ในค่ายทหาร มันช่างน่าเบื่อจริงๆ แม้แต่ซูฉางกงและเจ้าหน้าที่สนับสนุนของเขายังต้องไปทำงาน เลิกงาน และพักผ่อนตรงเวลา และพวกเขาก็ต้องปฏิบัติตามกฎอย่างเคร่งครัด

แม้ว่าซูฉางกงจะรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย แต่อย่างน้อยเขาก็ต้องอยู่ต่อไปอีกประมาณหนึ่งปี ดังนั้นเขาจึงยังทนได้

ซูฉางกงใช้ชีวิตอย่างปกติสุข นอกจากฝึกมวยในตอนเช้าและตอนเย็นทุกวันแล้ว เขายังจะหลอมอาวุธ ชุดเกราะ และสิ่งอื่นๆ ในห้องหลอมโลหะอีกด้วย

และสิ่งนี้ทำให้ความสามารถในการตีเหล็กของซูฉางกง เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ค่าศักยภาพของซูฉางกง ในปัจจุบันสูงถึง 33 คะแนน ซึ่งสูงกว่าตอนที่เขาอยู่ในเฮยตี้วิลล่ามาก เขาเรียนรู้การตีเหล็กและปรับปรุงได้เร็วกว่าเมื่อก่อนมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ในกรมการหล่อ ไม่เพียงแต่ดาบเท่านั้นที่ถูกตีขึ้นอย่างง่ายๆ แต่ยังรวมถึงอาวุธต่างๆ เช่น ชุดเกราะ ธนู และหน้าไม้ การตีอาวุธและอุปกรณ์ต่างๆ จะทำให้การตีเหล็กดีขึ้นอย่างรวดเร็วอย่างเห็นได้ชัด!

"มันเป็นสมบัติจริงๆ!"

เกิงเจิ้ง หัวหน้างานจะมาตรวจสอบห้องตีเหล็กเป็นครั้งคราว และทุกครั้งที่เขาเห็นซูฉางกง จดจ่ออยู่กับการตีเหล็กอาวุธ ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย

แม้ว่าซูฉางกงจะยังเด็ก แต่มีช่างตีเหล็กเกือบพันคนในค่ายทหารทั้งหมด แต่คงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะหาใครก็ตามที่มีทักษะการตีเหล็กเช่นนี้ เขาเป็นคนที่สืบทอดฝีมือ จากบิดาสู่ลูกชาย และมาจากตระกูลช่างตีเหล็ก!

“ไท่ไหล เจ้าต้องการอะไรอีกไหม”

เกิงเจิ้งอดไม่ได้ที่จะถามซูฉางกงว่าเขาต้องการอะไร แน่นอนว่า พรสวรรค์เช่นนี้ควรได้รับการปฏิบัติอย่างดี

จริงๆ แล้วซูฉางกงไม่ต้องการอะไร แต่เขารู้ว่าเขาทำงานหนักและไม่ขออะไร มันจะค่อนข้างแปลก เขาจึงพูดด้วยความลำบากใจว่า "ข้า... ข้าอยากขอเงินเดือนมากกว่านี้ และเมื่อข้ากลับไปบ้านเกิดของข้าในภายหลัง แต่งงานกับลูกสะใภ้สองคนมากขึ้น”

“เอาล่ะ ตั้งแต่เดือนหน้าเป็นต้นไป เงินเดือนของคุณจะเพิ่มขึ้นเป็น 30 ตำลึงเงินต่อเดือน! ทำงานหนักและจะมีโอกาสมากมาย เพื่อไต่ระดับในอนาคต! ผู้ที่มีความสามารถสามารถก้าวไปข้างหน้าได้!"

เกิงเจิ้งหัวเราะเมื่อเขาได้ยินคำพูดนั้น ตบไหล่ซูฉางกง และตัดสินใจโดยตรง เพิ่มเงินเดือนของเขาเป็นระดับแรก

“ขอบคุณครับท่านเกิง!” ซูฉางกงตื่นเต้นและมีกำลังใจมาก

กลับมาที่สถานที่ทำงาน ซูฉางกงยังคงสร้างอาวุธต่อไป แต่แววตาของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย: "มาแล้ว!" ซูฉางกงรู้สึกถึงความกระสับกระส่าย

ของลายงูไม้บนหลังมือของเขา และเขารู้ ในใจของเขาว่าเป็นคนจากตระกูลมู่ใกล้เข้ามามากขึ้น!

