ปัง

มีเสียงระเบิดดังขึ้น ห้องลับก็สั่นสะเทือน

ร่างกายของจักรพรรดิเซี่ย ถอยหลังออกไป แขนของเขารู้สึกชา

ใบหน้าของเขเต็มไปด้วยความตกใจ และปรากฏสีหน้าหวาดกลัวและไม่เชื่อบนใบหน้าของเขา

หลังจากที่ การโจมตีของทั้งสองปะทะกัน จักรพรรดิเซี่ยก็รู้สึกตกใจจริงๆ

“เจ้า ความแข็งแกร่งของเจ้า…” จักรพรรดิเซี่ย

มองไปที่ เซี่ยเฉิน ด้วยความหวาดกลัว

เขาเพิ่งจะโจมตีออกไป แต่อีกฝ่ายกลับไม่ได้เป็นอะไรเลยกลับเป็นตัวเขาเองที่รู้สึกว่าแขนของเขากำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

หลังจากที่พวกเขาทั้งสองปะทะกัน และสังเกตเห็นความแข็งแกร่งของเซี่ยเฉินที่ปะทุออกมาจากร่างกายของเขา

ทำให้จักรพรรดิเซี่ยแทบจะไม่เชื่อสายตาของตัวเอง

เซี่ยเฉิน สามารถต่อสู้กับเขาได้จริงๆ เหรอ?

เพราะว่า จักรพรรดิเซี่ย นั้นอยู่ในขอบเขตนิพพาน แต่ว่าเมือเขาต้องเผชิญหน้ากับบุคคลที่ไม่มีระดับการบ่มเพาะ

เขากลับไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ทำไมข้า ถึงกระเด่นถอยหลังกัน..

“ไม่ เจ้าซ่อนความแข็งแกร่งของเจ้าเอาไว้?”

จักรพรรดิเซี่ย ตอบสนองได้อย่างรวดเร็วและมองไปที่ เซี่ยเฉิน ด้วยความตกใจและโกรธ

บบุตรชายคนนี้ของเขา ได้ซ่อนระดับการบ่มเพาะของเขาเอาไว้จริงๆ ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะและฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ เหตุใดพลังของเขาถึงได้ทรงพลังเช่นนี้?

“เสด็จพ่อ ท่านไม่เพียงแต่กลืนกินจิตวิญญาณของบุตรชายตัวเอง

แต่ยังต้องการที่จะสังหาร ข้าและเสี่ยวซี ไปพร้อมกันอีกด้วย”

"ท่านช่าง โหดเหี้ยมจริงๆ"

ใบหน้าของ เซี่ยเฉิน ค่อยๆเย็นชาลง และปรากฏจิตสังหารขึ้นในดวงตาของเขา

การที่จะสังหารเสด็จพ่อ ของเขานั้นคงจะยากสักเล็กน้อย

จักรพรรดิเซี่ย นั้นโหดเหี้ยมและไร้ความรู้สึกจนเกินไป เขาไม่เพียงแต่ยึดครองร่างขององค์ชายสิบเอ็ดไปเท่านั้น

แต่เขายังต้องการฆ่าปิดปาก องค์ชายเก้าเซี่ยเฉินและองค์หญิงสิบไปพร้อมกันด้วย

พ่อที่เป็นเช่นนี้ ไม่ใช่พ่อของพวกเขาอีกต่อไป แต่เป็นปีศาจที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อตนเอง

“หมัดจักรพรรดิสูงสุด ฆ่า!”

ความโกรธของจักรพรรดิเซี่ย พุ่งสูงขึ้น และทันใดนั้นเขาก็ตะโกนออกมา

และโจมตีออกมาด้วยทักษะหมัดจักรพรรดิสูงสุด

พลังปราณได้ควบแน่นเป็นกำปั้นขนาดใหญ่

พลังของมันแข็งแกร่งมากปราณหมัดได้พุ่งออกไป

หมัดจักรพรรดิสูงสุดที่จักรพรรดิเซี่ย โจมตีออกมานั้นแข็งแกร่งกว่า

หมัดจักรพรรดิสูงสุดที่องค์หญิงสิบใช้ออกมาในตอนนั้นหลายสิบเท่าหรือหลายร้อยเท่า

สมควรแล้วที่เป็นทักษะลับของราชวงศ์

องค์หญิงสิบ ที่ยืนอยู่ด้านข้างเธอก็เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้

