"หงเจิ้นเซียง หากเราจะต้องเผชิญหน้ากับเขา ดาบของข้าจะคุกคามเขาได้หรือไม่"

ซูฉางกงก็ครุ่นคิดจริงจังเช่นกัน หงเจิ้นเซียงผู้นี้ เกือบจะเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาเคยพบ มันคือบุคคลในตำนานของกองทัพ มันไม่ง่ายเลย!

"ฮู้!"

ขณะที่สถานการณ์กำลังซับซ้อนและทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากัน ก็มีเสียงเสียดแทงเบาๆ ในอากาศ เสียงนั้นดังขึ้นในภายหลัง และลูกศรดอกแรกก็มาถึง และลูกศรเป็นรูปเกลียวหมุน กลายเป็นลูกธนูพุ่งทะลุอากาศ!

มันถูกยิงจากที่ห่างออกไปหนึ่งหรือสองไมล์ เกินความเร็วของเสียงหลายครั้ง เร็วจนเกินขีดจำกัดของปฏิกิริยาของคนทั่วไป และเป้าหมายของมันคือแผ่นหลังของ หงเจิ้นเซียง

ดวงตาของหงเจิ้นเซียง เปลี่ยนเป็นเย็นชา การรับรู้ของเขาเฉียบแหลม และเขารู้สึกได้ถึงความหนาวเย็นที่หลังโดยไม่ต้องมองด้วยตา ร่างกายกำยำของเขาเคลื่อนห่างหลีกเลี่ยงลูกศรที่ยิงไปล่วงหน้า

แต่สิ่งที่ทำให้ผู้คนประหลาดใจก็คือลูกศรดูเหมือนมีดวงตา วาดส่วนโค้งในอากาศ หักมุม และยังมุ่งตรงไปที่หงเจิ้นเซียง ที่หลบเลี่ยง!

“ไอ้สารเลว!”

หงเจิ้นเซียงตกใจเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ตะโกนด้วยความโกรธ ไม่หลบอีกต่อไป ชูฝ่ามือขนาดเท่าพัดใบธูปฤาษี เลือดเปล่งประกาย เลือดข้นที่เข้มข้นยิ่งกว่า กว่าจินปู้ฮวน และหยูเฉียว ตบลูกศรออกไป

"บูม!"

ลูกธนูและฝ่ามือพองตัวและระเบิดทันที ลูกธนูดูเหมือนจะมีพลังงานที่สามารถเจาะเกราะเหล็กหนาได้ และมันชนกับพลังมหาศาลของหงเจิ้นเซียง อากาศระเบิดและวงกลมของอากาศระเบิดโดยรอบ ดอกไม้และพืชและต้นไม้จะงอเมื่อเปิดและเป่า

ลูกธนูโลหะหักและบิดตกลงพื้น แต่ฝ่ามือของหงเจิ้นเซียง ไม่ได้รับบาดเจ็บ

“ลูกธนูไล่วิญญาณ! เจ้ากล้าปรากฏตัวต่อหน้าข้า อย่าแม้แต่จะคิดออกไป!”

หงเจิ้นเซียงเห็นลูกธนูบนพื้นและลูกธนูที่หันไปเมื่อกี้ และเขาก็ตัดสินคนที่ต้องการยิงทันที เขามองย้อนกลับไปที่ตัวตนของเขา เขาปล่อยเสียงหอนยาว ร่างกำยำของเขาก้าวไปข้างหน้า ทำลายต้นไม้ข้างทางเหมือนฟาง และพุ่งตรงไปตามทิศทางของลูกศร!

ลูกศรไล่วิญญาณยังเป็นยอดฝีมือในกองทัพกบฎ เขาเก่งธนู ลูกศรของเขาเป็นเลิศและสามารถล็อคลมหายใจของศัตรูได้ การหมุนและการติดตามธรรมดาจึงเรียกว่าลูกศรไล่วิญญาณ

วันนี้กองทหารม้าเหล็กต้าเฟิงปิดล้อมและสังหารกลุ่มกบฏที่นำโดยหยูเฉียว แต่หัวหน้ากลุ่มกบฏที่เหลือเข้ามาสนับสนุนพวกเขา!

แม้ว่าหงเจิ้นเซียง ต้องการจะกำจัดซูฉางกง และไซ่เจิ้ง แต่ลูกศรไล่วิญญาณซ่อนอยู่ในระยะไกล และพวกเขาต้องจัดการก่อน มิฉะนั้นจะเป็นความท้าทายอย่างมากสำหรับคู่ต่อสู้ที่จะยิงจากระยะไกล ด้วยลูกศรที่สามารถติดตามพลังงานของศัตรู ถือเป็นภัยคุกคาม

ดังนั้น หงเจิ้นเซียง จึงเด็ดขาดมาก และละทิ้งซูฉางกงและไซ่เจิ้งทันที! ลูกศรไล่วิญญาณนี้ยังเป็นปลาตัวใหญ่ที่มีน้ำหนักมากอีกด้วย!

