ตอนเย็นของวันที่11

หลินซูโหรวอยู่ที่บ้านคนเดียวขณะที่หลิงอี้ออกไปทำกิจกรรม

ตอนนี้โลกกำลังมีเรื่องวิกฤตมากมาย เธอจึงไม่อยากออกไปเพราะกลัวว่าหลิงอี้จะเป็นห่วง

และไม่ต้องพูดถึงความแข็งแกร่งของเธอเลย เธอคงหาหินราตรีได้ไม่เกินสามก้อนต่อให้ทำงานหนักทั้งคืน ซึ่งมันไม่คุ้มค่าที่จะเสี่ยง

“เฮ้อ~”

เธอกำลังนอนมองเพดานอยู่บนเตียงของหลิงอี้และถอนหายใจออกมา

“ผู้หญิงคนัน้นสวยมาก...เซี่ยหว่านชิง”

หลังจากคุยกับเซี่ยหว่านชิงอย่างใกล้ชิดในตอนเช้า ใบหน้าไร้ที่ติและดวงตาที่เปร่งประกายได้ปรากฏขึ้นในใจเธอเป็นครั้งคราว

เธอยังแอบเปรียบเทียบร่างของตัวเองกับเธอ และพบว่าตัวเธอเทียบไม่ได้เลย

อีกฝ่ายมีจุดที่ควรใหญ่ก็ใหญ่ จุดที่ควรบางก็บาง แถมขายังเรียวยาวกว่าเธออีก

แต่ข้อได้เปรียบของตัวเธอคือผิวขาวและชุ่มชื้น ร่างกายของเธอน่าจะนุ่มและยืดหยุ่นมากกว่าใช่ไหม?

หลินซูโหรวรู้สึกกระสับกระส่ายทุกครั้งที่เธอคิดถึงเรื่องนี้

เธอลุกจากเตียงด้วยความหงุดหงิด เดินเท้าเปล่าเข้าไปในห้องเก็บของแล้วนั่งแช่ในบ่อน้ำพุ

ควันสีขาวจางๆลอยขึ้นจากน้ำ ดวงตาของเธอมองร่างกายสีขาวไร้ที่ติอย่างสบายๆผ่านน้ำพุ

“ไม่!”

เธอขมวดคิ้วพูดกับตัวเอง “ฉันต้องสวยกว่านี้!”

“หลิงอี้เป็นผู้เล่นใหม่ที่น่ากลัวที่สุดในรอบ20ปี เขามีศักยภาพไร้ขีดจำกัดและมีโอกาสที่จะขึ้นเป็นผู้เล่นอันดับ1ของโลก!”

“ถ้าตอนนั้นฉันยังเป็นแบบเดิม คนอื่นคงบอกว่าฉันไม่คู่ควรกับเขา”

นี่เป็นสถานการณ์ที่คาดเดาได้ง่ายดาย

แม้ว่าเธอจะไม่สนใจคำพูดของคนอื่นได้ แต่เธอหยุดกระวนกระวายใจไม่ได้

ต้องสวยและมีเสน่ห์ยิ่งกว่านี้เท่านั้น เธอถึงจะยืนเคียงข้างเขาได้อย่างมั่นใจ

หลินซูโหรวยื่นมือออกและค่อยๆกำมือไว้ข้างหน้า ความมุ่งมั่นอันน่ากลัวเริ่มส่องประกายในดวงตา “ถ้าเขาต้องการเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ถ้าอย่างนั้นฉันจะเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก!”

“มีแค่ทางนี้เท่านั้น...”

เธอกำหมัดแน่น ใบหน้าแสดงความจริงจังแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

คงเป็นไปไม่ได้ที่จะเดินตามรอยเท้าหลิงอี้และกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดโลก

แต่ถ้าเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก เธอยังพอมีความหวังเล็กน้อย

——ผู้เล่นหญิงเกือบทุกคนล้วนหน้าตาดี

เพราะมีไอเทมที่ส่งเสริมการเติบโตอย่าง[น้ำเพิ่มการเติบโตที่เจือจาง] [โลชั่นบำรุงผิว]ที่ช่วยปรับปรุงสภาพผิวและขจัดสิ่งสกปรก [ยาหวาน]ที่ทำให้ของเหลวอย่างในร่างกายและเหงื่อมีรสหวาน

ผู้เล่นหญิงส่วนล้วนใหญ่ใช้ทั้งสามอย่างนี้

เธอต้องการเหนือกว่าคนอื่น และเธอมีสิ่งที่ดูแลผิวเหนือกว่าพวกเธอ!

