ตอนที่ 148

ม่านสีเขียวส่องสว่างออกมาจาก พระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ปิดกั้นการโจมตีทั้งหมดเอาไว้

"ไม่ รีบหนีออกไปกันเถอะ!"

เมื่อเห็นว่าการลอบโจมตีล้มเหลว

พระภิกษุหลายสิบรูปจึงหันหลังวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัวและพยายามที่จะหลบหนีออกไปจากสถานที่แห่งนี้

พวกเขารู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก พระอรหันต์ผู้ยิ่งใหญ่หลายสิบคนและพระอรหันต์ขอบเขตนิพพานมากกว่าหนึ่งโหล

โจมตีออกไปพร้อมกันแต่กลับไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับนักบุญหญิงเทียนมู่ได้เลย

การโจมตีของพวกเขาทั้งหมดได้ถูก พระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ถป้องกันเอาไว้ได้ทั้งหมด

มีทางเดียวเท่านั้นที่จะออกไปจากสถานการณ์นี้ได้คือ การหลบหนี

"ฝ่าฝืนพระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

ทุกคนที่ลอบโจมตีทั้งหมดจะต้องถูกลงโทษ!"

เสียงของนักบุญหญิงเทียนมู่ ดังขึ้นอย่างไม่แยแส

หลังจากนั้นพระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ก็เปร่งแสงออกมา

ฮัม!

ทันทีที่พวกเขาทั้งหมดต้องการที่จะหลบหนี พวกเขาก็ถูกแสงที่ปลดปล่อยออกมาจากพระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ห่อหุ้มร่างกายของพวกเขาทั้งหมดเอาไว้

และทำให้พวกเขาไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้เลย

ในตอนนี้พวกเขาทั้งหมดต่างก็พากันหวาดกลัว

"ไม่...ไม่นะ"

“เอ๊ะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องดังขึ้น ทำให้เหล่าผู้ที่มาเฝ้าดูเหตุการณ์ที่วัดหยางหลงต่างก็พากันตกตะลึงและหวาดกลัว

พวกเขาทั้งหมดกำลัง เห็นว่าพระภิกษุทั้งหมดที่ลอบโจมตีนักบุญหญิงเทียนมู่

ทุกคนถูกแสงสีเขียวห่อหุ้มร่างกายเอาไว้ และร่างกายของภิกษุเหล่านั้นกำลังเหี่ยวเฉาไปทีละน้อย

พวกเขาทั้งหมดกำลังสูญเสียพลังชีวิตของพวกเขาไป ร่างกายของพวกเขาเริ่มเหี่ยวเฉา

ราวกับว่าดอกไม้และต้นไม้กำลังจะตาย

ในชั่วพริบตา พระอรหันต์ผู้ยิ่งใหญ่หลายสิบคน ได้กลายเป็นศพที่แห้งเหี่ยว

ล้มลงไปกับพื้น และแตกเป็นชิ้นๆ

"ยกโทษให้ข้าด้วย ข้ายังไม่อยากตาย..."

“จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ได้โปรดไว้ชีวิตของข้าด้วย”

พระอรหันต์ผู้ชั่วร้ายที่อยู่ในขอบเขตนิพพานมากกว่าสิบคน

พากันร้องขอความเมตตา

แต่ว่าช่างน่าเสียดายที่มันไม่มีประโยชน์ ภายใต้การโจมตีของ พระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

ร่างของพระอรหันต์ที่อยู่ในขอบเขตนิพพานก็เหี่ยวเฉาไปอย่างรวดเร็ว

และในที่สุดพวกเขาก็กลายเป็นฝุ่นผงและสลายหายไปอย่างรวดเร็ว

ตั้งแต่ต้นจนจบ นักบุญหญิงเทียนมู่ไม่ได้ทำอะไรเลย เพียงแค่พลังที่ระเบิดออกมาจากพระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

ก็สามารถสังหารพระอรหันต์ทั้งหมดที่ลอบโจมตีเธอได้ทั้งหมด

และยังเป็นวิธิการสังหารที่โหดเหี้ยมอีกด้วย ดูดกลืนพลังชีวิตของอีกฝ่าย

และทำให้เหี่ยวเฉาและค่อยๆตายลงไปอย่างช้าๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ได้ตกอยู่ในสายตาของผู้ที่มารับชมการแสดงทำให้พวกเขาทุกคนรู้สึกหวาดกลัว

ในตอนนี้ผู้คนในวัดหยางหลงทั้งหมดต่างก็พากับเงียบเสียงลง พระจำนวนนับไม่ถ้วนต่างก็กำลังรู้สึกหวาดกลัว

“วัดหยางหลง เหตุการณ์ลอบโจมตีที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้

พวกเจ้าต้องการที่จะก่อกบฏ?”

