"ตูม!"

ช้างแดงยังคงเปิดทางข้างหน้า ร่างกายของเขาเหมือนคันธนู กำปั้นขวาของเขากำแน่นควบแน่นพลัง และทุบประตูด้วยความโกรธ กระแทกอย่างแรง

เสียงดังโครมคราม เกล็ดน้ำแข็งของประตูหนาแตกเป็นเสี่ยงๆ และถูกเปิดออกด้วยหมัด เผยให้เห็นภายในของพระราชวัง

ภายในพระราชวังยังปกคลุมไปด้วยเกล็ดน้ำแข็งทุกหนทุกแห่ง และทุกคนก็ค่อยๆ เดินเข้าไป

ถนนและอาคารทุกสายล้วนมีความสวยงามเงียบสงบ เวลาผ่านไปเหมือนถูกหยุดเวลาเอาไว้ในก้อนน้ำแข็ง

และในพระราชวังแห่งนี้ มีรูปปั้นยืนอยู่หลายคน พวกเขาทั้งหมดสวมชุดสีขาวปักลายมังกร และพวกเขาทั้งหมดควรเป็นสาวกของพระราชวังชินหลง

แต่สาวกพระราชวังชินหลง เหล่านี้ได้ตายไปแล้วร่างกายของพวกเขาถูกแช่แข็งในผลึกน้ำแข็งและกลายเป็นรูปแกะสลักน้ำแข็ง แต่พวกเขาทั้งหมดมองไปในทิศทางเดียวกันด้วยใบหน้าที่หวาดกลัว คล้ายสิ้นหวังและไม่เต็มใจ ราวกับว่าก่อนที่พวกเขาจะตาย พวกเขา ได้เห็นฉากที่ทำให้พวกเขารู้สึกสิ้นหวัง

"ปัง!"

จงหยู ชายอ้วนเดินไปที่รูปแกะสลักน้ำแข็งรูปมนุษย์แล้วตบมันลง

"แกร๊กกก!"

ผลึกน้ำแข็งหนาไม่แตก แต่สาวกของพระราชวังชินหลง ที่ถูกแช่แข็งอยู่ภายในก้อนน้ำแข็ง ถูกทุบจนมีรอยแตกปรากฏบนพื้นผิวร่างกายของพวกเขา และร่างกายของพวกเขาแตกร้าวเหมือนกระเบื้องเคลือบ

"มันแปลก... ก่อนที่สาวกของพระราชวังชินหลง จะถูกแช่แข็ง ร่างกายของพวกเขา หมดพลังไปแล้ว เหลือเพียงเปลือกที่ว่างเปล่า"

จงหยู เอ่ยเบาๆ สาวกของพระราชวังชินหลง ตายไปนานแล้ว ก่อนถูกแช่แข็ง สิ่งที่ถูกแช่แข็งนี้ เป็นเพียงเปลือกของเลือดเนื้อเท่านั้น

ภายในพระราชวังชินหลง มีสาวกอย่างน้อยสองสามพันคน แต่พวกเขาทั้งหมดเสียชีวิตไปนานแล้ว และดวงตาของพวกเขาทั้งหมดมองไปที่ใจกลางของพระราชวังชินหลง ด้วยความสิ้นหวังและไม่เต็มใจตาย ที่แช่แข็งบนใบหน้าของพวกเขา

"ไป... ไปดูที่นั่น"

ไป่หยุนเหอพูดเสียงทุ้ม มุ่งหน้าไปยังใจกลางพระราชวังชินหลง, เฟิงริเยว่ และคนอื่นๆ ก็รีบไปที่นั่นเช่นกัน

ซูฉางกงตามไปข้างหลัง และเขามองไปรอบๆ เพื่อดูว่ามีกลิ่นอายรังสีพลังก่อกำเนิดในพระราชวังชินหลง หรือไม่ แต่เขาไม่พบอะไรเลย

พระราชวังชินหลง แห่งนี้เป็นเมืองที่ตายแล้วและแม้แต่ออร่าก็อ่อนแอมาก สถานที่แบบนี้ไม่เป็นไปตามเงื่อนไขสำหรับการกำเนิดของปราณก่อกำเนิด และปราณก่อกำเนิดที่ได้รับจากนักรบคนก่อนๆ ในภูเขาเสวี่ยหยวน ได้มายังไง

ซูฉางกงไม่เข้าใจในขณะนี้

ทุกคนเดินไปที่ใจกลางพระราชวังชินหลง และมีรูปปั้นน้ำแข็งของมนุษย์ตลอดทาง

เมื่อพวกเขามาถึงใจกลางพระราชวังชินหลง ทุกคนต่างมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตกใจ

ตรงกลางของพระราชวังชินหลง เป็นจัตุรัสที่มีมังกรชินหลง แกะสลักจากผลึกน้ำแข็ง แม้ว่าร่างของมันจะขดเป็นวงเหมือนงู แต่ก็ควรยาว 100 เมตร!

