ตู้มมม!

เสียงสายฟ้าดังก้องไปทั่วจนทําให้ทุกคนรู้สึกว่าแก้วหูกำลังจะฉีกออกจากกัน

ประกายสายฟ้าส่องสว่างไปทั่วบริเวณจนทําให้วิสัยทัศน์ของทุกคนจางหายไป

แรงระเบิดที่รุนแรงทะลุกําแพงน้ำหลายสิบชิ้นในทันที

เข็มสายฟ้าที่เล็กราวกับเส้นผมเจาะทะลุร่างกายของพวกเขาอย่างรุนแรง

พลังของจักระไฟฟ้าที่ทรงพลังผสานเข้ากับพลังทําลายล้างอันมหาศาล

มันจึงทำให้ร่างกายของพวกเขาถูกฉีกออกเป็นชิ้นส่วนกระจายไปทั่วทันที

นินจาคิริงาคุเระหลายสิบตัวกลายเป็นระเบิดเลือดในทันที ซึ่งฉากนี้ทําให้ทุกคนที่ได้เห็นถึงกับตาเบิกโผลง

สิ่งเดียวที่ทําให้คนรู้สึกโชคดีคือ ความเสียหานจากกระสุนวงจักรดาวกระจายสายฟ้านั้นมุ่งเป้าไปที่ศัตรูเท่านั้น

และถ้าหากไม่ได้คาถาน้ำของนินจาคิริงาคุเระมันก็จะไม่ทรงพลังขนาดนี้

เมื่อนินจาคิริงาคุเระที่ใช้คาถานั้นทยอยตายไป ธารน้ำที่เกิดขึ้นก็ไม่สามารถไหลเวียนได้อย่างปกติ

ทันใดนั้นธารน้ำที่ถูกสร้างขึ้นก็ไหลกระจายออกไปอย่างไร้การควบคุม

เมื่อทุกอย่างกลับสู่สภาพเดิม ซากปรักหักพังที่เคยเกิดจากการต่อสู้กับคุโมะงาคุเระตอนนี้กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายร้อยเมตรปรากฎขึ้น

ที่ขอบหลุมนั้นมีหลุมบ่อและรูเล็กๆอยู่นับไม่ถ้วน

ทั้งหมดนี้คือร่องรอยที่เข็มสายฟ้าเหลือไว้

เมื่อครึ่งวันที่แล้วพวกเขาพึ่งเผชิญกับการโจมตีของคุโมะงาคุเระมา

และพวกเขาก็ได้เห็นคาถากิเลนที่สังหารนินจาของคุโมะงาคุเระไปได้กว่าร้อยคนในชั่วพริบตา

ตอนนี้พวกเขาก็ได้นินจาคิริงาคุเระหลายสิบคนที่ถูกกระสุนวงจักรดาวกระจายสายฟ้าฆ่าตายอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

การโจมตีเพียงแค่สองครั้งจากสองสถานกาณ์ทำให้นินจาที่บุกมาเสียเปรียบได้ในทันที!!

ชินหยูเดินเข้าไปในซากปรักหักพัง แล้วมองไปที่ดาบสายฟ้าทั้งสองเล่มที่ปักอยู่ในดินพร้อมกับรอยยิ้มที่ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

"ไรกะ ตอนนี้นายเป็นคนเดียวที่ยังรอดอยู่นะ ทำไมนายถึงไม่ออกมาล่ะ?  ความมั่นใจเมื่อกี้นี้ของนายมันหายไปไหนหมดแล้ว?" ชินหยูถาม

มือที่ขาวซีดยื่นออกมาจากใต้ซากนั้นแล้วคว้าดาบสายฟ้าเอาไว้

ไม่นานหลังจากนั้น ทุกคนก็เห็นไรกะซึ่งเสื้อผ้าของเขาขาดและร่างกายที่เต็มไปด้วยเลือด

ทันทีที่เขาปรากฏตัวขึ้น เขาก็ตะโกนออกมาด้วยความโกรธแค้น

"ไอ้เด็กเวร! ฉันจะสู้กับนายจนตายกันไปข้างนึงเดี๋ยวนี้แหละ!"

