"หือ ภูติผีไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเด็กคนนั้นเหรอ?"

ในขณะนี้ หลงหยินตกใจมากเมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากระยะไกล เด็กหนุ่มที่ไม่รู้แม้แต่ชื่อของเขา ภูติผีกลับไม่สามารถเป็นแม้แต่คู่ต่อสู้ของเขา และไม่นานหลังจากการต่อสู้กัน ภูติผีกลับได้แต่ร้องขอความช่วยเหลือ?

“ต้องรีบสังหารหงเจิ้นเซียงโดยเร็ว!”

สีหน้าเรียบเฉยของชายชุดแดงจริงจังขึ้น เขาถือขลุ่ยหยกเข้าปากแล้วเริ่มบรรเลง

"วู้!"

เสียงที่ปลุกวิญญาณปีศาจดังขึ้น และในอากาศ คลื่นเสียงจำนวนนับไม่ถ้วนซ้อนทับกัน กลายเป็นบิดเบี้ยว ท่วมท้นท้องฟ้าและปกคลุมไปทั่วพื้นโลก มันคำรามเหมือนสึนามิ ปะทะกับการโจมตีของหงเจิ้นเซียง

"หมัดหมิงหวัง!"

เลือดของหงเจิ้นเซียง เดือดพล่านไปทั่วร่างกายของเขา และหมัดของเขาก็ลุกโชนด้วยเปลวไฟสีเลือด เหมือนกับหมิงหวัง ที่โกรธเกรี้ยว หมัดทั้งสองระเบิดออกอย่างรุนแรง ดึงพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ระเบิดออกมา และส่งคลื่นเสียงที่ควบแน่นโดยพลังปิศาจเหมือนกับการทิ้งระเบิด

"ก๊า!"

แต่คลื่นเสียงที่ระเบิดกลายเป็นเสียงแหลมที่พุ่งตรงเข้าไปในสมอง ทำให้พลังปราณและเลือดของหงเจิ้นเซียง สั่นสะเทือน สมองของเขามีเสียงดังและศีรษะของเขากำลังจะระเบิดออก

พลังของเสียงขลุ่ยนี้แข็งแกร่งมากจริงๆ เวทมนตร์ที่เขาเฉียวชาญเกี่ยวข้องกับเสียงและเมื่อใช้ร่วมกับเครื่องดนตรี ในแง่ของการคุกคามนั้นตรงไปตรงมาและโหดร้ายกว่าวิธีอื่น!

"ข้าเข้าใกล้เขาไม่ได้!"

หัวใจของหงเจิ้นเซียง จมลงเล็กน้อย หลงหยิน ยืนอยู่ที่เดิม เล่นขลุ่ยหยก พลังปีศาจแผ่กระจายออกไป ก่อตัวเป็นเสียงปีศาจอย่างต่อเนื่อง จนหงเจิ้นเซียง ไม่มีโอกาสแม้แต่จะหายใจ และแม้ว่าเขาจะพยายามเข้าใกล้อีกก้าว หลงหยินจะถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างใจเย็น จนกว่าศัตรูจะตาย และเสียงขลุ่ยปีศาจก็ไม่ยอมหยุดลง!

"พรึ่บ!"

หงเจิ้นเซียงดูเหมือนจะทำอะไรไม่ได้ และมีเสียงใบดาบกรีดผ่านไหล่ของเขา ทิ้งคราบเลือดเอาไว้

เมื่อเวลาผ่านไป ฉีและเตาอบเลือดที่อยู่เหนือหัวของหงเจิ้นเซียง ก็แสดงอาการทรุดลง และฉีและเลือดก็ยุ่งเหยิง!

"ในบรรดาเผ่าพันธุ์มนุษย์ หงเจิ้นเซียง นั้นแข็งแกร่งมาก แต่ก็น่าเสียดาย... ก่อนที่ข้าจะหลอมรวมกับแก่นคริสตัลปีศาจ ข้าเคยเป็นนักสู้ที่หายากและทรงพลังในอาณาจักร ฉีและเลือด และตอนนี้ข้า ข้าเกิดใหม่อย่างสมบูรณ์ ส่งข้าไป!"

ในขณะที่เล่นขลุ่ยหยกอย่างต่อเนื่อง หลงหยินก็รู้สึกภูมิใจเล็กน้อย

หงเจิ้นเซียง เป็นที่รู้จักในฐานะชายที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองต้าเฟิงโจว แต่ต่อหน้า หลงหยิน เขาก็อยู่ได้ระยะหนึ่ง!

