“มู่จินมีสายเลือดโบราณ เขาเป็นคนบ้าที่ไม่มีเหตุผลจริงๆ” หงเจิ้นเซียงกล่าว

คนในตระกูลโบราณ มีความผิดปกติมาก ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับสายเลือดที่สืบทอดมา

“เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง ข้าไม่ได้เป็นศัตรูกับเจ้า เมื่อกี้เจ้ารีบออกจากการปิดล้อม กลับไม่ได้ฆ่าทหารม้าต้าเฟิงของเราเลย และช่วยข้าฆ่าคนทรยศ ไซ่เจิ้ง ข้าแค่สงสัยเกี่ยวกับเจ้า เจ้าใจเย็นๆ คุยกันก่อน?”

หงเจิ้นเซียงจ้อง ขณะที่ซูฉางกงกำลังจะเปิดปากพูด ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะเคลื่อนไหวจริงๆ

ซูฉางกงลังเลเล็กน้อย แต่เขาก็รู้ว่าตัวตนของเขาถูกเปิดเผยและไม่มีประโยชน์ที่จะซ่อนมันดังนั้นจึงเป็นการดีกว่าที่จะพูดให้ชัดเจน ตัดสินจากการพบกันครั้งแรกของเขาในแก๊งวาฬยักษ์ หงเจิ้นเซียงผู้นี้ ดูเหมือนว่า ไม่ใช่คนไร้เหตุผล

ในขณะที่ระวังการโจมตีอย่างกะทันหันของหงเจิ้นเซียง ซูฉางกงก็ถอดหน้ากากออก

ภายใต้หน้ากากคือใบหน้าที่หล่อเหลาอ่อนเยาว์ อันน่าทึ่ง

“เด็กมาก!”

หงเจิ้นเซียงก็ประหลาดใจเช่นกัน เดิมทีเขาคิดว่าอย่างน้อยซูฉางกงก็เป็นชายวัยกลางคน จึงสามารถมีความแข็งแกร่งเช่นนี้ แต่อีกฝ่ายอายุไม่เกินยี่สิบปี เป็นชายหนุ่มวัยรุ่นคนหนึ่ง ไม่ต่างจากมู่จิน!

“เป็นไปได้ไหมว่า เจ้าก็มาจากตระกูลโบราณเหมือนกัน”

หงเจิ้นเซียง อดไม่ได้ที่จะถาม

“ข้าไม่ได้มีภูมิหลังที่ดีขนาดนั้น ข้าเป็นแค่คนธรรมดาที่เกิดในชนบท” ซูฉางกงส่ายศีรษะ

สิ่งนี้ทำให้หงเจิ้นเซียง ผงกศีรษะเล็กน้อย หากซูฉางกง เป็นสมาชิกของตระกูลโบราณจริงๆ หลังจากฆ่ามู่จิน เขาไม่น่าจะซ่อนตัวอยู่ในค่ายทหารให้เสียเวลา แต่จะมีครอบครัวของเขาเองเพื่อปกป้องเขา

สำหรับคำกล่าวอ้างของซูฉางกงที่ว่าเขามาจากชนบท หงเจิ้นเซียงก็ไม่เชื่อเท่าไหร่นัก แต่จะว่าไปแล้ว หงเจิ้นเซียงเองก็เกิดในครอบครัวธรรมดา ดังนั้นอาจบางที มันจึงอาจเป็นไปได้ เขาจึงไม่สงสัยมากมาย

ซูฉางกงพูดตามตรง: "ผู้การหง ข้าเข้าร่วมกรมหล่อทหาร และทำงานอย่างขยันขันแข็งในกรมหล่อทหาร เป็นเวลาครึ่งปี โดยปราศจากความอาฆาตพยาบาทใดๆ จากไซ่เจิ้งก็พาข้ามาที่ค่ายกลุ่มกบฏ และพวกเขาก็พากันย้ายค่ายพอดี”

ซูฉางกงกล่าวอย่างจริงใจ

ในเวลาเดียวกัน ซูฉางกงก็แอบระแวดระวัง หากหงเจิ้นเซียงต้องการทำอะไรสักอย่างจริงๆ เขาก็ทำได้เพียงสู้สุดกำลังเท่านั้น!

"ชายหนุ่มที่ฆ่าไซ่เจิ้งไม่ได้เป็นสมาชิกของกองทัพกบฏ และเขามีพลังเช่นนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย...หายากจริงๆ!"

หงเจิ้นเซียงคิดว่า "ถ้าคนประเภทนี้เป็นศัตรู เขาต้องถูกกำจัด! ถ้าไม่ใช่ศัตรูก็พยายามเป็นเพื่อนกับเขา!"

