"ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!"

ลูกศรบินออกไปเกือบ 100 เมตร เจาะผ่านต้นไม้แข็งเจ็ดหรือแปดต้นตามทาง แล้วก็หยุด ต้นไม้แต่ละต้นทิ้งรูขนาดเท่ากำปั้น พลังของลูกศรนี้น่าประทับใจมาก!

“ลูกธนูเหมือนสายฟ้า...”

ซูฉางกงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

เมื่อค่าศักยภาพถึง 27 คะแนน พรสวรรค์และความเข้าใจของซูฉางกง เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ความยากของศิลปะการต่อสู้ต่างๆ ในมือของเขาลดลงเรื่อยๆ และความเร็วในการฝึกฝนก็เร็วขึ้นและเร็วขึ้น!

การฝึกฝนหนึ่งวันอาจคุ้มค่ากับการฝึกฝนหนึ่งเดือนของคนอื่น! เป็นเรื่องธรรมดาที่จะก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว!

วิชาดาบฟันเหล็กของซูฉางกง และหวู่ฉินซี นั้นถึงระดับที่สูงมาก และไม่น่าเป็นไปได้ที่เขาจะพัฒนาในเชิงคุณภาพในช่วงเวลาสั้นๆ ซูฉางกง เพียงแค่ฝึกฝนการยิงธนูและการเล่นแร่แปรธาตุและได้กำไรมากมาย

สองเดือนของวันที่สงบสุขผ่านไปแล้ว เป็นเวลาสองเดือนที่ทุกอย่างสงบ เมื่อเมิ่งซังเสียชีวิต แก๊งปลาวาฬยักษ์ก็กลับมาถูกทาง มันไม่ใช่สถานการณ์ที่พวกเขาถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่ายและแข่งขันกันเพื่ออำนาจและผลกำไรอีกต่อไป

ในตอนบ่ายของวันนี้ ซูฉางกงฝึกยิงธนูในป่าห่างจากแก๊งวาฬยักษ์ไม่กี่ไมล์ตามปกติ สนามที่นี่กว้างและเขาใช้งานได้ดี

"แคร๊ก! แครก! แครก!"

เสียงดังเหมือนพายุเฮอริเคนคำรามเป็นชุดพร้อมกับเสียงฟ้าร้อง

ซูฉางกงงอคันธนูและตั้งลูกศร ทีละลูกศรติดต่อกัน ลูกศรสามดอกติดต่อกัน ลูกศรแต่ละดอกมาพร้อมกับเสียงหวีดหวิวของลมและฟ้าร้อง เสียดแทง ผ่านต้นไม้ ต้นไม้แตกเป็นรูขนาดเท่าชามและหายไปที่ปลายป่า

"การผสมผสานระหว่างลมและฟ้าร้อง... ไม่เลว! ข้าไม่คิดว่ามันจะนาน ถ้าข้าฝึกฝนไปซักระยะ ทักษะการยิงธนูของข้าอาจจะเหนือกว่าพี่สาวคนที่สองของข้า!"

ซูฉางกงค่อนข้างพอใจกับความก้าวหน้าของเขา ทักษะธนูลมและสายฟ้า (1% ที่ระดับ 5, โดดเด่น) เขาอยู่ที่ระดับ 3 เมื่อสองเดือนที่แล้ว และอีกสองเดือนต่อมา ซูฉางกง ทะลุสองระดับติดต่อกัน และเขาฝึกฝน ทักษะธนูลมและสายฟ้า ถึงระดับ 5 จุดรวมลมฟ้าร้อง! การรักษาระยะห่าง พลังฉีทั่วไปและสถานะเลือดจะถูกยิงและเสียชีวิตหากพวกเขาไม่สามารถเข้าใกล้ซูฉางกงได้

การเล่นแร่แปรธาตุ (1% ที่ระดับ 6, ระดับสูงสุด) การเล่นแร่แปรธาตุก็ก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดดและเข้าสู่ระดับสูงสุด ระดับ 6 ตั้งแต่เมื่อสองวันก่อน

ทักษะวาฬยักษ์ (17% ที่ระดับ 4)

มีอาหารเพียงพอ ไม่ขาดแคลนยา และความก้าวหน้าอย่างมากในทักษะวาฬยักษ์ เมื่อเข้าสู่ระดับ 4 ทุกด้านจะเติบโตอย่างมั่นคง!

นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากอายุขัยที่เพิ่มขึ้นและมูลค่าศักยภาพที่เพิ่มขึ้น ซูฉางกง กลายเป็นอัจฉริยะมากขึ้นเรื่อยๆ แข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ !

ซูฉางกงเตรียมฝึกหวู่ฉินซีสักพักก่อนจะกลับไปที่แก๊งวาฬยักษ์ จากนั้นจึงเริ่มฝึกกำลังภายใน

“อย่าปล่อยให้สัตว์ประหลาดตัวนี้หนีไป!”

“ฆ่ามัน! ฆ่ามัน! ตรงนั้น!”

ซูฉางกงถูกดึงดูดด้วยเสียงตะโกนและเสียงตะโกนที่ดังต่อเนื่องกัน

"มีคนกำลังต่อสู้อยู่? กับแก๊งค์วาฬยักษ์!"

ซูฉางกงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงดัง สถานที่นี้อยู่ห่างจากแก๊งค์วาฬยักษ์เพียงไม่กี่ไมล์ ไม่มีใครกล้ายั่วยุแก๊งค์วาฬยักษ์!

