หลินเซวียนตกตะลึง ยังไงก็ตามผู้จัดการหมายเลข3กลับตกตะลึงยิ่งกว่าเมื่อเขาเห็นหน้ากากปลาดาวแพทริกที่อยู่ใต้ผ้าคลุมของอีกฝ่าย

ไม่ใช่ว่าระเบิดเพลิงผู้นี้เป็นจอมเวทย์ไฟรึไง?

ยิ่งไปกว่านั้นจากการวิเคราะห์ของผู้จัดการหมายเลข2 ค่าพลังจิตและค่าความเร็วของคนผู้นี้น่าจะสูงมากดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่ค่าความอดทนของอีกฝ่ายจะสูงด้วย

จอมเวทย์ที่ใช้การโจมตีจากเวทย์ไฟจะใช้แต้มอันมีค่าไปกับค่าความอดทนรึ?

ยิ่งไปกว่านั้นตัวเขาเองก็มีทั้งค่าความเร็วที่สูงมากและมีสกิล อุปกรณ์และรูนเกรดสีทองอีกด้วยดังนั้นเดิมทีเขาจึงมั่นใจมาก เขาเชื่อว่าต่อให้สังหารระเบิดเพลิงในพริบตาไม่ได้แต่ก็น่าจะสังหารได้ไม่ยาก

ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะป้องกันการโจมตีของเขาได้

แถมดูแล้วยังแทบจะไม่ได้รับบาดเจ็บเลยด้วย

กระทั่งดาบพิษเหมันต์เองก็ทำให้อีกฝ่ายติดพิษหรือติดสถานะเยือกแข็งไม่ได้

ทำไมกัน? หมายเลข3คิดยังไงก็คิดไม่ออก!

กล่าวกันว่าเมื่อใดที่คนผู้นั้นเริ่มสงสัยในตัวเองเขาก็จะเริ่มลังเลขึ้นมา

ผู้จัดการหมายเลข3ไม่ได้ไล่ล่าอีกฝ่ายต่อแต่เลือกจะใช้สกิลตรวจสอบเช่นกัน

ยังไงก็ตามกระทั่งแบล็คในตอนนั้นยังไม่อาจมองทะลุค่าสถานะของหลินเซวียนได้ด้วยซ้ำ สกิลตรวจสอบของเขาที่อยู่เพียงเกรดสีม่วงและมีเลเวลต่ำกว่าแบล็คย่อมไม่สามารถมองเห็นข้อมูลทั้งหมดได้

เขาเห็นเพียงค่าสถานะ สกิลและอุปกรณ์อย่างละเล็กละน้อยแต่กลับไม่เห็นแม้กระทั่งระดับของพวกมัน

ไม่ไกลนัก โม่หยวนที่หลบอยู่หลังก้อนเห็นเองก็ได้เห็นฉากนี้ด้วยตาของตนเอง เขาทั้งตกตะลึงและพูดไม่ออก

ผู้จัดการหมายเลข3เป็นตัวตนดุจเทพแล้วในสายตาของเขา

อสูรใดๆก็ตามที่ถูกหมายเลข3โจมตีมักจะตายในพริบตา

ย้อนกลับไปตอนนั้นเมื่อตอนที่อสูรจากแดนลับเมืองบาดาลบุกเข้าโจมตีองค์กรจากทางทะเลสาบ ถ้าผู้จัดการหมายเลข3อยู่ตรงนั้นด้วยแบล็คคงไม่มีทางได้ผลงานทั้งหมดไปแน่

ยังไงก็ตามถึงแม้จะทรงพลังเช่นนั้นแต่คมดาบอันคมกริบของผู้จัดการหมายเลข3กลับถูกระเบิดเพลิงที่สวมใส่เพียงชุดคลุมผู้นี้ป้องกันเอาไว้ได้

โม่หยวนนิ่งอึ้งงุนงง เขารู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบของตนแตกสลาย

ทำไมจอมเวทย์ผู้นี้ถึงมีค่าความอดทนสูงนัก?

นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย

ในช่วงเวลาสั้นๆนี้หลินเซวียนก็ได้วางแผนการเสร็จเรียบร้อยแล้ว

การที่จู่ๆก็บังเอิญมาชนเข้ากับผู้จัดการหมายเลข3เป็นอะไรที่อยู่เหนือการคาดการณ์ของเขาไปอย่างสิ้นเชิง

ด้วยค่าสถาะนของอีกฝ่ายหลินเซวียนเองก็ไม่คิดว่าเขาจะสังหารอีกฝ่ายได้ง่ายนัก ดังนั้นเป้าหมายของเขาตอนนี้ก็คือ..หลบหนี!

ยังไงก็ตามผู้จัดการหมายเลข3ย่อมไม่ปล่อยเขาไปแน่ ต้องรู้ด้วยว่าสถานะตัวตน ‘ระเบิดเพลิง’ ของเขานี้ได้ทำการสังหารลั่วหลี่สวีซึ่งเป็นผู้ช่วยที่ดีที่สุดของผู้จัดการหมายเลข3ไป

ถ้าอีกฝ่ายไม่แก้แค้นให้กับนักสู้ใต้อาณัติเขาก็คงเสียหน้าแย่

ไม่ว่าจะเพื่อตัวเขาเองหรือเพื่อองค์กรเจอร์มินอล ผู้จัดการหมายเลข3ย่อมคิดจะไล่ล่าเขาไปสุดขอบโลกนู่นแหละ

ดังนั้นแล้วถ้าหลินเซวียนอยากจะถอยเขาก็ต้องจัดการกับผู้จัดการหมายเลข3เสียก่อน

ตำราเวทย์มนตร์เล่มหนาจู่ๆก็ถูกเหยียดออกมาจากใต้ชุดคลุมสีดำ

หน้าปกของตำรานั้นถูกสร้างขึ้นมาจากโลหะสีชาดและมีเปลวเพลิงรายล้อมอยู่รอบๆ

ตำราเวทย์เปิดออกด้วยตัวของมันเองและดูราวกับว่าจะมีประกายไฟกระโดดไปมาระหว่างหน้า

นี่คืออุปกรณ์สวมใส่เกรดไร้ที่ติสีทอง - ตำราเพลิงผลาญ!

อุปกรณ์สวมใส่ชิ้นนี้จะเพิ่มค่าพลังจิตให้กับหลินเซวียน5แต้มและยังเพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูพลังเวทย์15% , ลดอัตราการใช้พลังเวทย์จากการใช้สกิลเวทย์ธาตุไฟ10% และเพิ่มความเสียหายธาตุไฟ60%อีกด้วย จากนั้นหลินเซวียนก็เปิดใช้งานสกิลที่เขามีอย่าง — [ความโกรธเกรี้ยวของราชันย์ปิศาจ]

สกิลนี้เป็นทั้งสกิลติดตัวและสกิลเรียกใช้งาน แม้ว่าจะไม่เปิดใช้งานความสามารถก็ยังคงทำงานอยู่ กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือตัวสกิลนั้นสามารถเพิ่มความเสียหายธาตุไฟและค่าต้านทานธาตุไฟให้กับเขาได้15%และยังเพิ่มพลังเวทย์ให้อย่างถาวรอีก100หน่วย

บวกกับหลังจากผู้ใช้จ่ายพลังเวทย์40%เพื่อเปิดใช้งานสกิลนี้ความเสียหายธาตุไฟก็จะเพิ่มขึ้นไปอีก40%!

