"โฮก..."

ในท้องทะเล มีเสียงมังกรคำรามสั่นสะเทือนไปทั่วทุกทิศทุกทาง

คลื่นยักษ์ ปั่นป่วนสั่นสะเทือนท้องทะเล

ในท้องทะเลมีสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวที่กำลังพุ่งเข้ามาใกล้กับ

กองทัพเรือของอาณาจักรเซี่ย

มันคือมังกร ที่มีขนาดลำตัวที่ใหญ่มากมีเกล็ดที่เปร่งแสงสีฟ้าปกคลุมไปทั่วทั้งตัว

แรงกดดันของมันทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า

จักรพรรดิมังกร!

มันคือจักรพรรดิมังกรจริงๆอย่างนั้นเหรอ

แรงกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างกายของมันนั้นช่างน่าสะพรึงกลัว และดูเหมือนว่าแรงกดดันของจักรพรรดิมังกรนั้นเหนือกว่า

ราชาเซี่ยตงชิง ที่อยู่ในขอบเขตนิพพานขั้นที่หนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าจักรพรรดิมังกร มันอยู่เหนือขอบเขตนิพพานขั้นที่หนึ่ง

อย่างน้อยจักรพรรดิมังกร ก็ต้องอยู่ในขอบเขตนิพพานขั้นที่ห้า

หัวของจักรพรรดิมังกรนั้นมีเขาสีน้ำเงินสองเขา ดวงตาของจักรพรรดิมังกรเต็มไปด้วยความเย็นชาและโหดร้าย

บูม!

คลื่นยักษ์ ซัดสาดออกไปเมฆดำปกคลุมท้องฟ้า

จักรพรรดิมังกรในตอนนี้กำลังลอยอยู่เหนือท้องทะเล

จ้องมองไปยังกองทัพเรือแห่งอาณาจักรเซี่ย

“อาณาจักรเซี่ย จักรพรรดิผู้นี้กลับมาแล้ว”

จักรพรรดิมังกร เปิดปากของมันและคำรามออกมาเสียงดัง ทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือน

ทำให้เกิดลมพายุที่ไม่มีที่สิ้นสุด และคลื่นยักษ์ขนาดใหญ่ก็ซัดขึ้นไปบนท้องฟ้า

ทำลายเรือรบหลายลำในทันที ทำให้ทหารเรือจำนวนมากถูกคลื่นยักษ์กลืนกินและจมลงสู่ท้องทะเล

บรรดาทหารเรือ ที่ตกลงลงไปในท้องทะเลได้ถูกสัตว์อสูรทะเลที่ซ่อนอยู่ข้างใต้ท้องทะเลกลืนกินในทันที

เลือดของทหารที่เสียชีวิตได้ย้อมทะเลให้กลายเป็นทะเลเลือด

"อ๊ากกกกกกก!"

“มันคือจักรพรรดิมังกร”

ใบหน้าของราชาเซี่ยตงชิง

ในตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและซีดเซียว

ราชาเซี่ยตงชิง

ไม่ได้คาดหวังเลยว่า จักรพรรดิมังกรจะปรากฏตัวออกมา

นี่คือจักรพรรดิมังกรแห่งเผ่ามังกร และระดับการบ่มเพาะของจักรพรรดิมังกรตัวนี้อยู่ในขอบเขตนิพพานขั้นที่ห้า

ซึ่งราชาเซี่ยตงชิง ไม่สามรถเป็นคู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายได้เลย

ราชาเซี่ยตงชิง

รู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากและเขาก็รู้ดีแล้วว่าในวันนี้เขาไม่สามารถรอดไปได้อย่างแน่นอน

ทหารเรือจำนวนสองแสนนาย

ที่เขานำมาด้วยในครั้งนี้คงต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ในวันนี้

สิ่งที่เขาทำได้คือลดการสูญเสียของกองทัพให้ได้มากที่สุด

“พวกเจ้าทั้งหมดถอยทัพออกไป ข้าจะหยุดมันเอาไว้เอง”

ท้ายที่สุดแล้วราชาเซี่ยตงชิง ก็กัดฟันและตัดสินใจที่จะลงมือ

ในฐานะที่เขาเป็นถึงราชาของเมืองที่ตั้งอยู่ในอาณาจักรเซี่ย

เซี่ยตงชิง ก็มีความจงรักภักดีต่อราชวงศ์และอาณาจักรเซี่ยเป็นอย่างมาก

เขาเองก็ไม่เต็มใจที่จะถอยทัพและหลบหนี

เมื่อนึกถึงกองทัพเรือที่มีทหารจำนวนสองแสนนาย

ที่ติดตามเขาออกมากวาดล้างเผ่ามังกร ในครั้งนี้ทั้งหมดต้องถูกสังหาร ราชาเซี่ยตงชิงก็รู้สึกสั่นสะท้าน

