“ถ้าอย่างนั้นพอวันพรุ่งนี้ตอนเที่ยงเสินลู่อัปเดตเสร็จ นายจะเข้าไปสู้กับราชามอนสเตอร์อีกไหม?”

“ถ้าพลังของราชามอนสเตอร์ไม่ได้พัฒนามากเกินไปก็อาจจะไปสู้”

หลิงอี้ตอบอย่างคลุมเครือ

สิบนาทีก่อน เสินลู่เริ่มการอัปเดต24ชั่วโมงอย่างเป็นทางการ

ผู้เล่นทุกคนที่อยู่ในเสินลู่ถูก‘เตะ’ออกมา

ผู้เล่นทั่วโลกกำลังพูดถึงการอัปเดตนี้ ส่วนการต่อสู้ของพวกเขาในเขต66ไม่ได้มีการพูดถึงมากนัก

“วิธีใหม่ในการพัฒนาพลังต่อสู้ ไม่รู้ว่าจะพัฒนาพลังต่อสู้ได้มากแค่ไหน”

หลังจากนวดหลังเสร็จ หลินซูโหรวพลิกตัวเขามานวดข้างหน้าต่อ

พอนวดไปนวดมาเธอก็ล้มตัวลงไปนอน ร่างขาวเนียนของเธอหดเข้าอยู่ระหว่างช่องแคบของหลิงอี้กับผนังพิงโซฟา

พลิกอี้พลิกตัวมากอดเธอ

ถ้ามองจากไกลๆจะไม่มองไม่เห็นด้วยซ้ำว่ามีคนอีกคนนอนอยู่ระหว่างเขากับผนังพิงโซฟา

จมูกของพวกเขาชนกัน พวกเขามองตากันและกัน

“เธอตัวหอมมาก” หลิงอี้พูดอย่างไม่ตั้งใจ

หลินซูโหรวลูบแก้มของเขาเบาๆด้วยมือทั้งสอง เธอหลี่ตาครึ่งหนึ่งแล้วพูด “กลิ่นหอมนี้มีไว้เพื่อนาย”

ตอนบ่าย

หลิงอี้พาลั่วเหยามาที่ลานบ้านของเขาผ่าน[เครื่องเทเลพอร์ตทั่วโลก]

ลั่วเหยาพูดกับหลิงอี้ทันทีที่มาถึง “รีบเปิดดินแดนลับจำกัดเวลาเถอะ พอเจอน้ำฟื้นฟูจิตวิญญาณเทพแล้วเพื่อนฉันจะได้กลับมา”

เธอมองไปรอบๆลานบ้านขณะที่พูด

แสงอาทิตย์ส่องกระทบสนามหญ้าสีเขียวสดใส ผีเสื้อสดใสโบยบินท่ามกลางดอกไม้หลากสี

จักจั่นร้องระงมจากต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล อากาศร้อนเล็กน้อย

“เป็นลานบ้านที่สวยดี”

ลั่วเหยาชอบความรู้สึกที่ได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติแบบนี้มาก ยิ่งมองก็ยิ่งชอบลานนี้ ใบหน้าของเธอแสดงรอยยิ้มอย่างง่ายดาย

“อืม”

หลิงอี้ตอบรับ เขาหยิบ[กุญแจดินแดนลับจำกัดเวลา]ออกมาใช้

[โปรดเลือกดินแดนลับจำกัดเวลาที่คุณต้องการเปิด——]

[พายุภูเขาไฟ, ร่องรอยใต้ก้นทะเล, ชายหาดโบราณ, ป่าพายุฝน, สวนยาลวงตา, เกาะลอยฟ้า]

หกอย่างนี้ล้วนเป็นดินแดนลับจำกัดที่เคยปรากฏขึ้นในช่วง20ปีที่ผ่านมา

หลิงอี้เลือกอันที่ห้าอย่างรวดเร็ว

วินาทีต่อมาลำแสงสีต่างๆพุ่งออกมาจากกุญแจและก่อตัวเป็นวังวนหลากสีที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางสองถึงสามเมตรสูงเหนือพื้นดินครึ่งเมตรอย่างรวดเร็ว

นี่เป็นทางเข้าดินแดนลับจำกัดเวลา!

ในตอนนั้นเองเซี่ยหว่านชิงที่สวมผ้าโปร่งสีดำรีบเดินออกจากห้องแล้วเดินมาหาหลิงอี้

“พวกเธอยังคงพักผ่อนอยู่ ฉันจะไปกับนายเอง”

“อืม”

หลิงอี้ลูบหัวเธอ เซี่ยหว่านชิงเดินมาด้านข้างแล้วจับมือเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

ในตอนนั้นเองเซี่ยหว่านชิงตระหนักได้ว่ามีคนคุ้นเคยอยู่อีกด้านหนึ่ง

“ลั่ว ลั่วเหยา?”

