สายตาอิจฉาของสมาชิกกองพลก่อสร้างพลันไปรวมศูนย์อยู่ที่ตัวของซูซวน

สตรีผู้อ่อนโยนนุ่มนวลจากเมืองหยางในเวลานี้กลับอดแสดงสีหน้าอวดโอ่ออกมาไม่ได้

ในช่วงที่ผ่านมาโชคของเธอค่อนข้างดี เธอมักจะหาดอกเหมันต์ทมิฬพบบ่อยๆยิ่งไปกว่านั้นโอกาสสำเร็จในการปรุงโพชั่นของเธอยังสูงมากอีกด้วย โดยเฉลี่ยแล้วเธอมักจะสร้างโพชั่นระดับสูงหนึ่งขวดและโพชั่นธรรมดาสามขวดได้ในทุกๆห้าครั้งที่พยายามปรุง

หมาป่าเงินเอนตัวเข้ามากระซิบข้างหู “ระดับสกิลปรุงยาของเธอเกรดอะไรแล้ว?”

ถ้าเกรดของสกิลปรุงยาสูงโอกาสสำเร็จในการปรุงโพชั่นก็จะสูงตามและยังมีโอกาสสูงมากที่จะสร้างโพชั่นระดับสูงออกมาได้อีกด้วย

ซูซวนยิ้มกริ่ม “แค่สีฟ้าเท่านั้น คุณปู่ใหญ่ของฉันบังเอิญเป็นแพทย์แผนจีนที่มีประสบการณ์ก่อนที่โลกจะเปลี่ยนไปและหลังจากโลกเปลี่ยนไประดับสกิลปรุงยาของท่านก็พุ่งทะยานไปสู่เกรดสีม่วง หลังจากนั้นสกิลปรุงยาของท่านก็ถูกส่งต่อมาจากรุ่นสู่รุ่น”

จู่ๆสีหน้าของเธอก็พลันหมองลง “โชคไม่ดีที่ฉันพยายามเรียนรู้จากพ่อมาได้ไม่ดีพอดังนั้นระดับของสกิลปรุงยาจึงหยุดอยู่แค่เกรดสีฟ้า ฉันอดรู้สึกผิดหวังแทนคุณปู่ไม่ได้จริงๆ”

หมาป่าเงินยกมือขึ้นมาก่ายหน้าผากอย่างอดไม่อยู่

เวร เขาไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะมีบรรพบุรุษที่ทรงพลังขนาดนั้น

ในทางกลับกันตัวเขานั้นเรียนรู้ทักษะการปรุงยามาจากตาแก่สายวิชาชีพในช่วงเวลาว่างๆเท่านั้น

ตอนแรกอีกฝ่ายก็ไม่ยินดีจะสอนเขาหรอกหากแต่หลังจากหมาป่าเงินเสนอเงินไปเล็กน้อยอีกฝ่ายก็ยินดีสอนให้ด้วยความเต็มใจ

ทักษะการปรุงยาของนักสู้ชราเองก็ธรรมดายิ่งเป็นเพียงเกรดสีเขียวเท่านั้น หลังจากส่งต่อความรู้ให้แก่เขาอายุขัยของนักสู้ชราผู้นั้นก็สิ้นสุดลงและจากไปในเวลาไม่นาน

หมาป่าเงินจัดได้ว่าค่อนข้างมีพรสวรรค์ในด้านนี้ ท้ายที่สุดแล้วเขาก็สามารถยกระดับขึ้นมาเป็นเกรดสีเขียวได้สำเร็จ

แน่นอนว่าเกรดของทักษะก็เรื่องหนึ่ง หากอยากจะสร้างโพชั่นระดับสูงก็จำเป็นต้องใช้ค่าประสบการณ์มหาศาลเพื่อเพิ่มเลเวลของสกิลด้วยเช่นกัน

หากแต่สำหรับคนส่วนใหญ่แล้วแต้มค่าประสบการณ์นั้นสำคัญยิ่งกว่าชีวิต พวกเขามีพวกมันไม่พอจะเติมเต็มสกิลต่อสู้ด้วยซ้ำแล้วทำไมต้องไปเสียมันกับสกิลเสริมอย่างสกิลปรุงยาและสกิลสร้างอุปกรณ์ด้วยเล่า?

“ฉัยแก่แล้วคงเทียบกับคนหนุ่มสาวอย่างพวกเธอไม่ได้จริงๆ” หมาป่าเงินยิ้มขมหากแต่ไม่นานนักสีหน้าของเขาก็ดีขึ้นในพริบตา “แต่ฉันก็มีโพชั่นอยู่ไม่น้อยคงได้ที่สองมาได้ไม่ยากจริงไหม?”

