"เหยาหวู่ตัน นี้น่าทึ่งมาก... เพียงพอที่จะทำให้ทักษะของข้าพัฒนาขึ้นอย่างมาก! มันไม่ปลอดภัยที่จะใช้มันเพื่อฝึกการหายใจเต่า ทำไมไม่ใช้มันเพื่อฝึกทักษะวาฬยักษ์!"

ซูฉางกงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ทักษะการหายใจเต่าของซูฉางกงได้มาถึงระดับที่ 9 แล้ว ซึ่งค่อนข้างน่ากลัว หากเขาสามารถไปถึงระดับที่ 10 ไม่เพียงแต่อายุขัยของเขาจะเพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่พลังปราณแท้จริงของการหายใจเต่าจะได้รับการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม ผลยาของเหยาหวู่ตัน นั้นรุนแรงและชั่วร้ายและมันแตกต่างจากธรรมชาติของการหายใจเต่า มันถูกบังคับให้ใช้เพื่อฝึกการหายใจเต่า ไม่ต้องพูดถึงว่าจะได้ผลสองเท่าโดยการพยายามเพียงครึ่งเดียว

ขั้นต่อมาของศิลปะการต่อสู้ ยิ่งระดับสูงขึ้น ยิ่งยากที่จะทะลวงผ่าน ไม่ต้องพูดถึงทักษะการหายใจเต่าของซูฉางกงได้มาถึงขอบเขตที่ไม่มีใครเทียบได้ของขั้นที่ 9 มันไม่ง่ายเลยที่จะสร้างการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ!

ทักษะวาฬยักษ์เหมาะสำหรับการดูดซับพลังยาของศิลปะการต่อสู้ปีศาจ และศักยภาพของทักษะวาฬยักษ์ก็ไม่ต่ำกว่าทักษะการหายใจเต่า แต่ไม่ดีเท่าทักษะการหายใจเต่า ทักษะการหายใจเต่า นั้นมีประโยชน์ต่อสุขภาพมากกว่า ในขณะที่ทักษะวาฬยักษ์ เป็นทักษะการต่อสู้ที่บริสุทธิ์!

ตามการประเมินของซูฉางกง ตราบเท่าที่ทักษะวาฬยักษ์ถึงระดับที่เจ็ด มันจะไม่เลวร้ายไปกว่าทักษะหายใจเต่าในระดับที่เก้า และถ้าถึงระดับที่แปด ก็คาดว่าจะดีกว่ามาก ยิ่งกว่าทักษะหายใจของเต่า นั่นคือช่องว่างระหว่างวาฬโตเต็มวัยกับเต่าโตเต็มวัย

ไม่เพียงแค่นั้น ระดับของทักษะวาฬยักษ์ที่สูงขึ้น ซูฉางกงก็กินอาหารมากขึ้น และยิ่งเขาสามารถปรับแต่งยาอายุวัฒนะได้เร็วเท่าไร ก็สามารถขยายความได้เปรียบของซูฉางกงต่อไปได้ และความเร็วในการฝึกฝนของเขาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมากตามผลที่ตามมา

ดังนั้น ซูฉางกงจึงตัดสินใจใช้เม็ดยาปีศาจทั้งสามนี้เพื่อฝึกฝนทักษะวาฬยักษ์ เพื่อให้ทักษะวาฬยักษ์สามารถแสดงพลังของมันได้อย่างแท้จริง!

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ซูฉางกงนั่งไขว่ห้าง จินตนาการถึงความตั้งใจของเทพเจ้าวาฬยักษ์ในใจ ปรับลมหายใจเข้าออก

หวือ! หวือ!

ในห้อง ราวกับว่าท้องฟ้ามีการเปลี่ยนแปลง ในช่วงที่ซูฉางกง หายใจ มันเหมือนกับสึนามิที่ม้วนตัวและลมพัดแรง

พลังปราณแท้จริงของวาฬยักษ์สีน้ำเงินเข้มในร่างกายของซูฉางกง ไหลเวียนอย่างรวดเร็ว ห่อหุ้มเหยาหวู่ตัน ดูดซับพลังงานจากเหยาหวู่ตัน ทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น!

แทบจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า พลังปราณแท้จริงของทักษะวาฬยักษ์นั้นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

“หากนักรบคนอื่นต้องการกลั่นเม็ดยาเหยาหวู่ตัน ข้าเกรงว่าจะต้องใช้เวลานานหลายปี แม้ว่าข้าจะฝึกทักษะวาฬยักษ์ และข้ายังมีพลังในการย่อยอาหารที่น่าทึ่ง แต่ก็อาจต้องใช้เวลาหนึ่งหรือสองเดือนในการปรับแต่งเม็ดยาปิศาจนี้ให้สมบูรณ์"

ซูฉางกงแอบแลบลิ้น ประสิทธิภาพของยาเม็ดปิศาจ นี้แข็งแกร่งมาก คู่ควรกับสูตรที่พัฒนาโดยตระกูลอายุนับพันปี และวัตถุดิบหลักของมันคือคริสตัลปีศาจ

หากเป็นคนอื่น แม้ว่าพวกเขาจะได้รับสูตรการเล่นแร่แปรธาตุ แต่พวกเขาก็ยังไม่มีแกนคริสตัลปีศาจอยู่ในมือ ดังนั้นพวกเขาจึงอาจไม่สามารถปรับแต่งยาเม็ดปิศาจได้เหมือนซูฉางกง

ซูฉางกงเข้าสู่ชีวิตที่สงบสุข พยายามอย่างดีที่สุดเพื่อปรับแต่งเอฟเฟกต์ของเหยาหวู่ตัน เกือบทุกวัน ทักษะวาฬยักษ์ของซูฉางกง ก็ก้าวหน้าขึ้นอย่างมาก พลังปราณแท้จริงของเขาแข็งแกร่งขึ้น และร่างกายของเขาก็เปลี่ยนไป เซลล์กำลังแบ่งตัวและเติบโต และทักษะวาฬยักษ์ระดับหกของเขาก็กำลังเข้าใกล้คอขวดอย่างรวดเร็ว มุ่งสู่ขอบเขตใหม่!