เธอได้หมุนเวียนพลังปราณภายในร่างกายของเธอ และพร้อมที่จะลงมือได้ตลอดเวลา

แต่เมื่อมองไปที่ เซี่ยเฉิน ที่กำลังยืนอยู่ด้วยท่าทางที่สงบ

ดังนั้นเธอจึงไม่จำเป็นต้องดำเนินการใดๆ

“หมัดห้าจักรพรรดิ!”

เซี่ยเฉิน ยกแขนขึ้นมาและชกหมัดออกไป ปราณหมัดที่ทรงพลังปรากฏขึ้นทำให้พื้นที่สั่นสะเทือน

ปัง

เมื่อปราณหมัดทั้งสองปะทะกัน

ทำให้ปราณหมัดของจักรพรรดิเซี่ยแตกสลายและหายไป

“หมัดห้าจักรพรรดิ?” ใบหน้าของจักรพรรดิเซี่ย

เปลี่ยนไปอย่างมากเขาอุทานออกมาว่า "เจ้า.. เจ้าไปเรียนทักษะหมัดห้าจักรพรรดิมาจากที่ไหน

นี่เป็นทักษะลับเฉพาะของจักรพรรดิทั้งห้า และมันได้สูญหายไปนานแล้ว"

“เจ้าก็ไปถาม จักรพรรดิทั้งห้าด้วยตัวเอง”

เซี่ยเฉิน ตะคอกออกมาด้วยท่าทางที่เย็นชา เขาชกหมัดออกไป ทำให้ห้องลับทั้งหมดพังทลายลงในทันที

เกิดเสียงระเบิดขึ้นทุกที่ที่ปราณหมัดเคลื่อนผ่านไป

หลังจากนั้นปราณหมัดที่น่าสะพรึงกลัวก็โจมตีไปที่ร่างกายของจักรพรรดิเซี่ย

"พัฟ!"

จักรพรรดิเซี่ย บินออกไปทันทีและบินทะลุออกจากห้องลับ เขาได้พ่นเลือดออกมาจำนวนมาก

ใบหน้าของจักรพรรดิเซี่ยดู มืดมนและเขาพูดออกมาด้วยความโกรธ

"ดี เจ้าซ่อนความแข็งแกร่งอันทรงพลังเช่นนี้เอาไว้ตลอดสามสิบปี เจ้ากล้าที่จะลงมือฆ่าพ่อของเจ้าอย่างนั้นเหรอ?"

“เจ้า เจ้าอยู่ในขอบเขตนิพพานแล้วจริงๆ

เป็นไปได้ยังไง?”

จักรพรรดิเซี่ยมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าบุตรชายคนที่เก้า

ที่เขาไม่เคยสนใจ เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะมีความแข็งแกร่งเช่นนี้

“เป็นไปได้ไหมว่าปรมาจารย์ลึกลับ ที่อาศัยอยู่ในดินแดนบรรพบุรุษก็คือเจ้า?”

ทันใดนั้นเขาก็ฟื้นคืนสติกลับมาอีกครั้ง และตระหนักได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง

ภายในแขตพระราชวังจักรพรรดิเซี่ย

องค์ชายเก้าเซี่ยเฉินได้พาองค์หญิงสิบ เดินออกมาจากห้องลับที่พังทลายไปแล้วอย่างช้าๆ

“ข้าเป็นถึงจักรพรรดิสูงสุด ผู้ที่ปกครองโลกใบนี้มาเป็นเวลาหลายพันปี

ไม่มีใครสามารถสังหารข้าได้”

ดวงตาของจักรพรรดิเซี่ย เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง พลังภายในร่างกายของเขาปะทุออกมา

เขาประสานมือกัน พลังปราณที่อยู่บรอเวรโดยรอบได้ไหลเข้ามารวมตัวกัน

ทำให้บรรยากาศ โดยรอบมีแรงกดดันและบีบบังคับที่มองไม่เห็นปกคลุมไปทั่ว

นี่คือพลังปราณแห่งสวรรค์และโลก!

