หวือ!

แต่บางครั้งซูฉางกงก็หมุนวนเหมือนนกและนกกระเรียน และบางครั้งก็ทะลุผ่านป่าเหมือนกวางวิญญาณ ร่างของเขาเคลื่อนไหวอย่างไร้ร่องรอย!

แรงทั้งหมดจากชายชราผมขาวผ่านไปและเป็นเพียงชั่วพริบตาเดียว ซูฉางกงก็ผ่านชายชราที่นั่งทำสมาธิ และร่างของเขาพุ่งเข้าไปในรอยแตกของหุบเขาเหมือนลูกศร!

"ค่อนข้างน่าสนใจ!"

ชายชราผมขาวประหลาดใจ จากนั้นยิ้มและส่ายหัว จุดประสงค์ของเขาที่นี่คือหยุดผู้ที่ไม่สามารถเข้าไปได้ และไม่ต้องเข้าไปตายโดยเปล่าประโยชน์ ทักษะที่ยอดเยี่ยมของซูฉางกง ได้พิสูจน์ความแข็งแกร่งของเขา และมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเข้าไป

"เขาทะลวงการป้องกันของปรมาจารย์ของ นิกายตงหยุน!"

"ช่างเป็นท่าร่างที่ยอดเยี่ยมจริงๆ... ข้ายังเห็นมันไม่ชัดเจนเลย!"

ฉากนี้ทำให้เกิดความโกลาหลในฝูงชน ชายหนุ่มในชุดสีดำที่ไม่รู้จัก - รูปลักษณ์ของชายสวมชุดนั้น ธรรมดามาก แต่ทักษะที่เบาบางเพิ่งแสดงนั้นเกินกว่าจะเปรียบเทียบ ไม่รู้ว่ามากจากไหน

"ในหุบเขานี้... เป็นไปได้มากว่าจะมีโบราณวัตถุเหลืออยู่ใน ‘วังชิลหลง’ ที่หายไปเมื่อสามพันปีก่อน ข้าได้แต่หวังว่าท่านรองจ้าวนิกาย และคนอื่นๆ จะประสบความสำเร็จ"

ออร่าที่ลอยออกมาจากภายในหุบเขา และนี่น่าจะมีความสำคัญมากพวกเขาอาจไม่สามารถผูกขาดผลประโยชน์ของมันได้ และพวกเขาสามารถกีดกันนักรบบางคนที่เข้าไปเพิ่มความวุ่นวายก็เท่านั้น!

ในขณะที่ชายชราผมขาวกำลังคิด เขาก็มองอย่างงุนงงและเงยหน้าขึ้น พบแต่ความโกลาหลในฝูงชน

เมื่อมองขึ้นไป มีร่างสามร่างกำลังมาทางนี้ในระยะไกล ร่างทั้งสามนี้มีความโดดเด่นมาก เพราะพวกมันทั้งหมดสวมชุดคลุมสีดำ ไม่มีผมแม้แต่เส้นเดียว และใบหน้าของพวกเขาสวมหน้ากากที่ทำจากกระดูก

คนทางซ้ายของสามคนนี้สูงใหญ่และแลดูแข็งแกร่ง สูงกว่าสองเมตรเหมือนยักษ์ตัวเล็ก คนทางขวาอ้วนเตี้ยเหมือนลูกชิ้น คนตรงกลางไม่สูงหรือเตี้ย ด้วยหน้ากากกระดูกสีแดงเข้มสลักลวดลายวิจิตรงดงาม

ในบรรดาสามคนนี้ เห็นได้ชัดว่าชายที่มีใบหน้ากระดูกสีแดงเข้มเป็นผู้นำ และอีกสองคนเดินตามหลังเขาอยู่ครึ่งก้าว

ลมหายใจที่แสดงโดยทั้งสามคนนี้นั้นพิเศษเกินไป ไม่ว่าพวกเขาจะผ่านไปที่ใด นักรบตามถนนมีความรู้สึกขนลุก ราวกับว่าทั้งสามคนนี้เป็นหายนะชนิดหนึ่ง ก้าวออกจากถนนไปไกลโดยไม่รู้ตัว ปล่อยให้ทั้งสามคนผ่านไป

"พวกเขาเป็นใคร?"

สำหรับชายชราผมขาว รู้สึกได้ถึงอันตรายที่น่าขนลุกจากชายสามคนในชุดคลุมสีดำโดยสัญชาตญาณ

ชายชราผมขาวที่นั่งสมาธิตลอดเวลายืนขึ้นจากพื้นในขณะนี้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง!