"พั๊ฟพั๊ฟพั๊ฟ"

ในอากาศ มีลูกศรยิงอย่างต่อเนื่อง และลูกศรแต่ละลูกดูเหมือนจะตกลงมาราวกับดาวตก ไม่ว่าจะจากบนลงล่างหรือจากซ้ายไปขวา วาดเส้นโค้งและล็อคเครื่องอากาศ ยากที่จะหลบเลี่ยง

หงเจิ้นเซียงไม่หลบเช่นกัน เขาเป็นเหมือนช้างยักษ์ที่ออกอาละวาด ยิงอย่างต่อเนื่องด้วยมือใหญ่ของเขา ปัดลูกศรปลิวว่อนด้วยฝ่ามือของเขา จ้องมองที่การยิงลูกศรไล่วิญญาณในระยะไกลไปยังตำแหน่งของศัตรู เขารีบวิ่งไป ตราบใดที่เขาสามารถตามลูกศรไล่วิญญาณและต่อสู้ประชิดตัวได้ หงเจิ้นเซียงเชื่อว่าเขาสามารถฉีกเขาเป็นชิ้นๆได้!

"ช่างเป็นทักษะการยิงธนูที่ยอดเยี่ยมจริงๆ! ทักษะการยิงธนูของคนนี้ ไม่ด้อยกว่าข้า!"

ซูฉางกงรู้สึกประหลาดใจเช่นกันเมื่อเห็นฉากนี้ ปรมาจารย์ยิงธนูบางคนซึ่งสงสัยว่าเป็นกบฏได้ยิงหงเจิ้นเซียงจากระยะไกล และดำเนินการยิงและสังหารหงเจิ้นเซียง อย่างดุร้าย ลูกศรทั้งหมดที่สามารถเจาะเกราะหนักได้ถูกส่งออกไปด้วยฝ่ามือเนื้อคู่หนึ่ง

“มันคือ หังสือเซียว! เขามาที่นี่เพื่อช่วยข้า!”

ไซ่เจิ้งรู้สึกยินดี เขารู้ว่าลูกศรไล่วิญญาณเป็นคนของเขาเอง และหงเจิ้นเซียงซึ่งถูกบังคับโดยทักษะการยิงธนูอันน่าทึ่งของเขาในระยะไกล ต้องจัดการกับเขาก่อน และทำให้หงเจิ้นเซียงเสียสมาธิ ซึ่งกำลังสร้างโอกาสให้เขาหลบหนี

ในพริบตา หงเจิ้นเซียง ได้หายตัวไปในป่าและไปไล่ตามลูกศรไล่วิญญาณ

และคุณไซ่เจิ้งรู้ว่านี่คือโอกาสที่ดีที่สุดในการหลบหนี แต่ร่างของซูฉางกงแวบเข้ามา และขัดขวางเขาเอาไว้

ไซ่เจิ้งตกตะลึงไปครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างโมโห: "ไอ้บ้า! แกจะบ้าเหรอ เราสามารถใช้ประโยชน์สถานการณ์นี้ หงเจิ้นเซียงถูกล่อให้ออกไป พวกเราก็ควรรีบออกไปซะ!"

แต่ซูฉางกงพูดอย่างเย็นชา: "ยังไม่สายเกินไปที่จะจากไป หลังจากฆ่าเจ้าแล้ว!”

แน่นอนว่าสิ่งที่ดีที่สุด คือใช้โอกาสนี้จากไปเลยทันที แต่ซูฉางกงมีเจตนาฆ่าต่อไซ่เจิ้ง และเขาไม่เพียงเปิดเผยตัวตนของเขาก่อนหน้านี้ ในท้ายที่สุด สถานการณ์นี้เกิดจากไซ่เจิ้ง

เขายังไม่ลืมว่าไซ่เจิ้ง ขายเขาให้หยูเฉียว ให้กับกองทัพกบฏเพื่อสร้างอาวุธ ซึ่งเท่ากับผลักเขาลงไปในหลุมไฟ!

หากซูฉางกงไม่สามารถสร้างดาบปิศาจร่ำไห้ได้ เป็นไปได้ว่าจุดจบของเขาจะเป็นทางตันและเขาจะถูกหยูเฉียว และคนอื่นๆตัดหัวและฆ่าทิ้ง ตกตายอย่างอนาถ

และตอนนี้ หากปล่อยให้ไซ่เจิ้งหนีแล้ว ไซ่เจิ้งจะซ่อนตัวอย่างแน่นอน และจะเป็นการยากที่จะตามหาเขาเพื่อฆ่าอีกครั้ง!

ถ้าเขาไม่ฆ่าไซ่เจิ้ง ซูฉางกงจะไม่มีความสุขในอนาคต อีกทั้ง เขาก็อยากลองปราณดาบที่ได้มาใหม่อยู่พอดี!

“หากเจ้าแสวงหาความตาย เช่นนั้นก็ได้!”