ในฐานะที่จักรพรรดิเซี่ยเป็นถึงผู้ฝึกตนในขอบเขตนิพพาน เขาสามารถระดมพลังปราณแห่งสวรรค์และโลก

เพื่อสร้างสนามพลังและใช้ปราบปรามคู่ต่อสู้ของเขา

แต่ว่าสำหรับ เซี่ยเฉิน แล้วพลังปราณแห่งสวรรค์และโลกนี้กลับถูกเขามองข้ามไป

“ท่านคิดว่าท่านเป็นคนเดียวที่สามารถระดมพลังปราณแห่งสวรรค์และโลกได้

หรือไม่?”

เซี่ยเฉิน ยิ้มออกมาอย่างเหยียดหยาม เขายกมือขึ้นแล้วกดลง ทำให้เกิดเสียงระเบิดดังขึ้น

สนามพลังที่จักรพรรดิเซี่ยสร้างขึ้นมาก็แตกออกเป็นเสี่ยงทันที

หลังจากนั้นแสงห้าสีได้มาบรรจบกัน นี้คือพลังปราณของธาตุทั้งห้า

ได้แก่ ทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน เมื่อธาตุทั้งห้าหลอมรวมกัน พลังของมันก็แข็งแกร่งและทรงพลังเป็นอย่างมาก

ได้ปกคลุมร่างกายของจักรพรรดิเซี่ยทั้งหมด

“พลังปราณแห่งธาตุทั้งห้า?” ดวงตาของจักรพรรดิเซี่ยเบิกกว้าง และซีดลงด้วยความหวาดกลัว

นี่คือพลังปราณของธาตุทั้งห้า ที่กำลังก่อตัวเป็นสนามพลังของธาตุทั้งห้าเพื่อปราบปรามเขา

เขารู้สึกราวกับว่าร่างกายของเขาถูกกดทับด้วยภูเขาจำนวนนับไม่ถ้วนและเขาก็ไม่สามารถขยับร่างกายได้

“ปรากฏว่าความลับที่แท้จริงของ หมัดห้าจักรพรรดิคือการควบแน่นพลังปราณของธาตุทั้งห้า”

จักรพรรดิเซี่ยตระหนักว่าความลึกลับของทักษะหมัดห้าจักรพรรดิ คือสิ่งนี้

น่าเสียดายที่แม้ว่าเขาจะสามารถเข้าใจในสิ่งที่เขามองเห็นอยู่ในขณะนี้ได้

แต่ว่าตอนนี้เขาได้ถูกปราบปรามด้วยพลังของธาตุทั้งห้า

ร่างกายของเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และไม่สามารถปลดปล่อยพลังปราณของเขาออกมาเพื่อต่อต้านได้เลย

“เหลาเฉิน ข้าเป็นถึงจักรพรรดิและยังเป็นพ่อของเจ้า เจ้าต้องการที่จะสังหารข้าจริงๆอย่างนั้นหรือ?”

จักรพรรดิเซี่ย รู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย เพราะว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไป

เขาไม่เคยคิดเลยว่าองค์ชายเก้า ที่ได้ถูกเขาเนรเทศให้ออกไปอยู่ที่ดินแดนบรรพบุรุษ

จะมีพลังที่น่ากลัวเช่นนี้ เขาบ่มเพาะทักษะอะไรกัน

ทำไม่ถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้?

“เสด็จพ่อท่านสามารถ ลงมือฆ่าได้แม้กระทั้งลูกชายของตัวเองได้

ทำได้แม้กระทั้งกลืนกินจิตวิญญาณขององค์ชายสิบเอ็ด และทำการยึดครองร่างกายของเขา

ท่านยังมีหน้ามาพูดออกมาแบบนี้อีกเหรอ”

เซี่ยเฉิน พูดออกมาด้วยท่าทางที่ไม่แยแส

เมื่อได้ยินสิ่งที่เซี่ยเฉินพูดออกมา จักรพรรดิเซี่ยก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย

และรีบพูดออกมาในทันที "เซี่ยเฉิน เจ้าต้องการให้ข้าทำอย่างไรเจ้าถึงจะปล่อยข้าไป

หรือว่าเจ้าต้องการให้ข้าสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้า"

ทันใดนั้น เซี่ยเฉิน ก็ยิ้มออกมาและพึมพำบางอย่าง "ข้าไม่สามารถไว้ใจคนโหดเหี้ยมเช่นท่านได้เสด็จพ่อ

เพราะว่าแม้แต่ลูกชายของท่าน ท่านก็ยังลงมือสังหารได้อย่างไร้ความปราณี

ถ้าข้ายังปล่อยให้ท่านยังมีชีวิตอยู่ข้าไม่รู้ว่าท่านจะทำอะไรอีก?"

“เพราะว่าข้าเองก็ไม่รู้สึกถึงความสัมพันธ์แบบพ่อลูกกับท่านเลย

พูดตามตรงๆ ท่านไม่ใช่พ่อของข้าอีกต่อไป แต่เป็นปีศาจที่ชั่วร้ายที่สังหารน้องสิบเอ็ดของข้า”

เมื่อเซี่ยเฉินพูดมาถึงตอนนี้  ความหมายของคำพูดของเซี่ยเฉิน นั้นชัดเจนนั้นก็คือเขาไม่มีทางปล่อยจักรพรรดิเซี่ย

ไปอย่างเด็จขาด

ผู้ชายคนนี้โหดเหี้ยมและโหดร้ายเกินไป เพื่อที่จะต้องการมีชีวิตอยู่ต่อไป

เขาได้แอบทำการสังหารองค์ชายสิบเอ็ดด้วยการทำลายจิตวิญญาณและเขายึดครองร่างขององค์ชายสิบเอ็ดเพื่อที่จะได้มีชีวิตต่อไป

ถ้าหากว่า เซี่ยเฉิน ยังคงปล่อยให้จักรพรรดเซี่ยยังมีชีวิตอยู่

เซี่ยเฉิน

เชื่อว่าจักรพรรดิเซี่ยคงจะสังหารคนที่เกี่ยวข้องกับเขาทั้งหมดอย่างแน่นอน

และในตอนนี้ จักรพรรดิเซี่ยก็ต้องการที่จะสังหารเขาและองค์หญิงสิบ เหตุใดโลกนี้ถึงได้มีพ่อที่จิตใจโหดเหี้ยมเช่นนี้อยู่?

“ไม่ ไม่ พ่อสำนึกผิดแล้ว...” จักรพรรดิเซี่ย รู้สึกหวาดกลัวและสับสนเล็กน้อย

บูม!

แต่ว่าหลังจากที่จักรพรรดิเซี่ยพูดจบ แรงกดดันที่ทรงพลังก็ปะทุออกมาจากร่างของจักรพรรดิเซี่ย

และทำลายสนามพลังที่เกิดจากการควบแน่นของพลังปราณของธาตุทั้งห้า และได้รับอิสระอีกครั้ง

"ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้หนู เจ้ายังคงอ่อนแอ่อยู่นิดหน่อย

และสนามพลังเพียงแค่นี้ไม่สามารถยับยั้งข้าได้"

จักรพรรดิเซี่ย ที่พึ่งได้รับอิสระ ท่าทางของเขาดูมีความสุขมาก

และพูดออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "ต่อไป ก็ถึงตาข้าบ้างแล้วข้าจะจับเจ้ายัดใส่ลงไปในเตาหลอมและกลั่นเจ้าให้เป็นยา

เพื่อเสริมความแข็งแกร่งของข้า บางทีมันอาจจะทำให้ข้าทะลวงไปยังอีกขั้นของขอบเขตนิพพานก็ได้"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมาจากปากของผู้เป็นบิดา องค์หญิงสิบ ก็มีใบหน้าซีดด้วยความตกใจ

และจ้องมองไปที่ จักรพรรดิเซี่ย ด้วยความหวาดกลัว

คนที่อยู่ตรงหน้าของเธอในตอนนี้ ใช่เสด็จพ่อที่เธอรู้จักจริงๆ

หรือไม่?

