ขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน อาเอ่อร์ข่าเหมิ่งที่อยู่ไม่ไกลเอาแหวนทองออกมา

แหวนทองเปร่งประกายแวววาวดึงดูดความสนใจผู้เล่นรอบๆอย่างรวดเร็ว

“นั่นคือเครื่องมือเทพ‘ย้อนกลับวงจรชีวิต’”

“สวยมาก”

หลิงอี้ดูด้วยตาทิพย์อย่างรวดเร็ว พอยืนยันแล้วว่าเป็นเครื่องมือเทพเขาก็ใช้[มือไร้รูป]สัมผัสมันและจำลองการกลายพันธุ์ทันที!

[คุณยืนยัน...]

'ยืนยัน!’ หลิงอี้ตอบในใจอย่างรวดเร็ว

เมื่อผลการจำลองอย่างเดียวปรากฏขึ้น เขาไม่แม้แต่จะมองมันด้วยซ้ำและทำให้มันเป็นจริงอย่างรวดเร็วและเก็บมันใส่กระเป๋าเป้

หลังจากนั้นเขาหายใจออกอย่างโล่งใจ

‘โชคดีที่ชายคนนี้หยิบเครื่องมือเทพออกมา ถ้าต้องจับร่างกายเขาโดยตรงฉันคงจำลองการกลายพันธุ์ไม่ได้’

พอเห็นอาเอ่อร์ข่าเหมิ่งกำลังจะใช้ความสามารถเครื่องมือเทพกับหนานกงฮั่น หลิงอี้จึงรีบหยุดเขาไว้

“เดี๋ยวก่อน!”

“หืม!?”

อาเอ่อร์ข่าเหมิ่งชายหัวโล้นหันมามองด้วยสีหน้างุนงง

“ฉันมีวิธีรักษา” หลิงอี้พูด

เมื่อพูดคำเหล่านี้ออกไป ก่อนที่อาเอ่อร์ข่าเหมิ่งจะได้ตอบกลับคนรอบข้างก็เริ่มโกลาหล

“ศูนย์หนึ่งบอกว่ามีวิธีรักษา! ให้ตายเถอะ เขานี่แหละคนสร้างปาฏิหาริย์ของแท้”

“เขามาช่วยคนจริงๆด้วย ฉันเดาได้ตั้งแต่เห็นเขาอยู่ในนี้แล้ว!”

“อยากรู้จริงๆว่าเขาจะทำยังไง”

โจวจื่อเหวินรีบมาหาหลิงอี้แล้วถามด้วยความยินดี “คุณมีวิธีช่วยพวกเขาจริงเหรอ?”

“อืม ตอนนี้มีแล้ว”

“เยี่ยม!”

เขาไปหาอาเอ่อร์ข่าเหมิ่งแล้วยกเลิกงานรักษาของเขาทันที

อาเอ่อร์ข่าเหมิ่งพยักหน้าตอบรับ เขามองหลิงอี้แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันรู้จักศูนย์หนึ่งในตำนานเหมือนกัน ตอนที่ฉันเข้ามาเมื่อกี้ก็เดาได้แล้วว่าคุณลงมือแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นเราไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่แล้ว กลับกันเถอะ”

สุดท้ายเขาก็เป็นคนเอา‘ตัวอย่างเครื่องมือเทพ’มาให้ ดังนั้นหลิงอี้จึงโบกมือลาด้วยยิ้มให้เขา

หลังจากกลุ่มคนออกไป เหลือแค่หลิงอี้และคนยื่นดูอีกแต่ไม่กี่คน

“ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณต้องทำได้!” เซิงหย่ายิ้มหวานให้เขา สายตาที่เธอมองหน้าเขาสดใสกว่าที่เคยเป็น

หลิงอี้ไม่รอช้าและดูดซับเครื่องมือเทพไว้หลังมือขวา ชูมือขวาขึ้นแล้วใช้เอฟเฟกต์ของ[ย้อนกลับวงล้อสวรรค์]

[ย้อนกลับวงล้อสวรรค์(เครื่องมือเทพ,มีเพียงชิ้นเดียว)]: เพิ่มความทนทานเจ้าของ1500แต้ม

1: สามารถทำให้เป้าหมายที่ระบุกลับสู่สถานะสมบูรณ์ในช่วง30วันก่อน เอฟเฟกต์นี้ใช้ได้วันละครั้งต่อคน

2: สามารถทำให้เป้าหมายที่ระบุกลับสู่สถานะสมบูรณ์ในช่วง1วันก่อน เอฟเฟกต์นี้ใช้ได้วันละครั้งต่อวัตถุ

หลิงอี้กำหนดให้ย้อนไปเมื่อ10วันก่อน

หลังจากนั้นแหวนทองส่องแสงไปทั่วร่างหนานกงฮั่นและปกคลุมเขาไว้

“เอ๋?”

