ไม่นานนักพวกเขาทุกคนก็ขึ้นมาถึงยอดเขา

สถานที่แห่งนี้สูงมากจนทำให้ภูเขาลูกอื่นๆดูเล็กจิ๋วลงทันตา สุดลูกหูลูกตาที่มองเห็นได้นั้นดูราวกับว่าภูเขาอัสนีร่วงทั้งหมดถูกปกคลุมเอาไว้ภายใต้เนินเขานับร้อย

เมฆสีดำกองรวมอยู่เหนืองท้องฟ้าและมีจุดแสงปรากฏขึ้นเป็นพักๆ จากนั้นสายฟ้าเส้นหนาขนาดเท่าถังน้ำก็จะพาลงมาบนพื้นดิน

อย่างไรก็ตามคนกลุ่มนี้กลับพบเพียงรังขนาดยักษ์ที่ว่างเปล่าอยู่เหนือยอดเขาเพียเงท่านั้น

รอบๆรังนั้นมีซากศพส่งกลิ่นเหม็นกองกระจัดกระจายอยู่มากมาย เห็นได้ชัดเลยว่าพวกมันเป็นเศษซากอาหารของเหยี่ยวอัสนี

นอกจากนี้ภายในรังยังมีขนนกจำนวนมากกระจัดกระจายอยู่เต็มไปด้วยและพวกมันส่วนใหญ่นั้นสามารถนำกลับไปเป็นตัวอย่างได้

อย่างไรก็ตามพวกเขากลับไม่พบเหยี่ยวอัสนีที่ได้รับบาดเจ็บหนัก!

ทุกคนสตั้นไปตามๆกัน

หรือมันจะหนีไปแล้วหลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัส?

ในเวลานี้เอง สายฟ้าสีม่วงเส้นหนาพลันผ่าลงมาบริเวณทิศตะวันตกเฉียงเหนือของภูเขาอัสนีร่วง

ในเวลาเดียวกันเสียงร้องของนกก็ดังขึ้นมาพร้อมๆกับเสียงกรีดร้องของพวกอสูร

ไม่นานนักเสียงเหล่านั้นก็เบาลงราวกับมีบางอย่างตกตายลงไปแล้ว

ทุกคนตกตะลึงอีกครา

เซี่ยงเทียนซิวจู่ๆก็ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงเอ่ยออกมาด้วยความตกใจ “เจ้าเหยี่ยวอัสนีนั่นกำลังออกล่าราชันย์แดนลับตัวอื่น มันคิดจะฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ!”

ทุกคนต่างตกตะลึงและรีบพากันวิ่งลงจากเขาด้วยความตื่นตระหนก

เมื่อตอนที่หลินเซวียนใช้สกิลตรวจสอบขั้นสูงเมื่อครู่นั้นเขาก็ได้มองดูค่าสถานะของเหยี่ยวอัสนีแล้วเช่นกัน หากแต่การต่อสู้เมื่อตอนนั้นค่อนข้างรุนแรงดังนั้นเขาจึงไม่ได้ดูรายละเอียดและคำอธิบายสกิลของเหยี่ยวอัสนีให้ดี

ตอนนี้พอได้ยินน้ำเสียงกังวลของเซี่ยงเทียนซิวเขาก็พลันนึกขึ้นมาได้

ในบรรดาสกิลของเหยี่ยวอัสนีนั้นมันมีสกิลที่ชื่อว่า ‘จอมตะกละ’ อยู่ด้วย

ความสามารถของสกิลนี้นั้นเรียบง่ายและหยาบกระด้างยิ่ง มันทำให้เหยี่ยวอัสนีสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้จากการกิน ส่วนเรื่องที่ว่าจะฟื้นฟูได้มากน้อยแค่ไหนนั้นนั่นก็ขึ้นอยู่กับเลเวลและเกรดของอาหาร

เทียบกับการกินอสูรธรรมดาแล้ว การกินราชันย์แดนลับยังไงก็เพิ่มพลังชีวิตให้ได้มากกว่า

ด้วยสมญาราชันย์แดนลับมากประสบการณ์ของเหยี่ยวอัสนี การสังหารราชันย์แดนลับทั่วๆไปนั้นคงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับมัน

เสียงกรีดร้องน่าสังเวชที่จู่ๆก็หยุดไปเมื่อครู่นั้นควรจะมาจากราชันย์แดนลับที่ตกตายลง!