เซี่ยหว่านชิงแปลกใจที่เห็นเพื่อนของเธอปรากฏตัวที่นี่

“หว่านชิง”

ลั่วเหยามองเธออย่างเหม่อลอย เธอมองเซี่ยหว่านชิงกับหลิงอี้ขึ้นลงแล้วพูดว่า “อ๊ะ จริงด้วย! ฉันจำได้ว่าเธอออกจากซ่างตูเพื่อไปหาผู้ชายที่อยู่ในสัญญาเดิมพัน”

“คงเจอแล้วสินะ เป็นเรื่องธรรมดานั่นแหละที่พัฒนาจนกลายมาเป็นแบบนี้”

แม้เธอจะพูดแบบนั้น แต่ความแปลกใจในดวงตาของลั่วเหยาไม่ได้หายไปเลย

เธอมองเพื่อขึ้นลงและพบว่าเธอดูสวยและเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น แถมยังมีเสน่ห์ในแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน

“ไม่คิดเลยว่าเธอจะกลายเป็นผู้หญิงเจ้าอารมณ์แบบนี้หลังจากหายไปแค่ครึ่งเดือน” ลั่วเหยาอุทาน

ใบหน้าเซี่ยหว่านชิงแดงเล็กน้อย เธอจับมือหลิงอี้แน่นแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณผู้ชายของฉัน”

ลั่วเหยากะพริบตาปริบ สีหน้าของเธอดูสับสนเล็กน้อย

“เอาเถอะ พวกเรามีเวลาจำกัด สิ่งสำคัญที่สุดคือตามหาน้ำฟื้นฟูจิตวิญญาณเทพก่อน เรื่องที่เหลือค่อยเอาไว้คุยกันทีหลัง”

หลิงอี้ขัดขวางการย้อนความทรงจำของพวกเธอ

ทั้งสามเดินเข้าไปในวังวนหลากสีด้วยกัน

ในชั่วพริบตา พวกเขาทั้งสามปรากฏตัวขึ้นในหุบเขาอันกว้างใหญ่

ภายใต้ท้องฟ้าสีครามเหมือนน้ำทะเลมีภูเขาสลับซับซ้อนกันไปมา ภูเขาถูกปกคลุมด้วยดอกไม้ป่าและหญ้าเขียวขจี ในหมู่พวกมันยังมีมอนสเตอร์เคียวหญ้ายักษ์และมอนสเตอร์ต้นไม้พิษ

ท้องฟ้าในเวลานี้ดูเหมือนเวลาเช้าที่ดวงอาทิตย์เพิ่งขึ้น พวกเขาทั้งสามอยู่ในเงาของภูเขา

สายลมเย็นพัดโชยมากระทบผิวหน้าของทั้งสาม และอีกสามคนรู้สึกสบายตัวไปทั้งตัว

ลั่วหลับตาสูดหายใจเข้าลึก เมื่อเธอปล่อยลมหายใจออกมาช้าๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสุข “อากาศของที่นี่สดชื่นมาก”

“ถ้าได้อยู่ในสิ่งแวดล้อมดีๆแบบนี้ไปตลอดชีวิตฉันต้องมีความสุขมากแน่เลย”

ก่อนจะพูดจบมอนสเตอร์ที่อยู่ไกลๆสังเกตเห็นพวกเขาแล้ว

พวกมันเริ่มโจมตีใส่พวกเขา

เคียวหญ้ายักษ์ยิงเคียวพลังงานสีเขียวออกมาทีละอัน เคียวพลังงานเหล่านี้หมุนด้วยความเร็วสูงในอากาศจนเป็นวงล้อมและพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว

ต้นไม้พิษยิงระเบิดบอลพิษจำนวนมากด้วยความถี่สูงใส่พวกเขา

“ระวัง! บอลพิษพวกนั้นระเบิดและปล่อยคลื่นกระแทกพิษถ้าโดนกระแทกจากภายนอก” ลั่วเหยาตะโกนบอกหลิงอี้ขณะหลบหลีก

เธอใช้เวลาทั้งคืนในการหาข้อมูลของดินแดนลับนี้ นั่นทำให้เธอรู้ได้อย่างชัดเจนว่าด้านในเป็นอย่างไร

แต่เมื่อเธอมองหลิงอี้ เธอกลับเห็นเข้าใช้ลมโจมตีระเบิดบอลพิษกับเคียวหญ้า

“อย่า”

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

ระเบิดบอลพิษออกทีละลูก คลื่นกระแทกสีเขียวหนาแผ่ไปหลายร้อยเมตรในทันที!

ลั่วเหยายกมือปิดโดยไม่รู้ตัว แต่พอคลื่นกระแทกทั้งหมดผ่านไปเธอก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าตัวเองไม่ติดพิษ

“อ๊ะ?”

“ไม่ต้องห่วง”

หลิงอี้ปรากฏตัวด้านข้างเธอแล้วยิ้มให้ “เราหาข้อมูลกันมาแล้ว ฉันรู้ตัวดีว่ากำลังทำอะไรอยู่”

พอพูดจบเขาก็หยิบมุกสีเขียวเข้มเม็ดเล็กในกระเป๋าออกมาเขย่าที่เธอ

“มุกไล่พิษ!? แบบนี้เอง” ลั่วเหยาเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงไม่ติดพิษ

“แต่นี่เป็นสมบัติที่หายากมาก คุณไปเอามาจากไหน?”

