หลังจากนั้นไม่นาน

ราชาเงาที่หัวเราะเสียงดังโดนกุมขังอยู่ในสกิลสหะ[บอลคริสตัลจองจำปีศาจ]ของหยุนเฮอ

มาเป็นแบบนั้นทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ว้าว~ ราชาเงาติดกับจริงด้วย”

“มันแปลกๆนะ ราชาเงาติดสถานะพิเศษบางอย่างหรือเปล่า?”

“จะว่าไป เขากำลังตามหาใครอยู่? ฟังจากเสียงเขาแล้วเหมือนจะเป็นชายหนุ่มที่อยู่กับกลุ่มลั่วหยวนในตอนนั้น”

“เฮ้ ชายหนุ่มที่ลงมาจากเมฆหมื่นลี้ของของลั่วหยวนเหมือนจะเป็น...”

ตอนนั้นไม่มีใครคิดว่าเป็นหลิงอี้จนกระทั่งเดาว่าเขาคือเป้าหมายของราชาเงา

แต่ตอนนี้เดาไปก็ไม่ได้อะไร ต่อให้ไม่มีใครยั่วยุราชาเงามันก็เป็นไปไม่ได้ที่ทั้งสองฝ่ายจะอยู่อย่างสงบสุขเมื่อเขาเปิดเผยตัวตน

ต่อจากนั้น

ผู้เล่นที่วิ่งออกจากสนามประมูลทยอยกลับมาและเริ่มการประมูลต่อไป

...

พระอาทิตย์ลับขอบฟ้า

หกโมงเย็น

หลังกลับมาจากดินแดนลับศาลเจ้าดิน หลิงอี้ได้แยกผลเก็บเกี่ยวหลักเป็นอย่างแรก

ได้รับแหล่งอากาศจักรวาลและใช้เพิ่มระดับสมบัติเป็นระดับS เรียนรู้สกิล[โล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทาน]

ประมูลสกิลอัญเชิญสนับสนุนระดับแปดดาว[ตราประทับนิรันดร์]ได้สำเร็จ

นอกเหนือจากผลเก็บเกี่ยวหลักสองอย่างนี้ ยังมีผลเก็บเกี่ยวเล็กน้อยอื่นๆซึ่งจะไม่พูดถึงในตอนนี้

“ระบบ กลายพันธุ์”

[คุณยืนยัน...]

“ยืนยัน”

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที หลิงอี้กดดูอย่างรวดเร็ว

[ตราประทับนิรันดร์(8ดาว)]: ประทับตรามอนสเตอร์อัญเชิญที่กำหนด แสดงผลเมื่อมีมอนสเตอร์อัญเชิญอยู่เท่านั้น: ตนเองได้รับความเสียหายน้อยลง50%, มอนสเตอร์อัญเชิญใช้แรงกายลดลง50% การฟื้นฟูพลังชีวิตและแรงกายของทั้งสองจะซ้อนทับและใช้ร่วมกัน

“เป็ฯอย่างที่คิด มันเปลี่ยนไปตามสิ่งที่ฉันต้องการ”

หลิงอี้พอใจกับเอฟเฟกต์ของสกิลกลายพันธุ์มาก

เขาเรียนรู้สกิลนี้อย่างรวดเร็วและเรียกจักรพรรดิน้ำแข็งมาประทับตรา

หลังจากประทับตราเสร็จ เขายิ้มให้จักรพรรดิน้ำแข็งที่นั่งอยู่บนโซฟาโดยเอาขามารวมกันไว้ข้างหน้าเขา “ดีมาก ฉันได้รับความเสียหายน้อยลง เธอได้รับลดการใช้แรงกาย การฟื้นฟูของพวกเราจะซ้อนทับและใช้ร่วมกัน!”

ในตอนแรกต้องใช้พลังชีวิตร่วมกัน ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งพลังชีวิตลดลงจะทำให้พลังชีวิตของอีกฝ่ายลดตามไปด้วย

ตอนนี้พลังชีวิตคนหนึ่งลดลงแต่อีกคนก็ไม่ลดตาม ฝ่ายหนึ่งพลังชีวิตเพิ่มขึ้นพลังชีวิตของอีกฝ่ายก็เพิ่มขึ้นด้วย เรียกได้ว่าเลือกรับแต่ของดีๆ

“อืม!”

