หลังจากเปิดเส้นเลือดสวรรค์ทั้งสิบสองเส้นแล้วเขาก็ได้รับอนุญาตให้เข้าสู่ขอบเขตลับ 'ถ้ำวิญญาณพันดวง' โดยราชวงศ์หยาน ดินแดนของปรมาจารย์ห้าฉี ซึ่งมีชื่อเสียงในราชวงศ์หยาน!

ฉีกัง มีอายุเพียงสี่สิบเศษเท่านั้นเมื่อเขากลายเป็นปรมาจารย์ห้าฉี

ในแผนกปราบปิศาจ นอกจากหัวหน้าและรองผู้อำนวยการแล้ว ฉีกัง ยังดำรงตำแหน่งที่สามของ แผนกปราบปิศาจอย่างมั่นคง ในอนาคต เป็นไปไม่ได้ที่จะดูแลแผนกปราบปิศาจ

"ฉีกัง ผู้นี้... ไม่ธรรมดา"

เมื่อเขาเห็น ฉีกัง เจตนาดาบในทะเลแห่งจิตสำนึกของซูฉางกง สั่นไหวเล็กน้อย ราวกับว่าเขาต้องการที่จะแข่งขันกับเขา แต่ซูฉางกง ยับยั้งแรงกระตุ้นนี้เอาไว้

“เต๋าหวู่เฟิง” ซูฉางกงแสร้งทำเป็นพูดไม่เก่ง และประกาศชื่อของเขาด้วยบุคลิกที่เข้มงวด

“เอ่อ...พี่เต๋า ขอบคุณที่เต็มใจช่วย นี่เป็นสูตรยาอายุวัฒนะ ที่ข้าได้รับเมื่อตอนปีแรกๆ ข้าได้รับการเลื่อนระดับเป็นระดับ ขอบเขตดอกไม้ฟ้า เพราะยาครอบจักรวาลที่กลั่นจากมัน” ฉีกัง พูดอย่างใจดี และในขณะเดียวกันก็หยิบม้วนแผ่นหนังออกมาจากแขนของเขาและส่งให้ซูฉางกง

ชางเหวินหยู สัญญาว่าจะจ่ายรางวัลในนามของฉีกัง ก่อน และฉีกัง ก็ไม่หักล้างเพื่อนของเขา เขาเชื่อว่าวิสัยทัศน์ของชางเหวินหยู ได้บรรลุผลแล้ว และตอนนี้เขาได้มอบสูตรยา เม็ดยาเทียนหลิง นี้ให้กับซูฉางกง โดยตรง

ซูฉางกง รับไป เขาเปิดดูคร่าวๆ แล้วพยักหน้าเล็กน้อย: "ขอบคุณ" ไม่ว่าคุณจะพูดอย่างไร ฉีกัง เป็นบุคคลที่น่านับถือในแผนกปราบปิศาจ และเขายังคงเป็นปรมาจารย์ห้าฉี ดังนั้นเขาจะไม่โกงสูตรการเล่นแร่แปรธาตุ

ฉีกัง วางใบสั่งยาแล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง: "ทุกคน เมื่อทุกคนมากันครบแล้ว ไปกันเถอะ ข้าจะไม่พูดอะไรมาก ขอบคุณมาก ผู้แซ่ฉีเป็นหนี้บุญคุณทุกคน!"

ปรมาจารย์ที่นี่ล้วนได้รับการคัดเลือกจากฉีกัง พร้อมกับผู้ติดต่อของเขาเอง และในฐานะปรมาจารย์ห้าฉี ตัวเขาเองก็เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงในราชวงศ์หยาน ปรมาจารย์เหล่านี้ยินดีที่จะช่วยเหลือฉีกัง

"สมาคมชีวิตและความตาย? อาจารย์ของข้าเสียชีวิตด้วยน้ำมือของปีศาจแห่ง สมาคมชีวิตและความตาย!"