“ฮี่ฮี่ ไปตีคนอื่นแล้วมันดรอปมา”

เป้าหมายในการฆ่าอาซือหลันกับคนอื่นๆคือป้องกันไม่ให้เขาโดนพวกมันรบกวนตอนสู้กับราชามอนสเตอร์ในอนาคต

ในตอนนั้นเองพวกมันดรอปไอเทมดีๆออกมามากมายเช่นกัน - ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ

[มุกไล่พิษ]เป็นไอเทมระดับB หลังจากใช้งานสามารถกำจัดพิษในระยะ10เมตร พอหลิงอี้เอาไปกลายพันธุ์ไอเทมชิ้นนี้ก็สามารถใช้งานได้แบบถาวร

แน่นอนว่า

หลังจากกิน[สมุนไพรศักดสิทธิ์]เขาก็มีต้านทานพิษอย่างสมบูรณ์ สิ่งนี้ไม่มีประโยชน์สำหรับเขา เหตุผลที่เขาเอามันมาด้วยก็เพราะพวกเธอสองคนที่อยู่ข้างตัวเขา

“เพื่อทำให้หาน้ำฟื้นฟูจิตวิญญาณเทพ ปล่อยให้ฉันกำจัดมอนสเตอร์ทั้งหมดในดินแดนลับก่อนแล้วกัน”

“หืม?” ลั่วเหยาเอียงหัว

หลิงอี้เดนไปข้างหน้า ยกมือหนึ่งข้างขึ้นฟ้าแล้วพูดเสียงเบา “ดาวตก!”

พอได้ยินคำว่า‘ดาวตก’ลั่วเหยาก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง เธอมองกลุ่มมอนสเตอร์ที่อยู่ข้างหน้าเพราะอยากจะดูว่ามีดาวตกเล็กๆอยู่บนหัวมอนสเตอร์ตัวไหน

แต่แสงจ้าจากท้องฟ้าทำให้เธอต้องเงยหน้ามอง

ในตอนนั้นเองท้องฟ้าสีครามถูกปกคลุมด้วยดาวเพลิงที่ดูเหมือนดวงอาทิตย์ มันกำลังตกสู่พื้นอย่างรวดเร็ว

“นี่นี่นี่!?”

ลั่วเหยาอ้าปากกว้างด้วยอึ้งและถามด้วยแปลกใจ “คุณใช้ดาวตกไม่ใช่เหรอ? แล้วดาวเพลิงมันมาจากไหน!?”

“เป็นตัวย่อเหรอ?”

พอได้ยินหญิงสาวถามด้วยความแปลกใจ หลิงอี้จึงมีสีหน้าตกตะลึง

เขาลืมไปเลยว่าดาวตกซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วโลกเป็นแค่สกิลที่สร้างดาวตกดวงเล็กๆเหนือหัวศัตรูแล้วตกลงมา

ดาวเพลิงปรากฏขึ้นตอนที่เขาพูดดาวตก นั่นคงทำให้หญิงสาวคนนี้แปลกใจมาก

“อืม”

ตอนที่เขาคิดว่าจะตอบยังไงดี ลั่วเหยาก็พูดอย่างร้อนรนอีกครั้ง “ฉันหยุดมันไม่ได้นะ!”

“อ๋อ ไม่เป็นไร มายืนข้างฉันสิ”

เมื่อลั่วเหยากับเซี่ยหวิ่งมายืนพิงและเขากำลังจะเปิดโล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียม ทันใดนั้นลำแสงสีม่วงเข้มยิงมาจากด้านหลังภูเขาที่อยู่ห่างออกไป

ลำแสงนั้นดูไม่มีผลต่อดาวเพลิงขนาดใหญ่แม้แต่น้อย แต่เมื่อมันกระทบกับดาวเพลิงมันก็หยุดไม่ให้ดาวเพลิงตกลงมาได้สำเร็จ

“หืม!?”

หลิงอี้มองลำแสงด้วยตาทิพย์ทันทีด้วย

[ลำแสงตรึงพลังงาน (7ดาว-หายาก)]: ยิงไปที่วัตถุพลังงานเป้าหมายจะทำให้วัตถุพลังงานเป้าหมายอยู่กับที่ ใช้ได้ชั่วโมงละครั้ง

(ลำแสงตรึงพลังงาน + ลำแสงเชื่องช้า → สุดยอดลำแสงเชื่องช้า)

“ฟู่ว ฉันเคยได้ยินเรื่องมอนสเตอร์ตรึงคนมาก่อน แต่เพิ่งเคยเห็นการตรึงพลังงานแบบนี้เป็นครั้งแรกนี่แหละ”

[แช่งแข็งมิติเวลา]ของจักรพรรดิสามารถตรึงคนไว้กับที่ได้เหมือนกัน ดังนั้นหลิงอี้จึงไม่แปลกใจเรื่องนี้มากนัก

“ถึงมันจะถูกตรึงไว้หรือไม่ตกลงมา มันก็น่าจะระเบิดได้เหมือนกัน”

หลิงอี้เปิดโล่ไร้เทียมทาน