นักรบทูตสวรรค์ทั้งสี่ที่ถูกเรียกออกมาเหมือนกับยักษ์นอกทะเล พวกมันทั้งหมดเป็นบอสมอนสเตอร์สู้ระยะประชิด

ด้วยการปะทะของจักรพรรดิน้ำแข็งร่างสองและยักษ์นอกทะเลทูตสวรรค์จึงเข้าไปมีส่วนร่วมได้ยาก พวกมันทำได้แค่ใช้สกิลระยะไกลคอยช่วยจักรพรรดิน้ำแข็ง

ในเวลานี้

เมื่อเห็นการต่อสู้อันดุเดือดข้างหน้าทั้งสามคนจึงมองหน้ากัน

“เอ่อ...บอกตามตรงนะ ฉันยังชนะบอสเลเวล75ที่เด่นด้านความว่องไวไม่ได้” หลินอิ่งเกาแก้มเธอด้วยความเขิน

หลิงอี้ยิ้มส่ายหัว “ไม่เป็นไร เราสู้เลเวลนี้ไม่ได้หรอก”

“อืม...ถึงจะกะทันหันไปหน่อย แต่ฉันมีบางอยากจะถาม คุณ...”

หลินอิ่งเม้มริมฝีปากล่างของเธอแล้วถามด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ “คุณพยายามจะล้มราชามอนสเตอร์ในระหว่างภารกิจกิจกรรมใช่หรือเปล่า?”

“ใช่ ฉันจะพยายามให้ถึงที่สุด” หลิงอี้พยักหน้า

“แน่ใจเหรอ!? นั่นมันราชามอนสเตอร์เลเวล80เลยนะ!” เธออยากจะบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้พูดออกไปอยู่ดี

เธอไม่อยากทำลายความมั่นใจของเขา

บนหาดจันทร์เสี้ยวยังมีปูโทสะจำนวนมากที่รอดตายจากดาวตกสามลูก หลังจากเปลวไฟในบริเวณใกล้เคียงดับลง พวกมันจึงเห็นทั้งสามคนและพุ่งเข้าหาอย่างรวดเร็ว

หลิงอี้ยื่นมือออกมาและควบแน่นพายุลูกเล็กๆไว้ในมือ “ปล่อยให้จักรพรรดิน้ำแข็งจัดการกับบอสมอนสเตอร์ ส่วนที่เหลือก็ให้เป็นหน้าที่พวกเรา”

“ได้เลย!”

หลินซูโหรวกับหลินอิ่งพยักหน้าและเข้าร่วมปฏิบัติการกวาดล้างปูโทสะทันที

ห้านาทีต่อมา

เมื่อปูโทสะตัวสุดท้ายถูกหลินซูโหรวฆ่าด้วยพายุน้ำ ทั่วทั้งหาดจันทร์เสี้ยวก็ไม่มีมอนสเตอร์อีกต่อไป

เหลือแค่บนทะเลที่ไกลออกซึ่งจักรพรรดิน้ำแข็งยังคงสู้กับยักษ์นอกทะเลอยู่

ทะเลถูกแช่แข็งจนเป็นน้ำแข็ง ยักษ์นอกทะเลเสียเปรียบอย่างสิ้นเชิง

นักรบทูตสวรรค์ทั้งสี่ยังใช้สกิลโจมตีระยะไกล[แสงศักดิ์สิทธิ์]จากระยะไกล มันเป็นสกิลระดับ7ดาวที่สามารถรักษาพันธมิตรและโจมตีศัตรูในพื้นที่

“บอสมอนสเตอร์ใกล้ตายแล้ว”

ในสายตาของตาทิพย์ บอสมอนสเตอร์มีพลังชีวิตเหลือน้อยกว่าสองเปอร์เซ็นต์

หลินอิ่งเหลือบมองด้านข้างของหลิงอี้ “คุณจะไปด่าน10ทีหลังหรือเปล่า? บอสมอนสเตอร์ด่าน10เป็นสายสู้ระยะประชิดเหมือนกัน”

“ไปสู้เลย”

หลังจากจักรพรรดิน้ำแข็งใช้[ร่างจริงของจักรพรรดินี]เธอจะตกอยู่ในสภาวะหลับใหล ซึ่งเขาอยากผ่านสองด่านในรอบเดียว

“ตกลง! ถ้าคุณต้องการสู้ ฉันก็จะไปด้วย!” หลินอิ่งจะตามไปต่อ

ต่อจากนั้นไม่นานระเบิดน้ำแข็งปรากฏขึ้นอีกครั้ง และบอสมอนสเตอร์เลเวล75ยักษ์นอกทะเลได้ตายลง

