“อมิตาภะ ปีศาจชั่วร้าย เจ้าอย่าอวดดีไป”

พระหัตถ์ของพุทธบุตรประสานกัน แสงสีทองพุ่งออกมา พลังปราณปีศาจก็สลายหายไป

หลังจากนั้น ปีศาจก้ได้กระเด่นกลับไปหลายสิบเมตรก่อนที่เธอจะหยุดลง

“ลาหัวล้าน ข้าจะใช้เลือดของเจ้าเพื่อสังเวยให้กับดาบปีศาจสวรรค์ของข้าในวันนี้”

ปีศาจสาว คำรามออกมาอย่างน่ากลัว พลังปราณปีศาจของเธอก็เพิ่มสูงขึ้นมาอีกครั้ง

ดาบปีศาจสวรรค์

ของเธอทรงพลังเป็นอย่างมากมันได้เพิ่มพลังการโจมตีของปีสาจสาว และทันใดนั้นมันก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

คมดาบชี้ตรงไปที่เซี่ยเฉินที่ยืนอยู่บนท้องฟ้า

“ข้าสัมผัสได้ถึงความเกลียดชังที่รุนแรงออกมาจากดาบของข้า

เจ้าเป็นใครกันแน่?” (นางยังไม่รู้ว่าคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าคือเซี่ยเฉินนะครับ)

ดวงตาสีแดงของปีศาจสาวจ้องมองไปที่ร่างของชายหนุ่ม

ที่ตกเป็นเป้าการโจมตีของดาบปีศาจสวรรค์ของเธอ

เซี่ยเฉิน ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาจ้องมองไปที่ดาบที่อยู่ในมือของปีศาจสาวและพูดออกมาด้วยความชื่นชมว่า

"ดาบธรรมดาสามารถ กำเนิดจิตวิญญาณขึ้นมาได้จริงๆ"

“เจ้าคงจะเป็น คนของนิกายเทียนเจี้ยนที่รอดชีวิตอยู่อย่างนั้นสินะ

และดาบในมือของเจ้าคงจะเป็นดาบสวรรค์อาวุทประจำนิกายเทียนเจี้น แต่น่าเสียดายที่มัน....”

เซี่ยเฉินส่ายหัวเล็กน้อยหลังจากที่เขาพูดจบ

ถึงแม้ว่าดาบเล่มนี้จะแข็งแกร่ง แต่ก็ยังไม่แข็งแกร่งมากพอในสายตาของเขา

“จักรพรรดิ์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ ปีศาจสาวผู้นี้ไม่ได้แข็งแกร่งมาก

ท่านต้องการให้ข้าลงมือสังหารนางหรือไม่?”

พุทธบุตร ถามออกมาด้วยท่าทางที่เคารพ

“จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์?”

“เจ้าคือจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์เซี่ย?”

ในขณะนี้ เมื่อปีศาจสาวได้ยินในสิ่งที่พุทธบุตร

พูออกมาเธอก็รู้สึกโกรธมากขึ้นกว่าเดิมมาก

เธอคำรามออกมา "ข้าอยากจะสังหารเจ้าและหันศพเจ้าออกเป็นหมื่นๆชิ้น

เพื่อล้างแค้นให้กับผู้คนนับหมื่นของนิกายเทียนเจี้ยนของข้าที่ถูกเจ้าสังหาร"

"ตัดหญ้าโดยไม่ทำลายราก เมื่อสายลมฤดูใบไม้ผลิผ่านพ้นมันก็จะงอกขึ้นมาใหม่"

เซี่ยเฉิน พูดออกมาอย่างไม่แยแส เจตนาฆ่าที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขาในตอนนี้รุนแรงมาก

จนทำให้พุทธบุตรและพระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซานแห่งนิกายซีโหมว

รู้สึกหนวาสั่นขึ้นมา

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ผู้นี้ไม่ใช่คนดีอย่างที่เห็น

เมื่อพวกเขาได้ยินในสิ่งที่ จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์พูดออกมา เกี่ยวกับการตัดรากถอนโคน