นักบุญหญิงเทียนมู่ค่อยๆ ลุกขึ้นและก้าวเข้าไปภายในวัดหยางหลงทีละก้าว

ในตอนนี้ พระทั้งหมดที่อาศัยอยู่ภายในวัด

ต่างก็ออกมารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

โดยมีพระภิกษุเฒ่ารูปหนึ่งเป็นผู้นำ ในขณะที่พระภิกษุเฒ่าปรากฏตัวออกมานั้นเหล่าพระสงฆ์ที่อยู่ภายในวัดต่างก็พากันคุกเข่าลงเพื่อทำความเคารพ

“ยินดีต้อนรับท่านราชทูต”

พระสาวกของวัดหยางหลงทุกคนต่างก้พากันคุกเข่าลง และทักทายด้วยความเคารพ

ไม่มีใครกล้าแสดงกิริยาที่ไม่เหมาะสมออกมาเลย

เพราะว่าในตอนนี้ในใจของพวกเขาทั้งหมดนั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“พวกท่าน ต้องการที่จะต่อต้านพระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์หรือไม่?”

เทพธิดามองไปยังพระที่อยู่ในวัดหยางหลง อย่างไม่แยแส

น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเย็นชา

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา พระทังหมดที่อยู่ในวัดหยางหลงร่างกายของพวกเขาก็สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

เจ้าอาวาสของวัดหยางหลงรีบตอบออกมาในทันที "รายงาน ท่านราชทูต

วัดหยางหลงของข้าเต็มใจที่จะปฏิบัติตามกฎของราชวงศ์เซี่ย และยอมจำนนต่อจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์"

ฮัม!

ทันทีที่คำพูดของเจ้าอาวาสวัดอย่างหลงเงียบลง พระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

ก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าปลดปล่อยพลังที่ดูศักดิ์สิทธิ์ออกมา

หลังจากนั้นได้มีร่างเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมา และเดินออกมาจากพระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อย่างช้าๆ

ปลดปล่อยแรงกดดันของจักรพรรดิที่ทรงพลังออกมา

“รับเสด็จ องค์จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์!”

พระที่อยู่ในวัดหยางหลงทั้งหมดตกตะลึง และหัวใจของพวกเขาก็สั่นสะท้าน

พวกเขารู้สึกหวาดกลัว

จู่ๆ พระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ก็สว่างขึ้น และมีร่างเงาออกมาจากข้างใน ไม่จำเป็นต้องพูดก็รู้ว่าเป็นใคร

ร่างเงานี้คือร่างอวตารเทพเจ้าของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ผู้ที่อยู่เบื้องหลังของราชวงศ์เซี่ย

“ขับไล่สาวกนับล้านของพวกเจ้าออกจากวัดหยางหลง ส่งมอบทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้กับอาณาจักรเซี่ย

และส่งมอบตำรา ทักษะการบ่มเพาะทักษะศิลปะการต่อสู้

ทั้งหมดไปที่สถานศึกษาของราชวงศ์ ภายในสามวันจะต้องไม่มีความผิดพลาดใดๆเกิดขึ้น"

เสียงที่ไม่แยแสของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ดังก้องไปทั่ววัดหยางหลง

เจ้าอาวาสของวัดหยางหลงก้มศีรษะขึ้นลง และพร้อมที่จะปฏิบัติตามคำสั่งของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ด้วยความเคารพ

"น้อมรับคำสั่ง องค์จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์"

“ข้าได้ยินมาว่ามีมังกรอยู่ภายในวัดหยางหลง

และพระอรหันต์ปราบมังกรจะถือกำเนิดขึ้นมาทุกๆ ห้าร้อยปี จริงหรือไหม?”

จู่ๆ ร่างอวตารของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ก็ถามขึ้นมา

เมื่อได้ยินคำถามของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ สีหน้าของเจ้าอาวาสวัดหยางหลงก็เปลี่ยนไป

แต่เขาก็ทำได้เพียงแค่กัดฟันและตอบคำถาม "เรื่องที่องค์จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ได้ยินมานั้นถูกต้องแล้ว

วัดหยางหลงจะมีพระอรหันต์ปราบมังกรถือกำเนิดขึ้นมาทุกๆ ห้าร้อยปี"

"โอ้?" ร่างอวตารของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

ถามออกมาด้วยท่าทางที่เฉยเมย "ถ้าอย่างนั้น ทำไมพระอรหันต์ปราบมังกรรุ่นนี้

ถึงยังไม่ออกมาพบข้า?"