“ผิวฉันดีขึ้นด้วยน้ำแร่นี้ แต่ฉันต้องการมากกว่านี้...”

ครั้งนี้หลินซูโหรวแช่ตัวในบ่อน้ำพุหกชั่วโมง

เมื่อเวลา00:00น.วันที่12 หลิงอี้กลับมาจากด้านนอกหลังจากกิจกรรมจบลง เธอออกจากบ่อน้ำพุร้อนและใส่รองเท้าแตะสีชมพูจากนั้นชดคลุมสีขาวมาคลุมตัวแล้วเดินลงไป

“กลับมาแล้วเหรอ!? วันนี้เป็นยังไงบ้าง?”

เธอเข้ามานั่งด้านข้างของหลิงอี้และถามอย่างนุ่มนวล

“วันนี้มีบอสมอนสเตอร์ปรากฏแค่สองตัว ฉันได้หินราตรีขั้นสูงมาก้อนหนึ่ง”

“อืม...”

เธอพยักหน้า พอเห็นว่าคิ้วของหลิงอี้ดูอ่อนล้าเล็กน้อย เธอจึงนำริมฝีปากสีเชอร์รี่วางบนหน้าผากเขาและพูดอย่างสนิทสนมว่า “ฉันจะไปทำอาหารค่ำมาให้”

“อืม”

......

หลังจากมองหลินซูโหรวเดินเข้าห้องครัวไปแล้ว หลิงอี้เปิดร้านกิจกรรมดูที่จำนวนหินราตรีของกิจกรรมที่แสดงอยู่ด้านล่าง

[หินราตรี:1167]

[หินราตรีขั้นสูง:8]

ได้1ก้อนจากบอสมอนสเตอร์และอีก1ก้อนตอน00:00น. ตอนนี้เขาจึงมีหินราตรีขั้นสูงทั้งหมด8ก้อน

“ใช้ได้”

เขาพยักหน้าด้วยความพอใจจากนั้นกดแลก[ตั๋วสุ่มสกิลอาณาเขต]

ไอเทมนี้‘เหลือ2ใบ’ตอนที่เขากดซื้อ หลังจากเขาซื้อหนึ่งในนั้น ใบสุดท้ายก็ถูกซื้อไปในไม่ช้า

ของที่ได้มาใหม่ต้องเอาไปกลายพันธุ์ก่อนเสมอ

จากนั้นไม่นานเขาเปิดดูอีกครั้ง

[ตั๋วสุ่มสกิลอาณาเขต]: สุ่มรับสองสกิลอาณาเขตหลังใช้งาน

หลิงอี้: ⊙▽⊙

“มีกลายพันธุ์เป็นแบบนี้ด้วยเหรอ?”

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นว่าจำนวนที่ได้รับเปลี่ยนไป เพราะก่อนหน้านี้มีแต่การปรับปรุงคุณภาพ

เขากดสกิลตั๋วสุ่มด้วยความอยากรู้

[คุณใช้ตั๋วสุ่มสกิลอาณาเขต ได้รับสกิล6ดาว[อาณาเขตท้องฟ้า]และสกิล7ดาว[อาณาเขตส่องแสง]!]

เขาตรวจสอบทั้งสองสกิลในทันที

อันแรกทำให้ผู้ใช้อาณาเขตบินอยู่ในอาณาเขตได้

อันที่สองสามารถใช้แสงที่ส่องลงมาในอาณาเขตโจมตีศัตรู

หลิงอี้บินได้อยู่แล้ว ดังนั้นจึงเลือกอย่างที่สองและกลายพันธุ์มัน

จากนั้นไม่นานเขาเปิดดูอีกครั้ง

[อาณาเขตส่องแสง (7ดาว)] : ขยายอาณาเขตส่องแสงจากตำแหน่งปัจจุบันของผู้ใช้,เสียงในอาณาเขตจะไม่ถูกส่งออกสู่โลกภายนอก,การต่อสู้ในอาณาเขตจะไม่ส่งผลกระทบต่อโลกภายนอก,สภาพแวดล้อมในอาณาเขตจะได้รับการแก้ไขเมื่อมีการขยายอาณาเขตและได้รับการฟื้นฟูหลังจากปิดอาณาเขตนอกจากนี้ อาณาเขตมีเอฟเฟกต์ดังต่อไปนี้