ในตอนนี้ใบหน้าของนายพล ผู้บัญชาการกองทัพเรือเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ในเวลานี้เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว เขาได้ออกคำสั่งให้ถอยทัพในทันที

"รีบถอยทัพเร็วเข้า"

เขากัดฟันและสั่งถอยทัพ จากนั้นเรือรบทั้งหมดก็หันหัวเรือกลับและรีบแล่นเรือเข้าหาชายฝั่งทันที

“เฮ้ พวกเจ้าคิดว่าจะหลบหนีไปจาก

ข้าได้อย่างนั้นเหรอพวกเจ้าลืมไปแล้วหรือว่าพวกเจ้ากำลังอยู่ที่ไหน”

จักรพรรดิมังกร พูดออกมาด้วยท่าทางที่ดูถูกเหยียดหยามและมองไปที่กองทัพเรือของอาณาจักรเซี่ย

ที่กำลังต้องการหันหัวเรือกลับ

กองทัพเรือที่มีทหารถึงสองแสนนาย ถือได้ว่าเป็นเป็นกองทัพที่ทรงพลังเป็นอย่างมาก

แต่ในสายตาของจักรพรรดิมังกร ทหารเรือเหล่านี้เป็นเพียงแค่อาหารมื้อเดียว

“โฮก... จักรพรรดิผู้นี้จะใช้ทหารเรือของอาณาจักรเซี่ยจำนวนสองแสนนาย

เพื่อเป็นเครื่องสังเวยให้กับสัตว์อสูรทะเลและปลุกพวกมันขึ้นมาอีกครั้ง”

"ไป รีบถอยทัพกลับไป!"

ราชาเซี่ยตงชิง

ตะโกนสั่งออกมาด้วยเสียงที่ดังกึกก้อง ในตอนนี้เขาได้หมุนเวียนพลังปราณของเขาอย่างเต็มกำลังเพื่อปลดปล่อยการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาออกมา

เพื่อโจมใส่จักรพรรดิมังกร

บูม!

จักรพรรดิมังกร เหวี่ยงหางของมันขึ้นไปบนท้องฟ้าและโจมตีราชาเซี่ยตงชิง อย่างรวดเร็ว

ทันทีที่การโจมตีของทั้งสองปะทะกัน ก็ทำให้ราชาเซี่ยตงชิง กระอักเลือดออกมาและได้รับบาดเจ็บสาหัส

ใบหน้าของราชาเซี่ยตงชิง

เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เมื่อเขาเผชิญหน้ากับจักรพรรดิมังกรจริงๆ เขาก็รับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของจักรพรรดิมังกร

และมันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเอาชนะอีกฝ่าย ดูเหมือนว่าการยกทัพออกมาในครั้งนี้เขาคงต้อง

ถูกฝังอยู่ในท้องทะเลแห่งนี้

“จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ข้าได้พยายามอย่างดีที่สุดแล้ว”

ราชาเซี่ยตงชิง คำรามขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยใบหน้าที่น่าเศร้าหมอง

หลังจากนั้นราชาเซี่ยตงชิงก็เผาผลาญแก่นแท้โลหิตของเขา

และต้องการต่อสู้กับจักรพรรดิมังกรจนตาย

“ฮ่าฮ่าฮ่า จักรพรรดิผู้นี้จะกลืนกินเจ้าก่อนเป็นคนแรก”

จักรพรรดิมังกร อ้าปากของมัน และกำลังจะกลืนกินราชาเซี่ยตงชิง ลงท้องของมันด้วยการกัดเพียงครั้งเดียว

ฮัม!

ทันใดนั้น คลื่นพลังลึกลับ ก็ปะทะเข้ากับร่างกายของมัน ทำให้ร่างกายของจักรพรรดิมังกรแข็งทื่อไปชั่วขณะ

และมีความหวาดกลัวปรากฏขึ้นในดวงตาของมัน ราวกับว่ามันจะต้องตายอย่างแน่นอนถ้าหากมันกินชายที่อยู่ตรงหน้าของมันลงไป

และในที่สุดจักรพรรดิมังกรก็หันหลังกลับ ดำดิ่งลงสู่ก้นทะเลลึกและหายไป

คลื่นนนน ซ่า......

