ตอนที่ 227

[ยินดีด้วยคุณผสมยาสมบัติระดับS[สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์]!]

[ประกาศโลก...]

ครั้งล่าสุดที่เกิดการประกาศโลกคือการผสมสมบัติระดับS เป็นธรรมดาที่การผสมยาสมบัติระดับSครั้งแรกจะเกิดขึ้นเช่นกัน

หลิงอี้คิดเรื่องนี้ไว้อยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงดูแค่รางวัลที่ประกาศแล้วหันความสนใจกลับมา

เปิดกระเป๋าเป้ตรวจสอบยาสมบัติที่เพิ่งได้

[สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ (S)]: หลังจากกินจะเพิ่มความทนทานถาวร250และภูมิต้านทานพิษ,ยาสมบัติมีผลเพียงครั้งเดียวสำหรับแต่ละคน

“โอ้?”

ดวงตาของหลิงอี้เป็นประกาย ตอนนี้เขาขาดคุณสมบัติความทนทานอยู่พอดี หลังจากกินมันจุดด้อยด้านความทนทานก็จะลดลง

“นอกจากนี้เทพรังยังเป็นราชามอนสเตอร์ประเภทแมงมุม ส่วนใหญ่แล้วมันมักจะเป็นมีพิษอยู่ด้วย ภูมิต้านทานพิษมาได้เวลาพอดีเลย”

ยาสมบัติเป็นทรัพยากรที่หายาก หลิงอี้คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะทำการจำลองการกลายพันธุ์

ครั้งนี้ระบบกลายพันธุ์ขั้นสุดยอดให้ผลการจำลองเพียงอย่างเดียว

“การจำลองหนึ่ง”

“เพิ่มความแข็งแกร่งถาวร500และภูมิต้านทานพิษ ยาสมบัตินี้มีผลเพียงครั้งเดียวสำหรับแต่ละคน”

“จิ๊จิ๊จิ๊ เหมือนได้กินเครื่องมือเทพครึ่งหนึ่ง...”

[คุณยืนยันกลายพันธุ์สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์หรือไม่? (ต้องใช้252คะแนนกลายพันธุ์)]

“ยืนยัน” หลิงอี้พยักหน้า

ในเวลาเดียวกันเขาก็เปิดแผงข้อมูลของระบบกลายพันธุ์ขั้นสุดยอดขึ้นมาตรวจสอบคะแนนกลายพันธุ์ที่มีอยู่หลังจากไม่ได้ดูมานาน

[คะแนนความรู้สึก: 5266, คะแนนกลายพันธุ์: 10308]

หลิงอี้ “เชี่ย!?”

“คิดไม่ถึงว่าจะมีเยอะขนาดนี้…”

พอเห็นคะแนนกลายพันธุ์เป็นหมื่น หลิงอี้ก็ลูบคางด้วยความสงสัยว่าเขาควรกลายพันธุ์ของใช้ในบ้านดีไหม

เพราะยังไงถ้าศักยภาพในการกลายพันธุ์ต่ำ คะแนนกลายพันธุ์ที่ต้องก็มีแค่หลักเดียว...

จากนั้นไม่นาน

[สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์]ที่ปรากฏขึ้นตกลงมาบนมือเขา—หญ้าต้นนี้เหมือนกับหญ้าต้นก่อนทุกอย่าง มีแค่ขนาดเท่านั้นที่ใหญ่กว่า

หลิงอี้ใส่มันข้าปากแล้วกลืนลงไปอย่างไม่ลังเล

น้ำฉ่ำ มีรสหวานปนขม

[คุณได้กิน...]

เมื่อเปิดดูแผงข้อมูลอีกครั้งความทนทานของเขาก็เปลี่ยนจาก263เป็น763!

ต่อจากนั้นเขาก็หันไปดูไอเทมพลังงานระดับAทั้งสองชิ้น...

......

