ปัง!

ร่างสูงเจ็ดเมตรของอาชากลืนอัสนีล่วงลงบนพื้นพร้อมกับเสียงดังสนั่นพร้อมๆกับสายฟ้ารอบตัวของมันที่มลายหายไป

ปราศจากการนำของอสูรขอบเขตที่7อย่างอาชากลืนอัสนี อสูรที่เหลือก็ไม่อาจเป็นภัมคุกคามใดๆได้ ยิ่งไปกว่านั้นหลินเซวียนเองก็ได้สังหารอสูรขอบเขตที่6ไปเป็นจำนวนมาก

ท้ายที่สุดอสูรก็เลือกที่จะทิ้งร่างของสหายเฉียดหมื่นร่างเอาไว้และพากันหลบหนีไป

สมาชิกของกองพลก่อสร้างเองก็ไม่ได้ไล่ตาม ความเร็วในการเพิ่มจำนวนของพวกอสูรนั้นน่าอัศจรรย์ยิ่ง หลังจากฆ่าพวกมันไปวันนี้พรุ่งนี้ก็อาจจะมีอสูรชุดใหม่ถือกำเนิดแล้วก็ได้ ไม่มีความจำเป็นต้องเสียเวลาไล่ล่าพวกมันแต่อย่างใด

หมาป่าเงินหัวเราะและเดินตรงเข้ามาหาคนอื่นๆ “แม่นมฉู่ดูเหมือนคุณจะยังดีไม่พอนะ สุดท้ายในช่วงเวลาสำคัญๆก็ต้องให้ผมช่วยอยู่ดี”

ฉู่เผิงเฉิงแค่นเสียงและยกมือขึ้นตบไหล่เขา “นายคิดถึงหนี้แปดสิบปีของตัวเองเอาไว้จะดีกว่า”

รอยยิ้มของหมาป่าเงินแข็งค้าง

สมาชิกของกองพลก่อสร้างที่อยู่รอบๆเองก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

บรรยากาศนั้นเต็มไปด้วยความชื่นมื่น

“ยังไงก็เถอะเมื่อกี้ตอนฆ่าอาชากลืนอัสนีฉันเจอไอ้นี่อยู่ในปากของมันด้วย” หมาป่าเงินหยิบเศษชิ้นส่วนเปลือกของผลไม้บางอย่างที่ดูราวกับหยาดโลหิตออกมา

“ด้วยสกิลตรวจสอบของฉันมันระบุข้อมูลอะไรเป็นชิ้นเป็นอันไม่ได้เลย รู้แค่ว่ามันชื่อผลสายเลือดก็เท่านั้น”

“มีใครรู้จักเจ้าสิ่งนี้บ้างไหม?” หมาป่าเงินเกาหัว

ฉู่เผิงเฉิงชะงัก “ผลสายเลือด?!”

เขารีบคว้าเปลือกผลไม้ชิ้นนั้นมาดูทันทีด้วยใบหน้าสั่นสะท้าน

หมาป่าเงินและไป๋ชิงเหอต่างสังเกตเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายจึงเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย “มันคืออะไร?”

หลินเซวียนเองก็ประหลาดใจมากเช่นกัน ฉู่เผิงเฉิงที่เป็นถึงผู้อำนวยการของกองพลก่อสร้างสาขาเมืองหลงไห่ยากนักที่จะหลุดอาการเช่นนี้ออกมา

ผลสายเลือดนี่แท้จริงแล้วมันคืออะไรกันแน่

“พวกนายรู้จักองค์กรที่ใหญ่ที่สุดของเอเชียทางตอนใต้กันใช่ไหม? อินเดียน่ะ”

“องค์กรอินเดียนึ้ครอบครองแดนลับมหึมาที่มีชื่อว่า ‘เมืองแสงสุริยัน’ เอาไว้”

“ผลสายเลือดนี่คือสมบัติไร้ที่เปรียบที่มีอยู่ในเมืองแสงสุริยัน หลังจากทานมันลงไปพวกอสูรจะมีโอกาสปลุกสายเลือดอันกล้าแกร่งขึ้นมาได้”