จักระในร่างของไรกะไหลเข้าสู่ดาบสายฟ้ารวดเร็วทันที

เขารู้ดีว่าการเผชิญหน้ากับเด็กหนุ่มคนนี้ที่น่าจะมีความแข็งแกร่งในระดับเงาของคาเงะ สิ่งเดียวที่เขาทําได้คือต้องใช้พลังทั้งหมดในร่างไม่ว่าเขาจะตายไปด้วยก็ตาม

"จักระไม่เลวนี่ ฉันกำลังขาดจักระอยู่พอดีเลย" รอยยิ้มของชินหยูกว้างขึ้น

เขาหยิบดาบซาเมะฮาดะที่หลังของเขาออกมา

หลังจากนั้นเขาก็ฟันเข้าที่ไรกะอย่างรวดเร็ว

ชั้วะ! ชั้วะ

เสียงผ้าฉีกขาดดังขึ้น จักระของไรกะที่พุ่งออกมาจากร่างของเขานั้นถูกดาบซาเมะฮาดะดูดกลืนเข้าไปทันที

ดาบสายฟ้าที่สูญเสียจักระไปนั้นก็ไม่ตางอะไรกับดาบธรรมดาทั่วไป

หลังจากนั้นดาบซาเมะฮาดะก็ฟันเข้าที่หน้าอกของเขาทันที

เลือดสาดกระเด็นไปทุกที่ กระดูกหน้าอกสีขาวของเขาที่โผล่ออกมาทำให้ทุกคนที่ได้เห็นถึงกับหวาดกลัว

ฉากที่เกิดขึ้นนี้ทําให้ไรกะตะลึง

ในฐานะสมาชิกของ 7 ดาบนินจา เขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะต้องตายด้วยดาบของนินจาในกลุ่มเดียวกันแบบนี้

"นาย ที่จริงแล้วนายเป็นใครกันแน่?" ไรกะถามด้วยเสียงที่แผ่วเบา

"คนที่ฆ่านายไงล่ะ!" ชินหยูยิ้มขึ้นและพูดว่า "คนที่จะตายน่ะไม่มีสิทธิ์รู้ชื่อฉันหรอกนะ"

“นี่แก!”

ไรกะ ตะโกนออกมาก่อนที่จะตายไป

เมื่อหมกควันและฝุ่นฝุ้งกระจายออกไปจนหมดแล้ว ในที่สุดเหล่านินจาโคโนฮะก็สามารถเริ่มตอบโต้ได้

ชินหยูวางดาบสายฟ้าเอาไว้และพูดว่า "ฉันจะทิ้งมันไว้ที่นี่ให้กับนายก็แล้วกัน"

…

ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งของมินาโตะที่นําอินุโฮะและคนอื่นๆออกไปไม่กี่สิบกิโลเมตรและได้พบกับนินจาคิริงาคุเระ

หลังจากที่ออกค้นหาอย่างยาวนาน ในที่สุดพวกเขาก็ได้พบแค่นินจาคิริงาคุเระสองสามคนเท่านั้น

ชั้วะ!

คุไนในมือของมินาโตะแทงเข้าที่คอของนินจาคิริงาคุเระคนสุดท้ายทันที

เมื่อมองไปที่นินจาคิริงาคุเระที่ตกลงมาตายกับพื้น การแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

"คุณมินาโตะ พวกเราเจอแค่สองสามคนเองนะ ถ้าดูจากร่องรอยแล้วน่าจะมีนินจาคิริงาคุเระมากกว่าร้อยคนที่นี่ด้วยซ้ำ" อินุโฮะจ้องมองไปที่นินจาคิริงาคุเระที่ตายแล้วบนพื้นและพูดกับมินาโตะด้วยความสงสัย

“หรือว่าพวกมันล่อให้พวกเราออกมาจากฐาน?!” การแสดงออกของมินาโตะเปลี่ยนไปทันที

อินุโฮะเองก็ตกใจเช่นกัน เขาจึงพูดว่า "คุณมินาโตะ คุณกําลังบอกว่าพวกคิริงาคุเระพวกนี้ต้องการล่อกองกําลังหลักของเราออกมาและส่งคนไปโจมตีที่ฐานหลักงั้นเหรอ?"

"แต่ถึงอย่างนั้น ที่ฐานนั้นก็ยังมีชินหยูอยู่ พวกเราไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก"

หลังจากที่ได้เห็นการต่อสู้กับคุโมะงาคุเระ อินุโฮะและนินจาโคโนฮะคนอื่นๆก็รู้สึกเชื่อมั่นในตัวของชินหยูมาก

"ไม่ได้หรอก ชินหยูเพิ่งผ่านการต่อสู้หนักมา แม้ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะเป็นเรื่งที่ดี แต่ฉันก็ยังกังวลอยู่เล็กน้อย" มินาโตะเผยสีหน้ากังวลและพูดว่า "ฉันจะให้คุไนเทพสายฟ้าเหินของฉันให้กับนายไว้ก่อน ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้น ให้เปิดใช้งานมันด้วยจักระ แล้วฉันจะรีบมาทันที"