ไม่เช่นนั้นมันจะสร้างปัญหาไม่รู้จบ

“เนื่องจากเจ้าเป็นคนของนิกายเทียนเจี้ยนที่ยังเหลือรอดอยู่ในขณะนี้

และเจ้าก็ได้เดินเข้าสู่เส้นทางปีศาจ ดังนั้นข้าจะสงเจ้าให้ไปพบกับเหล่าพี่น้องของเจ้าที่อยู่ในปรโลกเจ้าจะได้ไม่รู้สึกว่าอยู้ตัวคนเดี่ยวอีกต่อไป”

หลังจากที่เซี่ยเฉินพูดจบ เขาก็ยกฝ่ามือขึ้น ควบแน่นพลังแห่งพุทธะขึ้นมา

ฝ่ามือที่อักแน่นไปด้วยพลังแห่งพุทธะได้ปรากฏขึ้นมาทำให้บริเวรโยรอยสว่างไสว

พลังปราณปีศาจสลายหายไปอย่างรวดเร็ว

"..."

พุทธบุตรและพระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน ต่างก็รู้สึกพูดไม่ออก

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์องค์นี้ คำพูดของเขาทำให้ผู้คนโกรธได้จริงๆ

เมื่อเห็นว่าปีศาจสาวตัวสั่นด้วยความโกรธ พลังปราณปีศาจของเธอก็เพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง

ดวงตาของเธอแดงก่ำและเต็มไปด้วยจิตสังหารที่รุนแรง

“จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ตายไปซะ!”

เธอส่งเสียงคำรามออกมา ดูดซับพลังปราณปีศาจอันไร้ขอบเขตให้มารวมตัวกันที่ดาบปีศาจสวรรค์ที่อยู่ในมือของเธอ

จากนั้นก็ยกดาบสูงขึ้น เล็งไปที่ตำแน่งที่จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เซี่ยเฉินยืนอยู่

และโจมตีออกไปอย่างเต็มกำลัง

การโจมตีของปีศาจสาวในครั้งนี้ เธอโจมตีออกไปด้วยพลังทั้งหมดของเธอซึ่งเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่รุนแรง

“แสงแห่งพระพุทธเจ้า จงปรากฏ!”

เซี่ยเฉิน ผลักฝ่ามือออกไปเบาๆ แสงแห่งพระพุทธเจ้าที่ไม่มีที่สิ้นสุดก็ปกคลุมทุกทิศทางราวกับว่า

พระพุทธเจ้าเสด็จลงมา หลังจากนั้นฝ่ามือสีทองขนาดใหญ่ก็ร่งหล่นลงมาจากท้องฟ้าพร้อมกับเสียงสวดมนต์

บูม!

ปราณดาบสีดำสนิทถูกทำลายลงไปอย่างง่ายดาย ด้วยฝ่ามือสีทอง ปีศาจสาวก็ได้ถูกฝ่ามือสีทองทุบลงไปที่พื้นอย่างรุนแรง

ทำให้ฝุ่นควันฟรุ้งกระจายขึ้นไปบนท้องฟ้า

หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อทุกอย่างสงบลงฝุ่นควันกระจายหายไป ก็เผยให้เห็นรอยฝ่ามือขนาดใหญ่ลึกลงไปนับสิบเมตร

ปีศาจสาว ถูกฝ่ามือสีทองสังหารร่างกายแตกสลายกลายเป็นขี้เถ้าปลิ้วหายไปกับสายลม

ด้วยการโจมตีเพียงแค่หนึ่งฝ่ามือ เหลือเพียงแค่ดาบปีศาจสวรรค์เท่านั้นที่ปักอยู่ตรงนั้น

ปลดปล่อยเจตจำนงดาบชั่วร้ายออกมา

ฟิ้ว!

ดาบปีศาจ บินขึ้นมาจากพื้นอย่างกะทันหัน ปล่อยเจตจำนงดาบที่ชั่วร้ายออกมา

และเล็งไปที่จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เซี่ยแนในทันที

ถึงแม้ว่าปีศาจสาวจะถูกสังหารไปแล้ว

แต่จิตวิญญาณของเธอกลับถูกดาบปีศาจสวรรค์ดูดซับเอาไว้ ซึ่งทำให้ดาบปีศาจสวรรค์แข็งแกร่งขึ้น

และพุ่งเข้าหาเซี่ยเฉินเพื่อที่จะโจมตีและหมายที่จะสังหารจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