ถึงแม้เหยี่ยวอัสนีจะได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่สายฟ้าสีม่วงเส้นหนากลับยังคงปลดปล่อยพลังทำลายออกมาได้อย่างน่าอัศจรรย์!

ยิ่งไปกว่านั้นระหว่างราชันย์แดนลับมากประสกบารณ์ ราชันย์แดนลับทั่วไปและอสูรธรรมดานั้นมีระบบลำดับชั้นอยู่ด้วย

ความสัมพันธ์ของทั้งสามนั้นก็คล้ายกับหัวหน้า – ข้ารับใช้ระดับสูงและลูกไล่

ในแต่ละระดับนั้นมีพลังกดข่มต่อตัวที่มีระดับชั้นต่ำกว่าอย่างมากโข

“พวกเราจะปล่อยให้เหยี่ยวอัสนีฟื้นตัวไม่ได้ ไม่อย่างนั้นมันจะต้องกลับมาโจมตีพวกเราแน่” เย่อู่ชิวเอ่ยเสียงเข้ม

คนอื่นพยักหน้าเห็นด้วย

ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องอื่นใดเลย เพียงแค่โซ่อัสนีของเซี่ยงเทียนซิวและระเบิดเพลิงของระเบิดเพลิงก็ทำให้เหยี่ยวอัสนีมันได้รับบาดเจ็บอย่างร้ายแรงแล้ว

ถ้าเหยี่ยวอัสนีฟื้นตัวกลับมามันจะต้องย้อนกลับมาโจมตีเซี่ยงเทียนซิวกับระเบิดเพลิงในทันทีอย่างไม่ต้องสงสัย

ทุกคนรีบวิ่งลงจากภูเขากันอย่างบ้าคลั่ง

อย่างไรก็ตาม ขาของพวกเขานั้นจะเทียบกับปีกที่มีขนาดความกว้างของปีกกว่าสิบเมตรของเหยี่ยวอัสนีได้ยังไง?

กว่าพวกเขาจะมาถึงตีนเขา เหยี่ยวอัสนีก็กินราชันย์แดนลับจนเสร็จสิ้นและบินขึ้นฟ้าไปหาเป้าหมายใหม่เรียบร้อยแล้ว

หลินเซวียนรีบมองดูผ่านมุมมองของร่างอวตารและพบทันทีว่าเป้าหมายของเหยี่ยวอัสนีนั้นเล็งมาที่ร่างอวตารเสือดาวอัสนีของเขา

หลินเซวียนในตอนนี้มีร่างอวตารระดับราชันย์แดนลับอยู่ทั้งหมดสามตัวนั่นก็คือราชันย์หมาป่าตัวผู้และตัวเมีย ตัวที่สามก็คือเสือดาวอัสนี

เมื่อเห็นว่าเสือดาวอัสนีตกเป็นเป้าหมายของเหยี่ยวอัสนี หลินเซวียนก็ไม่อาจนั่งอยู่เฉยๆได้อีกต่อไป

เขารีบทำการควบคุมหมาป่าทั้งสองตัวให้มุ่งหน้าไปทางนั้นในทันที

ในเวลาเดียวกันเขาก็ให้ร่างอวตารทั้งห้าตัวที่เหลือมุ่งหน้าไปด้วยเช่นกัน

แม้ว่าพวกมันเหล่านี้จะเป็นเพียงอสูรเลเวล9ขอบเขตที่7ทั่วๆไปแต่ก็สามารถระเบิดความแข็งแกร่งออกมาได้อย่างมหาศาล

ที่สำคัญที่สุดก็คืออสูรเหล่านี้เป็นร่างอวตารของเขาและเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ พวกมันจะไม่ถูกกดข่มโดยกลิ่นอายของราชันย์แดนลับมากประสบการณ์