บวกกับหลินเซวียนที่กินดอกเปลวเพลิงซึ่งเป็นไอเทมค่าสถานะในรังมดอสูรไปจนครบทำให้ความเสียหายธาตุไฟของเขาเพิ่มขึ้นมาอีก10%

ท้ายที่สุดเขายังสวมใส่ชุดเซ็ตเพลิงปิศาจที่ดรอปมาจากแดนลับขอบเขตที่4 — ทุ่งเพลิงผลาญ ความสามารถของชุดเซ็ตนี้จะเพิ่มความเสียหายธาตุไฟอีก20%

เมื่อซ้อนทับรวมกันแล้วก็เท่ากับ – ความเสียหายธาตุไฟที่เขาทำได้จะเพิ่มขึ้นถึง145%!

ระเบิดเพลิง!

บอลเพลิงขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง6เมตรควบแน่นขึ้นมาอย่างรวดเร็วพร้อมๆกับที่ตำราเพลิงผลาญพลิกหน้า

ความร้อนอันน่าสะพึงที่บอลเพลิงนั้นปล่อยออกมาทำให้เคราปลอมที่ผู้จัดการหมายเลข3ติดเอาไว้ใต้จมูกเริ่มถูกเผาไหม้ทีละน้อย

สีหน้าของผู้จัดการหมายเลข3เปลี่ยนไปทันที

แม้จะยังไม่ถูกระเบิดเพลิงนี้ระเบิดเข้าใส่เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงของระเบิดเพลิงนี้แล้ว!

เส้นผ่าศูนย์กลางของบอลเพลิงแม้จะมีเพียงหกเมตรแต่ระยะระเบิดสร้างความเสียหายของมันย่อมเหนือกว่านั้นมาก!

เขารู้เรื่องนี้ดีเนื่องจากประสบการณ์การต่อสู้ที่ได้มาจากการต่อสู้มานับครั้งไม่ถ้วน!

เขาทราบทันทีว่าเขาต้องหลบให้ได้!

ค่าความเร็งของผู้จัดการหมายเลข3มีสูงถึง389แต้มทำให้เขามีความเร็วในการเคลื่อนที่ว่องไวนัก

ยังไงก็ตามถึงกระนั้นแล้วเขาก็ยังต้องใช้เวลาราวครึ่งวินาทีในการหลบฉากออกจากระยะการทำลายล้างของระเบิดเพลิงอยู่ดี

หากแต่หลินเซวียนใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวินาทีในการร่ายระเบิดเพลิงนี้จนสมบูรณ์

แทบจะเป็นเวลาเดียวกับที่ผู้จัดการหมายเลข3หันหลังและเตรียมหลบหนี ระเบิดเพลิงก็ได้ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว

พริบตาถัดมาบอลเพลิงขนาดมหึมาก็ถูกฟาดเข้าใส่ผู้จัดการหมายเลข3อย่างรวดเร็วและแม่นยำ

ท่ามกลางแดนรกร้างที่ถูกปกคลุมอยู่ภายใต้ท้องฟ้ายามราตรีจู่ๆก็ราวกับมีดวงสุริยันขนาดเล็กพวยพุ่งขึ้นมา สาดส่องให้เห็นทุกสรรพสิ่งที่อยู่รายรอบ

ผู้จัดการหมายเลข1ที่กำลังพักผ่อนพลันสะดุ้งตัวลุกขึ้นยืน

แม้เขาจะพักผ่อนอยู่แต่สกิลติดตัวของเขาอย่าง – ‘อาณาเขตตรวจจับวงกว้าง’ ยังคงอยู่ในสถานะใช้งาน

ระดับพลังของระเบิดเพลิงนี้ทรงพลังเกินกว่าระดับสูงสุดที่ควรจะเป็นของมันเสียอีก

ดังนั้นเขาจึงตื่นตัวทันที

“พลังระดับนี้มันด้อยกว่านักสู้ขอบเขตที่7แค่นิดเดียวเท่านั้น...”