ตรางูไม้นี้เป็นวิธีการที่ตระกูลมู่ ใช้เพื่อติดตามและคนที่ฆ่าลูกหลานของตนเอง ในขณะเดียวกัน ผู้ที่ได้รับตรางูไม้ก็จะมีความรู้สึกบางอย่างต่อคนในตระกูลมู่ ที่มีสายเลือดเดียวกัน

และจู่ๆ ตรางูไม้ก็กระสับกระส่าย เห็นได้ชัดว่ามีใครบางคนจากตระกูลมู่เข้ามาใกล้ค่ายทหาร!

อย่างไรก็ตาม ซูฉางกงดูผิวเผินปกติ กดผนึกงูไม้ด้วยพลังปราณแท้จริง ขณะที่ตีอาวุธต่อหน้าเขา

ในขณะนี้ ที่ด้านนอกค่ายทหาร มีคนสองคนปรากฏตัวขึ้น คนหนึ่งแก่และอีกคนหนึ่งยังหนุ่มกว่า

แต่ความจริงแล้วชายผู้นี้อายุมากกว่า 40 ปีแล้ว เขาหล่อและสวมชุดสีขาวแต่มุมตาของเขาแคบและยาวทำให้รู้สึกเย็นชา

ชายชราอีกคนในชุดสีเขียวนั่งหลังค่อม มีผมหงอกและฟันหลุดบางส่วน แต่มันให้ความรู้สึกสยองขวัญที่อธิบายไม่ได้แก่ผู้คน แม้แต่ทหารที่เฝ้าค่ายก็มีความกลัวที่พวกเขาไม่กล้าสบตา ดูแล้วตื่นตระหนก!

"คนที่ฆ่า จินเอ๋อร์... ซ่อนตัวอยู่ในค่ายทหารม้าต้าเฟิง! เขามีแผนจริงๆ!"

ชายในชุดขาวกัดฟัน

ชายในชุดขาวไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก มู่ซิน พ่อของ มู่จิน ลูกหลานของตระกูลมีความเชื่อมโยงกันทางสายเลือด เมื่อ มู่จิน เสียชีวิต มู่เสอหยิน รู้สึกได้ สาบานว่าจะทำให้ฆาตกรต้องจ่ายราคาที่หนักที่สุด!

ดวงตาที่สลัวของชายชราในชุดสีเขียวดูสงบมาก: "ฆาตกรคนนี้มีการฝึกฝนที่ลึกซึ้ง เขาได้ยับยั้งผนึกอสรพิษไม้ด้วยพลังปราณแท้จริงของเขา และเขาฉลาดมากจริงๆ..."

ถ้าหากพวกฆาตกรหนีเข้าไปภูเขาลึก ป่าเก่าแก่ หรือหมู่บ้านเล็กๆ พวกเขาจะไปถึงพวกเขาไม่ช้าก็เร็ว ตัดหญ้าและถอนโคนโดยตรง และฆ่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในละแวกนั้นให้หมด

แต่อีกฝ่ายซ่อนตัวอยู่ในค่ายทหารในเมืองต้าเฟิงโจว แม้แต่ตระกูลมู่ ก็ไม่สามารถหาตัวฆาตกรด้วยวิธีที่โหดร้ายนี้ได้

หากพวกเขากล้าทำเช่นนี้จริงๆ มันจะเท่ากับการกบฏอย่างเปิดเผยของตระกูลมู่ และจะไม่มีที่ว่างสำหรับพวกเขาในราชวงศ์หยาน!

“ให้จินเอ๋อร์มาที่ เมืองต้าเฟิงโจว เพื่อลับคมและฝึกฝน แต่เขากลับเสียชีวิตที่นี่ หรือว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวกับ เป่ยหยาง!” มู่ซิน พูดพร้อมกัดฟัน

ลูกหลานของครอบครัวชนชั้นสูงก็ต้องการการฝึกฝน มู่จิน ออกจากบ้านในตระกูลมู่ และมาที่เมืองต้าเฟิงโจว เพื่อฝึกฝน แต่เขากลับเสียชีวิตที่นี่ ในฐานะพ่อของเขา มู่ซิน ต้องการฉีกฆาตกรเป็นชิ้นๆ !

“เอาล่ะ เราไปพบเป่ยหยางก่อนแล้วดูว่าเขาจะพูดอะไร คนที่ฆ่ามู่จินน่าจะเป็นทหารม้าต้าเฟิง!”

เมื่อเทียบกับมู่ซิน ชายชราในชุดสีเขียวนั้นสงบกว่ามาก เขารู้ว่าสิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือการพบผู้ว่าการเป่ยหยาง ถามเขาเกี่ยวกับสถานการณ์และขอให้เขาร่วมมือเพื่อค้นหาฆาตกร!