หลินเซวียนคว้าร่างของอสูรตัวหนึ่งขึ้นมาและทำการพูดคุยกับมันในทันที

“นายทำอะไร?” หมาป่าเงินสับสนยิ่งนัก

“ผมจะให้มันไปบอกราชันย์แดนลับให้ระวังเหยี่ยวอัสนีเอาไว้แล้วก็อยากจะให้พวกมันพยายามถ่วงเวลาเหยี่ยวอัสนีเพื่อซื้อเวลาให้กับพวกเรา!” หลินเซวียนเอ่ยเสียงเข้ม

หลินเซวียนทำไปเพียงเพื่อโชว์ให้สมาชิกกองพลก่อสร้างคนอื่นๆเห็นเท่านั้น

เขาไม่จำเป็นต้องสื่อสารกับรัชนย์แดนลับเลยแม้แต่น้อยเพราะเขาสามารถแบ่งสมาธิไปควบคุมพวกมันได้

ในเวลานี้เองเงาขนาดใหญ่ยักษ์เงาหนึ่งก็ได้บินผ่านหัวของพวกเขาไป

“ทุกคนเหยี่ยวอัสนีบินไปทางนั้น!” หมาป่าเงินอุทานออกมา

ทุกคนตกตะลึงยิ่งนัก

มันกินเหยื่อเร็วมาก

“เร็วเข้ารีบตามมันไป!” เย่อู่ชิวตะโกนด้วยน้ำเสียงกังวล

ทุกคนเปลี่นรทิศทางและไล่ตามเหยี่ยวอัสนีไปทางพื้นดิน

อีกด้านหนึ่งภายในป่าหนาทึบซึ่งอยู่ห่างออกมากว่าสิบกิโลเมตร

ภายใต้คำสั่งของหลินเซวียน ร่างของเสือดาวอัสนีวูบไหวไปมาภายในป่า

สายฟ้าสีม่วงเส้นหนาที่ดูราวกับหอกขนาดมหึมาพุ่งลงมาจากฟ้าทำให้พื้นดินรอบๆเสือดาวอัสนีพังทลายและระเบิดออกเป็นพักๆ

ต้นไม้จำนวนนับไม่ถ้วนถูกสายฟ้าระเบิดจนเป็นจุลย์ในชั่วพริบตา ตอไม้ที่ระเบิดกระจัดกระจายนั้นลอยว่อนไปทั่วและมีหลายอันที่ปะทะเข้ากับร่างของเสือดาวอัสนี

แม้ว่าหนึ่งหรือสองอาจจะสร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับมันไม่ได้แต่ถ้าเยอะเกินไปก็ทำให้เลือดของเสือดาวอัสนีลดลงอย่างช้าๆเช่นกัน

เหยี่ยวอัสนีที่อยู่บนท้องฟ้าไล่ล่าเสือดาวอัสนีไปเรื่อยๆด้วยตาเหยี่ยวของมัน

มันล่าสำเร็จมาครั้งหนึ่งแล้วดังนั้นจึงมีความอดทนสูงมาก

เสือดาวอัสนียังคงหลบหนีต่อไป

บางครั้งก็ออกซ้ายและบางคราก็ปาดขวา

บางคราก็หยุดลงเสียดื้อๆและบางคราวก็เร่งความเร็วขึ้นฉับพลัน

เหยี่ยวอัสนีคาดเดาการเคลื่อนไหวของมันไม่ออกเลย

ทุกครั้งเสือดาวอัสนีมักจะสามารถหลีกเลี่ยงพื้นที่กระหน่ำโจมตีของสายฟ้าสีม่วงไปได้เสมอ ขณะเดียวกันมันก็พยายามลดอาการบาดเจ็บที่ได้รับให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

แน่นอนว่าเพราะเศษซากต้นไม้ที่ปะทะเข้ากับร่างของมันมีจำนวนมากขึ้นทำให้ความเร็วของมันลดลงอย่างมหาศาลจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหลบได้อย่างสมบูรณ์ไปเสียทุกครั้ง

เหยี่ยวอัสนีจึงใช้โอกาสนี้เพิ่มความถี่ในการยิงสายฟ้าใส่เสือดาวอัสนี

เสือดาวอัสนีไม่มีทางเลือกได้แต่ต้องชะงักฝีเท้าทำให้ความเร็วลดลงอย่างมหาศาล

ตูม!