“ท่านทั้งสาม ไม่มีปัญหาที่จะเข้าไปในหุบเขา แต่ทำไมต้องซ่อนหัวและปกปิดตัวตนของเจ้า”

ชายชราผมขาวที่อยู่ไกลออกไปพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก ต้องการที่จะค้นหาตัวตนของชายสามคนในชุดคลุมสีดำ ผู้ซึ่งนำภัยคุกคามที่รุนแรงมาให้เขา หากพวกเขาเข้าไปในหุบเขา เป็นไปได้ว่าคนในนิกายของเขาที่อยู่ภายใน จะไม่สงบนัก

“ช้างแดง ข้าให้เจ้าสิบลมหายใจเพื่อกำจัดมัน”

ชายชุดดำทั้งสามหยุดเล็กน้อยและมองไปที่ชายชราผมขาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา คนตรงกลาง ไม่สูงหรือเตี้ย มีกระดูกสีแดงเข้มชายสวมหน้ากากพูดช้าๆเสียงของเขาแยกไม่ออกว่าเป็นชายและหญิง แต่มีอารมณ์ที่ไม่อาจปฏิเสธได้

"ได้!"

ชายที่อยู่ทางขวาซึ่งสูงกว่าสองเมตรและรู้จักกันในชื่อ 'ช้างแดง' พยักหน้าด้วยความเคารพ

เขาก้มศีรษะลงและมองลงไปที่ชายชราผมขาว ดวงตาทั้งสองข้างที่เผยให้เห็นบนหน้ากากนั้นดูกระหายสงคราม และดวงตาที่เปล่งประกายด้วยเลือดจางๆ ดูแปลกไปเล็กน้อย เขายิ้มกว้างและพูดว่า: "สามลมหายใจก็เพียงพอแล้ว !"

ชายชุดดำที่ถูกเรียกขานว่า 'ช้างแดง' สูงพอๆ กับยักษ์ตัวน้อย ก้าวไปหาชายชราผมขาว

มีนัยของความโกรธในดวงตาของชายชราผมขาว เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งขอบเขตก่อกำเนิดของนิกายตงหยุน มีคุณธรรมสูงส่งและคนนับถือไม่น้อย แต่ช้างแดงผู้นี้ ดูเหมือนว่า ไม่ได้เอาจริงเอาจังบอกว่าจะจัดการเขาได้ ภายในสามลมหายใจ จะไม่ทำให้เขาโกรธได้อย่างไร

"บูม!"

เมื่อช้างแดงเข้าใกล้ ระยะสามก้าว ชายชราผมขาวก็พุ่งออกไปอย่างกะทันหัน ด้วยคลื่นแขนเสื้อของเขา เจิ้นฉีหนาคำรามออกมา สร้างกำแพงพลังงานที่หนาแน่นและอ่อนนุ่มและบดขยี้ไปทางช้างแดง

"ความแข็งแกร่งของเมฆหมอกของ นิกายตงหยุน คืออะไร?"

ชายที่มีกระดูกสีแดงเข้มมองไปที่ฉากนี้ และตัดสินรายละเอียดของฝ่ายตรงข้ามทันทีจากวิธีที่ชายชราผมขาวเคลื่อนไหว เขาเป็นสมาชิกของนิกายตงหยุน!

"บูม!"

กำแพงอากาศที่มองไม่เห็นส่งเสียงหวีดหวิวพุ่งเข้าใส่ร่างของช้างแดง แต่ช้างแดงไม่พุ่งออกไปอย่างที่คิด กำแพงอากาศเกิดบนช้างแดงและแตกเป็นเสี่ยงๆ ช้างแดง ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว และเดินต่อไป ก้าวไปข้างหน้า โดยไม่ทันได้สังเกต ความเร็วเริ่มเร็วขึ้นและเร็วขึ้น!

“หือ? เมฆนุ่มเป็นเหล็ก!”

สีหน้าของชายชราผมขาวเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่รั้งอีกต่อไปแล้วผลักฝ่ามือออก

“ปัง”

เสียงลือลั่น! ในอากาศ ลมกรรโชกแรง เมฆสีขาวที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพุ่งไปข้างหน้า และทันทีที่พวกเขาสัมผัสอากาศ พวกมันเปลี่ยนจากสถานะเดิมที่อ่อนนุ่มเป็นแข็งยิ่งกว่าเหล็ก กลิ้งออกมาเหมือนภูเขาเหล็ก บดขยี้ผู้คนด้วยกำลัง

ก่อนที่จะเผชิญหน้ากับนักรบคนอื่นๆ ที่กำลังจะบุกเข้าไปในหุบเขา ชายชราผมขาวมีความกังวลเล็กน้อย และสะบัดพวกมันออกไป ตอนนี้เขากำลังเผชิญหน้ากับช้างแดงที่อันตรายนี้ เขาเคลื่อนไหวจริงจัง พลังปราณนี้มันหนักและแข็งยิ่งกว่าเหล็ก มันถูกบดขยี้ ติดกับผนังช่องลม และหากถูกขัดถูแม้แต่นิดเดียว กระดูกและเส้นเอ็นจะหักในที่สุด!

“อ๊าก!”

ช้างแดงยังคงไม่หลบเลี่ยง เสียงคำรามต่ำดังออกมาจากลำคอของเขา และเขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แขนหนาเรียวและทรงพลังเหยียดไปข้างหน้า

“ก๊ากกก!”

ฝ่ามือทะลุผ่านกำแพงอากาศเหล็กหนาและกำแพงอากาศทั้งหมดก็กระแทกร่างของช้างแดง แต่เขาก็ยังไม่ถอยสักก้าว ฝ่ามือที่ทะลุผ่านกำแพงอากาศคว้าคอของชายชราผมขาวไว้แน่น!