ทำไมเขาถึงต้องงการ

ที่จะจับตัวของลูกชายตัวเองแล้วโยนใส่เข้าไปในเตาหลอมเพื่อกลั่นโอสถมนุษย์

“เสด็จพ่อ ท่านเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ” องค์หญิงสิบ

จ้องมองไปที่จักรพรรดิเซี่ย ด้วยความผิดหวัง

ในตอนนี้ จักรพรรดิเซี่ย ได้เปลี่ยนไปแล้วอย่างสิ้นเชิง หรือให้พูดอีกอย่างก็คือ

คนคนนี้ไม่ใช่จักรพรรดิเซี่ยที่พวกเขาสองพี่น้องรู้จักอีกต่อไป แต่เป็นปีศาจชั่วร้ายที่ต้องการมีชีวิตอมตะ

เหตุผลที่เขาต้องยึดร่างขององค์ชายสิบเอ็ดเป็นเพราะว่า

เขาต้องการสายเลือดของราชวงศ์เซี่ยเพื่อที่จะสืบทอดบัลลังก์และกลายเป็นจักรพรรดิได้

ดังนั้นจักรพรรดิเซี่ย จึงแต่งตั้งให้องค์ชายสิบเอ็ดขึ้นเป็นองค์รัชทายาท

หลังจากนั้นเขาก็ทำการยึดครองร่างกายขององค์ชายสิบเอ็ดและขึ้นเป็นจักรพรรดิต่อไป

"ท่าน ไม่สามารถทำอะไรข้าได้" เซี่ยเฉินส่ายหัวและถอนหายใจออกมา

จักรพรรดิเซี่ย รู้สึกทำอะไรไม่ถูก

“ถ้าอย่างนั้น

ข้าคงทำได้เพียงแค่ต้องสังหารพวกเจ้าทั้งสอง แล้วประกาศว่า

เจ้าได้ลงมือลอบสังหารองค์รัชทายาท และสังหารจักรพรรดิเซี่ยเสด็จพ่อของเจ้า

ใบหน้าของ เซี่ยเฉิน มืดมนมากยิ่งขึ้น พลังปราณภายในร่างกายของเขาปะทุออกมาอย่างต่อเนื่อง

ในตอนแรก เซี่ยเฉินนั้นยังมีร่องรอยของความกังวลอยู่ในใจ แต่ตอนนี้ไม่มีร่องรอยของความกังวลอีกต่อไปแล้ว

“ดัชนีชิงตี้เซินมู่!”

เซี่ยเฉิน ได้ปลดปล่อยทักษะของจักรพรรดิชิงออกมา

ทันทีที่เขาชี้นิ้วออกไป ได้เกิดเสียงดังอู้อี้

ร่างของจักรพรรดิเซี่ยก็แข็งค้าง หลังจากนั้นระดับการบ่มเพาะของเขาก็พังทลายลงและพลังชีวิตของเขากำลังสลายหายไปในชั่วพริบตา

และในตอนนี้ ใบหน้าของจักรพรรดิเซี่ย

เต็มไปด้วยความหวาดกลัวเพราะว่าเขารู้สึกได้ว่าระดับการบ่มเพาะของเขากำลังค่อยๆสลายหายไปจากร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว

“ไม่ มันเป็นไปไม่ได้…” จักรพรรดิเซี่ยตะโกนออกมาด้วยความหวาดกลัว

“พี่เก้า ข้าของเป็นคนลงมือฆ่าเขาด้วยตนเอง”

ทันใดนั้น แววตาขององค์หญิงสิบเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า หลังจากที่เธอพูดจบ

เธอก็เหวี่ยงดาบในมือออกไป หลังจากนั้นเธอก็ยืนมองดูหัวของจักรพพรดิเซี่ยที่กำลังกลิ้งอยู่ที่พื้นที่และมีดวงตาที่เบิกกว้าง

องค์หญิงสิบ กล้าลงมือตัดหัวของจักรพรรดิเซี่ยจริงๆ

แต่ว่าในช่วงเวลาที่สำคัญ จักรพรรดิเซี่ย ได้เคลื่อนย้ายจิตวิญญาณของเขาให้เข้าไปอยู่ใน