“สำหรับอสูรในระดับเดียวกันแล้วความแตกต่างของอสูรที่ปลุกสายเลือดและอสูรที่ยังไม่ปลุกสายเลือดนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว”

“ยิ่งไปกว่านั้นผลสายเลือดยังดึงดูดความสนใจของพวกอสูรได้ชะงัดนักและยังเป็นผลไม้ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวผลหนึ่งในโลก ถ้าฉันเดาไม่ผิดอสูรพวกนี้น่าจะถูกผลสายเลือดดึงดูดมาเป็นแน่”

ฉู่เผิงเฉิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “แต่นั่นก็ค่อนข้างน่าสงสัย นักสู้ส่วนใหญ่ในอินเดียนั้นเดินในเส้นทางของนักฝึกอสูร ผลสายเลือดจึงมีประโยชน์กับพวกเขายิ่งนัก กองพลก่อสร้างเราเคยพยายามขอซื้อผลสายเลือดมาแล้วหลายครั้งแต่ก็ซื้อมาไม่ได้เลย”

หมาป่าเงินช็อคไปแล้ว “อย่าบอกนะว่านักสู้จากอินเดียแทรกซึมเข้ามาเมืองหลงไห่ของเรา?”

ไป๋ชิงเหอส่ายหัวและพูดขึ้น “ยากอยู่นะ คนอินเดียดูไม่เหมือนกับพวกเรายังไงก็ตามจะตัดความเป็นไปได้ที่ว่าคนอินเดียติดสินบนชาวเอเชียบางกลุ่มเพื่อให้เข้ามาเป็นสปายในกองพลก่อสร้างก็ไม่ได้เหมือนกัน”

“ฉันคงต้องรายงานเรื่องนี้ให้กับศูนย์ใหญ่ทราบ ผลสายเลือดจากอินเดียกลับมาปรากฏที่เมืองหลงไห่ ไม่ว่าจะเป็นสปายที่ทางอินเดียส่งมาหรือสปายจากองค์กรอื่นเรื่องนี้ก็ย่อมต้องทำให้พวกระดับสูงของอินเดียหัวร้อนแน่”

ฉู่เผิงเฉิงจู่ๆก็หัวเราะออกมา “พวกนั้นค่อนข้างควบคุมเกี่ยวกับสายเลือดอย่างเข้มงวด ครั้งล่าสุดนั้นมีนักสู้ขอบเขตที่8คนหนึ่งขายผลสายเลือดและเก็บเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง หลังจากเรื่องนี้ถูกเปิดเผยเขาก็ถูกนักสู้ขอบเขตที่9ของอินเดียไล่ล่าในทันที”

“กระทั่งว่าหลบหนีเข้าไปยังเขตของภาคีอัศวินแห่งความจริงเจ้าหมอนั่นก็ยังถูกนักสู้ขอบเขตที่9ของอินเดียสังหารอยู่ดี ทางภาคีอัศวินเองไม่มีโอกาสแม้แต่จะยื่นมือมาเข้ามายุ่มย่ามเลยด้วยซ้ำ”

หลินเซวียน หมาป่าเงินและไป๋ชิงเหอพากันหัวเราะออกมาทันทีเมื่อได้ยินเรื่องนี้

โดยเฉพาะหมาป่าเงินที่ดูจะรื่นเริงเป็นพิเศษ “ดูเหมือนพวกระดับสูงของอินเดียจะต้องปวดหัวแน่ถ้ารู้เรื่องนี้เข้า พวกนั้นอาจจะตอบโต้อย่างรุนแรงเลยก็ได้!”

ในเวลานี้เองสมาชิกคนหนึ่งของกองพลก่อสร้างพลันวิ่งเข้ามาด้วยสภาพเหนื่อยหอบ

“ผู้....ผู้อำนวยการฉู่! มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นที่คลังเก็บของครับ!”

หัวใจของไป๋ชิงเหอเต้นไม่เป็นส่ำ “อย่าบอกนะว่าโพชั่นถูกทำลาย?!”

หัวใจของหมาป่าเงินเองก็เต้นระรัวเช่นกัน “ไม่แปลกเลยที่อีกฝ่ายล่อฝูงอสูรให้เข้าโจมตีเมือง เป้าหมายของพวกมันคือโพชั่นมาโดยตลอดนี่เอง!”

