กงเจิ้ง เสียชีวิต และนักเล่นแร่แปรธาตุคนใหม่ อาจารย์ซู ที่เข้ามา ในไม่ช้าก็มีข่าวลือว่าเขาแปรพักตร์ ท้ายที่สุด หลิวเกิง คนของ เมิ่งซัง ก็เข้ามารับตำแหน่งของอาจารย์ซู

"เมิ่งซัง เจ้าเกิดในครอบครัวที่ยากจน แต่ข้าเห็นคุณค่าของความสามารถของเจ้า และเลื่อนตำแหน่งให้เจ้าไปจนถึงตำแหน่งรองหัวหน้าแก๊งค์ ไม่สำคัญว่าเจ้าต้องการที่นั่งของข้านี้หรือไม่ และไม่มีใครที่อยู่ในแก๊งค์วาฬยักษ์ ไม่ใฝ่ฝันที่จะเป็นผู้นำ ตำแหน่งนี้เป็นของผู้ที่มีความสามารถ... แต่เจ้าไม่ควร ทำโดยการทรยศต่อเพื่อนร่วมแก๊งค์ และเข้าร่วมกับโจรสลัด เพื่อบรรลุเป้าหมายของเจ้า!"

เสียงของซูฉางคงราวกับพายุ ทำให้บรรยากาศในห้องโถงดูอึมครึมมาก

สามเดือนที่ผ่านมา ทุกคนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับซือคงจาน

ซือคงจาน หัวหน้าแก๊งค์หนุ่ม ออกไปปราบโจร ทุกอย่างราบรื่น แต่แล้วเขาก็ถูกโจมตีโดยกลุ่มโจรสลัดขนาดใหญ่สามกลุ่ม และเรือรบปลาวาฬยักษ์ 2 ใน 5 ลำได้รับความเสียหาย ไม่สามารถกลับมาได้ เรียกได้ว่าขาดทุนหนักเป็นประวัติการณ์

คนส่วนใหญ่คิดว่า ซือคงจาน โลภมากและก้าวร้าวเกินไป จึงนำไปสู่ผลลัพธ์นี้ และบางคนสงสัยว่านั่นเป็นเพราะ เมิ่งซัง!

"เมิ่งซัง... ไปไกลเกินไปแล้วจริงๆ"

"ใช่! ไม่เป็นไรที่จะต่อสู้เพื่ออำนาจภายในแก๊งค์ มันคือการต่อสู้ภายในแก๊งค์ แต่การมีความสัมพันธ์กับศัตรูภายนอก มันไม่น่าให้อภัย!จริงๆ การสับเป็นชิ้นๆ ไม่ใช่ การพูดเกินจริง!”

ในห้องโถง ผู้นำระดับสูงของแก๊งค์วาฬยักษ์กำลังกระซิบกัน

เดิมที เมิ่งซังได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าแก๊งค์ เพราะไม่มีผู้สมัครที่ดีกว่านี้ ใครๆ ก็อยากเลือกหัวหน้าแก๊งค์คนใหม่ เพื่อทำให้ความวุ่นวายภายในและภายนอกแก๊งค์วาฬยักษ์สงบลงโดยเร็วที่สุด

แต่ตอนนี้เมื่อ 'ซือคงหยง' ออกมาแล้ว สถานการณ์กลับเลวร้ายลง พิธีสืบทอดอำนาจของเมิ่งซัง กลายเป็นสถานที่ที่เขาจะถูกพิพากษาแทน!

เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้าเขา ซือคงเหวิน แอบดีใจเมื่อรู้ว่าถึงเวลาแล้ว เขาสามารถสั่งให้แก๊งค์ปลาวาฬยักษ์กำจัดเมิ่งซังได้ แต่ ซือคงหยง เองก็ไม่สามารถพูดเรื่องนี้ได้ ด้วยอารมณ์ของซือคงหยง สถานการณ์นี้ มันจะเป็นไปเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และเมื่อซือคงหยงเปิดเผยความจริงเรื่องนี้ ทุกคนก็จะขานรับ

ทันใดนั้น ซือคงเหวิน ตะโกน: "จ้าวเทียนหั่ว, เกาอัน เจ้ายังยืนทำอะไรอยู่ ทำไมเจ้ายังไม่กำจัดคนทรยศคนนี้ ที่ฆ่าเพื่อนร่วมแก๊งค์ และต้องชดใช้!"

"ใช่แล้ว!"

ในพริบตา ก่อนหน้านี้ พวกเขาเคยสนับสนุนเมิ่งซัง เป็นหัวหน้าแก๊งค์ ซึ่งเป็นการละเมิดอำนาจหัวหน้าแก๊งค์ของซือคงหยง อย่างไม่ต้องสงสัย แต่ดูเหมือนว่าเขาไม่มีเจตนาที่จะชำระบัญชีพวกเขา และตราบใดที่ เมิ่งซัง ผู้กระทำความผิดถูกจัดการ พวกเขาก็จะสามารถทำคุณไถ่โทษได้ และไม่มีใครตำหนิเขาได้!

“เมิ่งซัง อย่าทำให้เราลำบากเลย! ยอมรับการจับกุมอย่างเชื่อฟัง โดยไม่ต้องต่อสู้!”

หัวหน้าห้องโถงทั้งสี่ยืนขึ้นพร้อมกัน ทุกสายตาจับจ้องที่เมิ่งซัง

หัวหน้าห้องโถงทั้งสี่ ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้า ของแก๊งค์วาฬยักษ์ หาก เมิ่งซัง เผชิญหน้ากับหนึ่งในนั้น เขาคิดว่าเขาอาจมีโอกาสชนะ 100% แต่ไม่ใช่สี่คนลงมือพร้อมกัน นั่นจะเป็นเรื่องลำบาก!