ในค่ำคืนที่ดวงดาวส่องแสงระยิบระยับ

หลังจากทานอาหารอิ่มหลิงอี้ก็บอกลาพวกเธอ เขาใช้[เครื่องเทเลพอร์ตทั่วโลก]เทเลพอร์ตไปยังหมู่เกาะหลันเยว่ในทะเล

หมู่เกาะหลันเยว่ประกอบด้วยเกาะเล็กๆมากกว่า150เกาะ

พอมองจากมุมสูงจะเห็นว่าเกาะเล็กๆมากกว่า150เกาะรวมตัวเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว

มันเหมือนพระจันทร์สีครามที่นิ่งสงบในทะเลสีน้ำเงิน

ในเวลานี้

บนเกาะเล็กๆที่ไม่มีชื่อทางตอนใต้ของหมู่เกาะ หลิงอี้ปรากฏขึ้นเงียบๆในป่า

บริวเณรอบๆมืดมาก มีเพียงแสงจากหอคอยแสงที่ทำหน้าที่เป็นแหล่งกำเนิดแสงจากระยะไกล

รอบๆหอคอยมีมอนสเตอร์เลเวลสูงจำนวนมากเพ่นพ่านไปมา—หอคอยแสงเหล่านี้เหมือนจะมีเอฟเฟกต์บางอย่างจึงไม่ถูกมอนสเตอร์โจมตี

“นี่นี่ ตามฉันมา”

หนานกงหลี่ที่รอเขาอยู่นานแล้วโบกมือเรียก

เธอหันหลังกลับและเดินไปสองสามก้าวก่อนที่จะหายไปต่อหน้าเขา

หลิงอี้ผงะไปครู่หนึ่งและใช้ตาทิพย์ตรวจสอบ

วินาทีต่อมาม่านโปร่งแสงขนาดใหญ่สูงประมาณ100เมตรก็ปรากฏขึ้นในการมองเห็นของเขา ถ้าเขาเดาไม่ผิดสิ่งนี้น่าจะเป็นอาณาเขตล่องหน

'โอ้?’

เขาเร่งฝีเท้าตามไป ร่างของเขาหายเข้าไปในป่า

หลังจากก้าวเข้าไปในอาณาเขต แสงในม่านตาของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้น การมองเห็นของเขามีมากขึ้น!

หอคอยเปล่งแสงขาวถูกสร้างขึ้นรอบๆ มันส่องสว่างไปทั่วพื้นที่จนเหมือนอยู่ตอนกลางวัน

ป่าไม้อันเก่าที่เคยอยู่ตรงนี้ถูกตัดทิ้งและเปลี่ยนเป็นค่ายชั่วคราวโดยมีเต็นท์ขนาดใหญ่หลายร้อยหลัง ธงประจำชาติจะตั้งอยู่ข้างเต็นท์ซึ่งแสดงให้เห็นว่าจุดนั้นเป็นเต็นท์พักของประเทศใด

ผู้เล่นจำนวนมากนั่งหรือยืนอยู่ข้างเต็นท์ ริมถนน และคุยกันเสียงดังไม่รู้จบ

“ถ้าคืนนี้ล้มเหลวอีก ต่อจากนี้คงไม่มีหวังแล้วล่ะ”

“อย่ามองโลกในแง่ร้ายสิ ไปส่องสาวสวยในค่ายกันดีกว่า!”

“คนไหนเคยสู้กับเทพรังแล้วบ้าง ตอนโดนโจมตีเจ็บหรือเปล่า?”

“ผู้แข็งแกร่งขั้นไร้เทียมทานจากทั่วทุกมุมโลกสู้กับมันแล้ว แต่ไม่มีใครชนะแมงมุมตัวเล็กที่มันเรียกมาได้ด้วยซ้ำ”

“…”

“อ๊ะ? นั่นมันศูนย์หนึ่งไม่ใช่เหรอ? เขาก็มาที่นี่เหมือนกัน”

เมื่อผู้เล่นบนท้องถนนเห็นคนด้านข้างหนานกงหลี่ พวกเขาก็รู้ตัวตนของอีกฝ่ายทันที

ในบรรดาผู้เล่นที่มาที่นี่มีหลายคนที่ยังสวมหน้ากากหรือใช้สกิลปลอมตัว แต่พวกเขาไม่ได้เป็นภาพเบลอขนาดนั้น ในโลกนี้มีเพียงคนเดียวที่ทำแบบนี้ได้

ด้วยการปรากฏตัวของศูนย์หนึ่ง หลายในที่นั้นก็มีแววตาเป็นประกายด้วยความรู้สึกตื่นเต้น

“นี่คือชายผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ ราชามอนสเตอร์ตายด้วยเงื้อมมือเขามาแล้วหลายตัว”

“ฮ่าฮ่า! น่าสนใจจริงๆ!”