สายฟ้ายังคงส่งผลต่อขาหน้าของเสือดาวอัสนีอยู่ดี ความเจ็บปวดนั้นทำให้เสือดาวอัสนีเสียสมดุลย์และร่างใหญ่โตของมันปลิวกระเด็นออกไปจนชนเข้ากับต้นไม้หลายต้น

เมื่อมองลงมาจากข้างบนจะดูคล้ายกับว่าเสือดาวอัสนีมันกำลังถางป่าอยู่

ดวงตาของเหยี่ยวอัสนีเปล่งประกายกระหายเลือดพร้อมกับสะบัดปีกพุ่งเข้าใส่อีกฝ่าย

ตาเหยี่ยวของมันกวาดมองรอบๆแล้วเพื่อให้มั่นใจว่าปราศจากอันตรายใดๆ

ดังนั้นตอนนี้คือเวลาอันดีงามในการสังหารอีกฝ่ายในครั้งเดียว!

กงเล็บเหยี่ยวแต่ละข้างของมันนั้นเทียบได้เลยกับมีดสั้นอันคมกริบ เพียงฟันใส่แค่ครั้งเดียวก็สามารถเฉือนผ่านกระดูกสันหลังและลำคอของศัตรูได้อย่างไม่ยากเย็น

ตราบใดที่มันโจมตีโดนเป้าหมาย เสือดาวอัสนีตนนี้ก็จะกลายเป็นมื้ออาหารอันโอชะของมัน!

อย่างไรก็ตามในตอนที่มันทิ้งดิ่งลงมาและกงเล็บเหยี่ยวกำลังจะคว้าร่างของเสือดาวเอาไว้ได้แน่น หมาป่าขนาดหมึมาสองตนก็พลันกระโจนออกมาจากทั้งสองฝั่ง!

พวกมันหลบซ่อนตัวอยู่ในป่าอย่างเงียบๆมานานมากแล้ว ร่างกายของพวกมันที่รอคอยให้เหยี่ยวอัสนีพุ่งลงมานั้นไม่แม้แต่จะส่ายไหวเลยซักนิ้ว!

เหยี่ยวอัสนีกรีดร้องออกมาด้วยความโกรธและพยายามสะบัดปีกบินขึ้นสูง

หากแต่ปีกของมันกลับถูกหมาป่ายักษ์ทั้งสองตัวขย้ำอย่างดุดัน!

อวัยวะที่นกใช้เป็นหลักนั้นคือปีก

เมื่อไร้ปีกนกย่อมไร้ข้อได้เปรียบเรื่องที่สามารถบินได้และไร้ความสามารถในการหลบหนี

นี่คือวิธีต่อสู้ที่หลินเซวียนคิดเอาไว้นานแล้ว

เขาสั่งให้หมาป่าทั้งสองกัดไปที่ปีกของมันแทนที่จะเป็นส่วนอื่น!

ในเมื่อเจ้านกนี่ชอบทำตัวเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดนัก ถ้างั้นเขาก็จะทำให้มันเป็นนักที่บินไม่ได้

เหยี่ยวอัสนีกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและพ่นสายฟ้าสีม่วงไปทั่วบริเวณ

หากแต่ถึงแม้จะปราศจากการควบคุมของหลินเซวียน หมาป่าทั้งสองก็ยังสามารถหลบหลีกสายฟ้าสีม่วงได้อย่างรวดเร็ว

นี่คือสัญชาตญาณการต่อสู้ที่ฝังอยู่ในจิตสำนึกของพวกมันมาเนิ่นนาน!

ถ้าหลินเซวียนทำการควบคุมพวกมันก็อาจจะทำให้ผลลัพธ์ออกมากลับตาลปัตรและทำให้หมาป่าทั้งสองถูกสายฟ้าสีม่วงโจมตีเข้าก็เป็นได้

สายฟ้านี้แตกต่างจากสายฟ้าที่ผ่าลงมาตามปกติของภูเขาอัสนีร่วง

หลังจากถูกสายฟ้าของภูเขาอัสนีร่วง อสูรจะรู้สึกเพียงความสบายเนื้อสบายตัวและกระทั่งเลเวลอัพได้

หากแต่สายฟ้าสีม่วงนี้ดูเหมือนจะให้ผลตรงกันข้าม ถ้าโดนเข้าไปจังๆคงได้รับบาดเจ็บสาหัสแทน!

