"ชินหยู ฉันอยากรู้จริงๆว่านายคือเด็กอัจฉริยะที่พวกเขาพูดถึงรึเปล่า?" คาคาชิเป็นคนแรกที่ถามคำถามนี้

โอบิโตะ กับ ริน ก็มองไปที่ชินหยูด้วยเช่นกัน

เพราะพวกเขาเองก็สงสัยเหมือนกับที่คาคาชิสงสัยแต่ไม่กล้าถาม

แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังอยากรู้ว่า ชินหยูคือเด็กอัจฉริยะที่ทําให้นินจาอิวะงาคุเระสองคนกลัวจนตัวสั่นหรือไม่?

"ฉันขอไม่ตอบได้ไหม?" ชินหยูรู้สึกทําอะไรไม่ถูก

เพราะเขาเองก็ไม่ได้อยากได้ฉายาแปลกๆแบบนี้เลยด้วยซ้ำ

และที่สําคัญที่สุด

ข่าวของเรื่องราวจากการต่อสู้ของเขานั้นแพร่กระจายรวดเร็วเกินไป

ภายในเวลาเพียงเจ็ดถึงแปดวัน ข่าวนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วสมรภูมิสงครามนินจาแล้ว ซึ่งทําให้ชินหยูรู้สึกสงสัยว่ามีใครบางคนกำลังสอดแนมเขาอยู่รึเปล่า

คาคาชิและคนอื่นๆเองก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ

เมื่อได้ฟังกับคําตอบที่คลุมเครือของชินหยู พวกเขาก็ไม่รู้จริงๆว่าจะต้องทําอย่างไรต่อ

แต่ก่อนที่พวกเขาจะถามคําถามอะไรเพิ่ม เสียงของศัตรูก็ดังขึ้นมาจากทั่วทุกทิศทาง

"ระวังตัวด้วย ศัตรูกำลังเข้ามาโจมตีแล้ว!"

คาคาชิจะโกนอย่างตื่นตระหนกและเป็นดึงดาบสั้นจากด้านหลังของเขาออกมา

ภายใต้การถ่ายโอนจักระ ดาบสั้นของเขาได้เปล่งแสงสีขาวราวกับเขี้ยวของหมาป่า

แก๊ง!

เสียงที่ดังฟังชัดของการกระทบกันของโลหะนั้นดังก้องไปทั่วบริเวณพร้อมกับประกายไฟที่กระจายออกมา

ฉากที่เกิดขึ้นอีกครั้งนี้ทําให้โอบิโตะรู้สึกตื่นตระหนกอย่างมาก

แต่ภายใต้ความตื่นตระหนกของเขาในครั้งนี้ โอบิโตะได้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วที่จะปกป้องรินไว้ให้ได้

เมื่อรู้สึกตัวอีกที เขาก็ไปปรากฏตัวต่อหน้ารินแล้ว

มือทั้งสองข้างของเขาประสานอินอย่างรวดเร็ว

ลูกบอลเพลิงถูกพ่นออกมาจากปากของโอบิโตะและพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วทันที

ส่วนชินหยูนั้นเป็นคนที่ดูจะผ่อนคลายที่สุดในบรรดาทั้งสี่คน

เมื่อคาคาชิและคนอื่นๆกลับมาตั้งหลักอีกครั้ง พวกเขาก็ได้ยินเสียงของนินจาจำนวนมากที่มาจากทุกทิศทางทันที

"สิบ ห้าสิบ หนึ่งร้อย สองร้อยสามร้อยคน!"

สีหน้าของโอบิโตะซีดลงขณะที่เขามองไปที่ร่างของนินจาจำนวนมากที่ปรากฎตัวขึ้นอยู่รอบตัวเขา

จํานวนคนทั้งหมดนั้นมีมากกว่าพวกเขาถึงหนึ่งร้อยเท่า!!

"คาคาชิ นี่เป็นกําลังเสริมของพวกอิวะงาคุเระทั้งหมดเลยสินะ? พวกมันมีเยอะมากเกินไปแล้ว!" โอบิโตะถามคาคาชิและขยับเข้าไปใกล้เขาเล็กน้อย

รินเองก็เช่นกัน

เมื่อเผชิญหน้ากับนินจาจำนวนมากขนาดนี้ ทั้งสามคนก็แทบจะไร้ทางชนะได้ทันที

“ฮ่าๆๆ ฉันไม่เคยคิดว่าพวกเธอทั้งสี่คนจะสามารถเอาชนะทีมของเจ้าสองคนก่อนหน้านี้ได้ ดูเหมือนว่านายคือเด็กอัจฉริยะ อุจิวะชินหยู ที่โด่งดังคนนั้นสินะ" นินจาสวมหน้ากากคนหนึ่งกระโดดลงมาจากต้นไม้

ทันทีที่เขายืนขึ้น ไอน้ำจำนวนมากก็ลอยออกมาจากร่างกายของเขา

คิ้วของชินหยูขมวดเข้าหากันและกำลังคิดว่าชายที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นเป็นใคร

ในระหว่างที่ชินหยูกำลังคิดว่าเป็นใครนั้น ท่าทีของคาคาชิกับอีกทั้งสองคนนั้นกลับหยุดนิ่ง

ดูเหมือนว่าตอนนี้เขาจะได้คำตอบแล้ว ว่าเด็กอัจฉริยะคนนั้นก็คือชินหยูจริงๆ

"เป็นอะไรไปน่ะ? อย่าบอกนะว่าพวกเธอไม่รู้ว่าเด็กที่อยู่ด้วยอีกคนเป็นนินจาเด็กอัจฉริยะน่ะ? ถ้าอย่างนั้นดูเหมือนว่าเจ้าเด็กนั่นเพิ่งจะมีชื่อเสียงในสงครามครั้งนี้นะ? ฮ่ะๆๆ" ชายคนนั้นหัวเราะเยาะเล็กน้อย