"ฮึ!" เซี่ยเฉินฮัมฮัมออกมาเบาๆ ยกนิ้วขึ้นมาและสะบัดออกไป

ทำให้เกิดเสียงที่ดังกึกก้อง ดาบปีศาจสวรรค์ได้ถูกนิ้วมือของเซี่ยเฉินปิดกั้นการโจมตีเอาไว้

เจตจำนงดาบที่ชั่วร้ายยังแผ่ออกมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่เจตจำนงดาบชั่วร้ายก็ไม่สามารถเข้าใกล้เซี่ยเฉินได้เลยแม้แต่นิ้วเดียว

ในขณะนี้ เซี่ยเฉิน ได้ถือดาบปีศาจสวรรค์ เอาไว้ในมืออีกข้างหนึ่งของเขา

ไม่ว่าดาบปีศาจสวรรค์จะดิ้นรนมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถหลุดพ้นออกไปจากมือของเซี่ยเฉินได้เลย

พลังแห่งพุทธะอันทรงพลังได้ห่อหุ้มดาบปีศาจสวรรค์เอาไว้ทั้งหมด

“จงสลายไปซะ!”

เปลวไฟสีทองลุกขึ้นมาบนฝ่ามือของเซี่ยเฉิน

นี้คือเปลวไฟที่แท้จริงที่เกิดจาก เปลวเพลิงตะวันแท้จริง

"เกิดอะไรขึ้น..."

“จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ เจ้าไปตายซ่ะ...”

“ฆ่า ฆ่า ฆ่า...”

“ข้าจะต้องสังหารเจ้าให้ได้…”

มีเสียงร้องคร่ำครวญดังออกมาจากดาบปีศาจสวรรค์

หลังจากนั้นก็ได้มีร่างเงาสีดำโผล่ออกมาจากดาบปีศาจสวรรค์

ดิ้นรนราวกับว่าพวกเขากำลังต้องการที่จะหลบหนีออกไปจากดาบปีศาจสวรรค์

นี่คือวิญญาณที่อาศัยอยู่ภายในดาบปีศาจสวรรค์

ผู้นำนิกายเทียนเจี้ยน หยินชิซาน เหล่าดวงวิญญาณของผู้อาวุโสและศิษย์สาวกของนิกายเทียนเจี้ยนจำนวนมากและยังมีปีศาจอีกบางส่วนที่ถูกดาบปีศาจสวรรค์กลืนกิน

พวกเขาต่างก็พากันดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง

“ช่างเป็นดาบที่ชั่วร้ายอะไรเช่นนี้”

พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน ขมวดคิ้วเล็กน้อยและกล่าวว่า

"จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ มีวิญญาณปีศาจจำนวนมากที่อยู่ภายในดาบปีศาจเล่มนี้ เห็นได้ชัดว่ามันได้กลือกินปีศาจภายในถ้ำปีศาจแห่งนี้และดวงวิญญาณไปเป็นจำนวนมาก"

“อมิตาภะ จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ท่านต้องการที่จะชำระล้างดาบปีศาจเล่มนี้หรือไม่?” พุทธบุตร ถามออกมาในขณะที่เขาประสานมือเข้าหากัน

เซี่ยเฉิน ส่ายหัวและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง

"มันก็แค่ดาบปีศาจธรรมดาทั่วไป เหตุใดข้าต้องชำระล้างมันด้วย เพียงแค่เผาทำลายพวกมันให้สิ้นซากก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว"

บูม!

เปลวไฟที่แท้จริงลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

เผาไหม้ดาบปีศาจที่อยู่ในมือของเขาอย่างต่อเนื่อง และเริ่มเผาไหม้ดวงวิญญาณของผู้นำนิกายเทียนเจี้ยน

หยินชิซาน เหล่าดวงวิญญาณของผู้อาวุโสและศิษย์สาวกของนิกายเทียนเจี้ยน วิญญาณปีศาจ

และวิญญาณชั่วร้ายทั้งหมดที่อยู่ภายในดาบปีศาจเล่มนี้ ไม่เหลือแม้แต่สักดวงวิญญาณ

ภายใต้การเผาไหม้ของเปลวเพลิงตะวันแท้จริง ดวงวิญญาณทั้งหมดได้แตกสลายหายไปอย่างสมบูรณ์

