เวลาผ่านไป และเวลาหลังจากห้าวันจะมาถึงในไม่ช้า

ร้านอาหารชิงเยว่ ในเมืองต้าเฟิงโจวยังเป็นสถานที่สำหรับการแสวงหาความสุขและความบันเทิงที่มีแต่ผู้มั่งคั่งเท่านั้นที่สามารถรับประทานได้ ร้านอาหารชิงเยว่ ในปัจจุบันไม่รับแขกภายนอก

“วันนี้มีคนในร้านอาหารชิงเยว่ จัดงานแต่งงานหรือไม่?”

“ข้าได้ยินมาว่าพวกเขาเป็นพี่น้องจากตระกูลเฉิน พวกเขาสองคนเป็นพี่น้องฝาแฝด พวกเขาฉลองวันเกิดครบรอบ 50 ปีด้วยกัน พวกเขาใช้เงินจำนวนมากเพื่อเหมาร้านอาหารชิงเยว่”

“ก็พวกเขานั่นแหละ!”

เวลาพลบค่ำ ถนนทั้งหมดถูกปิดกั้น ทหารในชุดเกราะและอาวุธยืนตระหง่าน แต่ละคนหายใจแรง ยืนเหมือนต้นสนและต้นไซเปรส ราวกับรูปปั้นหิน มีระเบียบวินัยที่เคร่งครัด เหล่านี้ล้วนเป็นสมาชิกของทหารม้าเหล็กต้าเฟิง

ภายใต้อำนาจของพี่น้องตระกูลเฉิน วันนี้ เพื่อให้วันเกิดปีที่ 50 ดูยิ่งใหญ่ ให้พวกเขาสนับสนุนฉากนี้ และมีแขกที่มาพร้อมกับของขวัญวันเกิดและคำเชิญและได้รับเชิญให้ไปที่ร้านอาหารชิงเยว่ และบรรยากาศของงานเลี้ยงวันเกิดก็สงบสุข

ซูฉางกง นั่งอย่างเงียบๆบนหลังคาของอาคารสูงห่าง จากร้านอาหารชิงเยว่ สามร้อยเมตร ในขณะนี้ ซูฉางกงไม่เพียงแต่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเท่านั้น แต่ยังใช้เทคนิคการปลอมตัวที่เขาได้เรียนรู้จากแก๊งวาฬยักษ์ด้วย ดูจากรูปร่าง เขาอายุสามสิบ ผิวคล้ำ และไม่เด่นมากในฝูงชน

“พี่น้องจากตระกูลเฉินยังไม่ปรากฏตัวอีกหรือ?”

ซูฉางกงปัดลูกศรในมือจนสว่างไสวเหมือนเดิม เขาพูดกับตัวเอง ซูฉางกง รอคอยอย่างเงียบๆ ในสถานที่นี้พร้อมทิวทัศน์อันกว้างไกลตั้งแต่เช้า หากพี่น้องเฉิน ปรากฏตัว ซูฉางกง จะยิงพวกเขาโดยตรงจากที่นี่แล้วจากไป

ท้องฟ้ามืดครึ้ม ดาบวงดาวและพระจันทร์ขึ้นบนท้องฟ้า มันเป็นคืนที่สวยงาม แขกที่มางานเลี้ยงวันเกิดมีความสุขมาก หลายคนเป็นเพื่อนร่วมงานของพี่น้องเฉิน และสมาชิกของทหารม้าเหล็กต้าเฟิง

"มา!"

ซูฉางกง ซึ่งกำลังรออยู่อย่างเงียบๆ มองเห็นแสงสว่างในดวงตาของเขา เขาเห็นรถม้าวิ่งบนถนน เมื่อรถม้ามาถึง ทหารทั้งสองฝั่งถนนของร้านอาหารชิงเยว่ โค้งคำนับเล็กน้อยเพื่อคำนับ ที่ทางเข้าของร้านอาหาร มีแขกบางคนที่มาถึงแล้ว รออยู่ครู่หนึ่ง

รถม้าหยุดลง และคนสองคนก็ออกจากรถม้าไปทีละคน

หนึ่งในนั้นสวมชุดสีฟ้า จากภายนอก เขาอายุไม่เกินสี่สิบเศษ เขาสูงและกำยำ มีรัศมีคล้ายทหารอยู่บนตัว ลักษณะของเขาดูหยาบกระด้าง แต่อีกคนนั้น อารมณ์สง่างามกว่า

“เป็นพี่น้องเฉิน เฉินซิงเหวิน และเฉินซิงหวู่”

ซูฉางกงเคยเห็นภาพวาดที่ โจวเจิ้งเย่ มอบให้เขามาก่อน และจำสองคนนี้ได้ในทันทีว่าเป็นพี่น้องตระกูลเฉิน ที่เป็นเป้าหมายของการเดินทางครั้งนี้!

"พี่เฉิน พี่เฉิน พี่มาแล้ว ให้พวกเรารอ!"

มีเสียงตำหนิจากแขกที่ประตูร้านอาหาร

เฉินซิงเหวิน ชายผู้สง่างามเล็กน้อยในชุดซิงยี่ กล่าวอย่างขอโทษว่า "มีเรื่องเบ็ดเตล็ดบางอย่างในค่ายทหารที่ต้องจัดการ และเรามาช้า! เราสองคน พี่น้อง ลงโทษตัวเองสามถ้วย เพื่อเป็นการขอโทษ!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า สามถ้วยได้ที่ไหน วันนี้เป็นวันแห่งความสุขอันยิ่งใหญ่ของเรา และเราต้องดื่มมันให้ตายไปข้าง!" และเฉินซิงหวู่ก็หัวเราะออกมาดังๆ

“ไม่เมาไม่กลับ!”

แขกทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

"ห๊ะ ระวัง!"

ในขณะนี้ การแสดงออกของทั้ง เฉินซิงหวู่ และเฉินซิงเหวิน เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันและพวกเขารู้สึกว่าหัวใจของพวกเขาเต้นแรง มันเป็นคำเตือนโดยสัญชาตญาณ เมื่อนักรบพบกับภัยคุกคามร้ายแรง และพวกเขาทั้งสองก็ตะโกนพูดออกมา

"มีคนต้องการฆ่าเรา มันคือใคร กล้ามาก กล้าลงมือที่นี่เหรอ"

ทั้งคู่เต็มไปด้วยความตกใจและแค้น นี่คือภายในเมืองต้าเฟิงโจว กล้าที่จะฆ่าคนในเมือง กล้าไม่เบา!

แต่เมื่อทั้งสองตกใจ และมองหาที่มาของภัยคุกคาม ซูฉางกงก็เคลื่อนไหวแล้ว!

ซูฉางกงยืนอยู่บนหลังคาของอาคารสูงอยู่ห่างออกไปสามร้อยเมตร เขางอคันธนูและยิงธนูออกไป แม้ว่าท้องฟ้าจะมืดในขณะนี้ แต่วิสัยทัศน์ของซูฉางกงไม่ได้รับผลกระทบมากนัก ไม่ต้องพูดถึงแสงไฟส่องสว่าง และแสงไฟประดับประดารอบร้านอาหารชิงเยว่ เขาสามารถเห็นการเคลื่อนไหวของพี่น้องเฉิน ได้อย่างง่ายดาย

"เพี้ยว!"

ในขณะนี้ สายลมพัดโชย และในขณะนี้ ซูฉางกงก็ปล่อยสายธนูออก และสายธนูที่มีรูปร่างเหมือนพระจันทร์เต็มดวงก็สะบัดออก แต่แทบไม่มีเสียงใดๆ ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศ ผสมผสานกับสายลมและด้วยความเร็วที่เร็วกว่าความเร็วเสียงหลายเท่า มันพุ่งเข้าหา เฉินซิงเหวิน อย่างไร้เสียง

ทักษะยิงธนูวายุอัสนีที่ยอดเยี่ยมในแปดอาณาจักร วายุอัสนีนั้นเงียบและอันตรายถึงตาย! โดยปกติแล้วศัตรูจะไม่สามารถตัดสินจากระยะทางและทิศทางที่ลูกศรถูกยิงได้!

ลูกธนูพุ่งเข้าหาเฉินซิงเหวินด้วยแรงผลักดันของลมและสายฟ้า

“อ๊ากก!”

เฉินซิงเหวินคำราม เลือดในร่างกายของเขาไหลเวียนถึงขีดสุดระหว่างความเป็นและความตาย กลายเป็นควันที่เป็นลูกคลื่นและลอยขึ้นจากด้านบนศีรษะของเขา เขาใช้ฝ่ามือกระหน่ำลูกศรที่เข้ามาโดยสัญชาตญาณโดยหวังว่าจะ เอาตัวรอดจากภัยพิบัติครั้งนี้!

"แคร๊ก!"

ลูกธนูที่เจาะผ่านอากาศชนกับฝ่ามือของเฉินซิงเหวิน ในขณะที่เกิดการปะทะกัน พลังมหาศาลและพลังปราณแท้จริงที่ทรงพลังที่บรรจุอยู่ในลูกธนูได้ระเบิดออก ทำให้เกิดเสียงฟ้าร้องดังลั่น และทั้งถนนก็สั่นสะเทือนอย่างชัดเจน และน่าสะพรึงกลัว!

“อ๊า!”

เฉินซิงเหวินร้องอย่างเจ็บปวดและโหยหวน ลูกธนูระเบิดออกในการปะทะกันอย่างรุนแรง และแขนของเฉินซิงเหวินก็ระเบิดตามไปด้วย!

“เสียงอะไร”

ทหารและแม้แต่แขกบนถนนต่างก็มึนงงและพึ่งมีปฏิกิริยา

ลมปราณเต่าของซูฉางกงกังฟูแห่งอาณาจักรที่เก้ามีพลังปราณแท้จริงที่แข็งแกร่ง รวมกับการยิงธนูวายุอัสนี ระดับแปด ไม่ต้องพูดถึงนักสู้ระดับฉีและเลือด ซึ่งเป็นนักสู้ธรรมดาของขอบเขตฉีและเลือดมังกร ก็ไม่อาจต้านทานได้ง่ายๆ นับประสาอะไรกับฝ่ามือไปขวางไว้ แค่โจมตีเพียงครั้งเดียว เฉินซิงเหวินก็พิการแล้ว

“โฮ่!”

แต่ก่อนที่เฉินซิงเหวินจะกรีดร้องจบคำ ลูกศรลูกที่สองก็ตามมา และระยะทาง 300 เมตร ซึ่งมีความเร็วหลายเท่าของความเร็วเสียงก็ข้ามไปถึงในทันที!

“พรึ่บ!”

ในดวงตาที่ตื่นตระหนกของเฉินซิงเหวิน แสงเย็นวาบหายไป รูเลือดขนาดเท่ากำปั้นระเบิดออกจากหัวของเขา สมองและเลือดกระเด็นใส่ใบหน้าของเฉินซิงหวู่ที่อยู่ข้างๆ เขา