ซูฉางกงใช้เวลาหนึ่งเดือนครึ่งในการปรับแต่งยาเม็ดปิศาจเม็ดแรก

หนึ่งเดือนครึ่งต่อมา ในห้องซ้อมที่เงียบสงบซึ่งจัดโดยซูฉางกงในคฤหาสน์ ซูฉางกงนั่งไขว่ห้างเงียบๆ หายใจเข้าและออก และเขาขัดเกลาพลังงานสุดท้ายจากยาเม็ดปีศาจอย่างสมบูรณ์

"ครืด!"

ในห้อง เสียงลมหวีดหวิว คลื่นม้วนตัวดังลั่น และร่างกายของซูฉางกงส่งเสียงดังปัง ราวกับว่าเซลล์ต่างๆ แตกออกและเติบโต ในตอนแรกมีความเจ็บปวด แต่ซูฉางกงรู้สึกชา คัน และรู้สึกผ่อนคลายสบายตัว

ทักษะวาฬยักษ์ (1% ของระดับ 7, ระดับเหนือธรรมชาติ)

"ทะลวง!"

เมื่อเปิดแผงคุณสมบัติ มองไปที่ทักษะวาฬยักษ์ที่มีระดับ 7 ซูฉางกงมีรอยยิ้มที่พึงพอใจบนใบหน้าของเขา

ซูฉางกงใช้เวลาหนึ่งเดือนครึ่งในการกลั่นยาอายุวัฒนะยาเม็ดปีศาจอย่างสมบูรณ์ และทักษะวาฬยักษ์ของเขาก็ทะลุพันธนาการและเข้าสู่ระดับ 7!

ทักษะวาฬยักษ์ คลื่นซัดฝั่ง!

ซูฉางกงพยายามหมุนเวียนพลังปราณแท้จริงของวาฬยักษ์ และค่อยๆ ผลักมันออกไปด้วยฝ่ามือ

"บูม!"

มีเสียงสึนามิแตกในอากาศ อากาศจำนวนมากถูกบีบอัดและระเบิด และระเบิดเป็นชุดๆ พลังปราณแท้จริงของวาฬสีน้ำเงินเข้ม ดูเหมือนจะเปลี่ยนเป็นชั้นของคลื่นปราณ ซึ่งสามารถ ระเบิดกำแพงบ้านหนาๆ ออกไปอย่างง่ายดาย แม้ว่าจะเป็นทองคำและเหล็กก็ถูกบดขยี้เป็นชิ้นๆได้เลย!

ทั้งยังใช้เวลานานพอสมควร ก่อนที่พลังปราณที่เหลืออยู่ในอากาศจะสลายไปและสงบลง

"แข็งแกร่ง! แข็งแกร่งเกินไป! ทักษะวาฬยักษ์คู่ควรกับการเป็นสุดยอดทักษะของแก๊งค์วาฬยักษ์ เมื่อถึงระดับที่เจ็ด พลังการต่อสู้ที่เพิ่มขึ้นจะไม่เลวร้ายไปกว่าทักษะการหายใจเต่าระดับเก้า!"

ซูฉางกงอดยินดีไม่ได้

เมื่อเทียบกับทักษะวาฬยักษ์แล้ว ทักษะการหายเต่า เก่งในด้านการป้องกัน ในขณะที่ทักษะปลาวาฬยักษ์เป็นทักษะการโจมตีที่รุนแรง ทั้งสองมีจุดแข็งจุดอ่อนแตกต่างกัน!

ในตอนนั้น ซือคงหยง ที่จุดสูงสุดทักษะวาฬยักษ์ควรอยู่ที่ระดับ 7 ตามพรสวรรค์ในการฝึกฝนของเขาประกอบกับการจัดหาทรัพยากรของแก๊งวาฬยักษ์ทั้งหมด รวมทั้งระยะเวลาการฝึกของเขาก็หลายปี เขาจึงสามารถไปถึงระดับนี้ได้ในวัยสามสิบ

และทักษะวาฬยักษ์ของซูฉางกง เพียงอย่างเดียวก็ไม่เลวร้ายไปกว่า ซือคงหยง ที่เชี่ยวชาญในทักษะวาฬยักษ์!

แต่ซูฉางกงก็ยังไม่พอใจ

“ยังเหลือเม็ดยาเหยาหวู่ตันอีกสองเม็ด พวกมันสามารถช่วยข้าผลักดันทักษะวาฬยักษ์ให้ถึงระดับแปดได้หรือไม่”

ซูฉางกงมองดูยาเหยาหวู่ตันสองเม็ดในขวดหยก และเขารู้สึกตื่นเต้น

ทักษะวาฬยักษ์ระดับ 7 นั้นทรงพลังมากอยู่แล้ว การไปถึงระดับ 8 จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และมันคงทรงพลังพอๆกับทักษะการหายใจเต่าระดับ 9 แน่นอน!

หลังจากคิดได้แล้ว ซูฉางกงก็กลืนยาเม็ดที่สองทันทีและเริ่มปรับแต่งมัน