“ขอบคุณ ท่านเกิง!”

ซูฉางกงขอบคุณอย่างสุดซึ้ง วางค้อนลง และเดินตามเกิงเจิ้งไป เพื่อผ่านพิธีการรับเข้า

และขั้นตอนก็ง่ายมาก ไม่มีอะไรมากไปกว่าข้อมูลเช่นที่อยู่บ้านและสถานการณ์ของครอบครัว ซูฉางกงเตรียมการล่วงหน้าโดยธรรมชาติและกรอกข้อมูลเท็จบางอย่าง แม้ว่าเขาจะขอใบรับรอง แต่ก็ต้องใช้เวลาหลายเดือนเดินทางไปมา

ไม่ต้องพูดถึงว่าซูฉางกงเป็นเพียงช่างตีเหล็ก และเขาไม่ได้มีตำแหน่งสำคัญอย่างเป็นทางการในกองทหารม้าต้าเฟิง และไม่มีใครมีเวลาตรวจสอบตัวตนและภูมิหลังของเขาโดยละเอียดมากนัก!

หลังจากพิธีการเสร็จสิ้น เกิงเจิ้งได้จัดที่พักให้ซูฉางกงและได้รับตราเพื่อพิสูจน์ตัวตนของเขา เพื่อให้เขาได้รับการยกย่องให้เป็นสมาชิกของกรมคัดเลือกทหารแห่งเมืองต้าเฟิงโจว

"ไท่ไหล เจ้าจะเข้างานอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้ เงินเดือนของเจ้าคือ 3 ตำลึงเงินต่อเดือน หากเจ้าทำงานได้ดี มันจะไม่มีปัญหาในการเพิ่มเงินเดือนของเจ้าหลายครั้ง ข้ามองเจ้าในแง่ดี!"

หลังจากพูดจบ เกิงเจิ้งตบไหล่ซูฉางกง เขากล่าวอย่างชื่นชม

“ข้าจะทำงานให้หนัก!” ซูฉางกงพูดอย่างกระฉับกระเฉง เขาไม่สนใจเรื่องเงินเดือนหรืออะไรทั้งนั้น เขามาที่ค่ายทหารม้าต้าเฟิงเหล็กเพียงเพื่อหลีกเลี่ยงจุดสนใจ หรือซ่อนตัว นับประสาอะไรกับเงินไม่กี่ตำลึง แม้ว่าเขาจะไม่ได้ มีค่าเล็กน้อย มันไม่สำคัญ

ซูฉางกงถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากเข้าร่วมแผนกหล่อหลอมทหารได้สำเร็จ แต่เขาไม่ได้สนใจอะไรมากนัก: "เจ้าต้องระวัง ... มันไม่ใช่เวลาที่จะโล่งใจอย่างสมบูรณ์"

สมาชิกของตระกูลมู่ จะไม่ปล่อยให้การตายของมู่จิน ไปอย่างแน่นอน และคาดว่าพวกเขาจะมาถึงเมืองต้าเฟิงโจว ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

ซูฉางกงใช้พลังปราณแท้จริงของเขาเพื่อกดตรางูไม้เอาไว้ และสมาชิกของตระกูลมู่สามารถสัมผัสได้ในระยะประมาณ และนี่คือค่ายทหาร แม้ว่าสมาชิกของตระกูลมู่จะรู้ว่าฆาตกรอาจซ่อนตัวอยู่ในค่ายทหารคงไม่ง่ายที่จะตามหาเขา

นี่คือเมืองต้าเฟิงโจว และผู้ปกครองคือเป่ยหยาง เจ้าเมืองต้าเฟิงโจว เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะทนต่อคนนอกที่กระทำการโดยประมาทในขอบเขตอิทธิพลของเขา

การเลือกเมืองต้าเฟิงโจว โดยซูฉางกง ได้รับการพิจารณาอย่างรอบคอบ เมืองต้าเฟิงโจว แตกต่างจากเมืองอื่นๆ เป็นศูนย์กลางของรัฐและไม่มีที่อื่นเทียบได้

หากซูฉางกงซ่อนตัวอยู่ในเมืองบางเมืองหรือแม้แต่บางหมู่บ้าน สมาชิกของตระกูลมู่อาจจะบ้าบิ่นและอาจลงมือสังหารหมู่ เนื่องจากไม่สามารถระบุได้ว่าใครเป็นใคร ดังนั้นจึงฆ่าพวกเขาทั้งหมด!

