หลิงอี้โยน[ลูกเต๋าเทพความทนทาน ]และออกเป็นหน้า‘3’

ถ้าหน้า6มีโอกาสออกน้อยที่สุด เขาจะมีโอกาสสูงที่จะโยนได้6เพราะ[ย้อนกลับของความน่าจะเป็น]

แต่ในความเป็นจริงแล้วทุกหน้าจะมีโอกาสออกเท่ากัน

ดังนั้นการโยนลูกเต๋าของเขาจึงไม่ต่างจากคนทั่วไปแม้ว่ามี[ย้อนกลับกลับของความน่าจะเป็น] ก็ตาม

“มันกลายเป็นแอ่งน้ำไปแล้ว”

หลิงอี้บินขึ้นท้องฟ้าแล้วมองไปรอบๆ

จุดนี้คือที่ตั้งของค่ายในแผนที่เริ่มต้น

แต่คริสตัลในค่ายและรั้วไม้ที่ปกป้องค่ายหายไป และเห็นได้แค่ขี้เลื่อยที่กระจัดกระจายลอยอยู่บนน้ำ

——รอบด้านล้วนถูกปกคลุมด้วยน้ำฝนและมีน้ำลึกประมาณหนึ่งเมตร ราวกับว่าฝนเหล่านี้ไม่เคยหยุดตกตั้งแต่ที่การประเมินเริ่มต้น

ป่าสนไซเปรสสีเขียวรูปตัวUที่อยู่รอบแคมป์เหมือนจะถูกมอนสเตอร์ทำลายและจมหายไปในน้ำลึก

บนท้องฟ้ามีแต่ความมืดมิดและเสียงฟ้าร้อง

มีฟ้าแลบเป็นระยะๆราวกับว่าผนที่ตกหนักกำลังใกล้เข้ามา

มอนสเตอร์ต่างยืนกันอย่างหนาแน่นในหนองน้ำ พวกมันสวมเกราะและหมวกสีดำสนิทซึ่งเผยให้เห็นแค่ดวงตาสีแดง

พวกมันคือมอนสเตอร์ธรรมดาในการประเมิน ทหารปีศาจ!

ทหารปีศาจมีสองประเภท หนึ่งคือทหารปีศาจถือหอกดำโจมตีระยะประชิด อีกประเภทหนึ่งคือทหารปีศาจถือธนูกระดูกสีดำสนิทโจมตีระยะไกล

ความแตกต่างระหว่างทหารปีศาจทั้งสองก็เหมือนความแตกต่างระหว่างธาตุไฟและธาตุลม

เป็นหมวดหมู่ย่อยที่แตกต่างกันในหมวดหมู่เดียวกัน

ทหารปีศาจลงมือทันทีที่พวกมันเห็นผู้บุกรุก

ทหารปีศาจระยะประชิดไม่สามารถบินได้ พวกมันทำได้แค่มองขึ้นไปจากจุดที่ยืนอยู่

ทหารปีศาจระยะไกลชี้ธนูกระดูกขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างพร้อมหน้า เมื่อพวกมันดึงสายธนูไปยังพระจันทร์เต็มดวงลูกธนูธาตุมืดก็ปรากฏบนสายธนู ลูกธนูธาตุมืดพุ่งออกไปด้วยความเร็วมากกว่า100เมตรต่อวินาที!

หลิงอี้มองไปทั่วสนามแต่ไม่เห็นราชามอนสเตอร์และบอสมอนสเตอร์ เมื่อเขากำลังจะใช้[ร้องเรียกเทพสายลม]เพื่อตรวจดูสภาพแวดล้อม ลูกศรธาตุมืดหกร้อยลูกก็พุ่งใส่เขาจากทุกทิศทางพร้อมกัน!

ก่อนที่เข้ามาเขาได้อ่านข้อมูลของมอนสเตอร์เหล่านี้หลายครั้ง เมื่อเห็นแบบนั้นเขาจึงรีบบินพุ่งออกไปห่างไกลและตะโกนว่า “ดาวตก!”

