ตอนที่ 155

ภูเขาในส่วนลึกเขตทะเลทรายตะวันตก พลังปราณปีศาจทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า

วัดโบราณซึ่งแต่เดิมได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อผนึกถ้ำปีศาจเอาไว้ ได้พังทลายลงและกลายเป็นฝุ่นผง

พระพุทธรูปที่ประดิษฐานอยู่ก็แตกร้าวทีละองค์ และพังทลายลงในที่สุด

บูม!

วัดโบราณพังทลาย พระพุทธรูปแตกกระจาย พลังปราณปีศาจปกคลุมด้านบนท้องฟ้าเหนือบริเวรวัดโบราณอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนที่จะพุ่งตรงขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้เกินความปั่นป่วนไปทุกทิศทุกทาง

สร้างความตกตะลึงครั้งใหญ่ทั่วทั้งเขตทะเลทรายตะวันตก

“ช่างเป็นพลังปราณปีศาจที่ทรงพลังจริงๆ”

“ถ้ำปีศาจได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้งแล้ว ภายในถ้ำปีศาจนั้นได้มีปีศาจที่แข็งแกร่งได้ถูกผนึกเอาไว้”

ห้องโถงของนิกายหมื่นพุทธสั่นสะเทือน พระอรหันต์และพระภิกษุจำนวนนับไม่ถ้วนต่างก็มีใบหน้าซีดเซียวด้วยความกลัว

เมื่อมองดูพลังปราณปีศาจที่พุ่งออกมา จนกลายเป็นเมฆปีศาจและกระจายออกไปทุกทิศทุกทาง

ราวกับว่ามันต้องการที่จะปกคลุมท้องฟ้าและกลืนกินโลกใบนี้ทั้งใบ

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

“ถ้ำปีศาจ?”

เซี่ยเฉิน ที่นั่งอยู่บนที่นั่งสูงสุดของห้องโถงนิกายหมื่นพุทธ ร่างกายของเขาในตอนนี้ปกคลุมไปด้วยแสงแห่งพุทธะ

และพลังแห่งพุทธะอันบริสุทธิ์ก็แทรกซึมอยู่ในร่างกายของเขา ทำให้พระอรหันต์และพระภิกษุสาวกชาวพุทธที่วิตกกังวลจำนวนนับไม่ถ้วนสงบสติลงทีละคน

“อมิตาภะ ถ้ำปีศาจได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้งแล้วและก็เป็นหน้าที่ของนิกายหมื่นพุทธที่จะต้องทำการปราบมารและสังหารปีศาจร้าย”

“องค์จักรพรรดิ์ศักดิ์สิทธิ์ได้โปรดออกคำสั่ง นิกายหมื่นพุทธจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อปราบปรามถ้ำปีศาจเหล่านี้”

พุทธบุตร ตรัสถามความเห็นกับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ว่าต้องการให้ทำอย่างไร

แต่ เซี่ยเฉิน ไม่ได้ตอบคำถามหรืออกคำสั่งอะไร เขากลับมองไปยังพลังปราณปีศาจที่กำลังพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วย

เคล็ดวิชาลมหายใจแห่งสวรรค์

ภูเขาและแม่น้ำเริ่มพังทลาย ต้นหญ้า ดอกไม้ และป่าไม้เหี่ยวเฉา

ทุกสิ่งกำลังเสื่อมสลาย

พลังปราณปีศาจได้เริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งในตอนนี้มันได้กลายเป็นเมฆปีศาจขนาดใหญ่ที่กำลังปกคลุมท้องฟ้า

“ผนึกของถ้ำปีศาจได้ถูกทำลายลงแล้ว

พวกปีศาจจะต้องออกมาอาละวาดอีกครั้ง”

น้ำเสียงของ เซี่ยเฉิน ในตอนนี้สงบนิ่งเป็นอย่างมาก

ไม่ร่องรอยของความกลัวเลยแม้แต่น้อย

สำหรับเขาแล้ว ถ้ำปีศาจอย่างไรก็ต้องถูกทำลาย เพื่อความสงบสุขของประชาชนของเขา

พระอรหันต์และภิกษุสาวกชาวพุทธ ทั้งหมดต่างก็พากันนิ่งเงียบไปอยู่ครู่หนึ่ง

ความขมขื่นที่อยู่ภายในใจของพวกเขาก็สลายหายไปอย่างง่ายดาย

ถ้ำปีศาจเหล่านี้นั้นน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

ไม่ชัดเจนว่ามี ปีศาจกี่ตัวที่ถูกผนึกเอาไว้ภายในถ้ำปีศาจ และมีปีศาจที่แข็งแกร่งบางตัวที่ถูกผนึกมานานนับพันปี