“จะว่าไป ถ้าศูนย์หนึ่งได้ใบรับรองไร้เทียมทานในตำนานครบห้าใบ ราชามอนสเตอร์ตัวนี้จะไม่แพ้เขาง่ายๆเลยเหรอ?”

“ถ้าทำลายเยื่อหุ้มสีได้ก็เป็นไปได้...”

หลิงอี้ดูข้อมูลคะแนนความรู้สึกที่ปรากฏต่อหน้าเขาแล้งยิ้มออกมา

[คุณดูดซับความรู้สึกตื่นเต้น77คะแนนของหัวงฮวา]

[คุณดูดซับความรู้สึกอยากรู้80คะแนนของหลี่เจ๋อ]

“….”

เขาเดินตามหนาหนานกงหลี่ไปที่ค่ายของเสินเซี่ย เธอชี้ไปที่เต็นท์ขนาดใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลและ “ตอนนี้เสาหลักเทพทั้สามของเราและนักเวทย์มิติลั่วหยวนที่ความสัมพันธ์ที่ดีกับคุณอยู่ คุณอยากเข้าไปไหม?”

“ไม่”

พอเห็นคนอื่นกำลังมองเขา หลิงอี้จึงเดินไปหาเก้าอี้ว่างและนั่งลง

หนานกงหลี่เดินตามไปนั่งข้างเขา เธอชี้คนที่อยู่ไม่ไกล “คนที่มีร่างกายสูงใหญ่เหล่านี้เป็นเพิ่งมาลงทะเบียนวันนี้ พวกเขาแต่ละคนมีเลเวลสูงกว่า80และมีคุณสมบัติร่างกายอย่างน้อย600”

หลิงอี้ชำเลืองมองแวบหนึ่ง

เขาไม่เคยเห็นใบหน้าของคนเหล่านั้น มีแค่ทูตเต่าดำโจวจื่อเหวินที่กำลังนอนหลับอยู่ไกลๆที่เคยเห็นมาก่อน

หนานกงหลี่บอกเวลาและกำหนดการอย่างง่ายให้หลิงอี้ “ตอนนี้เวลา7:10 น. อีก15นาทีจะเริ่มรวมตัวกันจากนั้นไปจัดการกับราชามอนสเตอร์ เป้าหมายหลักคือเยื่อหุ้มสี”

“อืม...ฉันอยากรู้ว่าจะส่งพลังชีวิตออกไปยังไง?”

ครั้งก่อนที่หลินเซียนพูดถึงเซวี่ยชี่หลิงอี้คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ลึกซึ้ง

หลังจากสงบใจลง เขาก็ลองตรวจสอบดูและพบว่าสิ่งนี้คือพลังชีวิต!

สิ่งที่โลกภายนอกพูดถึงล้วนเป็นเรื่องพลังชีวิต

“ง่ายมาก เราจะใช้สกิลหสะที่ใช้พลังชีวิตกัดกินศัตรู ไม่ต้องทำอะไรเลยแค่ส่งพลังชีวิตไปให้สกิลนี้ก็พอ”

หลิงอี้ “…”

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ต้องทำ

ในตอนนั้นเองเขาก็ได้รับข้อความจากหลินซูโหรว

[หลินซูโหรว: พอป้าฉันรู้ว่านายที่นั่นด้วยป้าก็บอกฉันให้เอาสิ่งมาให้นาย ป้าบอกว่าให้นายลองโจมตีด้วยหยางชี่แล้วดูว่าทำลายเยื่อหุ้มสีได้มากแค่ไหน]

ในวินาทีต่อมาข้อมูลก็ปรากฏขึ้น

[คุณได้รับของขวัญจากหลินซูโหรว: หยางชี่แปลงมังกร]

เขารีบเปิดกระเป๋าตรวจสอบ

[หยางชี่แปลงมังกร(1ดาว·หายาก)]: เมื่อเข้าสู่สถานะปลดปล่อยยางชี่ หยางชี่ที่ปล่อยออกมาจะรวมตัวเป็น มังกรหยางโดยอัตโนมัติ, สามารถใช้มังกรหยางโจมตีศัตรู ความเสียหายที่ศัตรูจะได้รับจากธาตุหยางจะสอดคล้องกับปริมาณหยางชี่ของมังกรหยาง