"ถึงอย่างนั้นก็ไม่แปลกใจหรอก เพราะว่ากันว่าเจ้าเด็กนั่นน่ะแข็งแกร่งกว่าอุจิวะชิซุยด้วยซ้ำ"

"เจ้าเด็กนั่นน่ะสามารถใช้คาถาสายฟ้าเพื่อฆ่านินจาได้ถึงร้อยคนแทบจะในทันที รวมทั้งวิชาลวงตาที่กำราบ 8 หางได้ เปลวไฟสีดำที่ไม่มีวันดับ และยังฆ่าเจ็ดดาบนินจาไปได้ถึงสองคนอีก"

"เรื่องแบบนี้น่ะมันช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ชายคนนั้นถามขึ้นทันทีว่า "ช่วยบอกฉันที ว่าพวกนายเชื่อเรื่องแบบนี้รึเปล่า?"

"ฉันไม่เชื่อ!"

"เจ้าเด็กนั่นก็แค่นินจาโคโนฮะเท่านั้น ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังแบบนี้ การสร้างเรื่องราวเด็กอัจฉริยะขึ้นนั้นก็เพื่อสร้างขวัญและกำลังใจในสนามรบเท่านั้น!"

เสียงของชายคนหนึ่งตะโกนดังขึ้นมาจากด้านหลังด้วยความไม่เชื่อ

ในที่สุดชินหยูก็รู้แล้วว่านินจาอิวะงาคุเระคนนี้เป็นใคร

เขาคิดว่านินจาที่นํามาในครั้งนี้จะเป็นลูกชายของโอโนกิ คิทสึจิ ที่ชื่อว่าการิ

ซึ่งมีความสามารถของขีดจำกัดทางสายเลือด คาถาระเบิด

คาถาระเบิดนั้นเป็นขีดจำกัดทางสายเลือดที่พิเศษมาก เมื่อการโจมตีใดก็ตามสัมผัสเข้ากับศัตรู มันจะทําให้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ขึ้นได้

และพลังของการระเบิดนั้นก็ขึ้นอยู่กับจำนวนของจักระที่ใช้

"เจ้าหนู ดูเหมือนว่านายเองก็จะรู้แล้วสินะว่าฉันเป็นใคร" การิยิ้มเล็กน้อย

"ใช่แล้ว ฉันคือการินินจาคาถาระเบิด ฉันไม่สนหรอกว่านายจะเป็นเด็กอัจฉริยะ หรือเจ้าลูกเขี้ยวสีขาวนั่น ถ้าหากนายไม่อยากตาย ก็จงยอมแพ้และทำตามคำสั่งซะ อย่าให้ฉันต้องเสียเวลากับนายมากนักเลย "

ทันทีที่เสียงของเขาเงียบลง บรรยากาศโดยรอบก็เปลี่ยนไปทันที

นินจาอิวะงาคุเระหลายร้อยคนเพ่งเป้าไปที่ร่างของชินหยูเป็นสายตาเดียวกัน

พวกเขาเองก็เหมือนกับการิ

ในความคิดของพวกเขา ชินหยูนั้นเป็นเพียงเด็กอัจฉริยะที่ถูกสร้างขึ้นโคโนฮะเท่านั้น และไม่มีทางเป็นจริงแน่ๆ

"ชินหยู นี่นาย?!" คาคาชิไม่อดทนได้อีกต่อไป

เพราะว่าพวกเขานั้นไม่เชื่อคําพูดของการิอยู่แล้ว

แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาทั้งคู่จะมาจากโคโนฮะ แต่พวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องราวแบบนี้จากชินหยูมาก่อนเช่นกัน

ซึ่งในช่วงเวลาแบบนี้ พวกเขาจึงอดไม่ได้ที่จะสงสัยในตัวของชินหยู

"พวกมันมีทั้งหมด 365 คน และครึ่งหนึ่งเป็นร่างแยกเงา ดูเหมือนว่านินจาของอิวะงาคุเระจะชอบเล่นใหญ่ซะจริงๆเลยนะ" จู่ๆ ชินหยูก็พูดขึ้น

"นี่นายกำลังจะบอกว่านายไม่กลัวงั้นเรอะ? ถ้าอย่างนั้นพวกแกก็จงตายซะ!!"

เมื่อพูดจบ นินจาของอิวะงาคุเระก็พร้อมที่จะเปิดฉากโจมตี

แต่จู่ๆ การิซึ่งเป็นผู้นํากลุ่มนั้นก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงขึ้นมา

พื้นที่บริเวณนี้มีความกว้างอย่างน้อยหลายร้อยเมตร

ซึ่งโดยรอบนั้นก็นินจาอิวะงาคุเระล้อมรอบอยู่ทั้งหมด

ยิ่งไปกว่านั้น การิยังได้สั่งให้ทุกคนสร้างร่างแยกเงาขึ้นอย่างน้อยหนึ่งคน

แม้ว่ามันจะทําให้ความแข็งแกร่งของร่างต้นลดลง แต่มันจะเพิ่มการรับรู้ขึ้นมาได้แทน

แล้วจู่ๆสิ่งที่ทุกคนได้เห็นนั้นก็ทำให้แทบจะตกตะลึง

"นั่นมันเนตรวงแหวนอะไรกัน?" นินจาของอิวะงาคุเระที่เห็นเนตรของชินหยูนั้นสงสัย

"ดูเหมือนว่านายจะพิเศษจริงๆสินะ!"