หลิงอี้เข้าใจสิ่งที่หลินซูโหรวพูด

เขาจึงพูดแบบเดิมอีกครั้ง “รอกิจกรรมวันแรกจบแล้วค่อยวางแผนไปตามสถานการณ์”

แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ

หลังจากนี้เขาต้องออกไปสู้ในช่วงเย็นอีกนาน

สถานการณ์ที่นี่ซับซ้อนกว่าข้างในเสินลู่มาก!

เพราะโลกนี้มีผู้เล่นที่เก่งกว่าเขาและผู้เล่นมืดมากมาย

คนอื่นสามารถเข้ามาปล้นหินราตรีเขาได้

ไม่ใช่แค่รับมือกับมอนสเตอร์ แต่ยังต้องระวังตัวจากคนอื่นด้วย

“เฮ้อ”

หลิงอี้ส่ายหัวและหยุดคิดเรื่องนี้

เขาหันกลับมาและเห็นหลินซูโหรวที่อยู่ด้านข้างใส่เดรสบางๆ เขาจึงอดถามไม่ได้ว่า “เธอยั่วฉันเหรอ?”

หลินซูโหรวกำลังก้มหน้าคิดอะไรบางอย่างอยู่ พอได้ยินแบบนั้นเธอจึงเงยหน้าขึ้น

ตาสีฟ้าของเธอกะพริบปริบๆ ทันใดนั้นรอยยิ้มอันสดใสก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหยกขาวที่ดูเป็นผู้ใหญ่โตเต็มวัย

เธอยิ้มให้เห็นฟันขาวเล็กน้อยและตอบกลับ “ใช่”

ทันทีที่พูดจบเธอก็เอื้อมมือที่โอบรอบคอของหลิงอี้และพูดต่อ “อันที่จริงฉันไมไjด้อยากทำเรื่องนี้หรอก...แต่ฉันทำเพราะอยากให้นายหลงฉันไปตลอดชีวิต~”

“ทำให้นายหมกมุ่นอยู่กับร่างกายฉันและอยู่กับฉันตลอดไป”

พอพูดจบเธอก็ผลักเขาลงนอนบนโซฟา

พอเห็นท่าทีตกตะลึงบนหน้าเขา เธอก็ยิ้มหวานแล้วค่อยๆก้มหน้าลง

......

ตอนเที่ยงวันที่10

เมืองหลวงของเสินเซี่ย สวนหลังบ้านของตระกูลลั่ว

ในศาลา สาวสวยสองคนนั่งหันหน้าเข้าหากัน

“ทำไมจู่ๆเธอถึงมาหาฉัน”

ลั่วเหยาถามด้วยความสงสัยขณะที่ถือกาน้ำชาและรินชาให้ผู้หญิงที่อยู่ตรงข้าม

ผู้หญิงที่นั่งตรงข้ามเธอคือเพื่อนของเธอเซี่ยหว่านชิง!

ผู้หญิงคนนี้มีใบหน้าสวยงามและมีลักษณะบอบบาง ผมตรงสีดำของเธอยาวจนถึงเอว ดวงตาสีเข้มคู่นั้นลึกราวกับท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว

เธอมองหญิงสาวตรงข้ามที่ดูอ่อนต่อโลก มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย “ฉันมาที่นี่เพื่อขอบคุณ”

“หืม? ขอบคุณ?” ความสงสัยปรากฏขึ้นในสายตาของลั่วเหยา

“ใช่?”

เซี่ยหว่านชิงแสดงรอยยิ้มสดใส “ฉันได้ยินว่าเธอไปหาเขาเพื่อฉันและยังมอบไอเทมหายากให้เขาเพราะเรื่องนี้ด้วย”

เธอยื่นมือออกมาแล้วลูกปัดแสงสีเขียวอ่อนก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเธอ จากนั้นเธอยื่นลูกปัดให้ลั่วเหยา

“นี่คืออัญมณีธรรมชาติที่ยืดอายุและฟื้นฟูพลังชีวิตได้ สิ่งนี้ให้เธอเป็นรางวัล”

“ไม่ไม่ไม่ นี่...”