[คุณฆ่ายักษ์นอกทะเล (เลเวล75,บอสมอนสเตอร์) ค่าประสบการณ์+2,700 หินราตรีขั้นสูง+3]

[เหรียญทองสองเท่า: หินราตรีขั้นสูง+3]

[ประกาศเขต: ผ่านด่าน10ของเส้นทางหลัก ผู้เล่นทุกคนในเขตได้รับหินราตรี1,500ก้อนและหินราตรีขั้นสูง3ก้อน]

[เหรียญทองสองเท่า: หินราตรี+1,500,หินราตรีขั้นสูง+3]

[คุณได้รับสกิล5ดาว…]

เมื่อข้อมูลต่างๆปรากฏขึ้น หลิงอี้ก็เปิดร้านค้ากิจกรรมและสกุลเงินกิจกรรมในปัจจุบัน

หินราตรี: 80,242

หินราตรีขั้นสูง: 49

ตั้งแต่เขาได้รับ[เหรียญทองสองเท่า] หินราตรีขั้นสูงที่ได้รับจาก[เครื่องมือสร้างหินราตรีขั้นสูง]ก็เปลี่ยนจาก1ก้อนต่อวันเป็น2ก้อนต่อวัน

จำนวนหินราตรีขั้นสูงที่รวบรวมได้จนถึงตอนนี้มีเกือบครึ่งหนึ่งของราคาเครื่องมือเทพแล้ว!

'ใช้ได้ใช้ได้! หลิงอี้พยักหน้ายิ้มโดยไม่รู้ตัว

หลังจากปิดแผงร้านค้ากิจกรรมเขาก็มองจักรพรรดิน้ำแข็งที่กลับมาอยู่ข้างๆ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “คุณสามารถควบคุมบอสได้ในภายหลัง ฉันจะแสดงผล"

จักรพรรดิน้ำแข็งกะพริบตา และแม้ว่าเธอจะไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของเจ้านาย แต่เขาก็ยังพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

หลังจากนั้นทั้งสามก็ไม่รอช้าและรีบไปที่ด่าน10

......

เหตุผลที่หลิงอี้ตัดสินใจเช่นนี้ ข้อแรกคือเพื่อทดสอบพลังการเพิ่มพลังโจมตีร้อยเท่าของร่างเทพโบราณ ข้อสองคือเขาต้องให้จักรพรรดิน้ำแข็งฆ่ายักษ์นอกทะเลด้วยตัวครนเดียว ส่วนเขาที่เป็นเจ้านายกลับทำได้แค่กวาดล้างมอนสเตอร์ทั่วไป เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจมาก

'ฉันสัญญาว่าจะตามให้ทันจักรพรรดิน้ำแข็ง แต่หนทางช่างยาวไกลเหลือเกิน'

เขารู้สึกเศร้าอยู่ในใจ

จากนั้นไม่นานทั้งสามก็มาถึงด่านสิบของเส้นทางหลัก

[พื้นที่ปัจจุบัน: ทรราชป่าเถื่อน]

[ข้อมูลมอนสเตอร์: นักรบคนเถื่อน(เลเวล70-เลเวล80), นักธนูคนเถื่อน(เลเวล70-เลเวล80), เจ้าปกครองคนเถื่อน(เลเวล80,บอสมอนสเตอร์)]

ที่นี่เป็นพื้นหินค่อนข้างราบเรียบ กว้างใหญ่จนมองไม่เห็นขอบ

บนก้อนหินขนาดใหญ่ หลิงอี้เห็นแท่นบูชาทองคำอัญเชิญราชามอนสเตอร์และระฆังทองคำบนแท่นบูชาอีกครั้ง การตีระฆังจะเรียกราชามอนสเตอร์ของแผนที่ระดับกลางออกมา- ปีศาจดาบไร้เทียบเคียง!

แน่นอนว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาตีระฆัง

ทันทีที่เขามาถึง จักรพรรดิน้ำแข็งก็พุ่งตรงไปหาเจ้าปกครองคนเถื่อนบอสมอนสเตอร์ของด่านนี้ หลิงอี้รีบบินตามไปทันที

“กำบังป้องกันศักดิ์สิทธิ์!”