ในขณะนั้น หงเจิ้นเซียง พูดว่า "เจ้าชื่อ ซูไท่ไหล ทำไมเราไม่มาเป็นเพื่อนกัน!"

"หือ?" วงจรสมองของซูฉางกงเกือบลัดวงจร อยู่ดีๆเขาก็มาขอเป็นเพื่อน

หงเจิ้นเซียงยิ้มเบาๆและพูดว่า: "ข้าอาจไม่มีความสามารถมากเท่าเจ้า ในวัยเท่ากัน! ข้าจึงรู้สึกชื่นชมเจ้ามาก ดังนั้นข้าจึงอยากเป็นเพื่อนกับเจ้า ดื่มเหล้าและกินเนื้อด้วยกัน และแลกเปลี่ยนศิลปะการต่อสู้ด้วยกัน เจ้าคิดว่ายังไง?"

"ผู้บัญชาการหง ถ้าท่านอยากเป็นเพื่อนกับข้า แน่นอนว่า ถือเป็นเกียรติของข้า!"

ซูฉางกงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็พยักหน้าและพูดอย่างจริงใจ

หงเจิ้นเซียง ผู้นี้เป็นตัวตนที่แม้แต่ซือคงหยง ก็ยังชื่นชมอย่างมากในช่วงชีวิตของเขา

หงเจิ้นเซียง เกิดในครอบครัวธรรมดาและเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์พิเศษ เขามีชื่อเสียงในการต่อสู้กับการรุกรานของเผ่าหมาป่าป่าเถื่อนที่ต้าเฟิงโจว เมื่อกว่า 10 ปีก่อน เขาฆ่านักรบหลายคนของเผ่าหมาป่าป่าเถื่อน และมีชื่อเสียงในการต่อสู้ในสงคราม

ในปีถัดมา หงเจิ้นเซียง ได้ปราบปรามกบฏทุกที่และรักษาความปลอดภัยของเมืองต้าเฟิงโจว เขาถูกเรียกว่าวีรบุรุษที่คู่ควรกับตัวตนและสถานะของเขา

หงเจิ้นเซียง มีความคิดริเริ่ม อยากเป็นเพื่อนกับเขา ดังนั้น ซูฉางกง จึงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

ยิ่งถ้าหากไม่ใช่เพื่อนก็เป็นศัตรู! หงเจิ้นเซียง อาจไม่ปล่อยให้เขาจากไปง่ายๆ!

ท้ายที่สุดแล้ว ซูฉางกงซ่อนตัวอยู่ในค่ายทหารเพื่อหลบภัย และนำปัญหาและความกังวลมาสู่กองทหารม้าต้าเฟิงจริงๆ

เมื่อเห็นว่าซูฉางกงเห็นด้วย หงเจิ้นเซียงก็แสดงรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา และกล่าวว่า "ข้านับถือคนหนุ่มอย่างเจ้า ดังนั้นข้าจะเรียกเจ้าว่าน้องซู วันนี้ข้ายังมีเรื่องที่ต้องจัดการ ตอนนี้เจ้าพักอยู่ที่ไหน หลังจากทำงานในมือเสร็จแล้วเรามารวมกันอีกครั้ง"

"คฤหาสน์เช่าในเมืองต้าเฟิงโจว"

ซูฉางกงลังเลอยู่ครู่หนึ่งและรายงานที่อยู่ของคฤหาสน์ที่เขาเช่าในเมืองต้าเฟิงโจว

“เช่นนั้น น้องซู แล้วค่อยเจอกัน” หงเจิ้นเซียงพยักหน้าเมื่อได้ยินสิ่งนี้

ซูฉางกงรู้สึกประหลาดใจ หงเจิ้นเซียงปล่อยเขาไปเช่นนี้?

แต่โดยธรรมชาติแล้ว ซูฉางกงไม่อยากที่จะต่อสู้กับหงเจิ้นเซียงอยู่แล้ว และไม่มีความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างพวกเขาทั้งสอง ดังนั้นเขาจึงพูดว่า: "งั้นข้าจะกลับไปก่อน"

ซูฉางกงหันหลังและจากไป หงเจิ้นเซียงมองดูแผ่นหลังของซูฉางกงที่หายไปในความมืดอย่างเงียบงัน

"เจตจำนงค์ดาบที่ทรงพลังเช่นนี้ คนผู้นี้ช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ ที่สามารถฝึกฝนทักษะดาบได้ตั้งแต่อายุยังน้อย แถมยังหน้าตาดีมากอีกด้วย!"