ลั่วเหยาปฏิเสธโดยไม่รู้ตัว แต่เมื่อเห็นใบหน้ายิ้มแย้มของเซี่ยหว่านชิงเธอจึงหยุดคำพูดที่เหลือไว้ในลำคอ

“ก็ได้ ฉันจะรับไว้”

เธอรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะปฏิเสธ

อีกฝ่ายมีบุคลิกที่สมบูรณ์แบบ ไม่ว่าทำยังไงเธอก็คงไม่เปลี่ยนใจ

เมื่อเห็นว่าลั่วเหยายอมรับการตอบแทนของเธอ รอยยิ้มบนหน้าเซี่ยหว่านชิงก็ยิ่งกว้างขึ้น

“คราวนี้ฉันมาบอกลาเธอ”

“หืม?”

ลั่วเหยาที่กำลังเล่นกับลูกปัดเย็นๆในมือต้องแปลกใจเมื่อได้ยินแบบนั้น “ลาก่อน!? เธอจะไปไหน!?”

เซี่ยหว่านชิงไม่ได้ปิดบังและตอบตามจริง “ฉันจะออกไปพร้อมกับหยุนจี ไปที่อื่นที่สามารถผ่อนคลายและสนุกกับชีวิตได้”

“หยุนจี? จริงด้วย พวกเธอสงคนมีปัญหาเดียวกัน”

ทั้งคู่เป็นผู้หญิงที่ถูกจำกัดด้วยสัญญาการพนัน ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่พวกเธอรู้จักกันและเป็นเพื่อนกัน

ลั่วเหยากลอกตาแล้วยิ้มให้ “คงไม่ได้ไปผ่อนคลายหรอก เธอน่าจะไปหาศูนย์หนึ่งใช่ไหม?”

เซี่ยหว่านชิงไม่ตอบ เธอมองถ้วยน้ำชาด้านหน้าอย่างสงบ ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่

“แล้วพวกเธอจะไปไหนก่อน?”

“อืม...ก่อนจะไปพี่หยุนบอกว่ายังมีที่ที่เธออยากกลับไปดูก่อน จุกแรกที่จะไปเลยยังไม่แน่นอน”

“อ่อ แล้วเธอจะไปเมื่อไหร่?”

“ตอนบ่าย”

......

สำนักงานใหญ่ของพันธมิตรเสินเซี่ยตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของซ่างตู บนเกาะลอยน้ำ‘เทียนหยวนจั่ว’

ตอนนี้บนชั้นสองของอาคารสำนักงานใหญ่ ชายวัยกลางคนผมสีขาวขมวดคิ้วดูข้อมูลที่อยู่ตรงหน้าและครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน

[กลุ่มคิดของพันธมิตรไป๋ถูกยุบทิ้งและจัดสมาชิกกลุ่มใหม่เข้าไปแทนเนื่องจากกลุ่มคิดของพันธมิตรไป๋คิดแผนที่ไม่ได้เรื่องซ้ำแล้วซ้ำเล่า...]

“แปลก ไม่มีเหตุผลเลย...”

ชายวัยกลางคนชื่อถงเวย เป็นผู้นำทีมปฏิบัติการของสำนักงานใหญ่พันธมิตรเสิน

ขณะที่เขาขมวดคิ้วครุ่นคิด ประตูสำนักงานก็ถูกเคาะ

ก๊อกก๊อก!

“เข้ามา”

ประตูถูกเปิดออก ชายสวมแว่นกรอบทองรีบเข้ามา

“หัวหน้า! ถังหยวนผู้พิทักษ์นครเชียนเจียงส่งข้อความว่าเขาเจอร่องรอยขององค์กรมืด'ประตูศักดิ์สิทธิ์'!

“หืม!?”