เมื่อพวกมันหลุดออกมาจากผนึกได้ จะต้องทำให้โลกเกิดความวุ่นวายขึ้นมาอย่างแน่นอน

หากว่าปีศาจเหล่านี้สามารถถูกทำลายได้อย่างง่ายดาย พวกเขาคงจะไม่ต้องผนึกพวกมันเอาไว้เช่นนี้

ซึ่งแตกต่างจาก เซี่ยเฉิน ที่เพิ่งจะทะลวงขอบเขตไปได้และความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นมาเป็นอย่างมาก

ดังนั้นเขาจึงไม่กลัวปีศาจตนใดเลย

หลังจากที่เขาทำการสังเกตบางอย่างเขาก็พบว่า แม้ว่าพลังปราณปีศาจภายในถ้ำปีศาจนั้นจะทรงพลัง

แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกได้ถึงภัยคุกคามมากนัก

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ปีศาจที่ถูกผนึกอยู่ภายในถ้ำปีศาจนั้น ไม่สามารถคุกคามเขาได้

ดังนั้นเขาจึงมีความมั่นใจที่จะทำลายถ้ำปีศาจเหล่านี้ทั้งหมด

“พุทธบุตร ท่านจงตามข้ามาเพื่อทำลายปีศาจเหล่านี้”

หลังจากที่ เซี่ยเฉิน พูดจบเขาก็ลุกขึ้นยืนและเดินออกไปทีละก้าว มีดอกบัวสีทองบานสะพรั่งใต้เท้าของเขา

และแสงแห่งพุทธะก็เปร่งออกมากระจายไปทั่วบริเวร

พระอรหันต์และพระภิกษุสาวกคนอื่นๆ ต่างก็เข้าไปนั่งข้างในห้องโถงใหญ่นิกายหมื่นพุทธทีละคน

และเริ่มทำการสวดมนต์พระสูตรต่างๆที่ละบทอย่างต่อเนื่อง เพื่อระงับการสั่นสะเทือนของนิกายหมื่นพุทธ

“ถ้ำปีศาจกำลังจะปรากฏขึ้นมาอีกครั้งแล้ว”

ในความว่างเปล่า ได้พระพุทธเจ้าองค์หนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่กับพระภิกษุเฒ่าผู้หนึ่ง

มีอักษรสันสกฤตสว่างไสวทั่วร่าง ระงับพลังปราณปีศาจที่ทรงพลังและกำลังพลุ่งพล่านอยู่เบื้องล่างในขณะนี้

พระพุทธเจ้าองค์นี้ คืออดีตเจ้าอาวาสนิกายหมื่นพุทธ ตัวเขาเองหลังจากที่ลงจากตำแหน่งเจ้าอาวาสแล้วเขาก็ร่วมมือกับนิกายหมื่นพุทธเพื่อปราบปรามถ้ำปีศาจ

ที่แข็งแกร่งทุดสุดที่ถูกผนึกเอาไว้ที่ด้านใต้ของนิกายหมื่นพุทธ

"อ๊าคคคค..."

ใต้ถ้ำปีศาจ ได้มีเสียงคำรามที่น่าสะพรึงกลัวดังออกมา

พร้อมกับแรงกดดันที่ทรงพลัง

ปีศาจที่ถูกผนึกอยู่ที่นี่นั้นน่าสะพรึงกลัวกว่าที่อื่นมาก

…………………………………........