หงเจิ้นเซียง มองไปที่ร่างของไซ่เจิ้ง ที่พื้น และเขาก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมฝีมือของซูฉางกง กระทั่งสามารถฆ่าไซ่เจิ้งได้เพียงไม่กี่กระบวนท่า ไซ่เจิ้งผู้นี้ชั่งโชคร้ายจริงๆ ที่ตกตายอย่างงงๆ ไม่รู้ว่าถูกฆ่าได้ยังไง

หงเจิ้นเซียงเองเป็นอัจฉริยะด้านศิลปะการต่อสู้ที่มีพรสวรรค์พิเศษ เมื่ออายุได้ 5 ขวบ เขาสามารถแบกลูกเหล็กหนักสิบเท่าน้ำหนักตัวเองได้ ซึ่งไม่ยิ่งหย่อนไปกว่านักศิลปะการต่อสู้ในขอบเขตแห่งพลังศักดิ์สิทธิ์ และเมื่อเขายังเด็กหนุ่ม ก็แทบจะไม่สามารถพบกับคู่ต่อสู้ในวัยเดียวกันได้ ในเมืองต้าเฟิงโจว

แต่ตอนนี้ชายหนุ่มลึกลับชื่อ ซูไท่ไหล ดูเหมือนจะไม่ได้ด้อยกว่าเขา ในตอนหนุ่มๆ และมีศักยภาพสูงมาก หงเจิ้นเซียง จึงอยากจะเป็นเพื่อนกับเขาโดยธรรมชาติ

“ไปที่นั่นก่อน แม่ทัพจินยังไม่ได้จัดการกับหยูเฉียวเสร็จอีกหรือ?”

หงเจิ้นเซียงถอนสายตาออกและรีบกลับไปที่สนามรบ

“ความแข็งแกร่งของหงเจิ้นเซียงนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ แม้ว่าข้าจะควบแน่นปราณดาบ ข้าก็กลัวว่าจะแพ้มากกว่าชนะ!”

ซูฉางกงจากไปด้วยความเร็วสูง เขาแอบพูดในใจ

ลูกศรไล่วิญญาณก่อนหน้านี้เป็นปรมาจารย์ด้านการยิงธนูราวกับเทพเจ้า แต่เป็นการยากที่จะทำร้ายหงเจิ้นเซียง แล้วเขาตกใจมากจนหนีไปหลายพันไมล์ ไม่กล้าเผชิญหน้ากับเขาโดยตรง

แม้แต่ซูฉางกงในปัจจุบันก็ยังตามหลังหงเจิ้นเซียงอยู่มาก!

แน่นอนว่า ซูฉางกงไม่ได้ประเมินตัวเองต่ำไป เขาเพิ่งเปลี่ยนพลังปราณและเลือดของเขา และยังมีพื้นที่ให้ปรับปรุงอีกมาก

ในตอนบ่าย ซูฉางกงกลับไปที่คฤหาสน์อันเงียบสงบที่เขาเช่าในเมืองต้าเฟิงโจว

หลังจากกลับมาที่เมืองต้าเฟิงโจวแล้ว ซูฉางกงรู้สึกลังเลเล็กน้อย และการจากไปตอนนี้เป็นทางเลือกที่ดี

ตราประทับงูไม้ของตระกูลมู่ ได้สลายไปนานแล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะถูกพบ

แต่เมื่อคิดได้ว่า เขานัดหมายกับหงเจิ้นเซียงดื่มชากัน ในที่สุดเขาก็ล้มเลิกความคิดที่จะจากไป หงเจิ้นเซียง ยินดีที่จะเป็นเพื่อนกับเขา และไม่ทำให้เรื่องยุ่งยากสำหรับเขา หากไม่อยู่คุยกับ ตามที่ตกลงกัน แต่กลับวิ่งหนีไป โดยไม่พูดอะไรสักคำ วิธีนี้ ก็แย่ไปหน่อยจริงๆ!

ซูฉางกงจึงไม่ออกไปไหนและทำความสะอาดคฤหาสน์ ขณะเดียวกัน เขาก็ตรวจสอบโกดังใต้ดินที่ซ่อนอยู่ซึ่งขุดออกมาจากห้องของคฤหาสน์…

…………………….

วันนี้อัพเดตเพียงเท่านี้ เจอกันใหม่พรุ่งนี้ครับ

ถึงตอนที่ 300 แล้ว ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม หลังจากตอน 301 จะพยายามให้ยาวขึ้น หรือไม่ก็พยายามตัดน้ำให้น้อยลงครับ