นอกป่านักรบวาฬยักษ์หลายตัววิ่งอย่างดุเดือดด้วยความตกใจและโกรธ ไล่ตามชายในชุดสีเขียว

ชายในชุดเขียวนั้นแปลกประหลาดมาก มุมปากของเขาเปื้อนเลือด เส้นเมอริเดียนทั่วร่างกายปูดโปน และเขามีสีแดงเข้ม ปากของเขาเต็มไปด้วยเขี้ยวและรูม่านตาสีเหลืองซีด เขาดูสยดสยองเหมือนผี!

ไม่นานมานี้ แก๊งวาฬยักษ์สงบเหมือนปกติ แต่ทันใดนั้น ชายในชุดเขียวก็ปรากฏตัวขึ้นและโจมตีนักรบหลายคนที่ลาดตระเวนอยู่รอบๆ แก๊งวาฬยักษ์ หัวใจของนักสู้ของแก๊งวาฬยักษ์ถูกกินทันที

นักสู้ของแก๊งปลาวาฬยักษ์ที่อยู่ใกล้เคียงต่างหวาดกลัวและโกรธ ปิดล้อมและสังหารชายในชุดเขียว ชายในชุดเขียวนั้นแข็งแกร่งมาก ราวกับว่าเขาได้ฝึกฝนการฝึกฝนในแนวราบ และเขาคงกระพันชาตรี และเป็นเรื่องยากที่ปรมาจารย์หลายคนจะทำร้ายเขาได้

แต่เมื่อเขาถูกปิดล้อม ชายชุดเขียวดูเหมือนจะรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาหันหลังกลับและหนีไป ขณะที่นักรบที่เหลือไล่ตามสุดกำลัง ไม่ยอมปล่อยให้ชายชุดเขียวผู้กล้าหาญคนนี้ไป!

"มันเร็วมาก... เร็วกว่านักรบทั่วไปในขอบเขตฉีและเลือด!"

ในบรรดานักรบของแก๊งค์วาฬยักษ์ มีนักรบที่ประสบความสำเร็จในการหลอมร่างกายที่ยอดเยี่ยม แต่ในขณะนี้ พวกเขารู้สึกหวาดกลัว แม้ว่าพวกเขาจะได้ใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อไล่ตาม แต่เมื่อเทียบกับชายชุดเขียวแล้ว เขายังช้ากว่าเล็กน้อย และระยะห่างก็กว้างกว่าเดิมเรื่อยๆ!

ไม่เพียงแค่นั้น ชายในชุดสีเขียวยังวิ่งเหมือนตัวเบาว่องไวมากเหมือนลิง และอาศัยเพียงกำลังดุร้ายในการวิ่งอย่างดุเดือด และความเร็วของเขาก็ถึงระดับที่เทียบได้กับนักศิลปะการต่อสู้ในขอบเขตฉีและเลือด

"กำลังเสริมยังไม่มา? มันน่าอายหากปล่อยให้ชายแปลกหน้าคนนี้หนีไป!"

นักสู้ของแก๊งวาฬยักษ์หลายคนไล่ตามเขา และในขณะเดียวกันพวกเขาก็แอบกังวล พวกเขาทำได้เพียงกินฝุ่นชายชุดเขียว เห็นเพียงเสื้อผ้าไวๆ และพวกเขาไม่สามารถไล่ตามได้เลย!

“แคร๊ก!”

แต่ในขณะนี้ มีเสียงคำรามกึกก้องของลมและฟ้าร้อง และจากป่าทึบที่อยู่ไม่ไกล ลูกธนูก็พุ่งออกไปเร็วกว่าเสียง มีพลังที่น่าประหลาดใจ!

เมื่อทุกคนได้ยินเสียง ลูกธนูก็พุ่งใส่ชายชุดเขียวที่หน้าอกด้วยความเร็วที่เกินความเร็วเสียง

"พั๊ฟฟ!"

ท่ามกลางเสียงน้ำตาที่หนักหน่วง ชายในชุดเขียวรู้สึกราวกับถูกฟ้าร้อง ร่างด้านหน้าของเขากระเด็นไปข้างหลังจากแรงกระแทก และรูเลือดขนาดเท่ากำปั้นถูกฉีกออกที่หน้าอกของเขา ในหมู่พวกเขา เลือดสีแดงเข้มพุ่งออกมากระแทกพื้นอย่างแรง!

"นี่..."

นักรบกลุ่มวาฬยักษ์ไม่กี่คนที่ไล่ตามฉากนี้หยุดอยู่กับที่ ชายชุดเขียว ซึ่งดูเหมือนจะไม่เกรงกลัวดาบ และถูกยิงด้วยลูกศรที่ไม่รู้พุ่งออกมาจากที่ไหน เจาะหน้าอก

“สัตว์ประหลาด?”

ลูกธนูที่พุ่งทะลุหน้าอกของชายชุดเขียวคือซูฉางกงซึ่งฝึกยิงธนูเสร็จและกำลังจะกลับไปที่แก๊งวาฬยักษ์ เขามองชายชุดเขียวที่เร่งความเร็วด้วยความประหลาดใจ เมื่อเขามาถึง เมืองโมลินในช่วงแรกๆ ผู้หญิงในชุดขาวที่เขาพบบนเรือตลาดผีนั้นคล้ายกันมาก!

พวกมันล้วนมีเขี้ยวและฟันที่แหลมคม และรูม่านตาก็เหมือนสัตว์ร้าย

ซูฉางกงไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขายิงธนูออกไปทำให้ชายชุดเขียวที่กำลังวิ่งหนีจนบาดเจ็บสาหัส!

"นี่มัน... นี่มันอะไรกันเนี่ย"