"ไม่... ข้าไม่อยากแพ้ ข้าแพ้ไม่ได้!"

เปลวไฟในดวงตาของหงเจิ้นเซียง ลุกโชน เขาเป็นนักบุญอุปถัมภ์ของเมืองต้าเฟิงโจวและเป็นตำนานในสายตาของผู้คน เขาไม่เต็มใจที่จะล้มเหลวอย่างแน่นอน นับประสาอะไรกับการยอมรับความล้มเหลว

ไม่ว่าคู่ต่อสู้ของเขาจะเป็นมนุษย์หรือปิศาจ เขาจะทำทุกอย่างเพื่อชัยชนะ!

"บูม!"

ทันใดนั้น หงเจิ้นเซียง หายใจเข้าลึกๆ และพลังปราณและโลหิตเหนือหัวของเขาก็สร้างแรงดึงดูด ก่อตัวเป็นวังวนแห่งเปลวเพลิง และพายุเฮอริเคนก็พัดอย่างรุนแรง ภายในรัศมีหลายร้อยเมตร ต้นไม้โยกเยก โค้งงอ ดูเหมือนว่ามีพลังที่มองไม่เห็นมารวมกัน

ทรายและหินปลิวว่อน พายุเฮอริเคนคำราม!

"นี่...เป็นฝ่ายของผู้บัญชาการหง นี่มันกระบวนท่าแบบไหน?"

ซูฉางกงยังคงหั่นและเฉือนไปที่ร่างของภูติผีโดยไม่เปิดโอกาสให้เขาได้หายใจ โมเมนตัมที่น่าทึ่ง!

"แคร้ง!"

พลังปราณที่มองไม่เห็นจมอยู่ในเตาหลอมฉีและเลือด และหลังจากเปลี่ยนร่างแล้วเทลงมาจากศีรษะของหงเจิ้นเซียง และออร่าของหงเจิ้นเซียง ก็เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ทำให้หลงหยิน เดินโซเซกลับไปอย่างควบคุมไม่ได้!

“นี่… เขาดึงพลังวิญญาณออกมา?” ดวงตาของหลงหยินเบิกกว้าง และเขามองไปที่หงเจิ้นเซียงซึ่งลมหายใจพุ่งสูงขึ้นด้วยความไม่เชื่อ

ออร่าแห่งสวรรค์และโลกมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ให้กำเนิดทุกสรรพสิ่งในโลก แต่นักรบทั่วไปไม่สามารถสัมผัสถึงการมีอยู่ของออร่าได้ มีเพียงนักรบก่อกำเนิดที่เปิดเส้นเลือดสวรรค์เท่านั้นที่สามารถสัมผัสออร่า ปรับแต่งและเปลี่ยนแปลงมันได้ และทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น

แต่หงเจิ้นเซียงที่อยู่ต่อหน้าเขาได้กระตุ้นรัศมีแห่งสวรรค์และโลกเป็นไปได้ไหมว่าเขาเป็นนักรบก่อกำเนิด? ถ้าเขาเป็นนักศิลปะการต่อสู้ก่อกำเนิดจริงๆ เขาจะไม่มีวันถูกบังคับด้วยตัวเขาเอง!

แน่นอนว่าหงเจิ้นเซียงไม่ใช่นักศิลปะการต่อสู้ขอบเขตก่อกำเนิด ดวงตาของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด: "ข้าได้กินเนื้อและเลือดของสัตว์ร้ายตั้งแต่ยังเด็ก ข้ามีร่างกายที่พิเศษและสัมผัสได้ถึงการดำรงอยู่ของสวรรค์และโลก ตอนนี้... ข้าอยากจะลองนำมันเข้าสู่ร่างกายของข้า ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตใหม่!”