ไซ่เจิ้งมีรังสีสังหารบนใบหน้า เขารู้ว่าลูกศรไล่วิญญาณจะไม่สามารถยับยั้งหงเจิ้นเซียงได้นานนัก หงเจิ้นเซียงอาจกลับมาได้ทุกเมื่อ และเขาต้องรีบออกไป ถ้าเด็กคนนี้กล้าหยุดเขา ก็ฆ่าเขาซะ!

ไซ่เจิ้ง เคลื่อนไหวทันทีโดยไม่ลังเลใดๆ เขากระตุ้นพลังในร่างกายของเขาโดยตรงด้วยกำลังทั้งหมดของเขาและต้องการฆ่าซูฉางกง ให้เร็วที่สุดแล้วจึงจากไป

"อั่ก!"

ท่ามกลางเสียงคำรามของมังกรที่สั่นสะเทือนท้องฟ้า พลังปราณและเลือดของไซ่เจิ้ง ปะทุขึ้น และนิมิตปรากฏขึ้น กลายเป็นมังกรสีเลือดขนาดใหญ่ลอยอยู่เหนือหัวของเขา ร่างกายของเขาขดเป็นวงกลม และภาพลวงตาของเตาอบก็ปรากฏขึ้น โอบรัดแผ่วเบาเปล่งแสงร้อนแรง!

ในฐานะรองผู้บัญชาการของทหารม้าเหล็กต้าเฟิง ค่ายหลินฉี, ไซ่เจิ้ง นั้นแข็งแกร่งมาก เขาโจมตีขอบเขตฉีและเตาหลอมเลือดมาแล้ว 2 ครั้ง ห่างจากการเข้าสู่ระดับฉี และเตาหลอมโลหิตเพียงก้าวเดียว

ในแง่ของความแข็งแกร่ง เขาดีกว่ามู่จินซึ่งเป็นสมาชิกของตระกูลขุนนาง

“ฝ่ามือเทพเจ้าแห่งขุนเขาใหญ่!”

ไช่เจิ้งกำลังจะต่อสู้อย่างรวดเร็ว และเขาใช้กำลังทั้งหมดที่มีทันทีที่เขาขึ้นมา ร่างของเขาสว่างวาบ และเขาเข้าหาซูฉางกงอย่างรวดเร็วมาก ฝ่ามือขวาของเขาหนักพอๆ กับภูเขา เมื่อเขาฟาดออกไป แม้แต่อากาศก็ถูกบีบและระเบิด เสียง คลื่นอากาศที่ร้อนจัดพุ่งเข้าหาใบหน้า ทำให้ผู้คนหายใจลำบาก

“หวู่ฉินซี หมีเขย่าภูเขา!”

ซูฉางกงเองก็ต้องการฆ่าไช่เจิ้งอย่างรวดเร็ว เขาแสดงท่าร่างหมีที่ทรงพลังที่สุดในบรรดาบทละครสัตว์ทั้งห้า และเสียงคำรามของหมีดุร้ายก็ดังก้องไปในอากาศ ด้วยการชกหมัดหนักๆ เพียงครั้งเดียว พลังปราณแท้จริงของวาฬยักษ์ก็ตามมา และกลายเป็นคลื่นคำราม!

“ปัง!”

กำปั้นและฝ่ามือของทั้งสองปะทะกันโดยไม่นึกคิด ท่ามกลางเสียงอันน่าสยดสยองของการปะทะกัน พื้นดินสั่นสะเทือนและพื้นดินก็เต็มไปด้วยรอยแตก ดอกไม้และพืชโดยรอบถูกบดขยี้จนเป็นผง บินไปทุกทิศทุกทาง

"ปัง ปัง ปัง!"

ซูฉางกงรู้สึกถึงแรงมหาศาลที่บดขยี้เขา และเขาถอยหลังไป 3 ก้าวติดต่อกัน ในแต่ละก้าว พื้นที่เขาเหยียบเป็นหลุมอุกกาบาตกว้างกว่าหนึ่งเมตร

ในแง่ของร่างกาย ซูฉางกงซึ่งมีเจ็ดและการเปลี่ยนแปลงของเลือด ต่ำกว่าไช่เจิ้งมาก ซึ่งถึงจุดสูงสุดของการเปลี่ยนแปลงของฉีเก้าครั้ง และกำลังจะหลอมฉีเป็นเตาหลอมเลือด

"ฆ่า!"

การระเบิดพลังทำให้ได้เปรียบ และไซ่เจิ้งไม่เปิดโอกาสให้ซูฉางกงได้หายใจ เขาระเบิดพลังฉีและเลือดออกมา มังกรคำราม เส้นเลือดบนใบหน้าปูด และสัมผัสสีแดง ปรากฏตัวขึ้น เขาก้าวไปข้างหน้า และยกฝ่ามือซ้ายขึ้นสูง เต็มไปด้วยเลือด มันพองตัวเป็นวงกลม เต็มไปด้วยความรู้สึกที่รุนแรง และตบซูฉางกงด้วยความโกรธ ราวกับว่ามันต้องการจะระเบิดซูฉางกงเป็นชิ้นๆ!