โฮกกกก

ทันใดนั้นก็ได้มีเสียงคำรามของมังกรดังออกมาจากส่วนลึกของวัดหยางหลง

และทำให้ทุกคนต้องตกตะลึง

ในส่วนลึกของวัดหยางหลงได้มีมังกร ขนาดใหญ่ทะยานขึ้นมาบนท้องฟ้าและส่งเสียงร้องคำรามออกมา

“มังกร!”

มีเสียงอุทานมากมายดังขึ้น เมื่อพวกเขาเห็นมังกรทองที่ปรากฏตัวออกมา

วัดหยางหลงมีมังกรอยู่จริงๆ และยังเป็นมังกรทองที่ทรงพลังและสูงส่งอีกด้วย

มังกรสีทองมีขนาดใหญ่ ลำตัวของมันยาวหนึ่งร้อยเมตร ร่างกายของมันปกคลุมไปด้วยเกล็ดมังกรสีทองจำนวนนับไม่ถ้วน

และมีเขามังกรสองเขาขึ้นอยู่บนหัวของมัน

มันมีรูปร่างเหมือนกับมังกรจริงๆ แต่มันไม่ใช่มังกรที่แท้จริง

เพราะว่ามันมีกรงเล็บมังกรเพียงแค่สองข้างเท่านั้นที่งอกออกมา และกรงเล็บมังกรทั้งสองข้างก็ยังไม่สมบูรณ์

“มังกรทอง?”

ใบหน้าของเซี่ยเฉิน ยังคงสงบนิ่งเช่นเคย เขามองดูมังกรทองที่บินอยู่ตรงหน้าอย่างเงียบๆ

กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากมังกรทองตัวนี้รุนแรง และ แข็งแกร่งกว่ามังกรทุกตัวที่เขาเคยพบเจอมา

มันมีความสง่างามของมังกรที่แท้จริง ทรงพลังและน่าสะพรึงกลัว

อย่างน้อยก็เทียบได้กับจักรพรรดิมังกร

บนศีรษะของมังกรทอง มีพระอรหันต์หนุ่มรูปหนึ่งยืนอยู่

ร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยแสงสีทอง

นี้คือ อรหันต์ปราบมังกร!

ถูกต้องแล้วผู้ที่มาคืออรหันต์ปราบมังกร

เขากำลังยืนอยู่บนหัวของมังกรทอง

“อมิตาภะ อรหันต์ปราบมังกรแห่งวัดหยางหลง คารวะองค์จักรพรรดิ์ศักดิ์สิทธิ์”

เมื่ออรหันต์ปราบมังกรปรากฏตัวขึ้น

ก็ทำความเคารพต่อจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ในทันที แม้แต่มังกรทองคำก็ยังก้มหัวที่เย่อหยิ่งของมันลง

เมื่อมองไปที่อรหันต์ปราบมังกรและมังกรทองที่กำลังทำความเคารพเขาอยู่ในขณะนี้

ความรู้สึกประหลาดใจก็แวบขึ้นมาในดวงตาของเซี่ยเฉิน

อรหันต์ปราบมังกรองค์นี้อยู่ในขอบเขตนิพพานและแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

ไม่น่าแปลกใจเลยที่วัดหยางหลงจะมีความมั่นใจ

“เจ้าแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

เจ้าอยากต่อสู้กับข้าหรือไม่”

เซี่ยเฉินถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง

สีหน้าของอรหันต์ปราบมังกรแข็งค้าง เขาประสานมือแล้วพูดออกมา “ข้ามิกล้าที่จะขอบทเรียนจากองค์จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์”

ทันทีที่คำพูดเหล่าหลุดออกมา ผู้ที่เดินทางมาชมการแสดงในครั้งนี้ก็พากันตกตะลึง

อรหันต์ปราบมังกรนั้นอยู่ในขอบเขตนิพพานขั้นที่เก้าและก็ยังมีมังกรทองที่อยู่ในขอบเขตนิพพานข้นที่ห้า

ความแข็งแกร่งของทั้งคู่นั้นไม่อาจจินตนาการได้ แต่เขากลับไม่กล้าที่จะต่อสู้กับร่างอวตารของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

อรหันต์ปราบมังกรนั้นรู้ดีว่าจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์จะต้องควบแน่นสมบัติศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าขึ้นมาได้สำเร็จแล้วอย่างแน่นอน