จักรพรรดิน้ำแข็งตอบกลับ เธอพอใจสกิลใหม่ของเจ้านายมาก

ในเวลานี้เอง ผมยาวของเธอซึ่งเคยปล่อยกระจายถูกผูกเป็นหางม้าโดยหลินซูโหรวและถักเป็นเปียห้อยไว้ที่ไหล่แสดงถึงบรรยากาศของวัยเยาว์

เหนือแก้มหิมะขาว ม่านตาสีขาวบริสุทธิ์ยังสวยงามเช่นเคย

ในคืนฤดูร้อนมีอากาศค่อนข้างร้อน หลิงอี้กุมมือบอบบางของเธอไว้แน่น ความรู้สึกเย็นวาบไหลผ่านไปทั่วร่างกายเขาทันที

“อ่า~ สบายจัง”

เขาเพิ่งกลับมาจากดินแดนลับและต้องการพักผ่อน

เขาถอดรองเท้าและขึ้นไปบนโซฟา วางศีรษะบนต้นขาขาวเนียนของจักรพรรดิน้ำแข็งและหลับตาลง

จักรพรรดิน้ำแข็งมองใบหน้าด้านข้างของเจ้านายจากนั้นหยิบ‘สารานุกรม’ด้านข้างขึ้นมาอ่านเงียบๆ

จักจั่นร่ำร้องอยู่นอกบ้าน ผีเสื้อกลางคืนสะท้อนแสงจากต้นไม้หลากสีสัน ทิวทัศน์ในสวนสวยงามราวภาพวาด

ชั้นบนในเวลานี้

หลินซูโหรว, หลิงเอ๋อร์, หยุนจี และเซี่ยหว่านชิงกำลังเล่นอยู่บ่อน้ำพุทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ หลังเล่นพอแล้วพวกเธอก็เช็ดตัวและสวมชุดคลุมสีขาว

ตามจริงแล้วมีไอเทมเป่าแห้งด้วย แต่ในกลุ่มผู้เล่นหญิงมักลือกันว่า‘การเช็ดตัวปกติจะดีต่อผิวมากกว่า’ นั่นทำให้พวกเธอไม่ชอบใช้ไอเทมเป่าแห้ง

พวกเธอเดินออกจากห้องพร้อมเสียงหัวเราะ ในขณะที่กำลังลงไปชั้นล่าง จู่ๆก็รู้สึกถึงความหนาวเย็นที่เย็นเข้าไปถึงกระดูก!

มีแม้แต่หมอกขาวจางอยู่ในอากาศ!

“นี่..”

หยุนจีชะงักไปครู่หนึ่งและคิดว่ามีคนบุกรุกเข้ามา แต่เมื่อเธอจะลงมือหลินซูโหรวก็เข้ามาปิดปากเธอไว้

“หืม!?”

เธอมองหลินซูโหรวด้วยสายตาสับสน

หลินซูโหรวทำหน้าบึ้งใส่แล้วบังคับให้เธอมองลงไป

หยุนจีหันไปมองตามและเห็นหลิงอี้นอนอยู่บนตักของสาวผมสีขาวในห้องโถง เหมือนหลิงอี้กำลังจะหลับอยู่

พอมองใกล้ๆแล้วผู้หญิงคนนั้นคือ‘ผู้เชี่ยวชาญด้านน้ำแข็ง’ที่อยู่ในข่าวลือศูนย์หนึ่งไม่ใช่เหรอ?”

“รอเดี๋ยว เขากำลังหลับอยู่” หลินซูโหรวพูดเสียงเบาขณะที่มองชายด้านล่าง

น้ำเสียงนุ่มนวลอย่างไร้ข้อกังขา

หยุนจีรู้สึกว่าหลินซูโหรวจะต่อต้านทันทีถ้าเธอไม่เชื่อฟัง ดังนั้นเธอจึงพยักหน้า

พอหลินซูโหรวเอามือออกหยุนจีก็ถอนหายใจยาว เธอพิงราวไม้เนื้อแข็งบนชั้นสองและมองคนด้านล่างพร้อมกับถามหลินซูโหรว “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?”

เซี่ยหว่านชิงก็สงสัยเช่นกัน เธอเดินไปอีกด้านของหลินซูโหรวและมองไปมาระหว่างหลินซูโหรวกับผู้หญิงผมขาว

“พอฉันบอกแล้วก็ไม่ต้องแปลกใจล่ะ ผู้หญิงคนนั้นเป็นมอนสเตอร์อัญเชิญของเขา จักรพรรดิน้ำแข็ง”

ดวงตาของหยุนจีและเซี่ยหว่านชิงเบิกกว้าง พวกเธอมองหน้ากันและเห็นความแปลกใจในแววตาของกันและกัน

พวกเธอหันไปมองด้านล่าง ใบหน้าของพวกเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นไม่อยากจะเชื่อ

มอนสเตอร์อัญเชิญร่างมนุษย์!

โลกนี้มีมอนสเตอร์อัญเชิญร่างมนุษย์จริงๆ!

