องค์ชายหนึ่งเซี่ยเหริน

“คาราวะ ท่านพี่!”

ท่าทางของ เซี่ยเฉิน เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วและตอบสนองด้วยการทักทาย

เมื่อมองไปที่การแสดงออกที่สงบนิ่งของ เซี่ยเฉิน องค์ชายหนึ่งเซี่ยเหรินเองก็รู้สึกไม่มีความสุข

เจ้าไม่มีความเคารพต่อข้าเลย

ในฐานะที่เป็นถึงองค์ชายคนโต เขามีศักดิ์ศรีของตัวเอง

เขาแสร้งทำเป็นคนใจกว้างและพูดว่า "น้องเก้า เจ้าจากไปถึง 30 ปีแล้ว ไม่คิดว่าเจ้าจะยังมีรูปร่างหน้าตาที่ยังเยาว์วัยขนาดนี้

ซึ่งทำให้พี่ชายคนโตอิจฉาเจ้าจริงๆ"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา เหล่าองค์ชายทั้งหมดต่างก็ถูกดึงดูดและจ้องมองไปยัง

เซี่ยเฉิน เป็นสายตาเดี่ยวกันทันที

องค์ชายคนอื่นๆ จ้องมองที่ เซี่ยเฉิน ทีละคน ตอนนี้เขามีอายุถึงสี่สิบปีแล้ว

แต่ว่าเขายังดูอ่อนเยาว์ราวกับว่าเด็กหนุ่มอายุยี่สิบปีจริงๆ

สิ่งนี้ทำให้องค์ชายคนอื่นๆ ต่างก็พากันประหลาดใจ และถึงกับรู้สึกว่ามันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด

เขาเป็นเพียงแค่ องคชายที่ไม่สามารถฝึกฝนและบ่มเพาะได้ ทำไมเขาถึงยังมีรูปร่างหน้าตาที่อ่อนเยาว์เช่นนี้ได้กัน

เป็นเพราะว่าอะไรกันแน่?

ดูสิ องค์ชายแปดแก่กว่า องค์ชายเก้าเซี่ยเฉิน เพียงแค่สองปี

แต่ด้วยวัย 42 ปี

เขาก็เข้าสู่วัยกลางคนแล้ว

“เจ้าเก้า เจ้าดูแลตัวเองดีๆมากเลยนะ”

องค์ชาย บางคนกล่าวออกมาอย่างฉุนเฉียว

“เจ้าเก้า บอกพวกเราบ้างสิ ว่าเจ้าดูแลตัวเองยังไง”

องค์ชายคนอื่นๆ ถามออกมาทีละคน

แต่เมื่อสังเกตดีๆแล้ว

ในคำถามเหล่านี้นั้นแฝงไปด้วยน้ำเสียงที่ประชดประชัน ไม่มีใครถามด้วยความจริงใจเลยสักคน

ดวงตาของ เซี่ยเฉิน กวาดมองไปยังองค์ชายเหล่านี้อย่างใจเย็น

“พี่น้องทั้งหลาย ถ้าพวกเจ้าต้องการคงความหนุ่มสาวไว้

มันง่ายมาก ตราบใดที่พวกเจ้า ยังรักษาความบริสุทธิ์ของพวกเจ้าเอาไว้ตลอดระยะเวลา 30

ปี”

เขาพูดออกมาเบาๆ

"พรืด.....!"

ทันทีที่เซี่ยเฉินพูดจบ องค์ชายสามที่กำลังดื่มอยู่นั้นก็พ่นน้ำออกมาทันที

ด้วยดวงตาที่กลมโตของเขาจ้องมองไปที่ เซี่ยเฉิน

ด้วยสีหน้าประหลาดใจ

“น้องเก้า เจ้ายังบริสุทธิ์อยู่อย่างนั้นเหรอ”

องค์ชายสามเซี่ยหลี่ รู้สึกตกใจ

องค์ชายคนอื่นๆ ใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ และไม่อยากจะเชื่อเลย

ดวงตาของพวกเขาเปลี่ยนไปเมื่อพวกเขามองไปที่ เซี่ยเฉิน

โดยเฉพาะองค์ชายหนึ่งเซี่ยเหริน ที่ดวงตาของเขาเบิกกว้าง มองไปที่เซี่ยเฉินตลอดเวลา

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความแปลกใจ

"ดี!"

"น่าชื่นชม!"

