ตอนที่ 226

จากนั้นก็เป็นไปตามคาด หลันฟูถูกทุบตีจนตายภายในไม่กี่ที

[ยินดีด้วยกับชัยชนะในการท้าทาย อันดับเลื่อนขึ้นเป็น1!]

[คะแนนการแข่งขัน +1]

[เหรียญทองสองเท่า: คะแนนการแข่งขัน +1]

หลังจากหลิงอี้กลับมา ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

เมื่อเห็นแบบนั้น หยุนจีที่กำลังดูการประชุมผู้เล่นเซวี่ยชี่ทั่วประเทศอยู่จึงเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย “นายเคยอยู่ในอันดับหนึ่งมาก่อนแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมครั้งนี้นายดูมีความสุขจัง?”

“ฮี่ฮี่”

หลิงอี้พูดด้วยรอยยิ้ม “เพราะการต่อสู้เพื่อไปสู่จุดสูงสุดของอันดับเลเวลก่อนหน้านี้ได้รับความช่วยเหลือจากจักรพรรดิน้ำแข็ง หรือไม่ก็สู้กับศัตรูด้วยตัวคนเดียวโดยที่โดนกดดันแค่เล็กน้อย

“แต่ครั้งนี้ฉันขยี้อันดับหนึ่งด้วยตัวคนเดียวอย่างง่ายดาย และพลังต่อสู้ของฉันยังพัฒนาแบบก้าวกระโดด!”

หลังจากถูกเข้าประชิดตัวในครั้งก่อน หลังจากนั้นปฏิกิริยาแรกของเขาคือถอยออกมา

แต่ตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องกลัวและคาดเดาว่าศัตรูจะเข้ามาใกล้เมื่อไหร่อีกแล้ว

ติ๊งต่อง~

ติ๊งต่อง~

กริ่งหน้าประตูดังขึ้น

หลิงอี้ลุกขึ้นเดินออกไปและบ่นอุบอิบ“ทำไมทุกคนต้องกดสองครั้ง...”

เมื่อออกไปข้างนอกก็พบว่าเป็นหนานกงหลี่

ทันทีที่เธอเห็นเขาใบหน้าของเธอก็แสดงรอยยิ้มกว้าง เธอหยิบถุงร้อยสมบัติสีแดงใบใหญ่ออกมาและพูดกับเขาอย่างมีความสุข “นี่เป็นรางวัลของคุณ”

หลิงอี้เปิดประตูต้อนรับเธอทันที

หลังจากนั้นไม่นานทั้งสองก็นั่งลงในห้องโถง

หนานกงหลี่มอบถุงร้อยสมบัติให้หลิงอี้และพูดว่า “นี่เป็นรางวัลที่คุณเสริมพลังให้ป้ายหินวิญญาณปกป้องชั่วนิรันดร์และวางคริสตัลศักยภาพ ช่วงนี้อิทธิพลของเสินเซี่ยเราเพิ่มขึ้นมาก ซึ่งทำให้เราได้รับผลตอบแทนทางอ้อมในหลายๆทาง”

“เมื่อพิจารณาว่าคุณไม่สนใจเรื่องทางโลกปัจจุบันมากนัก รางวัลในครั้งนี้จึงเป็นรายการเครื่องมือจากเสินลู่”

พูดจบเธอก็หยิบแบบฟอร์มออกมาและยื่นปากกาสีดำให้เขา “อะแฮ่ม เพราะรางวัลในครั้งนี้มีมูลค่ามาก ตามกฎแล้วฉันต้องตรวจทานกับคุณ ฉันอ่านให้ฟังแล้วคุณติ๊กในแบบฟอร์มนี้ เริ่มเลยไหม?”

“ได้” หลิงอี้ยิ้ม

หนานกหงลี่หยิบโพยที่มีตัวอักษรสวยงามสองสามบรรทัดออกมาและอ่านมัน “หนึ่ง หนึ่งหมื่นล้านเหรียญเฉวียน หนึ่งร้อยล้านเหรียญทอง สามหมื่นลูกปัดประสบการณ์”

“ว้าว~” หลินซูโหรวและคนอื่นๆที่กำลังดูอยู่อ้าปากค้างด้วยความแปลกใจเมื่อได้ยินจำนวนเงินที่มากมายขนาดนี้

สีหน้าของหลิงอี้ยังคงสงบนิ่ง

พูดตามตรงตอนนี้เขาไม่ได้ขาดเงินหรือค่าประสบการณ์ แต่ยังไงความสุขก็คือความสุข ท้ายที่สุดไม่มีใครคิดมันมากเกินไปหรอกจริงไหม?