หลินซูโหรวรู้ว่าในใจพวกเธอเกิดความสับสนเธอจึงไม่ได้อธิบายมากเกินไป แต่ในขณะที่พวกเธอแปลกใจ เธอก็เตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง “จักรพรรดิน้ำแข็งคือสุดยอดผู้คุ้มกันไม่ว่าเวลาหลิงอี้หลับหรือตื่น แต่ตอนที่เขาหลับเธออย่าทำอะไรที่ทำให้เข้าใจผิดหรือทำให้หลิงอี้ไม่สบายใจดีกว่า”

“ไม่อย่างนั้นเธอจะโจมตี”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้หลินซูโหรวก็นึกถึงเช้าวันหนึ่ง

ตอนนั้นหลิงอี้ยังไม่ตื่น เธอมุดเข้าไปยุ่งอยู่ใต้ผ้าห่มเขาพักหนึ่ง หลังจากเธอลุกขึ้นจากข้างใต้ หลิงอี้ก็แสดงความเจ็บปวด

ในตอนนั้นเองจักรพรรดิน้ำแข็งก็ปรากฏตัวด้านหลังเธอ

เธอรู้สึกได้ถึงความหนาวเย็นอยู่ด้านหลัง เมื่อหันกลับไปมองเธอก็เห็นผู้หญิงที่มีดวงตาสีขาวลอยอยู่ข้างหลังและ เธอเข้าใจผิดคิดว่าเป็นผีผู้หญิงจึงปลุกหลิงอี้ด้วยความกลัวทันที

หลังจากนั้นครู่เดียว จักรพรรดิน้ำแข็งก็หยุดโจมตีและกลายเป็นแกะเชื่องนั่งอยู่บนหัวเตียง

ต่อจากนั้นหลินซูโหรวก็ไม่กล้าทำอะไรแบบนั้นอีก

พอฟังสิ่งที่หลินซูโหรสเล่าให้ฟัง หยุนจีกับเซี่ยหว่านชิงก็อดไม่ได้ที่จะหยักหน้า

ทั้งสี่คนเดินลงอย่างเงียบๆและนั่งลงตามลำดับ

หลิงเอ๋อร์ลอยไปมาในอากาศในขณะที่หลินซูโหรวนั่งอย่างระมัดระวังที่ปลายเท้าหลิงอี้—เธอไม่กล้าขยับตัวมากต่อหน้ามอนสเตอร์อัญเชิญที่ไร้เหตุผลอย่างจักรพรรดิน้ำแข็ง

พวกเธอพูดคุยกันด้วยการกระซิบจนเวลาผ่านไป

ห้าทุ่ม

หลิงอี้ที่ไวต่อนาฬิกาชีวิตได้ตื่นขึ้นโดยอัตโนมัติ

สิ่งแรกที่เขาทำคือรับรู้บอสมอนสเตอร์ที่ปรากฏขึ้น พอเห็นว่ามีแค่สองตัวเขาก็ถอนหายใจออกมา

‘ได้2ก้อน เหรียญทองสองเท่าทำให้ได้หินราตรี4ก้อน รวมแล้วจะมี85ก้อน’

'ต่อให้พรุ่งนี้มีบอสมอนสเตอร์5ตัวฉันก็สะสมหินราตรีขั้นสูงได้ไม่ครบ100ก้อน’

หลิงอี้ทุกข์ใจเล็กน้อย

เขาหวังว่าจะมีบอสมอนสเตอร์เยอะขึ้นในกิจกรรมสองวันนี้ เขาจะได้ซื้อเครื่องมือเทพ[แกนพลังงานจักรวาล]ก่อนไปสู้กับราชามอนสเตอร์ จะได้มีโอกาสชนะสูงขึ้นเมื่อสู้กับปีศาจดาบไร้เทียบเคียงเลเวล80

แต่ดูเหมือนว่ามันจะสายเกินไปแล้ว

ภารกิจกิจกรรมสิ้นสุดเวลา08:00น.ของวันที่22 และคืนนี้เป็นวันที่20

ขณะที่หลิงอี้ใช้ความคิด หลินงูโหรวก็เข้ามากอดเขาอย่างเป็นธรรมชาติและวางหัวไว้บนไหล่เขา เธอถามด้วยเสียงแผ่วเบา “คิดอะไรอยู่เหรอ?”

“ฉันอยากได้หินราตรีขั้นสูงอีกสามก้อน”

“น่าเสียดายหินหราตรีที่ได้ในภารกิจกิจกรรมแลกเปลี่ยนไม่ได้...แต่หินราตรีขั้นสูงที่ได้รับในโลกนี้สามารถแลกเปลี่ยนได้ นายไม่ลองไปขอหนานกงหลี่ดูละ? บอสมอนสเตอร์ในนครของเราถูกนายไม่ก็เธอฆ่า เธอน่าจะพอมีติดมืออยู่บ้าง”

“จริงด้วย!”

หลิงอี้ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย ตอนนี้เขารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้รับการเตือนความจำจากเธอ เขาจูบปากที่เย้ายวนใจของเธอและรีบออกไปด้วยความตื่นเต้นทันที