คนปกติไม่ควรเป็นแบบนี้แต่คนที่มาจากตระกูลชนชั้นสูงดูเหมือนจะเป็นคนบ้า ดังนั้น มันอาจจะไม่เป็นเช่นนั้น ตัวอย่างเช่น ความคิดของมู่จิน แตกต่างจากคนทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด บ้ามาก!

แต่เมืองต้าเฟิงโจว แห่งนี้ยังคงอยู่ในค่ายทหาร แม้แต่ลูกหลานของตระกูลขุนนางก็ยังไม่กล้าฆ่าคนอย่างไร้เหตุผล!

ไม่ต้องพูดถึงว่าทหารม้าต้าเฟิง จำนวน 400,000 นายไม่ใช่มังสวิรัติ หากพวกเขากล้าทำเช่นนั้น ก็เท่ากับเป็นการท้าทายราชวงศ์หยาน แบบตัวต่อตัว ไม่ว่าตระกูลมู่ จะทรงพลังเพียงใด มันก็ยากสำหรับพวกเขาที่จะสร้างความวุ่นวายในราชวงศ์หยาน

แน่นอนว่าหลักฐานทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริงที่ว่าข้อมูลที่ศาลาหมอกโลหิตให้เขานั้นเป็นความจริง

แต่เมื่อคิดอย่างรอบคอบ เสี่ยวซือซาน ไม่ควรมีเหตุผลที่จะโกหกเขา เพราะจุดประสงค์ดั้งเดิมของเสี่ยวซือซาน คือการล่อซูฉางกง ไปที่อาคารหมอกโลหิต ดังนั้นเขาควรพยายามทำให้สถานการณ์ของตรางูไม้ร้ายแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อกำจัดมัน มันทำให้ ซูฉางกง รู้สึกว่าเขาถูกต้อนจนมุม และต้องเข้าร่วมกับ อาคารหมอกโลหิต เพื่อเอาชีวิตรอด

แทนที่จะพูดว่ามีวิธีหลีกเลี่ยงรอยงูไม้ นั่นเป็นเหตุผลที่ซูฉางกงตัดสินใจเอาชนะความยากลำบากด้วยกำลังของเขาเอง แทนที่จะฝากความหวังไว้ในมือของคนอื่น!

“ตอนนี้ ต้องรอต่อไป!”

ซูฉางกงพูดอย่างเงียบๆ เขาได้ทำในสิ่งที่ทำได้แล้ว ตอนนี้ก็อยู่อย่างนี้ไปก่อน

“กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!”

หลังจากจัดห้องนอนเรียบร้อย เช้าวันต่อมา เสียงระฆังดังขึ้นในค่ายทหารซึ่งหมายถึงการมาถึงของวันใหม่ สมาชิกของ ทหารม้าเหล็กต้าเฟิง ทุกคนตื่นแต่เช้าเพื่อออกกำลังกายตอนเช้าทุกวัน

ซูฉางกงล้างหน้า ทานอาหารเช้าในร้านอาหาร จากนั้นไปที่ห้องตีเหล็กเพื่อเริ่มทำงาน

“ติงติง ตังตัง!”

“แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง”

ห้องตีเหล็กของแผนกช่างหล่อมีขนาดใหญ่มาก มีช่างตีเหล็กหลายร้อยเกือบพันคนยุ่งอยู่ การตีเหล็กส่วนใหญ่เป็นอาวุธ ไม่เพียงแค่นั้นเพราะพวกเขาทำขึ้นเพื่อทหารในกองทัพ ทหารม้าเหล็กต้าเฟิง และวัสดุที่ใช้ล้วนมีคุณภาพสูงตามสถานะและสถานที่แตกต่างกัน อาวุธและชุดเกราะที่ติดตั้งก็แตกต่างกันเช่นกัน

“เจ้าเพิ่งมาที่นี่ใช่ไหม ข้าชื่อหลิวซวง และข้าเป็นหัวหน้าของกลุ่มนี้ หากเจ้ามีอะไรไม่เข้าใจ เจ้าสามารถถามข้าได้”

ชายผิวคล้ำยิ้มให้ซูฉางกง เมื่อรู้ว่าซูฉางกง เพิ่งมาร่วมงาน

“เอาล่ะ ข้าต้องรบกวนพี่หลิวแล้ว”

ซูฉางกงพยักหน้าตอบ

ภายใต้การจัดการของหลิวซวง ซูฉางกงเริ่มสร้างดาบมาตรฐานที่เข้าชุดกัน ขณะที่หลิวซวง คอยแนะนำและเฝ้าดูอยู่ข้างๆ