องค์ชายเหล่านี้รู้สึกว่าพวกเขาพูดไม่ออกเล็กน้อย

เมื่อได้ยินสิ่งที่ เซี่ยเฉิน กล่าวออกมาว่าถ้าพวกเขาต้องการคงความหนุ่มสาวไว้

พวกเขาจะต้องรักษาร่างกายของคุณให้บริสุทธิ์เป็นระยะเวลา 30 ปี

หมายความว่าเจ้าไม่เคยแตะต้องสตรีคนไหนเลยตลอดระยะเวลา 30 ปีที่ผ่านมา ดังนั้นเจ้าจึงยังคงรูปลักษณ์ที่อ่อนเยาว์เอาไว้ได้จนถึงปัจจุบัน

ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เหล่าองค์ชายต่างก็พากันรู้สึกหดหู่ใจแทบตาย

ในฐานะองค์ชาย จะเป็นไปได้อย่างไรที่พวกเขาจะไม่มีภรรยาสามและนางสนมหกคน

แต่ว่า เซี่ยเฉิน กลับไม่มีแม้แต่คนเดียว

“เจ้าเก้า มันคงเป็นเรื่องยากจริงๆสำหรับเจ้า”

องค์ชายหนึ่งเซี่ยเหริน ถอนหายใจออกมาและพูดว่า "ข้าซึ่งเป็นพี่ชายคนโตทน

จะทนได้อย่างไรที่เห็นน้องชายต้องทนทุกข์ทรมานแบบนี้"

“เอาอย่างนี้ดีไหม เดี่ยวข้าจะส่งสาวงามสักสองคนไปให้เจ้า”

องค์ชายหนึ่งเซี่ยเหริน พูดออกมา เขาบอกว่าเขาจะส่งสาวงามสองคนไปให้เซี่ยเฉิน

"ไม่จำเป็น" เซี่ยเฉินส่ายหัวและปฏิเสธออกไปอย่างสุภาพ

"ความตั้งใจที่ดีของพี่ใหญ่ข้ายินดีรับไว้ แต่ว่าข้านั้นเคยชินกับการอยู่คนเดียวแล้ว"

"……….."

องค์ชายทั้งหมดที่อยู่ภายในห้องโถงใหญ่ ต่างก็พากันพูดไม่ออก เจ้ากำลังพยายามที่จะเป็นพระหรือไม่?

ไม่สนใจผู้หญิงจริงๆ อย่างนั้นเหรอ

เมื่อเห็นว่าเซี่ยเฉินไม่ยอมรับความหวังดีของตนเอง องค์ชายหนึ่งเซี่ยเหริน

ก็รู้สึกไม่พอใจ

ในบรรดาองค์ชายทั้งหมด เซี่ยเฉินเป้นน้องคนสุดท้องและเด็กที่สุด

ซึ่งดึงดูดความอิจฉาขององค์ชายคนอื่นๆมาก

ใครบ้างไม่อยาก ที่มีรูปร่างหน้าตาที่ดูเด็กและหล่อตลอดกาล?

เซี่ยเฉิน มองไปที่องค์ชายทุกคนอย่างเงียบๆ และชื่อของพวกเขาก็ค่อยๆปรากฏขึ้นในความทรงจำของเขาที่ล่ะคน

องค์ชายแห่งราชวงศ์เซี่ย ในรุ่นนี้ องค์ชายหนึ่งเซี่ยเหริน องค์ชายสองเซี่ยยี่ องค์ชายสามเซี่ยหลี่ องค์ชายสี่เซี่ยจี้ องค์ชายห้าเซี่ยซิน

องค์ชายหกเซี่ยเต๋อ องค์ชายเจ็ดเซี่ยจง องค์ชายแปดเซี่ยเหลียง องค์ชายเก้าเซี่ยเฉิน

และองค์หญิงเพียงองค์เดี่ยว องค์หญิงสิบเซี่ยซี

เซี่ยเฉิน พึมพำอะไรบางอย่างออกมาเงียบๆ เมื่อเขาจำชื่อขององค์ชายเหล่านี้ได้

เขาก็รู้สึกพูดไม่ออกจริงๆ

เมื่อมองไปที่รอยยิ้มที่เป็นมิตรของ องค์ชายหนึ่งเซี่ยเหริน แต่ในความเป็นจริงแล้วเขามีเจตนาบางอย่างซุกซ่อนอยู่บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

แต่ว่าสิ่งที่ทำให้ เซี่ยเฉิน รู้สึกประหลาดใจคือองค์ชายหนึ่ง

องค์ชายสอง องค์ชายสาม และองค์ชายสี่ พวกเขาล้วนอยู่ในขอบเขตของปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงสุด

ยิ่งไปกว่านั้น องค์หนึ่งได้บ่มเพาะจนถึงขอบเขตปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญขั้นสมบูรณ์แล้ว