ผู้จัดการหมายเลข1ที่อยู่ในชุดนอนบางเบารีบพุ่งตัวไปยังระเบียง พริบตานั้นเขาพลันสังเกตุเห็นบอลเพลิงขนาดมหึมาที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางใหญ่กว่าหกเมตรกำลังลอยขึ้นมา

นอกจากนี้เขายังเห็นผู้จัดการหมายเลข3ที่กำลังหลบหนีจากบอลเพลิงลูกนี้ด้วย ไกลออกไปจากจุดที่หลินเซวียนและผู้จัดการหมายเลข3สู้กันอยู่ ผู้จัดการหมายเลข2และแบล็คเองก็กำลังวิ่งตรงไปทางนั้น ยังไงก็ตามหลังจากเห็นบอลเพลิงลูกนั้นแบล็คก็ดึงอีกฝ่ายเอาไว้ทันที “ดูเหมือนพกวเราไม่จำเป็นต้องไปแล้วล่ะนะ”

หมายเลข2ชะงักไป

ในฐานะของนักสู้ที่เรียนรู้เวทย์มนตร์ทั้งสี่ธาตุและตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะเดินไปให้ไกลที่สุดบนเส้นทางของจอมเวทย์เขาย่อมรู้ดีกว่าใครว่าระเบิดเพลิงนี้น่าตกตะลึงเพียงใด

ถ้าเขาใช้ระเบิดเพลิงด้วยพลังเต็มพิกัด เส้นผ่าศูนย์กลางของมันอย่างมากก็เพียงสี่เมตรเท่านั้นไม่มีทางถึงหกเมตรแน่ๆ!

ตูม!

ราวกับลูกปืนใหญ่ที่ถูกยิงจ่อลงบนพื้นดินก็ไม่ปาน

ดินบนพื้นพลันถูกระเบิดจนลอยขึ้นฟ้าและพวยพุ่งสูงถึง15เมตร

แรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วจนทำให้เหล่าผู้อพยพที่อาศัยอยู่ในเพิงด้านนอกฐานขององค์กรแตกตื่นกันขึ้นมา รวมไปถึงนักกู้ซากและนักสู้ในหอพักด้วย

ในโลกหลังการล่มสลายนี้มีไม่กี่คนเท่านั้นที่มีโอกาสได้หลับอย่างสบายใจ

ดังนั้นทุกคนจึงพากันเดินออกมาดูแสงไฟเจิดจ้าที่ค่อยๆสว่างขึ้นมาจากที่ไกลๆอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้ตั้งใจ

“พระเจ้าช่วย...”

ปัง!

หลังของผู้จัดการหมายเลข3ถูกระเบิดเพลิงนี้ระเบิดเข้าใส่ เสื้อผ้าด้านหลังของเขาถูกเผาไหม้ในชั่วพริบตาและผิวหนังส่วนใหญ่เองก็ถูกเผาไหม้จนเกรียม

ร่างกายของเขาถูกแรงกระแทกจากเปลวเพลิงมหึมาจนปลิวออกไปกว่าสิบเมตรและพ่นเลือดออกมาคำโต

พลังชีวิตเองก็ลดลงไปถึง1ใน6!

นี่เขาโดนเพียงแค่ถากๆเท่านั้นเองนะ

ถ้าเขาไม่หลบ ผู้จัดการหมายเลข3เดาว่าอย่างน้อยก็น่าจะเสียเลือดไปกว่าครึ่งหรือไม่ก็สองในสามเห็นจะได้

โม่หยวนที่หลบอยู่หลังหินไม่ได้รับผลกระทบจากระเบิดเพลิงนี้เท่าใดนักแต่หัวของเขากลับมึนงงจากการสั่นสะเทือน ดวงตาเองก็ถูกแสงสว่างเจิดจ้าที่แทบจะหาสิ่งใดเทียบไม่ได้เผาไหม้จนแทบจะมืดบอด กระทั่งว่าตัวเขาปิดตาเอาไว้แล้วก็ยังเห็นบอลแสงแกว่งไปไกวมา

ผู้จัดการหมายเลข3มองกลับหลังไปยังจุดที่อีกฝ่ายเคยยืนอยู่หากแต่กลับพบว่าเงาร่างในชุดคลุมนั้นได้หายไปแล้ว