แต่สิ่งที่ทำให้หลิวซวงประหลาดใจ ก็คือการที่ ซูฉางกง เหลือบมองพิมพ์เขียว จากนั้นจดจ่ออยู่กับการตีเหล็ก การเคลื่อนไหวที่เชี่ยวชาญของเขาดูเหมือนจะไม่ใช่ครั้งแรกในการหลอมสร้างอาวุธ

“มันเป็นเมล็ดพันธุ์ที่ดี”

หลิวซวง พยักหน้าอย่างลับๆ

ในแผนกช่างหล่อแต่ละกลุ่มต้องสร้างของที่ต้องการให้ตรงเวลาและตามจำนวนทุกเดือน ถ้าเสร็จเร็ว ก็พักก่อนได้ ถ้าเสร็จไม่ทันก็ต้องทำงานล่วงเวลาเพื่อให้ทัน !

ซูฉางกงมาและทำให้พวกเขารู้สึกง่ายขึ้นมาก

"เป็นเวลาที่ดีที่จะฝึกฝนการตีเหล็ก"

เมื่อเขามาถึงค่ายทหาร เขาต้องระวังเมื่อฝึกศิลปะการต่อสู้ในวันธรรมดา แต่ซูฉางกงไม่ได้วางแผนที่จะอยู่เฉยๆ การตีเหล็กของเขาได้มาถึงระดับ 7 แล้วหลังจากออกจากเฮยตี้วิลล่า เขาไม่ค่อยได้ใช้การตีเหล็กมากนัก

ตอนนี้เขาต้องซ่อนตัวอยู่ในค่ายทหารเป็นเวลาหนึ่งปีหรืออาจนานกว่านั้น ซูฉางกงจึงตัดสินใจที่จะตั้งใจฝึกฝนการตีเหล็ก เพื่อเลื่อนระดับการตีเหล็ก!

หลังจากงานวันแรกจบลง ทุกคนออกจากห้องตีเหล็กด้วยร่างกายที่อ่อนล้า และซูฉางกงก็แสร้งทำเป็นเหนื่อยเล็กน้อย

หลิวซวง อดไม่ได้ที่จะถาม: "ไท่ไหล เจ้าเคยฝึกศิลปะการต่อสู้มาหรือเปล่า ร่างกายของเจ้าแข็งแรงมากไหม"

ในวันแรกของวันนี้ ซูฉางกงทำงานของคนสองหรือสามคนด้วยตัวเขาเองคนเดียว และความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขา แข็งแกร่งกว่าช่างตีเหล็กเก่าที่ทำงานมาหลายปีเป็นอย่างดี

ซูฉางกงพูดด้วยรอยยิ้มโง่ๆ: "ข้าแข็งแกร่งมาตั้งแต่เด็ก ข้าเรียนวิชามาสองสามอย่างเพื่อป้องกันตัวจากครูและพ่อในหมู่บ้าน โดยปกติคน 2-3 คนจะเข้าใกล้ข้าไม่ได้ !” ซูฉางกงไม่ปิดบังว่าเขาเคยฝึกศิลปะการต่อสู้ ในอนาคต เขาจะฝึกหวู่ฉินซีทุกเช้าและเย็น ซึ่งสามารถอธิบายได้ว่าทำไมความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาจึงดีมาก

“ฮ่าฮ่า การเดินออกไปข้างนอกในยุคนี้ ต้องมีพื้นฐานความแข็งแกร่งจริงๆ ทุกๆสองสามวัน ข้าจะเข้าร่วมการฝึกทหารของกองทหารม้าต้าเฟิง และเรียนรู้มวยทหาร” หลิวซวง ไม่สนใจเรื่องนี้

ในค่ายทหารไม่ต้องพูดถึงช่างตีเหล็กที่ทำงานหนักแม้แต่ทหารเลว ไม่น่าแปลกใจที่การฝึกศิลปะการต่อสู้ แม้ไม่ได้ฝึกสำหรับการต่อสู้ แต่มันก็เสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรงได้อีกด้วย

ร่างกายที่แข็งแรงเป็นพื้นฐานของทุกสิ่ง!

หลังจากวันที่วุ่นวาย ซูฉางกงทานอาหารเสร็จและฝึกหวู่ฉินซี และเมื่อท้องฟ้ามืดลง เขาก็กลับไปที่ห้องเพื่อพักผ่อน