโลกในแง่ร้ายแบบนั้นสิ พวกเรายังมีความหวัง ฉันเชื่อในตัวศูนย์หนึ่ง!”

พอพูดถึงศูนย์หนึ่ง สีหน้าของทุกคนก็ดีขึ้นมาก

“แปลก ตอนนี้ฉันรู้สึกเชื่อในตัวศูนย์หนึ่งยิ่งกว่าเสาหลักเทพซะอีก”

“ฉันก็ด้วย น่าจะเป็นเพราะเสาหลักเทพเคยแพ้มาก่อนแต่ศูนย์หนึ่งคอยสร้างปาฏิหาริย์อยู่เสมอ รู้สึกได้เลยว่าเขาถูกสร้างเพื่อเป็นผู้ไร้พ่าย”