คลื่นยักษ์หายไปท้องทะเลกลับมาสงบอีกครั้ง หลังจากที่จักรพรรดิมังกรจากไปแล้ว

หลังจากการปะทะกับจักรพรรดิมังกรในครั้งนี้ทำให้

กองทัพเรือได้รับความเสียหายเป็นอย่างมาก เรือรบหลายลำได้จมลงสู่ท้องทะเล

ทหารเรือหลายนานเสียชีวิต

ราชาเซี่ยตงชิง ซึ่งเดิมทีเขานั้นต้องการที่จะต่อสู้จนตัวตาย

ก็รุ้สึกตกตะลึง แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เขาหันหลังกลับบินไปทางกองทัพเรือด้วยความเร็ว

เมื่อไล่ตามกองทัพเรือทันแล้ว เขาก็บินลงไปที่เรือธง แล้วล้มลงนอนบนดาดฟ้าเรือด้วยอาการอ่อนเพลีย

“ท่านเจ้าเมือง”

ทหารเรือทุกคนต่างก็พากันอุทานออกมา เมื่อพวกเขาเห็นว่าราชาเซี่ยตงชิง ล้มลงนอนกับพื้นร่างกายของเขาในตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยเลือด

กระดูกเกือบทั้งร่างกายของเขาแตกหัก ลมหายใจของเขาราวกับอ่อนแอ่ลงเป้นอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าเขานั้นเหลือเพียงแค่ลมหายใจสุดท้ายของเขาแล้ว

“เร็วเข้า เร่งถอยทัพกลับไปที่เมืองตงไห่”

ผู้บัญชาการทหารเรือที่ยังรอดชีวิต ก็รีบออกคำสั่งถอยทัพกันอย่างรวดเร็ว

และรีบเดินทางกลับไปที่เมืองตงไห่

“โฮก...”

ในเวลานี้เองจู่ๆ

ก็ได้มีสัตว์อสูรทะเลาปรากฏตัวออกมาขว้างทางกองทัพเรือที่กำลังถอยทัพ เพื่อป้องกันไม่ให้กองทัพเรือถอยทัพออกไปได้สำเร็จ

เมื่อเห็นสัตว์อสูรทะเลที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน นายพลแห่งกองงทัพเรือก็กระโดดเข้าใส่สัตว์อสูรทะเลอย่างเด็ดขาด

บูม บูม บูม...

ทำให้เกิดการปะทะกันอย่างดุเดือด เลือดก็กระจายไปทั่วย้อมทะเลในบริเวรที่เกิดการปะทะให้กลายเป็นสีแดงฉาน

และในไม่ช้า ก็ได้ร่างหนึ่งบินลงมาล้มลงนอนบนดาดฟ้าเรือ

ชายผู้นี้ก็คือนายพลแห่งกองทัพเรือ ที่พุ่งออกไปเพื่อขับไล่สัตว์อสูรทะเลและได้รับบาดเจ็บสาหัส

อย่างไรก็ตาม ในการต่อสู้ที่สิ้นหวังเมื่อครู่นี้ สัตว์อสูรทะเลก็ได้ถูกขับไล่ออกไป

และกองเรือทั้งหมดก็สามารถล่าถอย ออกจากพื้นที่ทะเลแห่งนี้ออกไปได้อย่างปลอดภัย

“ข้าละอายใจต่อองค์จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์และองค์จักรพรรดินียิ่งนัก”

ราชาเซี่ยตงชิง เต็มไปด้วยความเศร้าโศกและความขุ่นเคือง

เขากระอักเลือดออกมาเต็มปาก และหมดสติไปในทันที

ในตอนนี้ขวัญกำลังใจของทหารเรือที่เหลือ ลดลงไปอย่างรวดเร็วและพวกเขารู้สึกอับอายและเสียใจเป็นอย่างมาก

ในตอนแรกที่พวกเขาออกเดินทัพออกมานั้นพวกเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

แต่ในระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน กองทัพเรือของพวกเขาก็ได้รับความเสียหายอย่างหนัก

เรือรบจำนวนมากถูกทำลายและจมลงสู่ก้นทะเล ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก

แม่ทัพของพวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส จากการต่อสู้กับสัตว์อสูรทะเล

ท่านเจ้าเมืองแห่งเมืองตงไห่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสและเกือบที่จะเสียชีวิตลงไปในขณะนี้

...................................