ด้านข้าง โจวจื่อเหวินที่ได้เห็นเอฟเฟกต์พิเศษทำหน้าสงสัย

เขาเอียงหัวมองหลิงอี้แล้วถามอย่างลังเล “คุณ...เอฟเฟกต์อันนี้คล้ายกับการย้อนเวลาหรือเปล่า? เมื่อกี้ฉันเห็นอาเอ่อร์ข่าเหมิ่งใช้เครื่องมือเทพชิ้นนั้นแล้วมีเอฟเฟกต์พิเศษคล้ายกัน แต่แสงของเขาเป็นสีเหลืองส่วนของคุณเป็นสีทอง”

“ใช่” หลิงอี้พยักหน้า

เมื่อเห็นดังนั้น

โจวจื่อเหวินคาดเดาอยู่ในใจ ‘ก่อนหน้านี้ฉันพูดว่าการย้อนสถานะสามารถช่วยชีวิตคนได้ นั่นน่าจะเป็นเหตุผลให้เขาใช้ไอเทมชิ้นนี้’

'แต่การย้อนสถานะของไอเทมธรรมดาจะเทียบได้กับเครื่องมือเทพเหรอ?’

แม้ว่าหลิงอี้จะบอกว่าสามารถทำได้ แต่ด้วยความรู้ที่อยู่ในเสินลู่มาหลายปีทำให้เขายังมีความสงสัยอยู่

หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีแสงสีทองก็จางหายไป

ดนดูมองหนานกงฮั่นอย่างระมัดระวัง พอเห็นว่ารอยขนาดใหญ่บนผิวหนังของเขาหายไปแล้ว พวกเขาทั้งหมดก็แสดงความสับสนและประหลาดใจ

“รอยหายไปแล้ว! มันได้ผลจริงด้วย”

“เอ๊ะ? นักบุญดาบหนานกงฮั่นฟื้นแล้ว!”

หนานกงฮั่นที่มีผมขาวลืมตามองด้านบนเต็นท์ด้วยความงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นหันหน้าไปมองคนสองสามคนที่อยู่ข้างเตียงด้วยสายตาว่างเปล่า

ห้านาทีต่อมา

ด้วยการใช้เครื่องมือเทพ หลินเหมิ่ง ลั่วหยวน และจางชิงก็ได้ฟื้นขึ้นมา

ในเวลานี้หลิงอี้กำลังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่นอกเต็นท์แพทย์ เขากำลังรับคำขอบคุณจากนายพลหลินเหมิ่ง

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันมองเธอไม่ผิดเลยจริงๆ”

หลินเหมิ่งที่ตัวสูงใหญ่และมีเสียงกระด้างตบไหล่หลิงอี้แล้วหัวเราะฮ่าฮ่าเสียงดัง “เธอทำลายโดมดำแล้วยังช่วยพวกเราจากสภาวะนั้นด้วย ฉันเป็นหนี้เธอสองครั้งแล้ว”

“ยังไงนะ?”

หลินเหมิ่งหัวเราะเล็กน้อย เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้แล้วกระซิบ “เธออยากเป็นลูกเขยฉันไหม? หนี้บุญคุณสองครั้ง ครั้งหนึ่งชดเชยด้วยเจ้าสาวส่วนอีกครั้งชดเชยด้วยรถบ้าน เธอคิดว่ายังไง?”

หลิงอี้:⊙_⊙

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น ฉันเอาจริงนะ เธอน่าจะรู้อยู่แล้วว่าเสี่ยวอิ่งของฉันชอบเธอเหมือนกัน ว่าไงสนใจไหม?”

“ตอนนี้ฉันมีแฟนแล้ว”

เขารู้สึกว่าตัวเองจัดการเรื่องพวกนี้ได้ไม่ค่อยดีนัก

หลินเหมิ่งเลิกคิ้วแล้วทำตัวหน้าหนา “มีแฟนแล้วยังไงล่ะ ‘กฎหมายผู้เล่น’ไม่ได้จำกัดจำนวนคนที่เธออยู่ด้วยได้สักหน่อย หรือว่าเธอกลัวเมีย?”