คิ้วสีขาวของเขาขมวดเข้าหากัน แววตาค่อยๆเปลี่ยนเป็นเฉียบคม

สามปีก่อนพวกเขาเจอสาขาขององค์กรนี้ในภูเขาลึกแห่งหนึ่งในเสินเซี่ยและทำล้ายทิ้งไปแล้ว แต่ตอนนี้พวกมันกลับมากันอีกครั้ง พวกเขามีเหตุผลมากพอที่จะคิดว่าอีกฝ่ายส่งกองกำลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิมมา

เขานิ่งเงียบครู่หนึ่งจากนั้นเงยหน้าถามว่า “ตอนนี้ที่เชียนเจียงมีผู้แข็งแกร่งอยู่ไหม?”

เขารู้ว่าชายหนุ่มด้านข้างหน้าเขาหาข้อมูลมาแล้ว

ชายหนุ่มตอบอย่างสงบ “บรรดาผู้เล่นที่จดทะเบียนในนครนี้มีแค่ถังหยวนคนเดียวที่มีเลเวล80 ที่เหลืออีกห้าคนเป็นรัฐมนตรีของเมืองมีเลเวลประมาณ70”

“เลเวล70มีน้อยกว่า6คน?”

“ใช่!”

ชายแว่นกรอบสีทองเห็นหัวหน้าขมวดคิ้วแน่นและครุ่นคิดราวกับกำลังพิจารณารับคนไปสู้ เมื่อนึกถึงการข่มขู่ของพี่ใหญ่สาวคนนั้น มุมปากของเขาจึงประตุก “หัวหน้า ตอนนี้ฝ่ายเรามีหงส์แดงกับสมาชิกแข็งแกร่งที่ยังว่างอยู่”

พอได้ยินแบบนั้นถงเวยจึงมองผู้ใต้บังคับบัญชาที่ดูหดหู่และตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “ทำไมนายต้องพูดถึงเธอด้วย อยากให้ฉันสู้กับเธออีกหรือไง?”

“ไม่ไม่” ชายสวมแว่นกรอบทองส่ายหัวรัวๆ

ถ้าเขาเดาไม่ผิดผู้หญิงคนนั้นคงนอนดักฟังอยู่หน้าประตู

ถงเวยยิ้มเล็กน้อยแล้วเลิกสนใจ

เขาเริ่มคิดอย่างจริงจังและพบว่าในสถานการณ์แบบนี้การส่งเธอออกไปเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด “ก็ได้”

“แต่ให้เธอไปคนเดียวคงไม่ปลอดภัย... ไปเรียกสมาชิกอิสระทั้งหมดมา”

“ครับ!”

......

แม้ว่ากิจกรรมใหญ่พิเศษ‘จมสู่คืนมืดมิด’จะประกาศเรื่องต่างๆแล้ว

แต่ผู้คนยังสับสนกับบางเรื่องอยู่

ใช้หินราตรีในเขตของตัวเองได้เท่านั้น? แล้วแบ่งเขตยังไงล่ะ?

มอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวทุกวันมีเลเวลเท่าไหร่?

คำถามนี้ไม่ได้ถูกโพสต์บนฟอรัม จนเวลา17:50น.ก่อนจะเริ่มกิจกรรมสิบนาที เสินลู่ได้ประกาศในฟอรัม

ผู้เล่นทั่วโลกต่างรีบไปตรวจสอบทันที

[1: พื้นที่แต่ละเขตจะแยกตามเมือง

2: ในช่วงเวลา18:00-24:00น. มอนสเตอร์10ตัวสุ่มเลเวลและประเภทจะสุ่มปรากฏในเมืองทุกๆนาที

3: ในช่วงเวลา18:00-24:00น. หีบสมบัติ10กล่องจะสุ่มปรากฏในเมืองทุกๆชั่วโมง

4: หลังเวลา23:00น. บอสมอนสเตอร์1~5ตัวสุ่มเลเวลและประเภทจะสุ่มปรากฏในทุกเมืองทั่วโลกพร้อมกัน

5: หลังจาก00:00น. มอนสเตอร์ บอสมอนสเตอร์ และหีบสมบัติทั้งหมดจะหายไป]