เมื่อข่าวของกองทัพเรือปฏิบัติภารกิจล้มเหลว

ก็ทำให้ผู้คนที่อยู่ภายในอาณาจักรเซี่ยรู้สึกไม่สบายใจ

“กองทัพเรือล้มเหลวในการปราบปราม

เผ่ามังกรปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง”

“อาณาจักรเซี่ย กำลังตกอยู่ในอันตราย”

ในช่วงเวลาหนึ่งข่าวลือได้แพร่สะพัดไปทั่วโลกทำให้ผู้คนตื่นตระหนก

การต่อสู้บนท้องทะเลตะวันออก กองทัพเรือแห่งอาณาจักรเซี่ย พ่ายแพ้อย่างแท้จริง

ทหารเรือเสียชีวิตไปหลายนาย

แม่ทัพนายพลแห่งกองทัพเรือได้รับบาดเจ็บสาหัส เจ้าเมืองแห่งเมืองตงไห่ราชาเซี่ยตงชิง ได้รับบาดเจ็บสาหัสและสามารถเสียเสียชีวิตได้ทุกเมื่อ

การเดินทัพออกไปปราบปรามเผ่ามังกรในครั้งนี้

อาณาจักรเซี่ยประสบกับความสูญเสียอย่างหนัก

ข่าวนี้สั่นสะเทือนไปทั่วโลก ทำให้ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนรู้สึกหวาดกลัว

แม้แต่ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตทะเลตะวันออก

ประชาชนในเมืองตามแนวชายฝั่งก็เริ่มทำการหลบหนีไปเป็นจำนวนมาก

"ไอ้พวกสารเลว เผ่ามังกร!"

ภายในห้องโถงใหญ่ว่าราชการ จักรพรรดินีเซี่ยซี มีสีหน้าโกรธเคือง เธอได้ปลดปล่อยแรงกดดันของจักรพรรดิออกมา

หลังจากที่เธอได้รับข่าวก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก ที่เธอพ่ายแพ้ในการรบทางเรือ

ซึ่งเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับอาณาจักรเซี่ย

นับเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของราชวงศ์เซี่ย

เพราะว่าในครั้งนี้ทางราชวงศ์ได้ส่งปรมาจารย์ขอบเขตนิพพาน

ออกไปเป็นผู้นำกองทัพเพื่อปราบปรามเผ่ามังกร พร้อมกับทหารเรืออีกสองแสนนาย

ความล้มเหลวของการต่อสู้ในครั้งนี้ทำให้กองกำลังและนิกาย ที่อยู่อย่างเงียบสงบมาเป็นเวลานาน

เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง

“ฝ่าบาท เผ่ามังกร

นั้นมีสัตว์อสูรที่ทรงพลังและแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก และยังได้ถือกำเนิด

จักรพรรดิมังกรที่แข็งแกร่งขึ้นมาอีกด้วย ซึ่งจักรพรรดิมังกรที่ปรากฏตัวขึ้นมาในตอนนี้นั้นแข็งแกร่งกว่าจักรพรรมังกรที่ถูกปราบปรามในสมัยของห้าจักรพรรดิ”

ขุนนางหลิวซวน เดินออกมาพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

เขารู้สึกหวาดกลัวมาก เพราะว่าเขาเป็นผู้ที่เสนอให้ส่งกองทัพเรือออกไปเพื่อทำการปราบปรามเผ่ามังกร

ในครั้งนี้

แต่เขาไม่ได้คาดหวังว่ากองทัพเรือจะพ่ายแพ้

ซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ และเขาก็กังวลว่าจะถูกจักรพรรดินี จับโยนเข้าคุกสวรรค์หรือไม่?

จักรพรรดินี ค่อยๆสงบสติอารมณ์และความโกรธที่อยู่ภายในใจของเธอลง

มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะรู้สึกโกรธในตอนนี้ เธอเองก็ประเมินความแข็งแกร่งของเผ่ามังกร

ต่ำเกินไป เธอคิดว่าเพียงแค่ราชาเซี่ยตงชิง

ที่อยู่ในขอบเขตนิพพานเพียงคนเดี่ยวก็เพียงพอแล้วที่จะปราบปรามเผ่ามังกรลงได้

โดยไม่คาดคิด เผ่ามังกร

กลับถือกำเนิดจักรพรรดิมังกรที่แข็งแกร่งขึ้นมา

จักรพรรดิมังกรตนนี้มันสามารถควบคุมสัตว์อสูรขอบเขตนิพพานที่อาศัยอยู่ในท้องทะเลทั้งหมดได้