และบนหัวของมังกรชินหลงที่แกะสลักจากเกล็ดน้ำแข็ง มีชายคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่

ชายผู้นั้นมีรูปร่างสูงใหญ่ มีคิ้วดาบและดวงตาเป็นประกาย สวมเสื้อคลุมหรูหราที่ปักด้วยลวดลายมังกร และมีความสง่าผ่าเผยของบุคคลที่เหนือกว่า ราวกับว่าเขาเกิดมาเพื่อเหนือกว่า ราวกับมังกรในหมู่มนุษย์!

ชายผู้นั้นนั่งสมาธิ มองขึ้นไปบนท้องฟ้า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ ใบหน้าของเขามีร่องรอยของความเสียใจและความโล่งใจ

และรอบๆชินหลง ยังมีรูปปั้นน้ำแข็งนั่งขัดสมาธิด้วยคนมากถึง 30-40 คน ดูเสื้อผ้าแล้วพวกเขาแตกต่างจากสาวกของพระราชวังชินหลงที่อยู่ข้างนอก มีลายปักมังกรปักมากกว่า ซึ่งควรจะเป็นบุคคลระดับสูงในนิกาย

"ผู้ชายคนนั้นควรเป็น ฮั่นจือเซียง จ้าวนิกาย ผู้นำพระราชวังชินหลง"

ทุกคนมองไปที่ชายคนนั้นนั่งไขว่ห้างบนรูปปั้นน้ำแข็งของชินหลง และรู้ในใจว่าเขาคือ ฮั่นจือเซียง อดีตจ้าวนิกายของพระราชวังชินหลง

ฮั่นจือเซียง ผู้นี้เป็นปรมาจารย์ระดับสูงของ ราชวงศ์ต้าหยาน มาเป็นเวลา 2-3,000 ปี เขาเปิดเส้นเลือดสวรรค์ 12 เส้น รวบรวมดอกไม้สามดอกที่ด้านบนเป็นห้าฉีในราชวงศ์หยวน และอยู่ยงคงกระพันในขอบเขตเดียวกัน

"ว่ากันว่า ฮั่นจือเซียง อาศัยอยู่อย่างสันโดษและต้องการบรรลุความก้าวหน้า แต่ดูเหมือนว่าเขาจะล้มเหลว เขาถึงกับนำผู้อาวุโสและสาวกของเขาไปกลบฝังไปกับเขา"

ไป่หยุนเหอกระซิบกับตัวเอง นี่คือ นิกายที่มีความมั่งคั่งและมีอำนาจมากกว่านิกายตงหยุน แต่ก็ยังหายไปในฝุ่นของประวัติศาสตร์

“หือ?”

นอกจากอารมณ์แล้ว ทุกคนก็ตกใจ

"ตึก ตึก!"

เพียงเพราะพวกเขาได้ยินเสียงหัวใจเต้นเบาๆ มันดังมาจากร่างของฮั่นจือเซียง ซึ่งนั่งทำสมาธิอยู่

"นี่... ฮั่นจือเซียงคนนี้ยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า?"

นักสู้สวมชุดสีเทาจากนิกายตงหยุน อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจเล็กน้อย เป็นไปไม่ได้ที่ใครสักคนจะมีชีวิตอยู่ได้ถึงสองหรือสามพันปี!

เหตุการณ์เงียบไปชั่วขณะ มีเพียงเสียงเต้นแผ่วเบาของหัวใจของฮั่นจือเซียง จ้าวนิกาย พระราชวังชินหลง เท่านั้นที่สามารถได้ยินได้ไม่รู้จบ

"ฮึ่ม! ถ้าเจ้ายังไม่ตาย ก็จงตายให้ข้าซะ!"

และจงหยูก็อดกลั้นไม่ได้อีกต่อไป เขาตะคอกอย่างเย็นชา หายใจเข้าลึกๆ และเปิดปากเพื่อปล่อยมันออกมา

"แคร้ง!"