หลิงอี้แบ่งการเคลียร์มอนสเตอร์เขต87เป็นสามขั้น

ขั้นแรก กำจัดมอนสเตอร์อ่อนแอทั้งหมื่นตัว

ขั้นสอง ฆ่าบอสมอนสเตอร์

ขั้นสาม ฆ่าราชามอนสเตอร์

เขาไม่สนใจจะสู้กับทหารปีศาจที่อยู่ด้านล่างด้วยซ้ำ - ตอนนี้เขาแข็งแกร่งพอจนไม่ต้องรู้จักประมาณตน

เมื่อดาวตกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า โลกที่ปกคลุมด้วยเมฆมืดก็สว่างขึ้นในทันทีราวกับว่าดวงอาทิตย์ดวงเล็กกำลังตกลงมา และเขารู้สึกถึงความร้อนจากที่อยู่ไกลออกไปหลายพันเมตร+

“เชี่ย! โครตใหญ่!”

นี่เป็นครั้งแรกที่หลิงอี้เรียกดาวตกหลังจากเสินลู่อัปเดตคุณสมบัติพลังต่อสู้

พลังเวทของเขายังมี1,000เท่าเดิม

แต่ตอนนี้ได้รับคุณสมบัติเพิ่มขึ้นเมื่อเลเวลเพิ่มขึ้น ซึ่งหมายความว่าเขาที่มีเลเวล30จะมีพลังเวทเท่ากับ30,000

ด้วยพลังเวทที่เพิ่มขึ้นสามสิบเท่า ดาวตกที่เรียกมาจึงใหญ่ขึ้นสามสิบเท่าเช่นกัน

มันใหญ่พอที่จะทำให้สิ้นหวัง!

แต่หลิงอี้ได้เตรียมใจเรื่องนี้เอาไว้แล้ว เขาตกใจครู่หนึ่งก่อนจะหันหลังบินไปทางใต้ด้วยกำลังทั้งหมดที่มี เขาเปิดดูคุณสมบัติในตตอนนี้

ความแข็งแกร่ง 38, พลังเวท 1000, ความว่องไว 130, ความทนทาน603, ร่างกาย 263

“ถ้ามีคุณสมบัติแบบนี้ก็สามารถสู้ระยะประชิดได้”

“วันนี้ฉันจะใช้ร้องเรียกเทพสายลมกับดาวตกในการสู้”

จู่ๆเขาก็สัมผัสได้ถึงร่างหนึ่งจากด้านตะวันออก และมันพุ่งมาหาเขาด้วยความเร็วที่น่าแปลกใจ!

หลิงอี้หันไปมองขณะที่บิน

เขาเห็นร่างสีเทาบนฟ้าพุ่งมาจากตะวันออก เพียงสองวินาทีมันก็ห่างจากเขาแค่พันเมตร!

“มอนสเตอร์ความว่างเปล่าลวงตา?”

นี่เป็นหนึ่งในสองของบอสที่เหลืออยู่ในเขต87 มันมีความสามารถในการหลบหลีกที่สูงมาก

ว่ากันว่าในวันที่การประเมินเริ่มขึ้น มีคนมากกว่า200คนปิดล้อมมัน แต่หลังจากนั้นสองนาทีผู้คนเหล่านั้นกลับต้องตะลึงเพราะโจมตีมันไม่โดนและยังถูกกำจัดไปมากกว่าครึ่ง

แต่เมื่อหลิงอี้มองมัน มันกลับหยุดนิ่งอย่างกะทันหันและลอยอยู่เงียบๆโดยไม่เข้าใกล้เขาต่อ

“หืม!?”

ทันทีที่เขาขมวดคิ้ว เขาก็ได้ยินกึกก้องที่ดังสนั่น

ตู้มม--! ! !

ดาวตกลงถึงพื้นแล้ว!