"ปล่อย!"

ชายชราผมขาวก็โกรธเช่นกัน และพลังปราณแท้จริงก็พุ่งออกมาจากตัวเขา ราวกับก้อนเมฆและหมอก และลุกโชนราวกับเปลวเพลิง

เป็นการยากที่จะกระชับนิ้วทั้งห้าที่จับชายชราผมขาว แต่ช้างแดงพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา เหวี่ยงแขนข้างหนึ่ง เทพลังอันทรงพลัง และเหวี่ยงชายชราผมขาวออกไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่

"บูม!"

ชายชราผมขาวถูกเหวี่ยงออกไป 10-20 เมตร และหลังของเขากระแทกกับกำแพงของภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว หิมะและหินแตกกลิ้งลงมา หิมะและฝุ่นก็พุ่ง ขึ้นสู่ท้องฟ้า!

"ฮึ่ม... แค่กๆ"

ชายชราผมขาวฟุบหน้าลงกับกำแพงภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ไอสองครั้งโดยไม่รู้ตัว และกระอักเลือดออกมาสองครั้ง เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยแล้ว และดวงตาของเขาที่จ้องมองไปที่ ช้างแดง มันเต็มไปด้วยความน่ากลัวและเคร่งขรึม

ร่างกายของช้างแดงคนนี้ ดูไม่เหมือนร่างกายที่มีเลือดเนื้อ พลังเมฆหมอก ที่เขาบ่มเพาะมาร้อยกว่าปีจะอ่อนหรือแข็งก็ได้ แต่จะแข็งหรืออ่อนก็ยากจะบังคับช้างแดงให้ถอยหลังไปแม้แต่ครึ่งก้าว ใครๆก็สามารถจินตนาการถึงความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้ได้ แข็งแกร่งยิ่งกว่าเขาเสียอีก!

"น่าเบื่อ! ข้าเกลียดการต่อสู้กับคนอ่อนแอ!"

ช้างแดงเห็นชายชราผมขาวที่ระแวดระวังกระอักเลือด แต่เขาไม่สนใจและไม่ไล่ตามเขาไป

"ช้างแดงผู้นี้... ก้าวหน้าเร็วเกินไปแล้ว เขาเพิ่งเข้าสู่ขอบเขตก่อกำเนิด เมื่อสองปีที่แล้ว และเข้าร่วมสมาคมสังหารชีวิตของเรา แต่ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขา..."

ชายร่างเตี้ยและอ้วนในชุดคลุมสีดำเห็นว่าช้างแดง บดขยี้ชายผู้ทรงพลังได้อย่างง่ายดาย ชายชราผมขาว มีแววของความริษยาอยู่ในส่วนลึกของดวงตา เขาตกใจกับความเร็วของความก้าวหน้าของช้างแดง คาดว่าอีกไม่นานอีกฝ่ายจะทำได้ แม้กระทั่งจัดการเขาได้!

"เอาล่ะ ไปกันเถอะ"

ชายสวมหน้ากากสีแดงเข้ม ดูจะพอใจกับการแสดงของช้างแดงมาก เขาพยักหน้าอย่างชื่นชม และแทนที่จะเข้าไปพัวพันกับชายชราผมขาว เขาเดินไปที่หุบเขาก่อน

ช้างแดง และชายอ้วนเตี้ย ในชุดคลุมสีดำ ตามมาข้างหลัง และร่างของพวกเขาหายไปที่ทางเข้าของรอยแตกในหุบเขา

ชายชราผมขาวเห็นเหตุการณ์นี้ และไม่ได้หยุดเขาจริงจัง แล้วเขาไม่สามารถหยุดเขาได้จริงๆ ช้างแดงคนเดียว ก็อันตรายมากแล้ว นับประสาอะไรกับอีกสองคน เป็นไปได้มากว่า พวกเขาจะเก่งกว่าช้างแดงเสียอีก

"ข้าหวังว่ารองจ้าวนิกาย และคนอื่นๆ จะรับมือได้..."

ชายชราผมขาวแอบพูดในใจ เขารู้สึกคิดมากเล็กน้อย สามคนนี้เป็นยอดฝีมือแน่นอน อย่างไรก็ตาม หน้าที่ของเขาคือแค่เฝ้าทางเข้า เพื่อป้องกันไม่ให้คนเข้าไปมากเกินไปและสร้างปัญหา

ทันใดนั้นชายชราผมขาวก็เช็ดเลือดจากมุมปากของเขา และนั่งกลับไปที่เดิมโดยไม่พูดอะไรสักคำ

"แม้แต่ผู้อาวุโสของนิกายตงหยุน ก็หยุดสามคนนี้ไม่ได้?"

"‘ช้างแดง’ น่ากลัวมาก เป็นนักรบก่อกำเนิดแน่นอน! ต่อให้เราเข้าไป... เราก็ไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะสู้กับพวกเขา!" หลายคนบ่นพูดออกมา