"เป็นไปได้ไหมว่า...จากตระกูลซาน?"

หัวใจของหวงฟู่หงหลาง เต้นไม่เป็นจังหวะ ไม่นานมานี้ เขาเพิ่งรุกรานศัตรูเพียงคนเดียวและนั่นก็คือตระกูลซาน

เพื่อพัฒนาขอบเขตศิลปะการต่อสู้ของเขาให้เร็วขึ้น หวงฟู่หงหลาง ได้ตั้งเป้าไปที่ตระกูลซาน

…

เดิมทีตระกูลซาน นั้นมีอำนาจมากและได้ผลิตนักศิลปะการต่อสู้มากกว่าหนึ่งคนที่อยู่ในขอบเขตฉีและเลือดมังกร

สำนักดาบเหล็ก เองก็พัฒนาอย่างรวดเร็วภายใต้การนำของ หวงฟู่หงหลาง แต่เบื้องหลังยังคงตื้นเขิน และเขาเป็นคนเดียวที่ไปถึงระดับเจ็ดการเปลี่ยนแปลงของฉีและเลือด จากนั้น หวงฟู่หงหลาง โจมตีตระกูลซาน และกำจัด ตระกูลซาน เพื่อค้นหาสูตรยาเลือดมังกร

แต่ก็น่าเสียดายที่หวงฟู่หงหลาง ล้มเหลวในการได้รับสูตรของ ยาเม็ดเลือดมังกร ตอนนี้มีมือสังหารที่ไม่รู้จักมาถึงหน้าประตูของเขา เขาคิดถึงตระกูลซานทันที คนที่อยู่ข้างหน้าเขาอาจจะเป็นคนที่เหลืออยู่ของตระกูลซาน! ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นนักฆ่าที่ถูกตระกูลซานหามาเพื่อแก้แค้นเขา!

“ดั๊ง”

“แกร๊ง แกร๊ง!”

ในขณะนี้ เสียงระฆังดังขึ้นชุดหนึ่งจากกองทหารรักษาการณ์สำนักดาบเหล็ก ที่อยู่ไม่ไกล ซึ่งทำให้สาวกในสำนักที่หลับใหลตื่นขึ้นทันที!

"นี่เป็นการแจ้งเตือนบุกรุก" การแสดงออกของหวงฟู่หงหลางเปลี่ยนไป

ระฆังเก้าใบดังขึ้นเป็นแถวจากสำนักดาบเหล็กซึ่งบ่งบอกว่าสำนักดาบเหล็กกำลังเผชิญกับวิกฤติครั้งใหญ่ที่อาจทำลายสำนัก เขาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ซูฉางกงที่อยู่ข้างหน้าเขา รู้สึกว่าเขาต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง

“นอกจากข้าแล้ว คืนนี้มีใครมาที่สำนักดาบเหล็กด้วยหรือ?”

ตรงกันข้าม ซูฉางกงกลับรู้สึกประหลาดใจ เขารู้อยู่ในใจว่าเขาเป็นคนเดียวที่มา เพราะเขาทำงานคนเดียว แต่เขาไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญหรือโชคเข้าข้างหรือเปล่า ดูเหมือนว่าจะมีกองกำลังที่สามมาที่สำนักดาบเหล็กด้วยเหมือนกัน

“ฆ่ามัน!”

ใบหน้าของหวงฟู่หงหลาง เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เดิมทีเขาต้องการจับซูฉางกง เพื่อสอบสวนเขาอย่างระมัดระวัง แต่ตอนนี้ ดูเหมือนสำนักจะถูกโจมตีโดยศัตรูที่ทรงพลัง เขาต้องฆ่าซูฉางกงโดยเร็ว จากนั้น ออกไปข้างนอกเพื่อเป็นผู้นำในการนำผู้คนในสำนักต่อต้านศัตรู

“ฝ่ามือดาบศักดิ์สิทธิ์หิมะบิน!”

หวงฟู่หงหลาง จู่โจมโดยไม่มีเรื่องไร้สาระ

“เปรี๊ยง!”

หวงฟู่หงหลาง ฟาดฝ่ามือและพลังงานน้ำแข็งไหลล้นทำให้หยดน้ำในอากาศโดยรอบกลั่นตัวเป็นเกล็ดหิมะ เมื่อฝ่ามือของเขาบินดูเหมือนว่าจะเปลี่ยนเป็นดาบศักดิ์สิทธิ์เจาะหน้าอกของซูฉางกง!

เมื่อหวงฟู่หงหลางเคลื่อนไหว มันเป็นการเคลื่อนไหวเพื่อสังหาร!

“ทักษะวาฬยักษ์ คลื่นซัดฝั่ง!”

ซูฉางกงไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย เจิ้นฉี วาฬสีน้ำเงินเข้มในตัวของเขาเดือดและเขาก็ฟาดฝ่ามือออกไป เมื่อเทียบกับความเย็นจัดและการกลั่นตัวเป็นน้ำแข็งของหวงฟู่หงหลาง ฝ่ามือของซูฉางกง นั้นยิ่งใหญ่และลึกพอๆกับทะเล

"ตูม!"