หงเจิ้นเซียงมีพรสวรรค์ตั้งแต่เขายังเด็ก อันที่จริง เขาเผลอกินเนื้อและเลือดของสัตว์หายากเมื่อเขายังเด็ก ซึ่งทำให้เขาป่วยหนักและเกือบตาย เมื่อหายป่วย ศักยภาพของเขาก็เพิ่มขึ้น เมื่อฝึกศิลปะการต่อสู้เขาก็สามารถเพิ่มระดับได้อย่างรวดเร็วและทลวงไปตลอดทาง

ควบคู่ไปกับการสนับสนุนการบ่มเพาะของเป่ยหยาง หงเจิ้นเซียง ได้บรรลุการเปลี่ยนแปลงทั้งสิบสองของฉีและเลือด ในช่วงต้น หลังจากถึงสิบสองการเปลี่ยนแปลงของฉีและเลือด เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะร่างกายพิเศษของเขาหรือไม่ หงเจิ้นเซียง จึงรู้สึกได้ถึงพลัง ของสวรรค์และโลก พลังวิญญาณมีอยู่จริง และเขาเข้าใจว่ามันเป็นพลังของสวรรค์และโลก

เพียงแต่เขายังไม่ได้เปิด เทียนไหม แม้ว่าเขาจะรู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของพลังวิญญาณของสวรรค์และโลก แต่ก็ยากที่จะปรับแต่งและใช้มัน

แต่ตอนนี้ เมื่อต้องเผชิญกับแรงกดดันมหาศาลจากหลงหยิน หงเจิ้นเซียงไม่ต้องการล้มเหลว เขาพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อขัดเกลาพลังงานทางจิตวิญญาณของสวรรค์และโลกด้วยเตาอบเลือด และบังคับให้พลังงานทางจิตวิญญาณของสวรรค์และโลกเข้าสู่ร่างของเขา! เขาต้องใส่ไข่ทั้งหมดลงในตะกร้าใบเดียวและใช้สิ่งนี้เพื่อทะลวงผ่านและเข้าถึงขอบเขตก่อกำเนิดที่เขาใฝ่ฝัน!

"บูม!"

ออร่าสวรรค์และโลกจำนวนมากรวมตัวกันเหนือหัวของหงเจิ้นเซียง แม้ว่าคนอื่นจะไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของออร่าสวรรค์และโลก แต่พวกเขาก็สามารถเห็นกระแสน้ำวนบิดเบี้ยวขนาดใหญ่ในท้องฟ้าด้านบนได้ด้วยตาเปล่า เหมือนการบิดเบี้ยวที่เกิดขึ้นเมื่อเปลวไฟลุกโชน!

"วู้วววว!"

หลงหยิน ตระหนักว่าเขาไม่สามารถปล่อยให้หงเจิ้นเซียงทำสำเร็จได้ ดังนั้นเขาจึงกระตุ้นพลังปราณปีศาจของเขาจนถึงขีดสุด และขลุ่ยหยกในมือของเขาก็ส่งเสียงครวญออกมาด้วยพลังปราณปิศาจ

แต่ก็ไม่มีประโยชน์ พลังงานทางจิตวิญญาณจำนวนมากเข้าสู่ร่างกายของเขา และหงเจิ้นเซียงก็ละลายคลื่นเสียงเหล่านี้ได้อย่างง่ายดายราวกับว่าเขามีพลังแห่งสวรรค์และโลกเมื่อเขายกมือและเท้าขึ้น!

และพลังงานทางจิตวิญญาณจากสวรรค์และโลกจำนวนมากเข้าสู่ร่างกาย และเหนือหัวของหงเจิ้นเซียง เตาพลังฉีและเลือดค่อยๆ ควบแน่นและเปลี่ยนรูป กลายเป็นรูปดอกไม้ จากนั้นค่อยๆ บานออก แสงสีฟ้าอ่อนส่องทำให้ป่าน้ำดำในความมืด ดูเหมือนจะสว่างขึ้น!

ดูเหมือนว่าจะมีกลิ่นหอมสดชื่นของดอกไม้ในอากาศ

“นั่นคือดอกไม้สามดอก! ดอกไม้ของมนุษย์ท่ามกลางดอกไม้ทั้งสามแห่งสวรรค์ โลก และมนุษย์! แม่ทัพหง... กำลังจะเลื่อนระดับขอบเขตก่อกำเนิด?”

ซูฉางกงรู้สึกเสียสมาธิกับการเคลื่อนไหวขนาดใหญ่ และเห็นดอกไม้สีฟ้าลอยอยู่เหนือหัวของหงเจิ้นเซียง สวยงามมาก ซูฉางกงอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงและประหลาดใจ!