ส่วนองค์ชายห้า องค์ชายหก องค์ชายเจ็ด และองค์ชายแปด ต่างก็อยู่ในขอบเขตปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่

แม้ว่าจะอ่อนแอกว่าองค์ชายสี่คนแรกเล็กน้อย แต่พวกเขาก็เป็นปรมาจารย์ผู้ยิงใหญ่ที่แข็งแกร่งกว่าทั่วไปอย่างไม่ต้องสงสัย

ในฐานะที่เป็นถึงองค์ชายแห่งราชวงศ์ พวกเขาได้รับการดูแลเป็นอย่างดีทรัพยากรในการฝึกฝน

สมบัติสวรรค์และโลกเป็นจำนวนมาก และสามารถสังเกตุเห็นได้อย่างชัดเจนว่าพวกเขามีรากฐานที่ไม่ค่อยมั่นคงมากนักแต่ก็ยังดีกว่าคนทั่วไป

เซี่ยเฉิน ส่ายหัวอย่างลับๆ การเพิ่มระดับการบ่มเพาะด้วยโอสถและสมบัติแห่งสวรรค์และปฐพี

ถึงแม้ว่ามันจะรวดเร็วและดูทรงพลังมาก แต่ในความเป็นจริงแล้วรากฐานของพวกเขานั้นอ่อนแอและไม่มั่นคง

แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะก้าวข้ามไปสู่ขอบเขตที่สูงขึ้น

หรือกระทั้งทะลวงไปยังขอบเขตนิพพานได้

“พี่เก้า!”

ในเวลานี้เอง องค์หญิงสิบได้เดินเข้ามา

ทันทีที่เธอมาถึง เธอก็วิ่งตรงไปที่ด้านข้างของ เซี่ยเฉิน และจับแขนของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

“เสี่ยวซี นี้เจ้ากำลังทำอะไร?”

เมื่อเห็นองค์หญิงสิบทำเช่นนี้ องค์ชายหนึ่งเซี่ยเหรินก็ดุเธออย่างจริงจังทันที

องค์หญิงสิบกลอกตาและพึมพำ "พี่ชาย เหตุใดท่นถึงต้องมาตำหนิข้า"

“เสด็จพ่อยังไม่เคยตำนิข้าเลย แล้วสิ่งที่ท่านทำหมายความว่าอย่างไร” องค์หญิงสิบตอบอย่างเย็นชา

องค์ชายหนึ่งเซี่ยเหริน รู้สึกรำคาญเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้

"ฮึ!"

เขาตะคอกอย่างเย็นชาและตำหนิเธอ "ในฐานะที่เจ้าเป็นถึงองค์หญิง

เจ้าควรรักษามารยาทและความยับยั้งชั่งใจของตัวเองเอาไว้"

“ตอนนี้เจ้าก็อายุสามสิบแล้ว แต่ว่าเจ้ายังทำตัวเป็นเด็ก

มันจะไม่เป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับราชวงศ์เซี่ย ถ้าข่าวเหล่านี้มันแพร่กระจายออกไป?”

องค์ชายหนึ่งเซี่ยเหริน ตำหนิออกมาอย่างสุภาพ

แต่องค์หญิงสิบ ยังคงไม่สนใจเธอทำตามนิสัยของเธอ โดยไม่สนใจองค์ชายหนึ่งเซี่ยเหรินเลยแม้แต่น้อย

แต่กลับจับแขนของ เซี่ยเฉิน และแลบลิ้นออกมาด้วยท่าทางขี้เล่นของเธอ

“พี่เก้า ข้าทำนิสัยไม่ดีแบบนี้ ท่านจะไม่โกรธข้าใช่ไหม”

เธอถามและมองไปที่ เซี่ยเฉิน ด้วยท่าทางที่คาดหวัง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เซี่ยเฉินส่ายหัวและหัวเราะ "สาวน้อย เลิกเล่นได้แล้ว

นั่งลง ท่านพ่อกำลังจะมาถึงแล้ว"

"ตกลง เจ้าค่ะ"

องค์หญิงสิบ ปล่อยมืออย่างเชื่อฟังและนั่งลงข้างๆ เซี่ยเฉิน

เธอเป็นน้องคนสุดท้อง อันดับที่สิบ

และเป็นลูกสาวคนเดียวของจักรพรรดิเซี่ย

สำหรับคนอื่นๆ เมื่อเห็นว่าองค์หญิงสิบมีความสัมพันธ์ที่ดีกับ

องค์ชายเก้าเซี่ยเฉิน พวกเขาก็รู้สึกอิจฉาอยู่เล็กน้อยอยู่ภายในในของพวกเขา

ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็เป็นเป็นพี่ชายของเจ้า ทำไมเจ้าถึงยึดติดกับเจ้าเก้า?