ถึงจะหันหลังให้ดาวตกอยู่ แต่หลิงอี้ก็ต้องหรี่ลงเล็กน้อยเพราะแสงที่เจิดจ้าเหมือนจะส่องสว่างไปทั่วโลก

แม้ว่าบินมาไกลแล้วแต่คลื่นกระแทกอุณหภูมิสูงก็ผ่านมาถึงร่างกายเขา มันเหมือนกับว่าเขาได้เดินผ่านเตาเผาร้อนๆ

“ฟู่ว”

เนื่องจากคลื่นกระแทกไม่ได้ทำความเสียหายให้เขา เขาจึงไม่บินไปต่อเพราะรู้ว่ามันไกลเกินพอแล้ว

หลิงอี้หยุดและหันกลับไปมอง

เขาเห็นว่าที่เดิมตรงนั้นกลายเป็นทะเลเพลิง น้ำฝนที่สะสมจนเป็นหนองน้ำก็หายไปหมด

เห็นได้ชัดว่าน้ำฝนระเหยหมดในไม่กี่วินาที!

ในเวลานี้กระจกแสงสีขาวได้ปรากฏขึ้นจากด้านหลังหลิงอี้อย่างเงียบๆ ขณะเดียวกันเท้าสีขาวก็ออกมาจากกระจกแสงและยืนอยู่บนอากาศอย่างแผ่วเบา

หลิงอี้รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างจึงหันหลังกลับไปดู

“เสี่ยวปิง?”

หลิงอี้แปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นสาวสวยผมสีขาว ตาสีขาว สวมชุดสีฟ้าใสราวกับคริสตัล และมีเท้าเปล่า

เธอออกมาเองอีกแล้ว!

จักรพรรดิน้ำแข็งยื่นมือหยกขาวแตะเบาๆบนหน้าอกของหลิงอี้

ในชั่วพริบตาความร้อนที่เกิดจากคลื่นกระแทกอุณหภูมิสูงก็หายไปซึ่งทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาก

“ขอบคุณ” หลิงอี้จับมืออ่อนนุ่มของเธอและกล่าวขอบคุณ

แม้ว่าความร้อนนี้จะค่อยๆลดลงเอง แต่พฤติกรรมการดูแลเอาใจใส่ของจักรพรรดิน้ำแข็งทำให้หัวใจของเขารู้สึกอบอุ่น

จักรพรรดิน้ำแข็งเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีขาวบริสุทธิ์ของเธอค่อยๆมองแก้มของเขาและหยุดที่ดวงตาของเขา

“เดิมทีฉันจะฆ่ามอนสเตอร์ธรรมดาก่อนแล้วค่อยเรียกเธอออกมาสู้กับบอสมอนสเตอร์ด้วยกันอยู่แล้ว แต่ในเมื่อเธอออกมาแล้วถ้าอย่างนั้นก็ไปสู้กับบอสมอนสเตอร์ด้วยกันเลย”

ภายใต้ดาวตกเมื่อกี้ มอนสเตอร์ธรรมดาพวกนั้นตายเกือบทั้งหมด

ไม่รู้ว่ามีรอดตัวสองตัวหรือเปล่า แต่เขาปล่อยมันไปก่อนได้

ในตนนี้

ศัตรูหลักมีแค่บอสมอนสเตอร์สองตัวและราชามอนสเตอร์มังกรห้าหัว!

จักรพรรดิน้ำแข็งพยักหน้าเมื่อได้ยินแบบนั้น

เธอก้มหน้าลงอีกครั้งแล้วมองมือที่ถูกกุมไว้ เธอมองอย่างเงียบๆราวกับว่าต้องการให้เจ้านายปล่อยมือก่อน

หลิงอี้ยิ้มเล็กน้อยและปล่อยมือเธอ เขาคิดกับตัวเองว่า 'มันคงสบายน่าดูถ้าได้กอดเธอในหน้าร้อน’