ในอีกด้านหนึ่งคือนิกายซีโหมว นิกายแห่งพุทธศาสนาอีกหนึ่งนิกายที่มีพลังที่แข็งแกร่ง

นิกายซีโหมวมีอนาเขตที่กว้างใหญ่ ในตอนนี้พลังแห่งพุทธะกำแผ่ขยายออกมาจากนิกายซีโหมวปกคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตทะเลทรายตะวันตก

ปิดกั้นพลังปราณปีศาจที่กำลังขยายตัวอยู่บนท้องฟ้าเอาไว้

“ถ้ำปีศาจกำลังจะปรากฏขึ้นมา และดินแดนของนิกายซีโหมวจะต้องตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายอีกครั้ง”

ภายในนิกายซีโหมว มีพระแม่ศักดิ์สิทธิ์นั่งประทับอยู่บนบัลลังก์ดอกบัว

ที่เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์

นี่คือนิกายซีโหมว ดินแดนพระพุทธสาสนาอีกแห่งหนึ่งของชาวพุทธ

ซึ่งมีความแข็งแกร่งเทียบเท่านิกายหมื่นพุทธ ซึ่งเป็นนิกายทางพุทธศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดของพุทธศาสนา

ซึ่งสืบทอดกันมาอย่างยาวนาน

“ชิงจู่ เมี่ยวอิน พวกเจ้าทั้งสองเตรียมตัวให้พร้อม อีกไม่นานปีศาจคงจะปรากฏตัวออกมา”

พระแม่ศักดิ์สิทธิ์ พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง

“เจ้าค่ะ ท่านผู้นำนิกาย!”

หญิงสาวที่สง่างามสองคน ที่สวมใส่ชุดดอกบัวของนิกายซีโหมวรับคำสั่งด้วยความเคารพ

และทั้งสองคนนี้คือแม่ชีสาวกของนิกายซีโหมว

หลังจากนั้นผู้นำนิกายลึกลับของนิกายซีโหมว ก็ลุกขึ้นยืนบินออกจากนิกายซีโหมว

ไปยังแหล่งกำเนิดพลังปราณปีศาจที่กำลังพุ่งออกมา

ในเวลาเดียวกัน เซี่ยเฉินและพุทธบุตร ทั้งสองได้บินฝ่าพลังปราณปีศาจไปตลอดทาง

และบินขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือถ้ำปีศาจที่ผนึกได้ถูกทำลายลงไปแล้ว พวกเขาทั้งสองมองลงไปยังถ้ำปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวด้านล่าง

เมื่อพวกเขาทั้งสองคนมาถึงสถานที่แห่งนี้ เซี่ยเฉิน ก็รู้สึกได้ว่ามีพลังปราณปีศาจที่ทรงพลังพลุ่งพล่านอยู่ภายในถ้ำปีศาจ

และภายในถ้ำปีศาจมีกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวปะทุ ออกมาอยู่ตลอดเวลา

“ภายในถ้ำปีศาจแห่งนี้ มีปีศาจอย่างน้อยหลายร้อยตัวถูกผนึกเอาไว้”

พุทธบุตร ตรัสออกมาด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม กลิ่นอายของปีศาจที่แผ่ออกมาในตอนนี้ทำให้เขารู้สึกใจสั่นและรู้สึกถึงวิกฤตแห่งความตายที่รุนแรง

ปีศาจนับร้อยที่ถูกผนึกอยู่ในถ้ำปีศาจแห่งนี้ แต่ละตนมีกลิ่นอายที่ทรงพลังเป็นอย่างมากอย่างน้อยพวกมันก็อยู่ในขอบเขตนิพพาน

หรือบางตนอาจจะอยู่เหนือขอบเขตนิพพานอีกด้วย

“พวกมันถูกผนึกอยู่ในถ้ำปีศาจแห่งนี้มานานนับพันปี

แต่ยังไม่มีปีศาจตนไหนเลยที่เสียชีวิต มันไม่ง่ายเลยจริงๆที่จะสังหารปีศาจเหล่านี้”

เซี่ยเฉิน พึมพำกับตัวเอง มองลงไปที่ถ้ำปีศาจด้านล่างด้วยความสงสัยว่าผนึกของสถานที่แห่งนี้

ถูกทำลายได้อย่างไร?

พุทธบุตรเองก็สงสัยเช่นเดี่ยวกัน และตรัสออกมาว่า “รายงาน องค์จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

พูดตามหลักเหตุผลแล้ว สถานที่แห่งนี้มีตราผนึกแห่งพุทธะที่แข็งแกร่ง และเป็นไปไม่ได้ที่จะพังทลายอย่างง่ายดาย

และทุกครั้งที่ตราผนึกเริ่มอ่อนแอลงนิกายหมื่นพุทธของพวกเรา ก็จะเดินทางไปยังสถานที่ที่มีตราผนึกที่เริ่มอ่อนแอ

และเสริมความแข็งแกร่งให้กับตราผนึกอยู่ตลอด”

“สถานที่แห่งนี้ก็เพิ่งจะเสริมความแข็งแกร่ง เมื่อห้าปีก่อน

ทำไมจู่ๆผนึกถึงได้พังทลายได้กัน?”