อย่างไรก็ตามฉู่เผิงเฉิงกลับยังคงสงบราวกับคาดการณ์เอาไว้แล้ว “อย่าพึ่งกังวลค่อยๆเล่ามาอย่างช้าๆ”

คนผู้นั้นสูดลมหายใจเข้าลึกและเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าพิกล “ไม่มีโพชั่นถูกทำลายครับแต่เราเจอกับศพสองศพในคลังเก็บของ”

คนอื่นๆที่ได้ยินพลันเกิดความรู้สึกว่าไม่รู้จะพูดอะไรขึ้นมา “???”

ภายในคลังเก็บของของกองพลก่อสร้างสาขาเมืองหลงไห่

ฉู่เผิงเฉิงมองไปที่ศพสีเขียวเข้มสองร่างด้วยสีหน้าตกตะลึง

ไป๋ชิงเหอสวมถุงมือและเริ่มทำการตรวจสอบสภาพศพ สีหน้าของเขาพลันเคร่งเครียดขึ้นมา “นี่เป็นฝีมือของผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้ระยะประชิดผู้ชำนาญการใช้ดาบ”

หมาป่าเงินมองไปรอบๆและถามออกมาด้วยความสงสัย “แม่นมฉู่ที่นี่ทำไมมีแต่โพชั่นระดับพื้นฐานล่ะ แล้วโพชั่นต้านทานน้ำแข็งระดับสูงไปอยู่ไหนหมด?”

ฉู่เผิงเฉิงตอบ “ฉันเป็นคนซ่อนพวกมันเอาไว้เอง โพชั่นต้านทานน้ำแข็งระดับสูงถูกเก็บเอาไว้ในที่ที่มีแต่ฉันเท่านั้นที่รู้และไม่ได้อยู่ในคลังเก็บของแห่งนี้”

หมาป่าเงินยกนิ้วให้ “สมแล้วที่เป็นแม่นมฉู่ลอบจัดดีจริงๆ”

“แปลก กองพลก่อสร้างสาขาเมืองหลงไห่ของพวกเรามีผู้เชี่ยวชาญแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?” ยิ่งไป๋ชิงเหอตรวจสอบสภาพศพมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งประหลาดใจมากเท่านั้น ทั้งนี้ก็เพราะเขาพบว่าทั้งสองคนนั้นเสียชีวิตแทบจะในทันทีหลังจากถูกโจมตีไปเพียงครั้งเดียว

“ทั้งสองคนนี้เป็นนักสู้ขอบเขตที่6เลเวล2 คาดว่าก่อนหน้านี้พวกเขาน่าจะเป็นนักสู้ขอบเขตที่5เลเวล9และพึ่งจะเลื่อนขั้นขึ้นมา ยังไงก็ตามถึงจะเป็นอย่างนั้นแต่ความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขาก็น่าจะด้อยกว่าเลเวล2ขอบเขตที่6เพียงเล็กน้อย เป็นไปไม่ได้ที่จะอ่อนแอถึงขั้นนี้” ไป๋ชิงเหอเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เมื่อเห็นหลินเซวียนเงียบไปหมาป่าเงินก็ถามขึ้นมา “โล่วิญญาณนายคิดว่ายังไง?”

หลินเซวียนส่ายหัว “ผมไม่ได้ใช้ดาบคงบอกไม่ได้หรอก”

“นั่นก็แปลกนะ อย่าบอกนะว่ามีผู้เชี่ยวชาญเร้นกายอยู่ในเมืองหลงไห่ของเราจริงๆ? หรือว่าเขาจะสัมผัสได้ว่ามีสปายมาที่นี่จึงมาเตรียมตัวรออยู่ก่อนแล้ว?”

ฉู่เผิงเฉิงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และนี่คือความเป็นไปได้เดียวที่เขาคิดได้

เหตุการณ์แปลกประหลาดที่เกิดขึ้นในคลังเก็บของนั้นไม่ได้ทำให้ใครแตกตื่นมากนัก

ยังไงก็ตามเรื่องนี้ได้ทิ้งความประทับใจฝังลึกเอาไว้ในหัวของฉู่เผิงเฉิงและคนระดับสูงของกองพลก่อสร้างภายในเมืองหลงไห่เอาไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังมอบชื่อเล่นให้กับผู้เชี่ยวชาญลึกลับผู้นั้นอีกด้วย

ดาบพิษ!