เหยี่ยวอัสนีเองก็หาได้ใจดีไม่ มันไม่คิดจะแบ่งสายฟ้าเพื่อช่วยให้อสูรตัวอื่นเลเวลอัพเลยซักนิด

แกว๊ก! แกว๊ก! แกว๊ก!

การกัดกระฉากของราชันย์หมาป่าทั้งสองตัวทำให้เหยี่ยวอัสนีไม่สามารถบินได้และกลายเป็นเพียงนักปีกหัก

ร่างอวตารตัวอื่นๆของหลินเซวียนเองก็พุ่งออกมาจากป่าและเข้าโจมตีมันราวกับสุนัขคลั่ง

ขนนกปลิวว่อนเฉกเช่นเดียวกับเลือดเนื้อที่สาดกระจาย!

ท่ามกลางฝูงอสูรกลุ่มใหญ่ เสียงกรีดร้องแหลมยาวของเหยี่ยวอัสนีเล็ดรอดออกมาให้ได้ยิน

เมื่อทุกคนมาถึงพวกเขาก็ตกตะลึงกันยิ่งนัก

หมาป่าเงินกลืนน้ำลายลงคอ “พวกมันกัดกันเองรึไงเนี่ย? ทำไมถึงดูเหมือนว่าพวกเราจะไม่ต้องลงมือทำอะไรแล้วล่ะเนี่ย?”

เย่อู่ชิวคราแรกก็ตกตะลึงจากนั้นก็อดเอ่ยชมออกมาไม่ได้ “โล่วิญญาณทักษะผู้เลี้ยงอสูรของนายนี่สุดยอดจริงๆ นายกลับคิดหาวิธีใช้ราชันย์แดนลับเพื่อจัดการกับราชันย์แดนลับมากประสบการณ์ออกมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ!”

“แปลกนะไม่ใช่ว่าราชันย์แดนลับมันควรจะถูกข่มโดยราชันย์แดนลับมากประสบการณ์รึไง?” เซี่ยงเทียนซิวถามออกมาด้วยความสงสัย “แล้วทำไมราชันย์แดนลับพวกนี้ถึงกล้าโจมตีราชันย์แดนลับมากประสบการณ์?”

ฉู่เผิงเฉิงเกาหัว “หรือว่าสกิลผู้เลี้ยงอสูรจะทรงพลังขนาดนั้นจริงๆ? มันถึงขั้นสามารถทำให้ราชันย์แดนลับสามตัวเข้าโจมตีเหยี่ยวอัสนีได้...”

หลินเซวียนยิ้ม “ยิ่งเกรดสูงความสามารถก็ยิ่งสูง”

ทุกคนยืนอยู่ตรงจุดปลอดภัยและมองไปรอบๆหากแต่ไม่กล้าเข้าไปใกล้

พวกเขาไม่รู้ว่าผลของสกิลผู้เลี้ยงอสูรนั้นจะอยู่ได้นานแค่ไหน

ยังไงซะอีกฝ่ายก็เป็นถึงราชันย์แดนลับเลเวล9ขอบเขตที่7แถมยังมีอสูรเลเวล9ขอบเขตที่7อีกไม่น้อย

ไม่นานหลังจากนั้น

เสียงกรีดร้องของเหยี่ยวอัสนีเบาลงและเบาลงเรื่อยๆ

ในที่สุดก็จางหายไปอย่างสมบูรณ์

แก่นแท้ หนังสือสกิล อุปกรณ์สวมใส่ รูน ไข่มุกแดนลับและของอื่นๆอีกมากมายดรอปลงมา

ที่สำคัญที่สุดแล้วของพวกนี้ล้วนเปล่งประกายแสงสีทอง!

สีหน้าของทุกคนเผยความริษยาออกมา

กระทั่งเซี่ยงเทียนซิวเองก็เช่นเดียวกัน

เขาอาจจะไม่ต้องการอะไรก็จริงหากแต่ไข่มุกแดนลับนั้นไม่ว่าผู้ใดก็ต้องการทั้งนั้น!