ซูซวนพยักหน้า “ถ้าไม่มีอะไรผิดคาดคุณก็น่าจะได้ที่สองจริงๆ”

ในบรรดานักสู้ภายในเมืองหลงไห่ นอกจากหมาป่าเงินและซูซวนแล้วก็มีนักสู้อีกหลายคนที่มีสกิลปรุงยา

หากแต่ระดับของพวกเขานั้นไม่สูงพอและไม่อาจเข้าไปในภูเขาอัสนีร่วงได้ พวกเขาจึงไม่สามารถสร้างโพชั่นต้านทานน้ำแข็งระดับสูงออกมาได้ แต้มบุญที่ได้จึงย่อมไม่อาจเทียบกับหมาป่าเงินและซูซวนได้อย่างแน่นอน

ในเวลานี้เองหลินเซวียนและระเบิดเพลิงก็ได้ปรากฏกาย

“ไม่คิดเลยว่าสามอันดับแรกจะมีรางวัลเพิ่มเติมด้วย ยิ่งไปกว่านั้นมุกสลายวารีเองก็เป็นไอเทมที่ดรอปจากแดนลับเมืองบาดาลซะด้วยสิ”

“ในอนาคตฉันคงได้ไปที่เมืองบาดาลแน่ๆ มุกสลายวารีนี่น่าจะเป็นประโยชน์กับฉันไม่น้อย” หลินเซวียนที่ค่อนข้างประหลาดใจพยักหน้าเบาๆ

เขาย่อมไม่พลาดของรางวัลที่ได้มาง่ายๆแบบนี้อยู่แล้ว

“โล่วิญญาณมาล่ะ!”

“ระเบิดเพลิงก็ด้วย!”

“ทุกคนหลีกทางหน่อย!”

ด้านนอกฝูงชนนั้นมีใครบางคนสังเกตเห็นโล่วิญญาณกับระเบิดเพลิงพวกเขาจึงรีบหลีกทางให้

ผู้คนที่กำลังพูดคุยกันอยู่พากันเปิดทางให้คนทั้งสองผ่านด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเลื่อมใส

โล่วิญญาณและระเบิดเพลิงมาจากกองพลก่อสร้างสาขาเมืองเครนขาว พวกเขามาถึงเมืองหลงไห่ได้ไม่นานมานี้เพื่อสนับสนุน

ทันทีที่พวกเขามาถึงพวกเขาก็เข้าสู่แดนลับภูเขาอัสนีร่วงทันทีและล่ออสูรที่ล้อมกรอบพวกไป๋ชิงเหอและคนอื่นๆออกไปทำให้พวกเขาหนีรอดออกมาได้

สุดท้ายพวกเขาได้ยินมาว่าโล่วิญญาณกับระเบิดเพลิงกลับไม่ได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์ครั้งนี้เลย

คนเช่นนี้คู่ควรแล้วกับความเลื่อมใสของพวกเขา

ในสายตาของหลายๆคน ชื่อเสียงและอิทธิพลของโล่วิญญาณและระเบิดเพลิงนั้นเทียบได้กับไป๋ชิงเหอที่เป็นถึงเลเวล9ขอบเขตที่6ไปแล้ว

เมื่อหมาป่าเงินเห็นหลินเซวียนและระเบิดเพลิงเขาก็รีบเผยสีหน้าราวกับผู้รู้ออกมาทันที

“นายบอกว่านายรู้วิธีสร้างโพชั่นสินะ เป็นยังไงสร้างได้เยอะแค่ไหน?”

หลินเซวียนส่ายหัว “ตามเกณฑ์นั่นแหละไม่ได้ถึงจำนวนที่ผมคาดเอาไว้”

เขาคาดว่าในหนึ่งเดือนอย่างน้อยต้องได้โพชั่นซักสามพันขวดแท้ๆ

สงสัยเขาจะประเมินประสิทธิภาพของโต๊ะปรุงยาสูงไป

ซูซวนหัวเราะ “หมาป่าเฒ่า โล่วิญญาณเป็นคนที่โดดเด่นด้านการต่อสู้นะ เขาคงไม่เอาแต้มค่าประสบการณ์ไปลงกับสกิลปรุงยาหรอก ทำไมคุณถึงคิดจะแข่งกระทั่งกับเขาด้วยล่ะ?”

หมาป่าเงินหัวเราะร่วน “ในด้านการต่อสู้ฉันอาจจะด้อยกว่าโล่วิญญาณ ดังนั้นขอรู้สึกว่าตัวเองเหนือกว่าในด้านการปรุงยาไม่ได้รึไงเล่า?”

“ฮ่าๆๆ!” สมาชิกที่อยู่ใกล้ๆพากันหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินคำพูดนี้

หลังจากเสียงหัวเราะหยุดลง หมาป่าเงินก็ตบเกราะบริเวณไหล่ของหลินเซวียนก่อนจะเอ่ยออกมาอีกครั้ง

หมาป่าเงินเอ่ยด้วยน้ำเสียงวางท่า “เจ้าหนูอนาคตเป็นของนายก็จริง แต่ตอนนี้ฉันขออันดับที่สองไปครองล่ะนะ!”