คมดาบมฤตยู พิษร้ายถึงตาย!

คนผู้นี้คือคนอันตรายแน่นอน

จอมเวทย์อย่างหมาป่าเงินและนักสู้อย่างซูซวนที่เป็นแม่นมมีโอกาสสูงมากที่จะถูกดาบพิษผู้นี้สังหารในชั่วพริบตาหากสู้กันขึ้นมา

หากแต่คนผู้นี้ดูเหมือนจะไม่ได้เป็นภัยคุกคามกับเมืองหลงไห่แต่อย่างใด

ในทางกลับกันเขากระทั่งช่วยกองพลก่อสร้างสาขาเมืองหลงไห่สังหารสปายสองคนที่พยายามจะลอบเข้ามาทำลายโพชั่นอีกด้วย

กล่าวตามตรงเมื่อตอนที่เอ่ยถึงโค้ดเนมส์นี้หลินเซวียนเองก็อยู่ตรงนั้นด้วย เขาไม่รู้เลยจริงๆว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

หลังจากโล่วิญญาณและระเบิดเพลิงเขาก็ได้โค้ดเนมส์มาอีกชื่อจนได้สิน่า

ยิ่งไปกว่านั้นวิธีการตั้งชื่อยังเลวร้ายสุดกู่เหมือนเดิม

...

อรุณรุ่งวันถัดมา

รถออฟโร้ดคันหนึ่งพุ่งทะยานทำลายความเงียบยามเช้าและมาปรากฏตัวขึ้นหน้ากำแพงทิศเหนือของกองพลก่อสร้างสาขาเมืองหลงไห่

หลังจากยืนยันตัวตนของอีกฝ่ายแล้วพวกเขาก็ได้รับอนุญาตให้เข้ามาได้

ข่าวเกี่ยวกับคนจากกองพลหลักแพร่กระจายไปทั่วเมืองหลงไห่อย่างรวดเร็ว

ฉู่เผิงเฉิงรีบนำพาคนระดับสูงมาให้การต้อนรับในทันที

หลินเซวียนเองก็อยู่ในฝูงชนด้วยเช่นกัน

เขาเห็นชายชรากล้ามแน่นผู้หนึ่งกระโดดลงมาจากรถSUVคันนั้น

ถ้าดูเพียงร่างกายของคนผู้นี้คงดูไม่แตกต่างจากชายกล้ามล่ำที่มีอายุอานามราว30-40ปีเท่านั้น ลักษณะของเขาไม่ต่างอะไรจากอาโนลด์ ชวาสเน็กเกอร์เลยซักนิด

หากแต่ผม คิ้วและหนวดเคราของเขานั้นขาวโพลน นอกจากนี้บริเวณขอบตาและแก้มเองก็มีริ้วรอยอยู่มากมาย

หมาป่าเงินดีใจยิ่งนักที่พบกับคนผู้นี้ “ท่านอาจารย์เป็นท่านเองหรอเนี่ย?”

เขาพลันสาวเท้าเข้าไปกอดชายชราผู้นั้นแต่กลับถูกลูกเตะของคนผู้นั้นส่งกระเด็นออกมา กว่าจะหยุดก็เป็นตอนที่ร่างของเขาชนเข้ากับเสาโทรศัพท์นั่นแหละ

หากแต่ไม่นานนักหมาป่าเงินก็วิ่งกลับไปหาชายชราอีกราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ลูกเตะเมื่อครู่นี้แม้จะดูรุนแรงแต่แท้จริงแล้วไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ

“อย่ามาเรียกฉันว่าอาจารย์เชียว ในบรรดาลูกศิษย์ทั้งหมดที่ฉันมีแกนี่แหละที่อ่อนแอที่สุด แบล็คต่างหากคือลูกสุดคนโตที่ฉันภาคภูมิใจมากที่สุด” ชายชราแค่นเสียง