พวกเขามีสกิลอยู่มากมายที่รอให้อัพเกรด

กระทั่งขาใหญ่ขอบเขตที่9ของกองพลก่อสร้างเองก็เพิ่มระดับของสกิลทรงพลังของพวกเขาได้เพียงบางสกิลเท่านั้น

นักสู้ขอบเขตที่7คนหนึ่งสุดท้ายก็เอ่ยออกมาอย่างอดไม่อยู่ “อะแฮ่ม...โล่วิญญาณทรงพลังจริงๆนั่นแหละ ฉันคิดว่าพวกเราควรีจะคุยกันเรื่องจัดสรรค์ของดรอปจากเหยี่ยวอัสนีตัวนี้นะ”

ทันทีที่เขากล่าวจบ ฉู่เผิงเฉิง เย่อู่ชิว หมาป่าเงิน ไป๋ชิงเหอและคนอื่นๆต่างพากันมองมาที่เขา

นักสู้คนเดิมพลันรู้สึกหนาวไปจนถึงไขสันหลัง

“นายมีส่วนร่วมในการสังหารเหยี่ยมอัสนีไหม?” เย่อู่ชิวถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

คนผู้นั้น “...ก็ไม่”

“ถ้าไม่ถ้างั้นทำไมถึงยังกล้าถามเรื่องแบ่งของดรอป?” เย่อู่ชิวแค่นเสียง

“ในบรรดาพวกเรามีแค่โล่วิญญาณ ระเบิดเพลิงกับเซี่ยงเทียนซิวเท่านั้นที่ทำให้เหยี่ยวอัสนีบาดเจ็บได้”

“ในบรรดาพวกเรา เซี่ยงเทียนซิวกับระเบิดเพลิงคือคนที่โจมตีเหยี่ยวอัสนีและทำให้มันบาดเจ็บหนัก ในทางกลับกันโล่วิญญาณใช้ความสามารถของผู้เลี้ยงอสูรในการควบคุมราชันย์แดนลับเหล่านี้จนสังหารมันลงได้”

เย่อู่ชิวกล่าวเน้นย้ำทีละคำ “ถ้านายจะพูดว่าตัวเองควรได้ส่วนแบ่งถ้างั้นกระทั่งฉันยังสมเพชที่จะรู้สึกอายแทนนายเลย”

คนเหล่านั้นต่างพากันกระสับกระส่ายเพราะความอับอายจนหน้าแดงก่ำ

ต่อหน้าผลประโยชน์ครั้งใหญ่เช่นนี้พวกเขาอดไขว้เขวไม่ได้จริงๆ

เซี่ยงเทียนซิวเอ่ย “ฉันไม่ต้องการของดรอปในครั้งนี้”

“เดิมทีฉันคิดจะโจมตีดาทเท่านั้นแต่ฉันกลับเผลอลงมือกับเหยี่ยวอัสนีจนเกือบทำให้ดาทเทมเหยี่ยวอัสนีสำเร็จเร็วขึ้น ถ้าดาทเทมมันไปได้จริงๆนั่นก็คือความผิดของฉันเต็มๆ ดังนั้นฉันจึงไม่ควรจะมีส่วนร่วมในของดรอป” เซี่ยงเทียนซิวหมุนตัวกลับมาแล้วเอ่ยต่อ “ระเบิดเพลิง โล่วิญญาณของทั้งหมดเป็นของพวกนาย”

หลินเซวียนประหลาดใจเล็กน้อย

แม้ว่าเซี่ยงเทียนซิวผู้นี้จะเย่อหยิ่ง , ไร้ความระมัดระวังและมุทะลุไปหน่อย...

แต่เมื่อพูดถึงเช่นนี้เขากลับรู้ซึ้งถึงความผิดพลาดของตัวเองดี

สมแล้วที่เป็นคนที่ขาใหญ่ขอบเขตที่9คัดสรรค์ แม้จะมีข้อผิดพลาดอยู่บ้างแต่โดยรวมแล้วก็ยังยอดเยี่ยม