นอกจากนี้ยังมีปรมาจารย์ที่เป็นศัตรูกับสมาคมชีวิตและความตาย ฉีกัง รู้ข้อมูลในเรื่องนี้ และรับสมัครยอดฝีมือจำนวนมาก ที่มีความแค้นกับสมาคมแห่งนี้ เพื่อช่วยจัดการกับ สมาคมชีวิตและความตาย

"ผู้อาวุโสฉี จุดหมายปลายทางของเราอยู่ที่ไหน"

ทุกคนออกเดินทางเพื่อออกจาก หุบเขาลมดำ และบางคนถามฉีกัง เกี่ยวกับจุดหมายปลายทางของการเดินทางของเขา

เพื่อที่จะเก็บเป็นความลับก่อนหน้านี้ เป็นไปไม่ได้ตามธรรมชาติที่ ฉีกัง จะเปิดเผยตำแหน่งที่แน่นอนของสาขาของสมาคมชีวิตและความตาย ที่เขาค้นพบ แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องซ่อนมัน

"ในเทือกเขามังกรดำ"

ฉีกัง เปิดเผยจุดหมายปลายทางของการเดินทาง

เทือกเขามังกรดำที่ทอดยาวหลายพันไมล์เป็นสถานที่ลับที่เหมาะสำหรับที่อยู่อาศัยของสาขานี้ หากคุณไม่ทราบตำแหน่งที่แน่นอนแม้ว่าคุณจะเข้าไปที่นั่น ก็เท่ากับคุณมองหาเข็มในกองหญ้า

คนกลุ่มหนึ่งรีบไปที่ภูเขามังกรดำ ระหว่างที่ทุกคนแนะนำตัวเอง และซูฉางกงมีความเข้าใจโดยทั่วไปเกี่ยวกับคนเหล่านี้ หลายคนมีชื่อเสียงในจงโจว เช่น ชางเหวินหยู, มูชา! ไม่มีใครอ่อนแอ!

เพื่อจัดการกับ สมาคมชีวิตแลความตาย ซึ่งถูกครอบงำโดยนักรบปีศาจ นักรบก่อกำเนิดธรรมดา ไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนัก

….

สามวันต่อมา ซูฉางกงและคนอื่นๆ ก็มาถึงเทือกเขามังกรดำแล้ว

หากคุณมองไปที่เทือกเขามังกรดำ จากที่สูง ดูเหมือนว่ามังกรดำตัวยาวกำลังคลาน ต้นไม้สูงตระหง่านสามารถพบเห็นได้ทุกที่ ภูเขาสูงชัน มีแมลงและสัตว์มีพิษมากมายนับไม่ถ้วน

"ในส่วนลึกของเขามังกรดำ มีหุบเขาแห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่ตั้งของสาขาของ สมาคมชีวิตและความตาย ข้าเคยมาตรวจสอบเป็นการส่วนตัวมาก่อน และมีนักรบปีศาจไม่ต่ำกว่าห้าสิบคนอยู่ในนั้น... ไม่มีปัญหาหากจะฆ่าพวกเขาทั้งหมด แต่ผู้นำในหมู่พวกเขาคือปลาตัวใหญ่ ทุกคนควรปกปิดตัวตน เพื่อป้องกันการตอบโต้จากสมาคม" ก่อนเข้าสู่เทือกเขา ฉีกัง กล่าวกับทุกคน

ยี่สิบกว่าคน เป็นระดับปรมาจารย์ แต่มีนักรบปีศาจมากกว่าในสาขาของ สมาคมชีวิตและความตาย ไม่เพียง แต่เชี่ยวชาญเวทมนตร์เท่านั้น แต่พวกเขายังเป็นอมตะอีกด้วย แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะฆ่าพวกเขาทั้งหมด

ดังนั้นเพื่อป้องกันไม่ให้ สมาคมชีวิตและความตาย ตอบโต้ในอนาคต จึงจำเป็นต้องปกปิดตัวตนของเขา

"อืม"

ทุกคนพยักหน้า และพวกเขาก็เตรียมหน้ากากมาแล้ว ทุกคนก็พากันสวมไว้

แม้ว่าปีศาจจะสามารถตัดสินตัวตนของผู้อื่นได้จากการจดจำออร่า แต่ก็สามารถตัดสินได้หลังจากการพบกันครั้งที่สองเท่านั้น