“สอง ไอเทมพลังงานหายากระดับA[สรรพสิ่งลวงตา] ไอเทมพลังงานหายากระดับA [ห้วงฝันดาวเต็มคืน] รางวัลทั้งสองนี้สร้ามขึ้นตามเครื่องมือเทพที่คุณมี มันจะช่วยให้คุณประโยชน์จากเครื่องมือเทพได้มากขึ้น”

“สาม สิบสกิลระดับเจ็ดดาวหรือสูงกว่านั้นและไอเทมระดับB”

“นอกจากนี้ยังมีของพื้นฐานที่คุณต้องการ วัสดุระดับAอากาศกำเนิดฟ้า และวัสดุระดับAพลอยฟ้า”

ระหว่างที่อธิบายรายละเอียดรางวัลจากพันธมิตรเสิน นักบุญดาบฟีนิกซ์ได้ถามเขาว่าต้องการอะไร

หลิงอี้คุยกับเธอสักพักจากนั้นเขาก็พบรางวัลที่เขาต้องการและพันธมิตรเสินสามารถให้ได้ นั่นคือส่วนผสมอีกสองอย่างสำหรับการผสม[สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์]

ในดินแดนลับศาลเจ้าป่าและดินแดนลับศาลเจ้าดินก่อนหน้านี้ เขาได้รับน้ำศักดิ์สิทธิ์กลางป่าและหัวใจผืนดินแล้ว ถ้าพวกเขาไม่ได้รวบรวมของทั้งหมดเพื่อผสม[สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์] วัสดุทั้งสองอย่างนี้คงจะสูญเปล่า

หลังจากให้รางวัลเสร็จหนานกงหลี่ก็หยิบน้ำแร่ที่เธอเอามาด้วยขึ้นมาดื่มอึกใหญ่

จากนั้นไม่นาน

หลังจากหลิงอี้คืนแบบฟอร์มด้วยท่าทางเคร่งขรึม หนานกงหลี่ก็พูดกับเขาอีกครั้ง “อืม...ที่ฉันมาครั้งนี้มีเรื่องอื่นด้วยจริงๆ นั่นคือท้องฟ้าสีดำขยายตัวระดับหนึ่ง”

“หัวหน้าของเราต้องการพบคุณ คนที่สามารถทำปาฏิหาริย์ได้เสมอ ต้องทำยังไงบ้าง?”

ในม่านตาหนานกงหลี่ปรากฏความคาดหวัง

“นี่...”

หลิงอี่ไม่ตอบแต่ถามกลับ “บอกมาตามตรง สถานการณ์ของพวกเธอเป็นยังไง?”

ด้านนอกมีแสงแดดเจิดจ้า จักจั่นร้องระงม

เมื่อดวงอาทิตย์ค่อยๆขึ้นสูง อุณหภูมิในอากาศก็ค่อยๆสูงขึ้น

หนานกงหลี่ปาดเหงื่อออกจากแก้มแล้วถอนหายใจ “เฮ้อ พูดตามตรงเลยนะ ฉันไม่ได้มองโลกในแง่ดีสักเท่าไหร่ ถึงจะบอกกับโลกภายนอกว่าถ้ายังไม่ทำลายเยื่อหุ้มสีก็จะไม่เกิดอันตราย แต่ไม่ใช่เพราะเยื่อหุ้มสีอันนี้เหรอที่ปกป้องมันอยู่ ถ้ายังมีเยื่อหุ้มสีอันนี้อยู่ก็ทำอะไรมันไม่ได้หรอก”

“ผู้เล่นบางคนบอกให้ลองใช้ความเงียบ, เจาะทะลวง, การป้องกันการบาดเจ็บ, คำสาปและอื่นๆ อันที่จริงเราเคยลองกันหมดแล้วแต่มันไม่ได้ผล ตราบใดที่เยื่อหุ้มสีอันนี้ยังอยู่มันจะไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย”

เมื่อได้ยินแบบนั้นหลิงอี้ก็เลิกคิ้วขึ้นและพูดด้วยความประหลาดใจ “สกิลของมันสุดยอดขนาดนั้นเลย?”