ลูกปัดหินลึกลับ เพื่อที่จะรักษาชีวิตของเขาเอาไว้ และรีบพุ่งออกมาจากหว่างคิ้วของศีรษะที่ถูกตัดออกทันทีบินออกไปที่ด้านนอกของศาลากิเลน

“ไอ้ลูกเนรคุณทั้งสอง

พวกเจ้ากล้าที่จะทำลายแผนการของข้า

ข้าจะสังหารคนที่เกี่ยวข้องกับเจ้าทั้งหมดและทำให้พวกเจ้ารู้สึกตายทั้งเป็น”

เสียงคำรามอันโกรธเกรี้ยวของจักรพรรดิเซี่ยดังออกมาจากลูกปัดหินลึกลับ

หลังจากนั้นเขาก็รีบบินหนีไปอย่างรวดเร็ว

“ข้าเกรงว่า ท่านคงจะไม่มีโอกาสอีกต่อไป”

เซี่ยเฉิน ส่ายหัวเล็กน้อยหลังจากนั้น เขาก็เอื้อมมือออกไปเพื่อคว้าลูกปัดหินที่กำลังจะบินหนีไป

เมื่อจักรพรรดิเซี่ยรู้สึกว่าลูกปัดหินลึกลับกำลังถูกพลังที่มองไม่เห็นดูดให้ถอยหลังเขาก็เริ่มสู้สึกหวาดกลัว

ทันทีที่ลูกปัดหินลึกลับ ตกลงบนฝ่ามือของ เซี่ยเฉิน จิตวิญญาณของจักรพรรดิเซี่ย

ที่อยู่ข้างในก็หวาดกลัวมากจนเขาสูญเสียเสียงของเขาทันที

“ขัดเกลาจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์”

เซี่ยเฉิน พึมพำอะไรบางอย่าง หลังจากนั้นไม่นานพลังลึกลับที่ทรงพลังก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขาและปกคลุมลูกปัดหินลึกลับ

และเริ่มการกลั่นจิตวิญญาณของจักรพรรดิเซี่ยทันที

“อ่า... ไม่ ไม่ข้ายังไม่อยากตาย ทำไม

ทำไมเจ้าถึงได้มีทักษะลับเฉพาะของจักรพรรดิทั้งห้า ที่สูญหายไปนานนับพันปีได้กัน?”

ได้มีเสียงตะโกนดังออกมาจากลูกปัดหินลึกลับ เสียงนี้คือเสียงคร่ำครวญอันน่าสมเพชของจักรพรรดิเซี่ย

และเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ซึ่งเกิดจากการที่จิตวิญญาณของเขาได้ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ

และกำลังถูกขัดเกลาด้วยทักษะขัดเกลาจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิดำ

พัฟ!

ช่วงเวลาต่อมา เสียงภายในลูกปัดหินลึกลับก็ได้หยุดลงอย่างกะทันหัน

จิตวิญญาณของจักรพรรดิเซี่ย ที่กำลังได้รับการขัดเกลาโดยทักษะขัดเกลาจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ได้ถูกทำลายลงไปแล้ว

ในยุคสมัยของจักรพรรดิเซี่ย ไม่สามารถพูดได้ว่าประชาชนในจักรวรรดิมีชีวิตที่ดีและสงบสุขได้

และเขายังสามารถทำในสิ่งที่โหดเหี้ยมได้ เช่นการทำลายจิตวิญญาณและเข้ายึดครองงร่างของลูกชายตัวเอง

“เฮ้อ...

เจ้าดูพอแล้วหรือยัง จะออกมาหรือไม่”

หลังจากเสร็จสิ้นการขัดเกลาจิตวิญญาณและสังหารจิตวิญญาณของจักรพรรดิเซี่ยแล้ว

เซี่ยเฉินก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

และในตอนนี้ การแสดงออกขององค์หญิงสิบที่ยืนอยู่ข้างๆเซี่ยเฉิน ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เธอตกใจและมองสำรวจไปรอบๆแต่ก็มองไม่เห็นว่ามีใครอยู่ที่นี่เลย