ซูฉางกงยังสวมหน้ากากผีและมีเขี้ยว

ฉีกัง เองไม่ได้สวมหน้ากาก และเขาไม่ได้ตั้งใจจะซ่อนตัวตนของเขา ด้วยภูมิหลังของเขา เขาไม่กลัวการแก้แค้นจาก สมาคมชีวิตและความตาย และในฐานะปรมาจารย์ห้าฉี สมาคมชีวิตและความตาย จะมีข้อมูลเกี่ยวกับเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในส่วนลึกของเทือกเขามังกรดำ ในหุบเขา มีวังสีดำสนิท ราวกับถูกปกคลุมด้วยชั้นหมอก และเป็นไปไม่ได้ที่จะหาที่ตั้งจากภายนอก

ที่ทางเข้าของหุบเขา มีต้นไม้สูงตระหง่านอยู่ต้นไม้เหล่านี้ ดูเหมือนจะธรรมดาและสามารถเห็นได้ทุกที่ในเทือกเขาหินดำนี้ แต่เหนือต้นไม้แต่ละต้น มีใบหน้าโผล่ออกมาเป็นระยะๆ

นี่คือนักรบปีศาจผู้พิทักษ์หุบเขา นักรบปีศาจผู้นี้ไม่ได้เป็นแม้กระทั่งขอบเขตก่อกำเนิด แต่เวทมนตร์ที่เขาเฉียวชาญสามารถทำให้เขากลมกลืนกับต้นไม้ ซ่อนเร้นตัวตนได้อย่างเนียนมาก และมีหน้าที่ปกป้องทางเข้าหุบเขา

"หือ?"

ใบหน้าของมนุษย์ที่โผล่ออกมาจากร่างของต้นไม้ จู่ๆ ก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง และเห็นเงาจากที่อยู่ไกลๆ รูม่านตาของเขาหดลงและรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่คนๆ นั้นกลับย่นระยะทางไกลเป็นใกล้ในพริบตา แล้วเขาก็มาอยู่ตรงหน้าของเขาแล้ว!

"พั๊ฟ!"

มีเลือดพุ่งออกมาจากร่างของต้นไม้ และสีหน้าก็บิดเบี้ยวและแข็งทื่อ และไม่มีเสียงใดๆ

ผู้ที่เคลื่อนไหวคือ ฉีกัง!

ปีศาจเป็นอมตะ แต่ยอดฝีมือระดับห้าฉี พวกเขาสามารถยับยั้งมันได้ ปลายนิ้วของฉีกัง จดจ่ออยู่กับเจตนาดาบ และเขาสามารถฆ่านักรบปีศาจที่เฝ้าทางเข้าหุบเขาได้อย่างง่ายดายด้วยนิ้วเดียว!

"นี่คือเจตนาดาบ? ร่างกายอมตะของปีศาจนั้นไม่ทำงาน ... "

ชางเหวินหยู และคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะอิจฉาเมื่อเห็นฉากนี้

นักรบธรรมดาสามารถพึ่งพาพละกำลังเพื่อบดขยี้สัตว์ประหลาดและนักรบปีศาจที่มีร่างกายอมตะ สร้างความเสียหายขนาดใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับร่างกายของพวกมัน และด้วยเหตุนี้จึงฆ่าพวกมันได้

แต่ผู้ฝึกตนระดับห้าฉี สามารถทำลายจิตวิญญาณของนักรบปิศาจโดยตรง ฆ่าคู่ต่อสู้จากระดับจิตวิญญาณ แม้แต่ร่างกายอมตะของนักรบปีศาจก็จะใช้งานไม่ได้!

แต่น่าเสียดายที่มีน้อยคนนักที่สามารถเชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ระดับจิตวิญญาณ และเกือบทุกคนเป็นปรมาจารย์ห้าฉี!

"ทุกคน นักกรบปิศาจพวกนั้นน่าจะค้นพบเราแล้ว หลังจากชนะการต่อสู้ เราจะดื่มและกินเนื้อด้วยกัน!"

ฉีกัง พูดด้วยเสียงทุ้มหลังจากชี้ไปที่นักรบปิศาจที่ทางเข้าหุบเขา

“วันนี้เราต้องดูว่าสิ่งที่เรียกว่านักรบปีศาจนั้นเป็นอมตะจริงๆ หรือไม่!”

