ตอนที่ 209

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งเขาก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนตักของหลินซูโหรว และสิ่งที่เขาเห็นคือใบหน้าที่เป็นกังวลของเธอ

“ฟื้นแล้วเหรอ!?”

“ฉันเพิ่งตายใช่ไหม?” หลิงอี้ถาม

“นายยังไม่ตาย! หลังราชามอนสเตอร์โจมตี นายก็ตกลงมาจากฟ้าและตื่นขึ้นมาภายในสองหรือสามวินาที” หลินซูโหรวอธิบายอย่างละเอียด

“เฮ้อ...ดีแล้ว” หลิงอี้ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

โชคดีที่มีสกิลอัญเชิญสนับสนุน[ตราประทับนิรันดร์] ขอแค่จักรพรรดิน้ำแข็งมีชีวิตอยู่เขาก็จะได้รับความเสียหายลดลง50%

ถ้าไม่มีมันตอนนี้เขาคงตายไปแล้ว

หลังจากปีศาจดาบไร้เทียบเคียงใช้[ตัดเงาสิ้นไฟชั่วพริบตา] ผู้ที่เป็นเจ้าของอาวุธศักดิ์สิทธิ์จะไม่สามารถฆ่าเขาได้

“พี่ใหญ่ศูนย์หนึ่งมีเนื้อเยอะเกินไปแล้ว...ตัดเงาสิ้นไฟชั่วพริบตาของปีศาจดาบเลเวล80ไม่ได้อ่อนแอนะ!” หลินอิ่งพูดอย่างตกใจ

แม้ว่าเธอรู้ว่าพี่ใหญ่ศูนย์หนึ่งเพิ่งได้รับเครื่องมือเทพที่เพิ่มคุณสมบัติร่างกาย แต่เมื่อพิจารณาจากร่างกาย 1,000ที่เขามี ในทางทฤษฎีแล้วมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรอดจากการโจมตีนั้น!

“ก็ดี”

หลิงอี้ยิ้มพูดด้วยรอยยิ้ม “จริงๆแล้วนักรบทูตสวรรค์แปดตัวนั้นแบ่งความเสียหายไป นอกจากนี้บนหัวฉันมีแสงดาบไม่เยอะเท่าไหร่”

“ใช่แล้วล่ะ นักรบทูตสวรรค์ทั้งแปดตายหมดเลย” หลินอิ่งพยักหน้า

พูดจบเธอก็หันไปมองหญิงสาวที่ใช้น้ำแข็งสู้กับปีศาจดาบไร้เทียบเคียงบนฟ้าและตะลึงเป็นอย่างมาก

'ผู้หญิงคนนั้นน่ากลัวเกินไปแล้ว!’

'หลังโดนแสงดาบโจมตีเธอก็ยังเป็นเหมือนคนปกติ อย่างกับราชามอนเสอตร์!’

‘คลั่งยิ่งกว่าพี่ใหญ่ศูนย์หนึ่งซะอีก!’

หลิงอี้ลุกขึ้น ด้วยเอฟเฟกต์ของ[เครื่องดูดซับแสงอาทิตย์]และเครื่องมือเทพเขาจึงอยู่ในสถานะที่สมบูรณ์ที่สุดอีกครั้ง

เขาเงยหน้ามองจักรพรรดิน้ำแข็งและปีศาจดาบบนท้องฟ้าด้วยตาทิพย์

จักรพรรดิน้ำแข็ง: 1%

ปีศาจดาบไร้เทียบเคียง: 10.23%

'โชคดีที่เสี่ยวปิงต้านทานความตายได้ ไม่อย่างนั้นเธอคงตายแล้ว’

สำหรับพลังชีวิตของราชามอนสเตอร์ที่เพิ่มขึ้นแทนที่จะลดลงก็ไม่ได้เกินความคาดการณ์ของเขา

หลิงอี้บอกให้หลินซูโหรวเปิดใช้บาเรียแล้วบินขึ้นไป และขอให้หลิน

'สถานะว่างเปล่าต้องใช้แรงกายมหาศาล ซึ่งปีศาจดาบคงฆ่าพวกเขาไม่ได้แล้ว ขอแค่ทนต่อไปได้พวกเขาก็จะชนะ!’

เขาไม่ได้เข้าเสินลู่มาหลายวันแล้ว ดังนั้นเขาจึงมีเวลามากพอที่จะอยู่ที่นี่กับปีศาจดาบ!

พอบินมาอยู่ข้างจักรพรรดิน้ำแข็งอีกครั้ง หลิงอี้ก็รู้สึกเป็นทุกข์เพราะเห็นแก้มของเธอถูกปกคลุมด้วยหยาดเหงื่อและร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผลมากมายหลายขนาด

“ขอโทษ...”