เหลือเพียงดาบปีศาจสีดำเพียงเท่านั้น

พลังของดาบปีศาจเล่มนี้ไม่ได้แย่มากนัก น่าเสียดายที่ไม่สามารถนำมันออกมาใช้ได้อีกต่อไป

เพราะว่ามันได้กลืนกินดวงวิญญาณไปเป็นจำนวนมาก

เมื่อมองไปที่ดาบปีศาจที่อยู่ในมือ เซี่ยเฉินก็ไม่ได้ต้องการที่จะทำลายมัน

ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นดาบที่ดีมากเล่มหนึ่ง และการนำมันไปเก็บสะสมเอาไว้ก็ไม่เลวเช่นกัน

เขาเก็บดาบปีศาจเอาไว้ในมิติเก็บของ จ้องมองไปที่ข้างในถ้ำปีศาจมราน่าสะพรึงกลัวด้านล่าง

คลื่นนนนนน...

ถ้ำปีศาจสั่นสะเทือน พลังปราณปีศาจที่ไม่มีที่สิ้นสุดพวยพุ่งออกมา

ในขณะนี้ได้มีปีศาจบางตัวหลบหนีออกมาได้แล้ว

"ฮ่าๆๆๆ..."

"ในที่สุดข้าก็หลบหนีออกมาจาก

ไอ้ผนึกบ้าๆนี้ได้แล้ว"

เสียงหัวเราะอันน่าสะพรึงกลัวดังออกมาจากข้างในถ้ำปีศาจ เสียงของมันสั่นสะเทือนไปทุกทิศทาง

พลังปราณปีศาจก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า

“ไม่นะ ผนึกของถ้ำปีศาจแห่งนี้พังทลายลงแล้วอย่างสมบูรณ์

ปีศาจที่ถูกผนึกเอาไว้ได้หลุดออกมาแล้ว พุทธบุตรเจ้าและข้าจะต้องร่วมมือกับ

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เพื่อผนึกพวกมันอีกครั้ง”

พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน เสนอความคิดเห็นของเขาออกมาในทันที

พุทธบุตรไม่ได้พูดอะไร แต่มองไปที่จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เซี่ยเฉิน เพราะว่าเขาไม่ได้ต้องการที่จะปิดผนึกถ้ำปีศาจแห่งนี้

แต่ว่าเขาต้องการทำลายภ้ำปีศาจแห่งนี้

“การปิดผนึกถ้ำปีศาจอีกครั้งนั้น ไม่จำเป็นต้องทำอีกต่อไป”

แน่นอนว่า เซี่ยเฉิน ส่ายหัวตอบปฏิเสธที่จะทำการปิดผนึกถ้ำปีศาจอีกครั้ง

เขาพูดออกมาอีกว่า "พวกท่านทั้งสองคอยเฝ้าระวังอยู่ที่นี่ ถ้ามีปีศาจตัวไหนหลุดรอดออกมาให้สังหารได้เลย

ถ้าสังหารมันไม่ได้ก็ให้จับตัวมันเอาไว้"

“ข้าจะเข้าไปข้างใน

ถ้ำปีศาจแห่งนี้และลงมือสังหารพวกมันทั้งหมดเอง”

หลังจากพูดจบ เซี่ยเฉิน ก็หายไปจากจุดที่เขายืนอยู่ในทันที หลังจากนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นอยู่ใกล้กับปากทางเข้าถ้ำปีศาจ

ร่างกายของเขาในตอนนี้ถูกปกคลุมด้วยพลังแห่งพุทธะ และมีดวงอาทิตย์ดวงใหญ่ลอยอยู่ที่ด้านหลังของเขา

หลังจากนั้นก็ควบแน่นเป็นภาพมายาของพระพุทธองค์

บูม!

แสงสีทองส่องสว่างออกมา พลังปราณปีศาจได้หลบหนีเขาไปข้างในถ้ำปีศาจอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้นถ้ำปีศาจก็สว่างไสวด้วยแสงจากดวงอาทิตย์ พลังปราณปีศาจสลายไปอย่างรวดเร็ว

เปลวไฟแท้จริงได้ทำการเผาไหม้พลังปราณปีศาจทั้งหมด

"เกิดอะไรขึ้น..."

“ทำไมมันถึงได้ร้อนขนาดนี้?”

ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังออกมาจากภายในถ้ำปีศาจ เสียงคำรามแห่งความหวาดกลัว

ปีศาจเหล่านี้กำลังดิ้นรนอย่างทรมาน และร่างกายของพวกมันก็กลายเป็นขี้เถ้าทีละน้อยภายใต้การเผาไหม้ของเปลวไฟที่แท้จริง

เมื่อพวกมันต้องเผชิญหน้ากับเปลวไฟที่แท้จริง ปีศาจเหล่านี้ก็ไม่มีทางที่จะหลบหนีได้เลย

และถูกเผาไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่าน

“ช่างเป็นเปลวไฟ ที่ร้อนแรงจริงๆ”

พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน ตกตะลึงเมื่อมองไปที่ภาพมายาของพระพุทธองค์และมองไปยังพุทธบุตรที่ยืนอยู่ข้างๆ

ราวกับต้องการที่จะพูดว่าเจ้ากำลังโกหกข้าอยู่หรือเปล่า?

พุทธบุตรยิ้มออกมาอย่างขมขื่น "นี่คือจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์เซี่ยจริงๆ

เมื่อสักครู่เจ้าก็สังเกตเห็นไม่ใช้เหรอว่ามีแรงกดดันของจักรพรรดิแผ่ออกมาจากตัวเขา"

“อืม ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

สามารถควบแน่นร่างอวตารของพุทธองค์ขึ้นมาได้

แสดงให้เห็นว่าเขามีความเข้าใจเกี่ยวกับพระพุทธศาสนามากเกินจินตนาการของพวกเราไปไกลมากแล้ว”

พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน ที่กำลังตกตะลึงพูดคุยกับพุทธบุตร

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ สามารถควบแน่นพระพุทธองค์ทองคำขนาดใหญ่ขึ้นมาเพื่อสังหารปีศาจร้ายที่ถูกผนึกอยู่ภายในถ้ำปีศาจ

ซึ่งเห็นได้ชัดว่าจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์มีความเข้าใจมากแค่ไหนเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา

"อ๊าคคคค!"

"ไม่นะ!"

ภายในถ้ำปีศาจ ปีศาจจำนวนมากกำลังดิ้นรนด้วยความเจ็บปวด เสียงคำรามของพวกมันทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือน

ภายในถ้ำปีศาจแห่งนี้ มีปีศาจที่แข็งแกร่งและทรงพลังหลายร้อยตัวถูกผนึกเอาไว้

ปีศาจทั้งหมดล้วนอยู่ในขอบเขตนิพพินทั้งสิ้น ปีศาจเหล่านี้เคยเป็นปีศาจที่ออกอาละวาดเมื่อหนึ่งพันปีที่แล้ว

หลังจากนิกายพุทธ ได้เขามายังเขตทะเลทรายตะวันตก

ปีศาจทั้งหมดก็ได้ถูกผนึกเอาไว้ภายในถ้ำปีศาจ

ตอนนี้เมื่อผนึกของถ้ำปีศาจแห่งนี้ได้พังทลายลงไปแล้ว ปีศาจที่ทรงพลังหลายร้อยก็พยายามที่จะหลบหนีออกไปจากถ้ำปีศาจแห่งนี้ทีละตัว

เพื่อต้องการที่จะได้รับอิสรภาพของพวกมันกลับคืนมาอีกครั้ง

แต่ว่าช่างน่าเสียดายที่จู่ๆ

ก็มีดวงอาทิตย์ดวงใหญ่ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าปิกันปากถ้ำเอาไว้

จากนั้นก็ควบแน่นเป็นภาพมายาของพระพุทธองค์ปลดปล่อยเปลวไฟแท้จริงออกมาเผาพวกมันทั้งหมดจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

ทำให้ปีศาจจำนวนมากไม่สามารถหลบหนีออกไปได้ และถูกเปลวไฟเผาไหม้จนกลายเป็นผุยผงสลายหายไปกับสายลทันที

ถ้ำปีศาจกลับมาเงียบงันอีกครั้ง ปีศาจที่ยังรอดชีวิตอยู่ก็รู้สึกตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าของพวกมัน

แววตาของพวกมันเต็มไปด้วยความสยดสยอง

แสงแห่งพุทธะ ส่องสว่างไปทั่วบริเวรถ้ำปีศาจ ทำให้ปีศาจตกตะลึง!