1: สามารถใช้แรงกายสร้างสายฟ้าโจมตีศัตรูที่อยู่ในอาณาเขต

2: สามารถใช้แรงกายสร้างแสงรักษาตนเองหรือคนอื่นที่เป็นมิตร

ต้องบอกก่อนว่าตอนที่ใช้แสงรักษา แรงกายของผู้เล่นจะถูกดึกออกไปใช้

เมื่อเห็นเอฟเฟกต์ของมัน หลิงอี้ตระหนักได้ทันทีว่านี่เป็นไอเทมอีกอันที่ต้องใช้แรงกาย

“ใช้ได้ใช้ได้”

“ไอเทมชิ้นนี้จะทำให้คนอื่นเจอตัวฉันได้ยาก ไม่ว่าจะเป็นตอนที่สู้กับราชามอนสเตอร์ในโลกใหญ่หรือบอสมอนสเตอร์ในโลกนี้”

ต่อให้ไม่มีเอฟเฟกต์เพิ่มเติม แต่เอฟเฟกต์เริ่มแรกของสกิลอาณาเขตอย่างเดียวก็รับประกันแล้วว่าเป็นระดับ5ดาว

ถ้ามีเอฟเฟกต์ธรรมดาเพิ่มขึ้นจะเป็นระดับ6ดาว ถ้ามีเอฟเฟกต์ทรงพลังเพิ่มขึ้นจะเป็นระดับ7ดาว

“ตอนนี้สกิลอาณาเขตคงมีระดับสูงสุดแค่7ดาว”

เขาได้สกิล7ดาวจากพรสวรรค์[ย้อนกลับความน่าจะเป็น]ซึ่งมันชัดเจนแล้ว--ใบหน้าของเขาแย่งลงจนน่ากลัว

[คุณเรียนรู้สกิล[อาณาเขตส่องแสง]!]

ตำแหน่งดาว -7

ตำแหน่งดาวที่เหลือ: 12

หลังจากเรียนรู้สกิลนี้เสร็จ หลิงอี้เปิดร้านค้ากิจกรรมอีกครั้งเพื่อดูไอเทมที่ใช้หินราตรีแลกได้

ในของเหล่านี้มีสองอย่างที่สามารถหาแลกเปลี่ยนไปมาได้--

5ค่าประสบการณ์: หินราตรี1ก้อน

100ทอง: หินราตรี1ก้อน

“หินราตรี1ก้อนแลกค่าประสบการณ์ได้5แต้ม จิ๊จิ๊จิ๊ พวกผู้เล่นเลเวลสูงคงเอาหินราตรีทั้งหมดไปแลกเลยล่ะสิ”

ไม่ต้องพูดถึงผู้เล่นเลเวลสูงเลย ตัวหลิงอี้เองยังสนใจอยู่หลายอย่างเช่นกัน

หลิงอี้ดูไอเทมแลกเปลี่ยนคร่าวๆและพบว่าไม่มีอะไรที่เขาอยากได้เป็นพิเศษ

เขาจึงตัดสินใจสะสมหินราตรีเอาไว้ก่อน

ถ้าในอนาคตไม่ได้ใช้แลกเปลี่ยนไอเทมชิ้นไหน การนำไปแลกเป็นค่าประสบการณ์ทีหลังก็ไม่ได้เสียหายอะไร

เขาปิดแผงข้อมูลแล้วทิ้งตัวนอนบนโซฟาครู่หนึ่ง

จากนั้นไม่นาน

หลินซูโหรวที่อยู่ในครัวเรียกให้เราไปกินข้าว

“ตอนนี้00:11น.แล้ว นายจะเข้าเสินลู่ไหม?”

“อืม...ไม่ดีกว่า เดี๋ยวค่อยไปตอนเช้า”

“อ่อ”

หลินซูโหรวไปนั่งข้างเขา เธอลังเลใจว่าจะบอกเป้าหมายของเธอให้เขาฟังดีไหม