“สกิลนี้ทรงพลัง แต่ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้ายบอกว่าเป็นเพราะราชามอนสเตอร์มีเลเวลสูงและอยู่ในขั้นไร้เทียมทาน ถ้าผู้เล่นธรรมดามีสกิลนี้ก็จะตกเป็นเป้าหมายได้ง่ายๆ”

พอได้พูดแบบนั้นหนานกงหลี่ก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่อีกครั้ง “ถ้าคืนนี้‘ปฏิบัติการทำลายเยื่อหุ้มสี’ล้มเหลวอีก...”

ติ๊งต่อง~

ติ๊งต่อง~

หลิงอี้แผ่การรับรู้ไปชั่วขณะ พอเห็นว่าเป็นหลินเซียนเขาก็ถอนหายใจในใจ ‘ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงมาที่นี่อีก แล้วทำไมเธอไม่เปิดประตูเข้ามา?’

หลังจากคิดแบบนั้นหลิงอี้ก็ไปเปิดประตูให้เธอ

“คุณมาทำอะไร?”

“เอาปลอกคอกระดิ่งทองมาให้นาย”

ขณะที่พูดเธอก็หยิบปลอกคอกระดิ่งทองออกมาเขย่า “ฉันคิดว่าน่าจะมีซูโหรวแค่คนเดียว แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีคนอื่นด้วย หลังจากกลับไปฉันเลยไปขอจากเพื่อนเก่ามา”

หลิงอี้ตกตะลึง หน้าของเขามืดคล้ำ “คุณบ้าไปแล้วหรือไง?”

หลินเซียนเลิกคิ้ว เธอตบปลอกคอทั้งสองใส่หน้าอกแล้วพูด “ทำงานหนักแล้ว~”

พอพูดจบก็หันหลังจากไป

พอเขากลับมาหนานกงหลี่ก็ถามอย่างสงสัย “ใครเหรอ?”

“อ๋อ ป้าของซูโหรว”

“โอ้”

หนานกงหลี่ไม่ได้คิดเรื่องนี้มากและออกปากเชิญเขา “พอมีเครื่องมือเทพแล้วคุณจะถือว่าเป็นคนที่มีเซวี่ยชี่แข็งแกร่ง คืนนี้คุณอยากไปด้วยไหม...”

เป็นเรื่องธรรมดาที่หลิงอี้ยอมตกลง

ด้วย[เครื่องเทเลพอร์ตทั่วโลก] มันจึงง่ายดายสำหรับเขาที่จะไปที่นั่นและกลับมา

ท้องฟ้าสีดำในมหาสมุทรทวีความรุนแรงขึ้นในทุกขณะ จริงอยู่ว่ามันต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนในการปกคลุมโลก แต่ตามจริงแล้วมันใช้เวลาแค่ไม่กี่เดือนในการขยายไปถึงประเทศต่างๆ

เพียงผ่านไปไม่นานมันก็บดบังประเทศใกล้เคียงไปแล้ว!

ผู้คนในประเทศเล็กๆโดยรอบเริ่มหนีไปยังประเทศอื่น แม้แต่ผู้อยู่อาศัยในของเสินเซี่ยในนครทางใต้ก็เริ่มอพยพไปยังนครทางเหนือ

คืนนี้เขาตั้งใจไปทดสอบดูว่าเขาสามารถทำลายเยื่อหุ้มสีของอีกฝ่ายได้มากแค่ไหน

กลับมาที่ปัจจุบัน

หลังจากกลับมาที่ห้องนอนคนเดียวหลิงอี้ก็เปิดถุงร้อยสมบัติทันที เขาหยิบวัสดุสองชิ้นออกมาจากนั้นเปิดฟังก์ชัน ‘ผสมยาสมบัติ’ของเสินลู่แล้ววางวัสดุทั้งสี่รวมถึงน้ำศักดิ์สิทธิ์กลางป่า

กดผสม

แสงหลากสีเบื้องหน้าเขาเปลี่ยนไปอย่างช้าๆ หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีแสงก็หายไปและเผยให้เห็นหญ้าสีเขียวสดที่เอ่อล้นไปด้วยแสงระยิบระยับอันน่าหลงใหล

หลิงอี้ยื่นมือออกไปรับและปล่อยให้มันตกมาที่มือช้าๆ