เมื่อได้ยินแบบนั้นจักรพรรดิน้ำแข็งจึงยิ้มอย่างมีความสุข “ฉันมีความสุขที่ได้สู้เพื่อเจ้านาย”

“พวกนี้เป็นแค่อาการบาดเจ็บเล็กน้อย ไม่ใช่ปัญหาเลย”

ถึงอย่างนั้นหลิงอี้ก็หยิบสเปรย์ที่บรรจุน้ำพุของบ่อน้ำทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ออกมาฉีดให้จักรพรรดิน้ำแข็ง

เมื่อน้ำพุที่เหมือนหมอกฉีดบนแก้มของจักรพรรดิน้ำแข็ง เธอก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาก

หลังจากนั้นพลังชีวิตของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เส้นแสงสีเขียวส่องประกายอยู่บนผิวของเธอ บาดแผลทั้งหมดบนร่างกายเธอหายไปภายใต้แสงสีเขียวเหล่านั้นทันที

แม้แต่แรงกายของเธอก็ฟื้นฟูกลับมาเต็มเปี่ยม!

“แรงกายฉันฟื้นฟูแล้ว!” จักรพรรดิน้ำแข็งมองมือของเขาด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุข

เธอที่ยังไม่ตายสนใจเรื่องแรงกายของเธอมากกว่า

ไม่สำคัญว่าเธอจะบาดเจ็บแค่ไหน แต่การที่เธอต้องเห็นเจ้านายบาดเจ็บจนไม่สามารถสู้ต่อได้มันทำให้เธอเจ็บปวดยิ่งกว่าการที่เธอโดนฆ่า

“อืม!”

น้ำพุหนึ่งหยดจาก[บ่อน้ำทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์]สามารถทำให้คนฟื้นคืนชีพกลับมาในสภาพสมบูรณ์ เพื่อให้สะดวกต่อการใช้ในระหว่างสู้หลิงอี้จึงใส่มันไว้ในขวดสเปรย์

แค่ฉีดสเปรย์ให้ผู้บาดเจ็บก็สามารถรักษาให้หายเป็นปกติได้ทันที!

ทั้งสะดวกรวดเร็วและให้ผลดี!

ในเวลานี้

ปีศาจดาบไร้เทียบเคียงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามตระหนักได้ว่าสองคนนั้นไม่อาจฆ่าไม่ตายสักที ดังนั้นมันจึงไม่ก้าวไปข้างหน้าเพื่อโจมตีไปชั่วขณะ

มันลอยอยู่กับที่และมองไปรอบๆราวกับกำลังหาเพื่อนร่วมทีมของสองคนนี้เพื่อเข้าไปโจมตี

นอกจากหลินซูโหรวที่ใช้บาเรียศักดิ์สิทธิ์ คนอื่นๆล้วนเป็นคนที่ผ่านมาเท่านั้น

ปีศาจดาบมองไปรอบๆอีกครั้ง สุดท้ายก็หันกลับมามองทั้งสองที่ฟื้นฟูจนอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด

ดวงตาที่ลุกเป็นไฟกะพริบอยู่ครู่หนึ่งราวกับว่ารู้สึกหมดหนทางที่จะสู้กับ‘ผู้ไร้เทียมทาน’สองคนนี้ต่อ

หลิงอี้และจักรพรรดิน้ำแข็งไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยนี้และร่วมมือกันโจมตีอีกครั้ง

เมื่อเห็นว่าการต่อสู้บนท้องฟ้าที่ห่างไปหลายพันเมตรยังคงดำเนิน คนดูที่เฝ้ามองอยู่ด้านล่างก็ประหลาดใจ

“ผู้เชี่ยวชาญน้ำแข็งในร่างพี่ใหญ่ศูนย์หนึ่งแข็งแกร่งมาก แสงดาบนับสิบของตัดเงาสิ้นไฟชั่วพริบตาก็ยังทนได้แถมยังไปสู้กับราชามอนสเตอร์ต่อเหมือนกับคนปกติ!”

“ฉันรู้สึกว่าศูนย์หนึ่งไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่คิด การต่อสู้ทั้งหมดเกือบจะขึ้นอยู่กับสาวสวยน้ำแข็งคนนั้น ถ้ามีสาวสวยน้ำแข็งคอยช่วยบางทีฉันอาจจะชนะราชามอนสเตอร์ได้”

“แค่นี้ก็ดีมากแล้ว นายก็รู้ว่าเขายังเป็นผู้เล่นใหม่อยู่”

“อืม คงดีกว่านี้ถ้าได้เข้าไปดูใกล้ๆ”

คนดูต้องการเข้าไปใกล้มากกว่านี้แต่ผลพวงจากการต่อสู้รุนแรงเกินไป แม้ว่าพวกเขาจะสู้กันห่างไปหลายพันเมตร แต่ผลพวงที่ตามมาทำให้พื้นดินแตกเป็นเสี่ยงๆไปหลายกิโลเมตร พวกเขาที่อยู่ห่างหลายพันเมตรก็ยังได้รับบาดเจ็บ

แม้ว่าระยะทางหลายพันเมตรจะเห็นได้ไม่ชัดเจน แต่ถ้ามีไอเทมหรือสกิลตรวจสอบก็ไม่มีปัญหาแม้แต่น้อย

ในเวลานี้ บนท้องฟ้าที่ไกลออกไป คลื่นดาบไฟขนาดใหญ่ถูกโบกสะบัดมา!