หลินเซวียนหัวเราะออกมา “ไม่ต้องห่วงผมไม่แข่งแย่งอันดับสองกับคุณหรอก”

หมาป่าเงินพยักหน้าซ้ำๆเมื่อได้ยินและรู้สึกประทับใจกับคำตอบของหลินเซวียนยิ่งนัก

โล่วิญญาณเป็นคนดีจริงๆ!

“โล่วิญญาณ ระเบิดเพลิงพวกนายสองคนมาแล้วรึ?” ฉู่เผิงเฉิงยิ้มและพยักหน้าให้คนทั้งสอง

ลู่หลัวและเหวินเซี่ยงเองก็เอ่ยปลอบเขาเช่นกัน “ไม่ต้องห่วงนะไม่ว่านายจะปรุงยาได้กี่ขวดก็ไม่มีใครเอานายไปเทียบกับใครหรอก”

หลินเซวียนไม่รู้แล้วว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

ทำไมเขาถึงถูกปลอบล่ะเนี่ย?

เหวินเซี่ยงกล่าวออกมาอย่างอดไม่ได้ “นายปรุงโพชั่นขึ้นมาได้กี่ขวด?”

“ไม่มาก” หลินเซวียนหยิบโพชั่นทั้งหมดออกมา

10 20 30...

ทุกคนเริ่มตกตะลึง

100 200 300...

สีหน้าของทุกคนเริ่มตุกตะลึงมากขึ้นไปอีก

1,000 2,000....

ทุกคนสตั้นไปอย่างสมบูรณ์

“รออะไรกันอยู่? รีบเข้ามานับสิ” หลินเซวียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงสัย

“อ๊ะ..โอ้!”

คนงานที่รับหน้าที่นับคะแนนได้สติกลับมาในทันที

เมื่อครู่พวกเขาก็นับในใจอยู่แล้วและไม่นานนักจำนวนตัวเลขก็ปรากฏออกมาในสมองของพวกเขา

“โพชั่นแผนไฟไหม้ระดับพื้นฐาน 1,045ขวด!”

“โพชั่นต้านทานน้ำแข็งระดับพื้นฐาน 1,083ขวด!”

“โพชั่นต้านทานน้ำแข็งระดับสูง 371ขวด!”

“จำนวนแต้มบุญทั้งหมด...14,350แต้ม!”

ทุกคนพากันยืนนิ่งและเหม่อมองมาที่เขาด้วยสายตาสับสน

เท่าไหร่นะ?

14,350แต้ม?

พวกเขาก้มหน้ามองแต้มบุญในบัตรของตัวเองที่มีน้อยกว่าอีกฝ่ายหลายหลัก น้ำลายและน้ำตาเริ่มหลั่งไหลอย่างห้ามไม่ได้

อิจฉาโว้ย!

“โพชั่นต้านทานน้ำแข็งระดับสูง100ขวดพวกนี้สร้างมาจากดอกเหมันต์ทมิฬที่ลู่หลัวและเหวินเซี่ยงให้มา ตามข้อตกลงของพวกเราฉันจะได้แต้มบุญ7ส่วนและพวกเขาจะได้3ส่วนที่เหลือ”

กล่าวจบหลินเซวียนก็หยิบโพชั่นต้านทานน้ำแข็งระดับสูงอีก100ขวดออกมาจากมิติส่วนตัว

คนอื่นๆ “...”

เชี่ย!

พนักงานที่รับหน้าที่จดบันทึกโง่งมไปแล้ว

เชี่ยไรเนี่ย?

“โพชั่นต้านทานน้ำแข็งระดับสูง100ขวด แต้มบุญรวม1,000แต้ม โล่วิญญาณได้700แต้ม ลู่หลัวกับเหวินเซี่ยงได้คนละ150แต้ม”

“แต้มบุญทั้งหมดของโล่วิญญาณในตอนนี้คือ 15,050แต้ม!”

หลังจากคำนวณอีกครั้งพนักงานก็เอ่ยออกมาเสียงดังสนั่น

รอยยิ้มบนใบหน้าของซูซวนแข็งค้าง

รอยยิ้มของหมาป่าเงินเองก็แข็งค้างเช่นกัน

“เจ้าหมอนี่พูดถูกจริงๆที่บอกว่าจะไม่แข่งแย่งที่สองกับฉัน เจ้าตัวประหลาดนี่มันคิดจะเอาที่หนึ่งอยู่แล้ว!” หมาป่าเงินอยากจะร้องไห้ยิ่งนักหากแต่ก็ไร้น้ำตา