จวนเจ้าเมือง ตั้งอยู่ไม่ไกลจากค่ายทหารม้าเหล็กต้าเฟิง

หลังจากที่มู่ซิน และทั้งสองเปิดเผยตัวตนของพวกเขา พวกเขาได้พบกับผู้ว่าการ เป่ยหยาง อย่างง่ายดาย

ในห้องวีไอพีที่หรูหราอย่างยิ่ง มู่ซิน และชายชราในชุดเขียวกำลังรออยู่

"ข้าทำให้พวกท่านต้องรอนานแล้ว!"

หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น และชายคนหนึ่งก็เข้ามาอย่างรวดเร็ว

ชายผู้นั้นแต่งกายด้วยเสื้อผ้าหรูหรา ในวัยสี่สิบเศษ เขามีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ และดูสบายๆ

คนนี้คือ เป่ยหยาง เจ้าเมืองต้าเฟิงโจว

ชายชราชุดเขียวยืนขึ้น กุมมือเล็กน้อยและพูดว่า "ชายชรา มู่ซุน จากตระกูลมู่ ได้พบกับเจ้าเมืองเป่ยโจวแล้ว"

"งั้นก็เป็นคนจากตระกูลมู่!" เป่ยหยาง ดูประหลาดใจ

"ท่านสองคนมาจากทางไกล มีคำแนะนำอะไรไหม?”

ก่อนที่มู่ซุน ชายชราในชุดเขียวจะได้พูดอะไร มู่ซิน ก็พูดอย่างกระวนกระวาย

“ท่านเป่ย ข้ามาที่นี่ครั้งนี้เพราะลูกชายของข้า มู่จิน ซึ่งเป็นแม่ทัพคนหนึ่ง ในกองทหารม้าเหล็กต้าเฟิงของท่าน อย่างไรก็ตาม ในคืนวันที่ 5 ที่แล้ว เขาตายไปแล้ว โดยการเหนี่ยวนำของรอยประทับทางสายเลือด ได้บอกพวกเรา ครั้งนี้ เรามาครั้งนี้เพื่อจับฆาตกรและปลอบโยนจิตวิญญาณลูกชายของข้า!”

“มู่จิน… ตายแล้วหรือ?”

เป่ยหยาง ท่าทางประหลาดใจไม่ได้เสแสร้งทั้งหมด

มู่จินต่อสู้กับผู้คนในคืนนั้น จากนั้นก็หายตัวไปและยังไม่กลับมา แม้ว่าจะเป็นเถี่ยเหอและคนอื่นๆ ที่ติดตามไปด้วย คาดเดาว่าเขาอาจถูกฆ่าตาย แต่พวกเขาไม่พบใครและไม่พบศพ พวกเขาจึงยังไม่ได้ด่วนสรุป

อย่างไรก็ตาม เมื่อพ่อของมู่จิน มาถึงเมืองต้าเฟิงโจว ด้วยตนเอง เขายืนยันว่า มู่จิน ถูกฆ่าตายแล้ว

เป่ยหยาง ถอนหายใจและพูดว่า "แม้ว่าข้าจะเดามานานแล้ว ... แต่ท่านมู่ ข้าต้องขอแสดงความเสียใจด้วย"

"ท่านเป่ย ไม่กี่วันมานี้ ท่านควรรู้ข่าวอะไรบ้าง ใช่ไหม?” ชายชราชุดเขียวที่อยู่อีกฟากหนึ่งของมู่ซุน ซึ่งดูสงบกว่ามาก กล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

เป่ยหยางไม่ได้ปิดบังอะไร เขากล่าวว่า: "วันนั้นข้าได้รับข่าวว่า สำนักดาบเหล็ก สมรู้ร่วมคิดกับพวกกบฏ และหัวหน้าทั้งสามนำกองทหารม้าต้าเฟิงไปจัดการเรื่องนี้ มู่จินก็อยู่ในหมู่พวกเขาด้วย แต่หัวหน้าของสำนักดาบเหล็ก กลับถูกคนสังหารไปแล้ว คนๆนั้นน่าจะปลอมตัวมา ไม่ทราบตัวตนของเขา แต่มู่จินสนใจในตัวเขามาก ติดตามเขาไปตลอดทาง แล้วก็ขาดการติดต่อไป จึงอาจเป็นไปได้ว่า เขาถูกฆาตกรรมคนลึกลับคนนั้น”

“มันคือใครกัน” มู่ซินถามทันที

………………….

*วันนี้มีอัพเดตถึงแค่ตอนนี้ครับ ไว้มาต่อวันพรุ่งนี้