ท้ายที่สุด เมิ่งซัง ไม่ใช่คนธรรมดา เมื่อเผชิญกับสายตามุ่งร้ายของปรมาจารย์ห้องโถงทั้งสี่ เขามีเหงื่อไหลหยดและจมอยู่ในความตื่นตระหนกและความกลัว เมื่อเขากลับมามีสติ สมองของเขาหมุนอย่างรวดเร็ว และเขาก็ตะโกน: “ช้าก่อน!”

ปรมาจารย์ทั้งหมดของแก๊งค์วาฬยักษ์มุ่งความสนใจไปที่เมิ่งซัง ก่อตัวเป็นวงล้อมที่แผ่วเบา ด้วยปรมาจารย์จำนวนมาก หากโจมตีพร้อมกัน เมิ่งซังแทบจะไม่สามารถต้านทานได้!

"เจ้าไม่ใช่หัวหน้าแก๊งค์ตัวจริง! เจ้าเป็นตัวปลอมจากตระกูลซือ!"

เมิ่งซังจ้องไปที่ซูฉางกง กัดฟัน พูดด้วยความมั่นใจ

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ซือคงเหวิน และซือคงฮวงรู้สึกกระตุกเล็กน้อยในใจ

ใบหน้าของหัวหน้าแก๊งค์วาฬยักษ์คนอื่นๆ ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย อันที่จริง ในใจของทุกคนมีข้อสงสัยเล็กน้อย ซือคงหยง ออกจากด่านไม่ช้าไม่เร็ว แต่เขาออกจากด่านในช่วงเวลานี้ สุดท้ายนี้ เป็นไปได้ไหมว่าเขาไม่ใช่ ซือคงหยง ตัวจริง?

แต่การปลอมตัวของซูฉางกง นั้นคล้ายกันเกินไป ออร่าของเขาก็แข็งแกร่ง และเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ ไม่มีใครกล้าที่จะเป็นคนแรกที่ถามมันมาก่อน แต่ เมิ่งซัง รีบถามมันโดยตรง

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ปัจจุบันของเขาจะไม่เลวร้ายไปกว่านี้ ดังนั้นเขาก็จะสู้ต่อไปเช่นกัน!

"ไม่ดีแล้ว..." ซือคงเหวิน แอบคิดในใจว่าไม่ดีแล้ว และคำถามของเมิ่งซัง ยังซ้ำเติมความสงสัย และความกังวลของคนที่เหลือที่มีอยู่แล้วในใจ

แท้จริงแล้ว เพื่อจัดการกับการโจมตีของเมิ่งซัง ตระกูลซือ อาจหาคนแกล้งเป็น ซือคงหยง เพื่อข่มขู่ทุกคน แม้ว่าวิธีนี้จะดูไม่น่าเชื่อถือเล็กน้อย แต่ก็มีประสิทธิภาพจริงๆ

อย่างน้อยก็ถูกข่มขู่โดยความสง่างามของซือคงหยง ตอนนี้มีเพียง เมิ่งซัง เท่านั้นที่กล้าตั้งคำถามถึงตัวตนของเขา ซูฉางกง ไม่แสดงออก ในขณะที่ ซือคงเหวินจ้องมองด้วยความโกรธ: "เมิ่งซัง เจ้าสติไม่ดีหรือ?"

เมิ่งซังไม่สนใจเอ่ยถามอีกประโยค "หากว่าเป็นหัวหน้าแก๊งค์ตัวจริง เช่นนั้นจำสิ่งที่เจ้าพูดก่อนหน้าที่จะเลื่อนตำแหน่งให้ข้าเป็นรองหัวหน้าแก๊งค์ได้หรือเปล่า"

"ผีเท่านั้นที่รู้!"

ซูฉางกงคิดในใจ แม้ว่าซือคงเหวินกับซือคงฮวง จะรู้มากเกี่ยวกับ และสิ่งต่างๆของ ซือคงหยง แต่พวกเขาก็คงไม่รู้ว่า เขาเคยพูดอะไรกับใครเมื่อไหร่แบบลับๆได้

แต่ซูฉางกงยังไม่แสดงออก เขาเพียงแค่นั่งบนเก้าอี้กระดูกปลาวาฬเช่นเดิม มองลงไปที่เมิ่งซังด้วยสายตาเหยียดหยามราวกับว่าเขากำลังดูการแสดงของตัวตลก

เมิ่งซัง จ้องไปที่ร่างสูงพร้อมกับกัดฟัน และพูดออกมาอย่างกัดฟันว่า "ก่อนที่หัวหน้าจะแต่งตั้งข้าเป็นรองหัวหน้า เขาเตือนข้าว่าถ้าข้าทำอะไรผิดกับแก๊งค์ปลาวาฬยักษ์ เขาจะกำจัดข้าเอง!"

สิ่งนี้ทำให้ทุกคนพยักหน้าอย่างลับๆ นี่คือสิ่งที่ซือคงหยงน่าจะพูด

จากนั้น เมิ่งซัง ก็ล้มโต๊ะ แล้วชักดาบออกมา ร้องคำราม

"ถ้าเจ้าเป็นหัวหน้าแก๊งค์จริงๆ เช่นนั้นก็เข้ามาเลย! ข้าจะยืนที่นี่ และสิดูว่าเจ้าเป็นหัวหน้าแก๊งค์ตัวจริงหรือไม่!"

"นี่ เมื่อเมิ่งซังไม่มีอะไรจะเสีย... เข้ากลับท้าทายน้องสามโดยตรง!"

หัวใจของซือคงฮวง จมลงเล็กน้อย