ดวงตาของนักรบก่อกำเนิดที่มีหน้ากากเสืออยู่บนใบหน้าของเขา เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ผู้ที่สามารถเชิญให้เข้าร่วมในปฏิบัติการนี้ ล้วนแต่เป็นนักรบก่อกำเนิด บางคนเคยจัดการกับปิศาจและนักรบปีศาจมาแล้ว แต่ส่วนใหญ่ ก็เป็นครั้งแรกที่เผชิญหน้ากับนักรบปีศาจ ในฐานะนักรบ พวกเขายังต้องการต่อสู้กับนักรบปีศาจด้วย

การสู้รบกับศัตรูที่แข็งแกร่งแบบนี้เคยได้ยินมาช้านาน ในที่สุดก็ได้สัมผัส

นักรบปีศาจของ สมาคมชีวิตและความตาย ก็รู้ว่ามีการโจมตีจากศัตรูภายนอก

"ฮู้!"

ร่างของฉีกัง สว่างวาบ และเขาเดินไปที่หุบเขา ตามด้วยคนที่เหลือ โจมตีสาขาของ สมาคมชีวิตและความตาย

ไม่มีกลยุทธ์อื่นใด เมื่อคนมีจำนวนน้อย มีเพียงดาบและกระบี่จริงเท่านั้น!

….

ในส่วนลึกของหุบเขา นอกจัตุรัสพระราชวังที่ล้อมรอบด้วยหมอกสีดำ มีร่างหนึ่งมารวมกันแล้ว พวกเขาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่แตกต่างกัน แต่ดวงตาของพวกเขาดุร้ายมาก ในหุบเขาที่มืดสลัว ดวงตาเหล่านั้นเหมือนดวงตาของสัตว์ร้าย!

"ศัตรูกำลังโจมตี? วิญญาณของต้นไม้ปีศาจสลายไปและเขาถูกฆ่าตาย!"

"ใครกันที่กล้าเป็นศัตรูกับสมาคมชีวิตและความตายของเรา"

นักรบปีศาจเหล่านี้ต่างตกใจและโกรธแค้น ทันทีที่นักรบปีศาจที่เฝ้าทางผ่านภูเขาเสียชีวิต นักรบปีศาจที่หยั่งรู้ในหุบเขาจะสังเกตเห็นมัน! นักรบปีศาจหลายสิบคนตื่นตระหนก และพวกเขาก็ระวังตัวทันที

"นักรบมนุษย์จำนวนมาก... พวกเขาทั้งหมดมีออร่าที่แข็งแกร่ง? พวกเขาเป็นนักรบก่อกำเนิด!"

ในไม่ช้า นักรบปีศาจเหล่านี้ก็ค้นพบผู้คนที่มาจากระยะไกลอย่างรวดเร็ว และพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปชั่วขณะ

ด้วยการรับรู้ทางสายตาที่ไม่เหมือนใครของนักรบปีศาจ พวกเขาอดไม่ได้ที่จะหดม่านตาลงเล็กน้อย และพวกเขาเห็นได้ว่ากลุ่มนักรบที่มาจากระยะไกลล้วนมีมาแต่กำเนิด

“ไม่เพียงแค่พวกเขาทั้งหมด อยู่ในขอบเขตก่อกำเนิด พวกเขาทั้งหมดเป็นกลุ่มยอดฝีมือและแข็งแกร่ง...”

นักรบร่างกำยำสวมชุดนักบวช มีแผลเป็นที่บนศีรษะขมวดคิ้ว

ในการมองเห็นของนักบวช เขาสามารถเห็นเส้นเลือดคริสตัลในร่างกายของนักรบก่อกำเนิดเหล่านี้ และสามารถมองเห็นพลังงานอันน่าเกรงขามที่ไหลเวียนอยู่ในเส้นลมปราณของพวกเขา!