พอได้ยินสิ่งที่หลินเหมิ่งพูด มุมปากหลิงอี้ก็ถึงกับกระตุก

ถ้าเขาจำไม่ผิดหลินอิ่งเคยบอกเขาในระหว่างความท้าทายการฝึกฝนว่า แม่ของเธอเป็นคนถือทรัพยากรทั้งหมดของครอบครัวและพ่อของเธอไม่มีอำนาจในบ้านแม้แต่น้อย

ก่อนที่หลิงอี้จะตอบกลับ หลินอิ่งเหมือนจะได้รับข่าวบางอย่างอย่างกะทันหัน ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเขาจึงสงบ

“เอาล่ะ พันธมิตรเริ่มจัดประชุมแล้ว วันนี้คงต้องไปที่นั่นก่อน”

หลังจากที่ทุกคนฟื้นตัว พันธมิตรก็เรียกประชุมผู้แข็งแกร่งเพื่อดำเนินการตามแผนอีกครั้ง

แม้ว่าหลิงอี้จะไม่ได้เป็นสมาชิกของพันธมิตร แต่ด้วยความแข็งแกร่งและความสำเร็จของเขา พันธมิตรของทุกประเทศจึงเตรียมที่นั่งไว้ให้เขาโดยเฉพาะ

ตอนนี้เขาคือ‘ผู้เข้าร่วมฟัง’ และสุดท้ายก็ได้รู้แผนการของพันธมิตร

'ใช้เครื่องมือเทพสามชิ้น...น่าเสียดายที่เสินเซี่ยเป็นพวกอนุรักษนิยมมาก แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเอาเครื่องมือเทพออกมา ส่วนไป๋อิงก็ระวังตัวอยู่ตลอดเวลา’

‘มีแค่ของประเทศเป่ยสงที่มีโอกาสจำลอง’

ขณะที่กำลังครุ่นคิด เขาและกลุ่มคนได้กวาดสายตาไปมองที่ขอบเกาะ

พอมองเทพรังยืนนิ่งที่ห่างออกไปหลายพันเมตร หลิงอี้ก็ถอนหายใจออกมา

“คิดไม่ถึงว่าต้องมาจัดการมันตอนนี้"

ผีเสื้อสีแดงบินมาจากไหนไม่รู้ มันบินแกว่งไปมาตรงไหล่เขาจากนั้นกลายร่างเป็นสาวสวยชุดแดงลงมาอยู่ข้างๆ

ต่อจากนั้นไม่นานคนใส่ชุดสีสันสดใสพุ่งออกมาจากฝูงชนและมายืนอยู่ข้างคนสวมชุดแดง

หลัยกลับมามอง เป็นเทพธิดาจางชิงและผู้ช่วยของเธอเซิ่งหย่า

ขางชิงไม่ใช่ผู้หญิงที่สวยจนมีเสน่ห์ดึงดูดสิ่งมีชีวิตทั้งหมด รูปลักษณ์ของเธอสวยกว่าเซิ่งหย่าเกือบครึ่งและอยู่ในระดับเดียวกับเซี่ยหว่านชิง

หลิงอี้คุ้นเคยกับการเจอสาวสวยแล้ว แม้เขาจะอยู่ใกล้จางชิงมากแต่หัวใจเขายังคงสงบอยู่

“คิดว่าเราจะทำได้ไหม?”

คำถามของจางชิงเป็นเหมือนก้อนหินตกลงมาในหัวใจที่นิ่งสงบของหลิงอี้และทำให้เกิดระลอกคลื่น

เหมือนเสียงร้องครั้งแรกของนกขมิ้นที่อาศัยอยู่ในหุบเขาอันเงียบสงบเป็นเวลาร้อยปี และเหมือนเสียงนักปราชญ์สมัยโบราณนับพันปี ได้ยินแล้วสบายหูสบายใจจนทำให้สูญเสียความคิดไปชั่วขณะ

“ห๊ะ?”

หลิงอี้ผงะไปครู่หนึ่ง

จางชิงไม่แปลกใจกับปฏิกิริยาของเขาและถามอบ่างนิ่งสงบ “คุณคิดว่าการต่อสู้ครั้งนี้เราจะชนะไหม?”

“คุณทำนายได้ไม่ใช่เหรอ? แล้วผลเป็นยังไงล่ะ” หลิงอี้ถามกลับ

“ชนะ”

จางชิงส่ายเล็กน้อย “ถึงฉันจะทำนายว่าชนะ แต่คำทำนายของฉันได้ตรงเสมอ”