ดังนั้นเขาจึงไม่มีเจตนาที่จะเผชิญหน้ากับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เลย

สิ่งนี้ทำให้เซี่ยเฉิน รู้สึกเสียใจเล็กน้อย เพราะว่าเขากำลังคิดที่จะปราบปรามอรหันต์ปราบมังกร

และยึดเอามังกรทองมาเป็นของตนเอง

ตอนนี้ดูเหมือนว่า อรหันต์ปรามังกรผู้นี้จะฉลาดมากเช่นกัน เขาไม่อยากถูกปราบปราม

เพราะเขารู้ว่าจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน

“มังกรทองของเจ้านั้นดูดีไม่น้อย” เซี่ยเฉินกล่าวออกมาด้วยความชื่นชม

อรหันต์ปราบมังกรตกตะลึง "ถ้าจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ชอบ

ข้าก็จะมอบมันให้กับพระองค์ถือว่ามันเป็นของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ที่ข้ามอบให้จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์"

"โอ้?" เซี่ยเฉินถามออกมาอีกครั้งด้วยความสนใจ

"เจ้าเต็มใจที่จะยกมันให้กับข้า เจ้ารู้หรือไม่ว่ามังกรทองตัวนี้สามารถกลายเป็นมังกรที่แท้จริงได้

ได้ตราบใดที่มันทะลวงผ่านขอบเขตนิพพานครบทั้งเก้าครั้ง"

“จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สามารถเห็นพรสรรค์ของมันได้

นับว่าเป็นพรของมังกรทองตัวนี้แล้ว”

อรหันต์ปราบมังกร พูดออกมาอย่างใจเย็น

สิ่งนี้ทำให้เซี่ยเฉิน มองพระอรหันต์ปราบมังกรองค์สูงขึ้น ไม่น่าแปลกใจที่พระอรหันต์องค์นี้จะประสบความสำเร็จเช่นนี้ เขามีจิตใจที่เข้มแข็ง

มีเจตจำนงที่แข็งแกร่ง และเข้าใจถึงข้อดีและข้อเสีย

“ลืมไปเถอะ ข้าไม่ได้ต้องการสิ่งของ ของผู้อื่น”

เซี่ยเฉินส่ายหัวเล็กน้อยและเลิกพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้

แม้ว่ามังกรทองตัวน่าจะน่าสนใจ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

“ระบบ ลงชื่อเช็คอินที่วัดหยางหลง”

ติ๊ง!

“เช็คอินสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ด้วย

ท่านได้รับ : สมบัติล้ำค่า - บ่อแปลงร่างมังกร”

หลังจากที่เขาได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ ก็ทำให้เซี่ยเฉินรู้สึกประหลาดใจ เพราะว่าเขาพึ่งจะได้รับสมบัติล้ำค่า

- บ่อแปลงร่างมังกร?

“เนื่องจากวัดหยางหลงเต็มใจที่จะปฏิบัติตามกฎของราชวงศ์เซี่ย

ข้าก็จะไม่ทำอะไรให้เจ้าลำบากใจ”

หลังจากที่เซี่ยเฉินพูดจบ ร่างอวตารของเข้าก็กลับเข้าไปข้างใน พระราชโองการของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

“ขอให้องค์จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

มีอายุยืนยาวนับหมื่นปี!”

พระที่อยู่ภายในวัดหยางหลง ทั้งหมดต่างก็พากันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

หลังจากที่พวกเขาเห็นว่าจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ได้จากไปแล้ว

นักบุญหญิงเทียนมู่ เองก็เดินทางออกไปจากวัดหยางหลงเช่นกัน

เธอได้ออกไปเดินทางเที่ยวชมความงดงามของทิวทัศของเขตพื้นที่ทางตอนใต้

ปัญหาทั้งหมดที่เกิดขึ้นในเขตพื้นที่ทางตอนใต้

ได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์แล้วในตอนนี้ วัดจินกวงถูกทำลาย และวัดหยางหลงได้ประกาศยอมแพ้

พวกเขาได้ขับไล่พระและสาวกทั้งหมดออกไป และส่งมอบทรัพย์สิ้นทั้งหมดให้กับราชวงศ์

และยังส่งมอบตำรา ทักษะการบ่มเพราะ ทักษะศิลปะการต่อสู้ ทั้งหมดในวัดให้กับสถานศึกษาของราชวงศ์อีกด้วย

เมื่อข่าวนี้แพร่กระจายออกไป

ก็ทำให้ผู้คนทั้งโลกรู้สึกตกใจอีกครั้ง และรับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของจักรพรรดิ์ศักดิ์สิทธิ์