หลินซูโหรวกับหลินอิ่งมองหน้ากัน หลินซูโหรวเปิดกำบังป้องกันศักดิ์สิทธิ์อย่างรวดเร็ว

กำบังนั้นห่อหุ้มพวกเธอทั้งคู่ไว้ข้างในทำให้พวกเธอไม่สามารถออกไปได้จนกว่าจะปิดกำบัง

“เอ่อ...ฉันขออยู่ในนี้ก่อนนะ”

หลินอิ่งมองสนามรบที่อยู่ไกลและปลดการรวมร่างชั่วคราว เธอปล่อยให้เซี่ยหว่านชิงและผู้หญิงอีกคนแยกจากตัวเธอ

ต่อจากนั้นเธอหยิบถุงมิติและหยิบเก้าอี้สี่ตัวออกมา เธอวางเก้าอี้ตัวหนึ่งไว้ด้านหลังหลินซูโหรวและพูดว่า “ถึงเธอจะเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่เธอสามารถนั่งลงได้ใช่ไหม?”

“ใช่ ขอบคุณ”

ทั้งสี่นั่งลงและคุยกันภายในกำบังป้องกันศักดิ์สิทธิ์

อีกด้านหนึ่ง

จักรพรรดิน้ำแข็งใช้สกิล‘ขว้างอุกกาบาต’ของเข็มน้ำแข็งศูนย์องศาโจมตีเจ้าปกครองคนเถื่อนได้สำเร็จ - นี่คือบอสมอนสเตอร์ที่มีความแข็งแกร่ง ความทนทาน และร่างกายสูง แต่ความว่องไวคือจุดอ่อนของมัน

เข็มน้ำแข็งศูนย์องศาเจาะเข้าไปในท้องของมัน แต่ร่างกายของอีกฝ่ายไม่เป็นน้ำแข็งทันทีเพราะมีความทนทานสูง

เจ้าปกครองคนเถื่อนดึงเข็มน้ำแข็งศูนย์องศาออกมาได้สำเร็จด้วยการดึงครั้งเดียว

มันถือเข็มน้ำแข็งศูนย์องศาไว้ในมือและเห็นว่าน้ำแข็งบนอาวุธเริ่มกระจายบนมือ มันจึงส่งเสียงคำรามใส่ทั้งคู่เป็นการโจมตี

เมื่อเห็นแบบนั้นจักรพรรดิน้ำแข็งจึงยื่นมือดึงเข็มน้ำแข็งกลับมาไว้ในมือ

“โฮกก!!”

เมื่อเข็มน้ำแข็งโดนเอาไป เจ้าปกครองคนเถื่อนที่มีผมหงอกก็กางมือออกและคำราม ในขณะที่มันกำลังจะก้าวไปหาหลิงอี้และจักรพรรดิน้ำแข็ง ดวงตาของจักรพรรดิน้ำแข็งก็หรี่ลง ร่างกายของเธอเปล่งแสงสีฟ้า!

วินาทีต่อมา ราวกับว่ามีสิ่งที่มองไม่เห็นโจมตีทุกทิศทุกทาง เวลาของทั้งโลกหยุดลงทันที!

แช่แข็งมิติเวลา!

สกิลที่สามารถใช้ได้วันละครั้งเท่านั้น และเธอใช้มันที่นี่เพื่อเจ้านาย!

แน่นอนว่าเธอยังสามารถใช้สกิลควบคุมเดี่ยวที่ไม่จำกัดเวลาอย่าง[คุกสวรรค์เยือกแข็ง] แต่ถ้าใช้สกิลนั้นเธอจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ หากมอนสเตอร์ตัวนี้ไปโจมตีเจ้านายเธอจะไม่สามารถปกป้องเขาได้

“ฟู่วว”

พอเห็นจักรพรรดิน้ำแข็งสร้างสนามทดสอบให้เขา หลิงอี้จึงสูดหายใจเข้าลึก หลังจากหายใจออกช้าๆสายตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง

เขายื่นมือออกมาควบแน่นบอลลมบนฝ่ามือและเพิ่มพลังงานให้มากขึ้น ด้วยการเพิ่มพลังงานที่มากขึ้น พลังงานมหาศาลจึงก่อตัวเป็นรูปร่าง

ครึ่งนาทีต่อมา บอลลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางสิบเมตรถูกยกสูงเหนือหัวด้วยมือทั้งสองข้าง

“มีโอกาสระเบิดพลังแค่ครั้งเดียว มันไม่เหมาะกับสว่านลมที่ต้องโจมตีต่อเนื่อง การขว้างแบบนี้น่าจะดีกว่า’

หลิงอี้ภูมิใจในตัวเองเล็กน้อยเมื่อดูบอลลมบนหัว

ในเวลาว่างเขามักจะทดลองการใช้ลมในวิธีต่างๆ และบอลลมบนหัวเขาเป็นสิ่งที่เขาภูมิใจที่สุดในหมู่พวกนั้น

“ไป!”

เขาขว้างลูกบอลลมไปทางเจ้าปกครองคนเถื่อน