นักรบก่อกำเนิดปรับแต่งรัศมีแห่งสวรรค์และโลก เปิดเส้นลมปราณสวรรค์ และไปถึงอาณาจักรแห่ง 'ดอกไม้สามดอกรวมตัวกันที่ด้านบน มุ่งสู่หยวน'

ดอกไม้สามดอกที่เรียกว่าสวรรค์ โลก และมนุษย์ คือสามวิเศษ หนึ่งให้กำเนิดสอง สองให้กำเนิดสาม สามให้กำเนิดสรรพสิ่ง ซึ่งหมายถึงการผลิดอกออกผลและความเจริญรุ่งเรือง ซึ่งสอดคล้องกับแก่นแท้ทั้งสามของร่างกายมนุษย์ ได้แก่ แก่นแท้ พลังฉีและวิญญาณ! นอกจากนี้ยังเป็นขอบเขตที่นักรบทุกคนไล่ตาม!

ตอนนี้ หงเจิ้นเซียง ได้ดูดซับพลังงานทางจิตวิญญาณจำนวนมากจากสวรรค์และโลก ปรับแต่งและเปลี่ยนพลังงาน และดูเหมือนว่าจะควบแน่น 'ดอกไม้มนุษย์' ในเบื้องต้น

“แต่ไม่จำเป็นต้องปรับแต่งพลังงานก่อกำเนิดก่อน และปล่อยให้ร่างกายกลับสู่ร่างกายโดยกำเนิดก่อนที่จะเลื่อนระดับเป็นสถานะก่อกำเนิด” ซูฉางกงตกใจและงงงวยในเวลาเดียวกัน เขาเคยได้ยินหงเจิ้นเซียงพูดถึงขอบเขตก่อกำเนิด แต่ไม่เคยเห็นด้วยตัวเอง

หงเจิ้นเซียงไม่มีจิตวิญญาณโดยกำเนิด มิฉะนั้นเขาคงได้รับการเลื่อนขั้นเข้าสู่ขอบเขตก่อกำเนิดไปนานแล้ว จะเลื่อนมาจนถึงตอนนี้ได้อย่างไร?

“อ๊าก!”

หงเจิ้นเซียงรู้สึกถึงพลังที่ทรงพลังอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน ซึ่งทำให้เขาไม่สามารถทนเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนท้องฟ้าได้

"บูม!"

เสียงคำรามดังไปทั่ว หลงหยินรู้สึกเพียงความมืดเล็กน้อยต่อหน้าต่อตาเขา พลังปีศาจในร่างกายของเขาถูกระงับ และขลุ่ยหยกในมือของเขาก็แตกละเอียดทีละนิ้ว!

"ไม่... ไม่ดีแล้ว! ไปกันเถอะ!"

หลงหยินตกใจ เหงื่อเย็นไหลซึมออกมาจากหน้าผากของเขา เขามีความรู้ด้วยตนเอง เขาหลอมรวมแกนคริสตัลปีศาจด้วยตัวเอง ซึ่งแข็งแกร่งมากในหมู่ปีศาจระดับต่ำ มันเกือบจะสามารถกวาดล้างนักรบทั้งหมดในขอบเขตฉีและเลือด แต่แน่นอนว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนักรบก่อกำเนิด!

หลงหยิน ต้องการหลบหนี แต่หงเจิ้นเซียง ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวและร่างกำยำของเขาก็ปรากฏต่อหน้าหลงหยิน ดอกไม้มนุษย์บนหัวของเขาเปล่งแสงสีฟ้าบานสะพรั่งและมีแรงกดดันที่น่ากลัวในดวงตาของเขา เขาชูกำปั้นขึ้นสูง แล้วทุบมันด้วยความโกรธ

"ตูม!"

ท่ามกลางการระเบิดของกระดูกอย่างรุนแรง ไหล่ของหลงหยินระเบิดออก และร่างของเขาก็ถูกทุบลงกับพื้นราวกับตะปูเหล็ก เหลือเพียงศีรษะของเขาที่เปิดเผย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและหวาดกลัว นั่นคือพลังที่บดขยี้

"ตาย!"

หงเจิ้นเซียงสง่างามราวกับเทพเจ้า กำปั้นของเขาถูกับอากาศ ระเบิดควันและประกายไฟสีขาวพร่างพราว และระเบิดใส่หลงหยินที่ถูกทุบจมดินอย่างบ้าคลั่งและไม่ขาดสาย!

"ปัง ปัง ปัง ปัง!"

พื้นดินสั่นสะเทือน ควันและฝุ่นพุ่งขึ้นฟ้า ทุกหมัดทำให้พื้นดินจมลงและสั่นสะเทือน

โหด! เอาแต่ใจ!

หงเจิ้นเซียง ต่อยอย่างเมามัน หลงหยิน แทบจะไม่สามารถต่อสู้กลับได้