พุทธบุตรในตอนนี้ ท่าทางของเขาดูเคร่งขรึมมาก เขาสังสัยว่าเหตุใดตราผนึกแห่งนี้ถึงได้พังทลายลง

จะต้องมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นในที่แห่งนี้อย่างแน่นอน

เซี่ยเฉิน ไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่มองไปยังถ้ำปีศาจที่อยู่เบื้องล่างอย่างเงียบๆ ภายใต้การสังเกตของเคล็ดวิชาลมหายใจแห่งสวรรค์

เขาก็ตรวจพบกลิ่นอายของปีศาจที่ซ่นตัวอยู่ภายในถ้ำปีศาจได้อย่างชัดเจน

ปีศาจเหล่านี้ต่างก็มีความปรารถนาที่จะออกไปข้างนอก พวกมันได้ซ่อนตัวสะสมพลังพร้อมที่จะทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าและทำลายผนึกที่นี่ให้สิ้นซาก

พรึบ!

ในไม่ช้า ได้มีลำแสงพุ่งเข้ามา ซึ่งดึงดูดความสนใจของเซี่ยเฉิน

“นี้คือ พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน

แห่งนิกายซีโหมว”

การแสดงออกของพุทธบุตรเปลี่ยนไป จากนั้นก็แนะนำตัวตนของผู้ที่ปรากฏตัวขึ้นมาในตอนนี้ให้กับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ทรงทราบ

กลายเป็นว่าผู้ที่ปรากฏตัวขึ้นมาในตอนนี้คือ พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน

แห่งนิกายซีโหมว ผู้ที่มีความแข็งแกร่งที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ มีหลักธรรมะที่ยอดเยี่ยม

“พุทธบุตร ถ้ำปีศาจแห่งนี้อยู่ในความดูแลของนิกายหมื่นพุทธของท่านไม่ใช่หรือ

เหตุใดผนึกของมันถึงได้พังทลายได้กัน?”

เมื่อพระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซานมาถึง เขาก็เปิดปากถามคำถามออกมาในทันที

พุทธบุตร มีสีหน้าที่ขมขื่น ส่ายหัวแล้วตรัสว่า “ท่านพระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน

ข้าต้องขออภัยด้วย พระผู้น้อยเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเช่นกัน แต่ข้ามั่นใจได้นิกายหมื่นพุทธได้มาเสริมความแข็งแกร่งของผนึกในสถานที่แห่งนี้เมื่อห้าปีที่แล้ว”

“เป็นไปได้ไหมว่า เกิดความเสียหายจากภายนอก?”

พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน พูดออกมาด้วยความประหลาดใจ

ในตอนนี้ เซี่ยเฉิน กำลังมองไปที่พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน และพระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซานเองก็สังเกตุเห็นเซี่ยเฉินเช่นกัน

ทันทีที่พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซานเห็นเซี่ยเฉิน พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซานก็รู้สึกตกตะลึงอยู่ภายในใจ

เมื่อเขาเห็นดวงอาทิตย์ที่ทรงพลังที่ลอยอยู่ด้านหลังของชายหนุ่มคนนั้นเขาก็ตกใจทันที

“นี่... ชายหนุ่มผู้นี้คือใคร?”