“องค์จักรพรรดิ เสด็จมาถึงแล้ว”

หลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้มีเสียงตะโกนดังลั่นไปทั่วทั้งห้องโถง

องค์ชายทุกคนต่างก็ตื่นตัว พวกเขาจัดเสื้อผ้าหน้าผมและยืนขึ้นเพื่อทำความเคารพ

“ยินดีที่ได้พบ เสด็จพ่อ!”

องค์ชายทุกคนรวมถึงเซี่ยเฉิน และองค์หญิงสิบ ต่างก็พากันทำความเคารพทีละคน

เมื่อพวกเขาเห็นว่า จักรพรรดิเซี่ย เสด็จพ่อของพวกเขาเดินเข้ามายังข้างในห้องโถง

เมื่อจักรพรรดิเซี่ยมาถึงดวงตาของเขาก็กวาดมองไปยังองค์ชายและองค์หญิงทั้งหมด

ด้วยท่าทางที่สง่าผ่าเผย

"พวกเจ้านั่งลงได้"

จักรพรรดิเซี่ยยกมือขึ้นและนั่งลงช้าๆ

เหล่าองค์ชายก็พากันนั่งลงทีละคน ทุกคนต่างก็พากันนั่งตัวตรง

ไม่มองไปด้านข้าง ท่าทางของพวกเขาดูสง่างามและจริงจังมาก

มีเพียงแค่ เซี่ยเฉิน เท่านั้นที่ยังคงมีท่าทางที่สงบเขายังคงกินและดื่มอยู่เหมือนเดิม

สิ่งนี้ทำให้ องค์ชายทุกคนตกตะลึง มองไปที่เขาด้วยสายตาแปลกๆ มีความเย้ยหยันในใจของพวกเขา

องค์ชายเก้าผู้นี้เป็นบ้าไปแล้วอย่างนั้นหรือ?

ทำไมเขาไม่ให้เกียรติ เสด็จพ่อขนาดนั้นเลยหรอ?

"เหล่าเฉิน ไวน์รสชาติดีไหม"

จักรพรรดิเซี่ย หรี่ตาและถามออกมาเบาๆ

เมื่อองค์ชายทุกคนได้ยิน พวกเขาทั้งหมดต่างก็พากันมองไปที่

เซี่ยเฉิน ด้วยความสนใจ พวกเขาคิดว่าคงจะมีการแสดงที่ดีให้ดู

การแสดงออกขององค์หญิงสิบเซี่ยซี ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเธอเอ่ยเตือน

เซี่ยเฉิน อย่างระมัดระวังให้ว่างตัวดีๆ

แต่ว่าดูเหมือน เซี่ยเฉิน จะไม่ได้สนใจเลยเขายังคงจิบไวน์อีกเล็กน้อย

หลังจากดื่มเสร็จแล้ว เซี่ยเฉิน ก็เขย่าแก้วที่ถืออยู่ในมือก่อนที่จะพูดว่า

"ท่านพ่อ ไวน์นี้รสชาติไม่เลวเลย นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ดื่มไวน์รสเลิศแบบนี้"

"..."

จักรพรรดิเซี่ย เงียบไปชั่วขณะ มองเขาด้วยสายตาแปลกๆ

หลังจากนั้นจักรพรรดิเซี่ยก็นึกขึ้นมาได้ว่า

องค์ชายเก้านั้นเขาได้ถูกเนรเทศให้ไปยังดินแดนบรรพบุรุษและอาศัยอยู่ที่นั้นเป็นเวลา

30 ปี และเขาไม่เคยได้รับการปฏิบัติอย่างสมฐานะของเขาเลย

“ในเมื่อเจ้าชอบ ข้าจะสั่งให้คนส่งไวน์

ไปยังพระราชวังตะวันตกของเจ้า”

จักรพรรดิเซี่ย พูดบางอย่างออกมาโดยไม่คาดคิด

"ขอบพระทัย มากขอรับเสด็จพ่อ"

เซี่ยเฉิน ขอบคุณด้วยท่าทางที่สุภาพ

คราวนี้บรรยากาศทั้ง ห้องโถงต่างก็พากันเงียบทั้งหมด

องค์ชายทั้งหมดต่างก็พากันตกตะลึง เมื่อเห็นว่าองค์ชายเก้า เขาไม่ได้รับการลงโทษ?