"ฉันจะกลับไปที่ฐานก่อนและดูว่าพวกคิริงาคุเระได้ลงมือทำอะไรหรือไม่"

หลังจากที่พูดจบ มินาโตะก็หายตัวไปทันที

ด้วยพลังของวิชาเทพสายฟ้าเหิน มินาโตะได้ปล่อยอักขระเอาไว้หลายแห่ง ทำให้เขาวาร์ปหลายครั้งจนในที่สุดก็ปรากฏตัวที่ฐาน

"ระวังด้วย มีศัตรูบุกมาอีกแล้ว!" อุซึกิตะโกนขึ้นทันที

คุไนเล่มหนึ่งถูกปามาที่มินาโตะที่พึ่งมาถึงฐานอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้ามินาโตจึงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาก็หายตัวไปและปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งข้างๆอุซึกิ

เขากําลังจะตบไหล่ของอุซึกิเพื่อส่งสัญญาณว่าเขาไม่ใช่ศัตรู แต่หลุมขนาดใหญ่ตรงหน้าเขามันทําให้รูม่านตาของเขาหดลงอย่างรวดเร็ว

การโจมตีที่พลาดไปนั้น ทำให้นินจาโคโนฮะหันไปสนใจอย่างรวดเร็วจนกระทั่งเห็นว่าเป็นใครที่บุกเข้ามา

"เดี๋ยวก่อน นั่นมันคุณมินาโตะ!"

อุซึกิกลับมาได้สติอีกครั้ง เมื่อมองไปที่มินาโตะที่กำลังตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขา ก่อนที่เขาจะพูดว่า "คุณมินาโตะ คุณมาช้าไปนิดหน่อยนะ"

"ไม่นานหลังจากที่คุณจากไป นินจาคิริงาคุเระก็ปรากฎตัวขึ้นทันทีประมาณสี่สิบถึงห้าสิบคน ซึ่งผู้นําของพวกเขาคือชูอิคาชัน และไรกะซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดดาบนินจา"

หลังจากนั้นอุซึกิก็อธิบายทั้งหมดว่าชินหยูนั้นจัดการกับพวกเขาทั้งหมดได้อย่างไร รวมถึงกระสุนวงจักรทั้งสองด้วย

มินาโตะจ้องมองไปที่อุซึกิซึ่งกำลังพูดอธิบายด้วยใบหน้าที่เหลือเชื่อ แต่ในขณะเดียวกันอุซึกิก็พูดไม่หยุดจนเริ่มทำให้มินาโตะเริ่มเปลี่ยนการแสดงออกของเขาเล็กน้อย

เมื่อยูกาโอะเห็นแบบนี้ เธอจึงพูดขึ้นว่า "คุณมินาโตะ ได้โปรดอย่าใส่ใจเลยนะที่พ่อของหนูทำตัวแบบนี้น่ะ"

"เมื่อกี้นี้ ชินหยูได้ต่อสู้กับนินจาคิริงาคุเระและเขาโจมตีแค่สี่ครั้งเท่านั้นเพื่อจบการต่อสู้"

"จากความเข้าใจของหนู ท่าแรกคือกระสุนวงจักรของคุณมินาโตะท่าที่สองคือกระสุนวงจักรที่มีขนาดใหญ่มาก ท่าที่สามคือกระสนุวงจักรที่มีจักระสายฟ้าผสมอยู่ด้วย"

"เมื่อชินหยูใช้ทั้งสามคาถานี้ ก็เหลือเพียงไรกะเท่านั้นที่รอดเป็นคนสุดท้าย ก่อนที่เขาจะถูกชินหยูฆ่าตายด้วยดาบซาเมะฮาดะ"

เมื่อได้ฟังเรื่องราวนี้มินาโตะก็ตกตะลึง

เขารู้ดีถึงพลังของกระสุนวงจักรมากที่สุด เพราะมันคือคาถาที่เขาสร้างขึ้น

จากความคิดของเขา ชินหยูได้พัฒนากระสุนวงจักรของเขาขึ้นไปอีกขั้นได้แล้ว

แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าแค่การสอนให้กับคนอื่นเพียงอย่างเดียวมันจะทําให้ได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างออกไปได้มากขนาดนี้

ยิ่งไปกว่านั้น การใช้กระสุนวงจักรเพียงสามครั้งเพื่อจบการต่อสู้มันก็เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่ออย่างมากเกินไป