เขาถามออกมาอย่างไม่แน่ใจ

พุทธบุตรที่ยืนอยู่ข้างๆ แนะนำในทันที "พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน

ท่านนี่คือจักรพรรดิศักดิศักดิ์สิทธิ์เซี่ยเฉิน"

“จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์?” พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซานมองที่ จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เซี่ยเฉิน

และโค้งคำนับเล็กน้อย

เซี่ยเฉินพยักหน้าตอบรับและไม่ได้สนใจ แต่เขาค่อนข้างประหลาดใจเมื่อเห็นพระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน

แห่งนิกายซีโหมวที่กำลังยืนอยู่บนบัลลังก์ดอกบัว

หลังนั้นเขาก็ไม่ได้สนใจ และมองไปยังถ้ำปีศาจ

“ด้านล่างนั้นกำลังมีปรมาจารย์ที่แข็งแกร่งและทรงพลังกำลังทำลายผนึกของถ้ำปีศาจ

อยู่ภายนอก”

คำพูดของ เซี่ยเฉิน ทำให้พุทธบุตรและพระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน

เปลี่ยนแปลงไปทันที พวกเขาทั้งสองรู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก

“เป็นใครกัน เหตุใดถึงกล้ามาทำลายตราผนึกถ้ำปีศาจ”

พระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซานรู้สึกโกรธมาก เพราะว่าตราผนึกที่สมบูรณ์กำลังถูกใครบางคนทำลายไปแล้ว

"ดูนั้นสิ มันกำลังออกมาแล้ว"

นี้คือบุคคลที่ จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ กำลังเอ่ยถึง

ซึ่งทำให้พุทธบุตรและพระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซานก็ตกตะลึง เมื่อพวกเขาเห็นร่างเงาร่างหนึ่งวิ่งออกมาจากถ้ำปีศาจ

คนผู้นี้ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยพลังปราณปีศาจ ถือดาบปีศาจสีดำสนิทอยู่ในมือ

ใบหน้าของเธอแสดงออกถึงความเกลียดชังที่รุนแรงออกมา และเจตนาสังหารก็แพร่กระจายออกมาจากร่างกายของเธอ

“จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

ข้าจะสังหารเจ้าและทำให้เจ้าไม่มีที่กลบฝัง”

ทันทีที่หญิงสาวเดินออกมา เธอก็คำรามออกมาด้วยความโกรธ

จ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้า แรงกดดันของเธอพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้ากลายเป็นก้อนเมฆสีดำบดบังแสงของดวงอาทิตย์ในทันที

พุทธบุตรและพระแม่ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน พวกเขาเองก็ตกตะลึงทันทีที่เธอ

ออกมาและได้ยินในสิ่งที่เธอพูด เธอต้องการสังหารเซี่ยเฉินอย่างนั้นเหรอ?

พวกเขาทั้งสอง มองไปที่จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ เป็นไปได้ไหมว่าที่หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าพวกเขามีความแค้นต่อจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์?

เซี่ยเฉิน ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเขามองไปที่หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา

แต่เขากลับจำไม่ได้ว่าเขาไปทำให้หญิงสาวคนนี้ขุ่นเคืองตั้งแต่เมื่อใด

เพราะว่าใครก็ตามที่เป็นศัตรูกับเขา เขาก็มักจะตัดรากถอนโคนทั้งหมดเพราะว่าเขาไม่ต้องการให้มีปัญหาที่หลัง

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาสังเกตเห็นดาบสีดำสนิทที่อยู่ในมือของหญิงสาว

เขาก็จำได้ทันทีที่ว่าเขาเคยเห็นมันที่ไหน

“นิกายเทียนเจี้ยน?”

จู่ๆ เซี่ยเฉินก็ตระหนักและจดจำตัวตนของอีกฝ่ายได้ในทันที

“หืม?”

ทันใดนั้นหญิงสาวคนนั้นก็หันหน้าของเธอมามอง เซี่ยเฉิน พุทธบุตร

และสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน ใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา พลังปราณปีศาจในร่างกายของเธอก็พุ่งออกมากดดันทั้งสามคนในทันที

“เอาล่ะ เมื่อข้าสังหารพวกเจ้าทั้งสามคนเรียบร้อยแล้ว

จากนั้นข้าก็จะเดินทางไปที่พระราชวัง สังหารคนของราชวงศ์เซี่ยของเจ้าทั้งหมด”

ดวงตาของเธอเป็นสีแดง เธอได้กลายเป็นปีศาจโดยสมบูรณ์แล้ว

หลังจากที่เธอพูดจบ เธอก็พุ่งเข้าโจมตีเซี่ยเฉินในทันทีด้วยดาบปีศาจสวรรค์ที่อยู่ในมือของเธอ

ปราณดาบสีดำพุ่งออกไปโจมตีเข้าหาเซี่ยเฉิน พุทธบุตร และสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์เมี่ยวซาน