ฝ่ามือทั้งสองปะทะกันและพื้นดินที่ทั้งสองยืนอยู่ก็ดูเหมือนจะถูกทุบด้วยค้อนขนาดยักษ์ พวกมันสั่นไหวอย่างรุนแรง และหลุมขนาดใหญ่ก็กระจายออกไปทุกทิศทุกทาง

"อะไรนะ?"

ในทันที การแสดงออกของหวงฟู่หงหลาง ก็เปลี่ยนไป เขารู้สึกว่าชั้นของพลังฝ่ามือกำลังบดขยี้เหมือนคลื่นขนาดใหญ่ บดขยี้พลังฝ่ามือของเขาเป็นชิ้นๆ ต่อหน้าฝ่ามือที่กว้างใหญ่นี้ หวงฟู่หงหลาง เกือบจะล้มลงเมื่อสัมผัสเพียงครั้งเดียว และร่างของเขากระเด็นไปข้างหลัง!

"ปัง ปัง ปัง!"

กระเด็นถอยไปติดต่อกันหกหรือเจ็ดฟุต หวงฟู่หงหลาง จึงหยุดล่าถอย เลือดของเขาพุ่งพล่าน และแขนขวาที่ปะทะกับซูฉางกง ก็เจ็บปวดเหลือทน กระดูกแทบถูกป่นปี้

"คนผู้นี้... ไม่ใช่คนธรรมดา พลังภายในลึกล้ำอาจเหนือกว่าข้า! เขาอาจไม่ใช่คนหนุ่ม!" หวงฟู่หงหลาง หยุดและถอยกลับ

รู้สึกว่าแขนชา หัวใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

หวงฟู่หงหลาง เองมีพรสวรรค์อย่างมากในศิลปะการต่อสู้ และเขายังเป็นจ้าวสำนัก การฝึกฝนความแข็งแกร่งภายในของเขาไม่ได้ล้าหลัง แต่เมื่อเทียบกับปรมาจารย์ลึกลับคนนี้ที่ปลอมตัวเป็น 'หลี่ฮั่น' ต่อหน้าเขา ความแตกต่างของความแข็งแกร่ง ระหว่างคนทั้งสองคือความแตกต่างระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่ ไม่ใช่คนระดับเดียวกัน!

ทักษะของวาฬยักษ์ถึงระดับที่แปดและพลังการต่อสู้ที่เพิ่มขึ้นของมันนั้นเกินกว่าทักษะการหายใจเต่าระดับที่เก้า ซูฉางกง เผชิญหน้ากับปรมาจารย์อย่างหวงฟู่หงหลาง ซูฉางกงกดเขาด้วยฝ่ามือเดียวทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมาน

“ดั๊ง”

“กร๊าว กร๊าว!”

ในกองทหารรักษาการณ์ สำนักดาบเหล็ก เสียงระฆังยังดังอยู่ พร้อมกับเสียงตะโกนและการฆ่าฟันจำนวนมาก และมีความโกลาหล ดูเหมือนว่าคนจำนวนมากโจมตีสำนักดาบเหล็กในค่ำคืนนี้

หวงฟู่หงหลาง กระวนกระวายมากจนกลายเป็นความสงบแทน เขาจ้องมองซูฉางกง อย่างเย็นชา: "เจ้าไม่ได้อ่อนแอ... เจ้าคู่ควรกับดาบของข้า!"

"หือ? วิชาดาบที่หวงฟู่หงหลางฝึกฝนนั้นคล้ายกับวิชาดาบของข้า!"

ซูฉางกงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นว่าออร่าของหวงฟู่หงหลาง เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ทักษะในการเก็บดาบ มักจะสะสมพลังปราณดาบ และเมื่อดาบถูกใช้ มันจะสั่นสะเทือน และดาบของหวงฟู่หงหลาง แม้จะเป็นสนิม แต่เมื่อใช้เจตนาฆ่า สนิมจะหายไปและมันจะเปล่งประกาย!

"สุดยอดวิชาดาบฉี!"

หวงฟู่หงหลาง ถือดาบเหล็ก ลมหายใจของเขาเชื่อมต่อกับดาบในมือ และเขาฟันออกด้วยการโจมตีอย่างทรงพลัง

"ไม่ควรประเมินฝีมือดาบของหวงฟู่หงหลางต่ำไป และซูฉางกง ก็ไม่ได้ลากเกินไป เขาหมุนเจิ้นฉี ลมหายใจเต่าและเจิ้นฉี ที่หนาแน่นก็พุ่งออกมาสร้างเกราะปราณเต่าเพื่อปกป้องร่างกายทั้งหมดของเขา

"พั่บ พัฟ พัฟ!"

ดาบเรืองแสงจำนวนมากฟันไปข้างหน้า เจาะเกราะปราณเต่ายาวกว่าสองนิ้ว แต่พวกมันไม่สามารถเจาะทะลุทะลวงได้ทั้งหมด!