คนที่มีประสบการณ์ก็รีบไปพุ่งไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว!

วินาทีต่อมา คลื่นดาบไฟที่สูงหลายร้อยเมตรพุ่งมาจากท้องฟ้าอันไกลโพ้นลอยผ่านจุดที่พวกเขาอยู่เมื่อกี้ บนพื้นดินถูกตัดขาดเป็นร่องยาวจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด!

ร่องนั้นกว้างประมาณ20เมตรลึกเกือบ10เมตร ดินข้างในเหมือนเพิ่งสุกด้วยอุณหภูมิสูง มันเดือดจนเป็นสีแดงและปล่อยไอร้อนจำนวนมาก

โชคดีที่ด่าน10ไม่มีพืชพรรณมากนัก ไม่อย่างนั้นบริเวณนี้คงได้กลายเป็นทุ่มไฟ

“ฟู่ว...คลื่นดาบที่ปีศาจดาบฟันออกมาไม่มีทิศทางที่แน่นอนเลย”

“เห็นๆอยู่ว่ามันโจมตีไม่โดนศูนย์หนึ่งเลยสักครั้ง แต่มันก็ยังปล่อยคลื่นดาบแบบนี้ออกมาอยู่ดี ฉันว่าราชามอนสเตอร์จะฆ่าพวกเรา...”

ท่ามกลางฝูงชน ผู้เล่นหลายคนที่ต้องการขัดขวางศูนย์หนึ่งเริ่มถอนหายใจ

“เฮ้อ ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากลงมือ แต่พวกเราเข้าไปใกล้ไม่ได้”

“ปีศาจดาบไร้เทียบเคียงกับผู้เชี่ยวชาญน้ำแข็งแข็งแกร่งมาก ถ้าพวกเข้าไปคงได้ตายแน่”

เมื่อกี้มีคนใช้ไอเทมเทเลพอร์ตส่งตัวเองไปอีกด้านหนึ่งของสนามรบโดยตั้งใจว่าจะหยดน้ำปีศาจใส่ราชามอนสเตอร์เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้มัน

แต่ก่อนจะได้ลงมือเขาก็โดนแช่แข็งและถูกฆ่าโดยผู้เชี่ยวชาญน้ำแข็ง

“อันที่จริงพวกเราไม่ต้องกังวลขนาดนั้นก็ได้”

หนุ่มหล่อผมบลอนด์ผิวขาวยืนขึ้นพูด “ศูนย์หนึ่งเพิ่งแลกเครื่องมือเทพไป ตอนนี้เขาคงไม่มีหินราตรีขั้นสูงเหลือแล้ว ต่อให้ฆ่าราชามอนสเตอร์ได้เขาก็ได้หินราตรีขั้นสูงแค่60ก้อน”

ทุกคนจำเขาได้

เป็นหน่วยรบชั้นยอดของกิลด์อันดับหนึ่ง‘เทพสวรรค์รวมตัว’ในประเทศไป๋อิง หัวหน้าหน่วยรบเทพสวรรค์หม่าเจี๋ย

ก่อนจะเข้าด่านหกในเส้นทางหลัก เรื่องที่เขามอบสมบัติให้กับศูนย์หนึ่งยังคงแจ่มชัดอยู่ในใจของผู้คนมากมาย

“แค่60ก้อน? นายพูดแบบนั้นได้ยังไง?” ชายร่างกำยำจากประเทศไป๋เซี่ยงกอดอกพูดอย่างเย้ยหยัน

“ฉันหมายถึงแค่หินราตรีขั้นสูงห่างกันไม่กี่ก้อน เดี๋ยวพวกเราก็ตามทัน...”

ในขณะที่กำลังคุยกัน จู่ๆพวกเขาก็ได้ยินเสียงใครบางคนตะโกนว่า “ราชามอนสเตอร์โดนจับ! ราชามอนสเอตร์โดนจับแล้ว!”

พอได้ยินดังนั้นทุกคนก็หันกลับมามองที่สนามอย่างรวดเร็ว

ในท้องฟ้าที่ห่างไกล ไม่รู้ว่าเข็มน้ำแข็งในมือสาวสวยน้ำแข็งเจาะทะลุเกราะสีดำไปถึงด้านหลังของปีศาจดาบไร้เทียบเคียงตั้งแต่เมื่อไหร่

ในตอนนั้นเอง แสงสีฟ้าขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนร่างสาวสวยน้ำแข็ง เธอหันมือไปทางปีศาจดาบไร้เทียบเคียงและใช้สกิลควบคุมที่ไม่รู้จัก

สิ่งที่เหมือนเสาน้ำแข็งได้หยุดปีศาจดาบไว้กลางอากาศ!