หลังจากที่ราชาเซี่ยตงชิง

ได้ต่อสู้กับจักรพรรดิมังกรเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสและใกล้จะเสียชีวิตแล้ว

ปัญหาในตอนนี้คือการจัดการกับจักรพรรดิมังกร

ส่วนเรื่องของสัตว์อสูรทะเลนั้นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ในตอนนี้

สิ่งที่ต้องรีบจัดการมากที่สุดในตอนนี้ก็คือการสังหารจักรพรรดิมังกร

หลังจากที่เธอ

ครุ่นคิดอยู่สักพักเธอก็ยังไม่มีวิธีที่จะจัดการกับเรื่องนี้ได้เลย

หลังจากนั้นไม่นาน

ก็ได้มีขุนนางบางคนลุกขึ้นยืนและเสนอให้จักรพรรดินีเซี่ยซี เชิญบรรพบุรุษเฒ่าของราชวงศ์เซี่ยออกไปจัดการจักรพรรดิมังกร

ที่ก่อความวุ่นวายในเขตทะเลตะวันออก แต่จักรพรรดินีเซี่ยซีได้ตอบปฏิเสธไปในทันที

"จบการประชุม!"

จักรพรรดินีเซี่ยซี ประกาศจบการประชุมในครั้งนี้ด้วยใบหน้าที่เย็นชา

เธอลุกขึ้นยืนเดินออกจากห้องโถงใหญ่ว่าราชการไปในทันที

และเดินไปที่พระราชวังจักรพรรดิมนุษย์ ซึ่งเป็นที่พักของพี่ชายของเธอ

เพราะว่าเธอเองก็ไม่ได้เจอกับพี่ชายของเธอมานานมากแล้ว

และในตอนนี้สิ่งที่เธอทำได้ก็คือการขอร้องให้พี่ชายของเธอหาทางแก้ไขวิกฤติที่เกิดขึ้นในครั้งนี้

"หืม เหตุใดวันนี้น้องถึงมาหาพี่ได้"

ภายในพระราชวังจักรพรรดิมนุษย์ มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมาอย่างแผ่วเบา

เสียงนี้ไม่ใชเสียงของใครที่ไหน มันคือเสียงของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เซี่ยเฉินนั้นเอง

จักรพรรดินีเซี่ยซี เดินเข้าไปข้างในพระราชวังจักรพรรดิ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอับอายและรู้สึกละอายใจ

“พี่เก้า…” เธออ้าปากและไม่รู้จะเริ่มพูด

ออกมาแบบไหนดี

เซี่ยเฉิน ยิ้มออกมาเล็กน้อย และกล่าวว่า "ข้ารู้จุดประสงค์ของการมาเยือนของเจ้าแล้ว

และปัญหาที่เกิดขึ้นในเขตทะเลทางทิศตะวันออกนั้นก็สามารถแก้ไขได้อย่างง่ายดาย"

“นี่คือพระราชโองการจักรพรรดิที่ข้าเขียนขึ้นมาด้วยตนเอง

เจ้าสามารถใช้ตราประทับจักรพรรดิเพื่อประทับตรา แล้วสั่งให้คนนำพระราชโองการจักรพรรดิ

ไปที่เขตทะเลทางทิศตะวันออกประกาศมันออกมาในทันทีที่ไปถึง”

“อย่างไรก็ตาม เจ้าก็นำยารักษาทั้งสองขวดนี้ไปให้

เซี่ยตงชิงและผู้บัญชาการกองทัพเรือด้วย”

เซี่ยเฉิน พูดออกมาด้วยท่าทางที่สงบนิ่ง

เขาได้มอบพระราชโองการของเขาให้กับจักรพรรดินีเซี่ยซี พร้อมกับขวดยารักษาอีกสองขวด

ในตอนนี้จักรพรรดินีเซี่ยซีนั้น เต็มไปด้วยความรู้สึกประหลาดใจ

แต่เธอก็ยังเลือกที่จะเชื่อใจพี่ชายของเธอ

“ขอบคุณพี่เก้ว ข้าจะรีบจัดการเรื่องนี้ในทันที”

จักรพรรดินีเซี่ยซี ให้ความสำคัญกับพระราชโองการของพี่ชายเธอเป็นอย่างมาก

เธอลุกขึ้นและจากไปอย่างรวดเร็ว