ผู้คนราวยี่สิบคนเหล่านี้ไม่เพียงแต่อยู่ในขอบเขตก่อกำเนิด แต่ยังมีบางคนควบรวมดอกไม้สามดอก!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสองสามคนเช่น ชางเหวินหยู แม้ว่าพวกเขาจะสวมหน้ากาก แต่นักบวชนี้ สามารถรู้สึกถึงภัยคุกคามเล็กน้อย และพวกเขาน่าจะเป็นผู้ชายที่แข็งแกร่งทั้งหมดที่มีดอกไม้สามดอกรวมกัน!

และในขณะที่นักรบปีศาจเหล่านี้กำลังมองดูทุกคน นักรบมนุษย์ทุกๆคนก็มองไปที่นักรบสัตว์ประหลาดเหล่านี้เช่นกัน

"ช่างเป็นบรรยากาศที่แปลกประหลาด... เต็มไปด้วยความชั่วร้ายและความโกลาหล นี่คือนักรบปีศาจงั้นหรือ?"

"พระภิกษุรูปนั้นดูคุ้นเคย... ไม่ใช่อาจารย์กู่โถว แห่งวิหารวัชระ ใช่หรือไม่"

นักรบปีศาจหลายคนใน สมาคมชีวิตและความตาย พวกเขายอมรับเฉพาะยอดฝีมือระดับสูง

หากคุณเข้าร่วมสมาคมชีวิตและความตาย และผ่านการตรวจสอบ สมาคมชีวิตและความตาย จะนำแกนคริสตัลปีศาจออกมา และช่วยนักรบหลอมรวมแกนคริสตัลปีศาจ หากการหลอมรวมล้มเหลว มันจะเป็นทางตันโดยธรรมชาติ

หากสำเร็จจะเกิดใหม่อย่างสมบูรณ์ และจะกลายเป็นสมาชิกของสมาคม อย่างเป็นทางการ สิ่งนี้ดึงดูดนักรบจำนวนมากที่กระตือรือร้นที่จะไปให้ไกลขึ้นและกลายเป็นสมาชิกของ สมาคมชีวิตและความตาย!

"ทุกคน ข้ามาเยี่ยมตอนดึก ต้องขอโทษนะ!" ฉีกัง มองไปรอบๆ ราวกับว่าเขากำลังมองหาใครบางคนจากนั้นก็มองไปทางอื่นด้วยรอยยิ้มจางๆ บนริมฝีปากของเขา

"ฉีกัง...คนนี้คือ ฉีกัง ปรามาจารย์ดาบแห่งแผนกปราบปิศาจ!"

ในบรรดานักรบทั้งหมดที่นี่ มีเพียง ฉีกัง เท่านั้นที่ไม่สวมหน้ากาก และเขาจำได้ในทันที เขาส่งเสียงและจำตัวตนของฉีกังได้

ฉีกัง บุคคลที่สามที่ดูแล แผนกปราบปิศาจเข้าร่วม แผนกปราบปิศาจเมื่อเขายังเด็ก และมีความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วภายใต้การฝึกฝนของราชวงศ์หยาน เขากลายเป็นปรมาจารย์ห้าฉีก่อนอายุห้าสิบปี ไม่เพียงนักรบ แต่นักรบปีศาจหลายคนก็รู้จักเขา

"ฉีกัง ... เขานำทีมมาที่นี่ด้วยตนเองหรือไม่ แผนกปราบปิศาจต้องการเริ่มสงครามกับสมาคมชีวิตและความตายของเราหรือไม่"

นักรบปีศาจหลายคนตกใจและโกรธแค้น

มีสมาชิกจำนวนมากของสมาคมชีวิตและความตาย กระจายอยู่ทั่ว ราชวงศ์หยาน เมื่อสงครามเต็มรูปแบบเกิดขึ้น เลือดจะไหลเหมือนแม่น้ำ ทำให้เกิดความวุ่นวายอย่างมาก

ดังนั้น ทั้ง สมาคมชีวิตและความตาย และแผนกปราบปิศาจ จึงมีกฏที่เข้าใจกันเองว่า จะไม่ก่อสงครามโดยไม่จำเป็น และรักษาสมดุล

แต่วันนี้ ฉีกัง นำปรมาจารย์จำนวนมากมาปรากฏตัวในสาขาของสมาคมชีวิตและความตาย ซึ่งทำให้พวกเขาตกใจอย่างไม่ต้องสงสัย!