ลูกธนูอากาศระเบิดพุ่งออกไป ถล่มร่างของฮั่นจือเซียง ด้วยเสียงระเบิด ร่างของฮั่นจือเซียงขาดออกจากกัน เลือดในร่างกายแห้งไปแล้ว และร่างกาย เป็นเหมือนก้อนน้ำแข็งที่เปราะบาง

"ผู้ชายคนนี้...ไม่เคารพผู้อาวุโส"

นักรบของนิกายตงหยุน ที่ดูฉากนี้ขมวดคิ้วครั้งแล้วครั้งเล่า ฮั่นจือเซียง ผู้นี้เป็นระดับผู้อาวุโส ก่อนที่เขาจะยังมีชีวิตอยู่ มีชื่อเสียงมากมาย แต่ชายอ้วนคนนี้หยาบคายและไม่มีความเกรงกลัวใดๆเลย ทุบรูปปั้นทิ้งโดยตรงเหมือนเด็กเอาแต่ใจ เพื่อให้อีกฝ่ายไม่ทิ้งร่างกายทั้งหมดไว้เบื้องหลัง

แต่ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อรู้ว่าฮั่นจือเซียงได้ตายไปแล้ว และแม้แต่ซากศพก็เน่าเปื่อย เปราะบางราวกับไม้ผุ และถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

"มันคืออะไร"

ช้างแดงกำลังจ้องมองไปที่บางสิ่งที่ลอยออกมาจากศพที่ระเบิด

มันเป็นคริสตัลขนาดเท่าปลายนิ้วหัวแม่มือ ทั้งตัวเป็นสีฟ้าน้ำแข็ง เหมือนเพชรสุกใส มันไม่ใหญ่มากนัก แต่มันทำให้หัวใจเต้นเร็วขึ้น และมันเป็นความปรารถนาโดยสัญชาตญาณที่จะได้มันมา!

มันไม่ได้ตกลงสู่พื้น แต่ถูกผลักออกไปโดยแรงที่มองไม่เห็นและลอยอยู่ในอากาศ

"เป็นไปได้ไหมว่า... เมล็ดพันธุ์เทพเจ้า!"

ไป่หยุนเหอจ้องมองไปที่คริสตัลน้ำแข็งสีฟ้า จู่ๆ เขาก็นึกถึงบางสิ่ง รูม่านตาของเขาหดลงเล็กน้อย และเขาพูดออกมา

“เมล็ดพันธุ์เทพเจ้า? นี่คือเมล็ดพันธุ์เทพเจ้า ใช่หรือไม่?”

แม้แต่เฟิงริเยว่ ชายที่มีใบหน้าสีแดงเข้มเหมือนกระดูกก็ผันผวนอย่างรุนแรง ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่คริสตัล และแม้กระทั่งการหายใจของเขาก็แทบจะหยุดหายใจขึ้น

เมล็ดพันธุ์เทพเจ้า นี่เป็นสมบัติที่หายากและหาได้ยากมาก!

เส้นทาง การเดินทางของศิลปะการต่อสู้ การหลอมร่างกาย ฉีและเลือด ก่อกำเนิด

หากเจ้าบรรลุถึงสถานะก่อกำเนิด เจ้าจะเป็นหนึ่งในนักสู้หนึ่งในล้าน และในสายตาของคนทั่วไป เจ้าจะเป็นปรมาจารย์ชั้นยอดที่อาจเป็นเรื่องยากสำหรับคนนับพัน!

ดอกไม้สามดอกรวมตัวกันที่ด้านบน และห้าฉีพุ่งเข้าหาหยวน! นี่คือขอบเขตก่อกำเนิดขั้นสูงสุด!

แต่ขอบเขตก่อกำเนิดนั้น ก็ไม่ใช่ขีดจำกัดที่นักรบสามารถบรรลุได้ และนักรบที่อยู่เหนือธรรมชาตินั้นเรียกว่านักรบศักดิ์สิทธิ์!

คนประเภทนี้ ในประวัติศาสตร์เกือบสามพันปี ตั้งแต่ก่อตั้งราชวงศ์หยาน หายากมาก พวกเขาแต่ละคนเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ นิกายที่พวกเขาทิ้งไว้กลายเป็นนิกายชั้นนำ และนิกายที่พวกเขาทิ้งไว้กลายเป็นตระกูลชั้นสูง!

แม้แต่ หยานหวง จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์หยาน ที่ยิ่งใหญ่ก็เป็นนักบุญการต่อสู้ หากไม่มีกองกำลังที่ไม่มีใครเทียบได้ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะกวาดล้างทุกสิ่งและกลายเป็นจักรพรรดิผู้ก่อตั้ง

นักบุญการต่อสู้ในสายตาของคนส่วนใหญ่ เป็นบุคคลในระดับตำนานแล้ว มีนักบุญการต่อสู้ในโลกนี้หรือไม่? ต้องมี แต่พวกเขาแทบไม่สนใจเรื่องทางโลก ไม่ยุ่งเรื่องใดๆในโลก ปฏิบัติตนอยู่สันโดษ