"พรึ่บ!"

แต่ซูฉางกงไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย แสงที่คมกริบส่องประกายในดวงตาของเขา และพลังงานของรูปร่างดาบในร่างกายของเขาก็พึมพำ มันถูกควบแน่นเป็นรูปร่างดาบใสเหมือนคริสตัล และพื้นผิวของมัน ดีกว่าเดิมมาก !

นิ้วทั้งห้าของมือซ้ายของซูฉางกง ประสานกันเป็นดาบ พลังฉีรูปดาบระเบิดออกมาตามเส้นลมปราณของแขน และรวมตัวกันบนฝ่ามือของเขา ซูฉางกง รู้สึกเสียวซ่าจากเส้นลมปราณและกล้ามเนื้อของแขน ร่างกายของเขาแทบจะไม่สามารถทนต่อการโจมตีด้วยปราณดาบที่น่าสะพรึงกลัวได้

“พั๊ฟ!”

ที่ขอบฝ่ามือของซูฉางกง มีออร่ายาว 3 นิ้วควบแน่น เปล่งประกายด้วยแสงโลหะเย็น เห็นได้ชัดว่าเป็นฝ่ามือ แต่มันแสดงออกถึงความเฉียบคมที่อยู่ยงคงกระพัน ฝ่ามือตัดจากล่างขึ้นบนเหมือนดาบ เมื่อเผชิญหน้ากับการตวัด ราวกับภูเขาที่หนักอึ้ง!

"ชิ!"

ฝ่ามือชนกับฝ่ามือ ไม่มีการเคลื่อนไหวที่สั่นสะเทือน มีเพียงเสียงตัดที่คมชัด และขอบฝ่ามือของซูฉางกงฉีกเกราะและฝ่ามือของไซ่เจิ้งอย่างรุนแรง

ฝ่ามือครึ่งหนึ่งถูกเหวี่ยงออกด้วยห้านิ้วและตกลงบนพื้น

“อ๊า มือของข้า!”

ไซ่เจิ้งตกตะลึง มองไปที่ฝ่ามือที่หักของเขา จนกระทั่งมีเลือดไหลออกมา และความเจ็บปวดก็ถาโถมเข้าใส่เขา และเขาก็ส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าสมเพช และหัวใจของเขาก็เจ็บปวดมากยิ่งขึ้น นั่นคือความไม่เข้าใจ!

พลังฉีและเลือดในฝ่ามือของเขาควบแน่นและได้รับพรด้วยพลังปราณแท้จริง พวกมันแข็งกว่าเหล็กกล้า ด้วยฝ่ามือเพียงข้างเดียว พวกมันสามารถทำให้หุ่นเหล็กบิดเบี้ยวและบิดงอได้ง่าย ตัดออกได้ง่ายๆ

นี่คือ เจตจำนงค์ดาบ! ปราณดาบอันแข็งแกร่ง! มันคมกว่าดาบแท้จริงเสียอีก!

ซูฉางกงไม่เปิดโอกาสให้ไซ่เจิ้งตอบโต้ ดาบที่ฝ่ามือขวาของเขาถูกควบแน่น และแขนของเขาเหมือนดาบยาวที่ฟันออกไปในแนวนอน โจมตีเอวของไซ่เจิ้ง

“พั๊ฟ!”

ท่ามกลางเสียงฉีกขาด ชุดเกราะบนท้องของไซ่เจิ้ง มีรอยขาดเล็กน้อยแต่ลึกมาก และเลือดไหลอย่างบ้าคลั่ง หากไม่ใช่เพราะชุดเกราะ อวัยวะภายในของเขาจะทะลักออกมาจากบาดแผล

“ไม่ผ่าครึ่งเหรอ?”

ซูฉางกง รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าเป็นชุดเกราะของไซ่เจิ้ง ที่ลดพลังดาบของเขา เกราะของไซ่เจิ้ง เคลือบด้วยลวดลายดาวสีทอง ถึงกระนั้น เขาก็เกือบจะถูกตัดด้วยฝ่ามือของซูฉางกง ขาดเป็นสองท่อน!

“อ๊าก!”

ผมของไจ้เจิ้งตั้งตรง เขาคำรามก้อง เขาไม่สนใจบาดแผลเลือดออกที่ท้อง เขารู้ว่าเขาอยู่ท่ามกลางความเป็นและความตาย เขาปล่อยเสียงคำรามเหมือนสัตว์ร้าย และตบหน้าอกของซูฉางกง ด้วยฝ่ามือซ้ายที่ไม่บุบสลาย และเพื่อโอกาส ต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด

ซูฉางกงแสดงทักษะการหายใจเต่า และเจิ้นฉีลมหายใจของเต่าหนาควบแน่นเป็นเกราะปกป้องหน้าอกของเขา เขาไม่ได้หลบหรือหลีก แลกกับบาดแผล เขาเอานิ้วทั้งห้าของมือซ้ายมารวมกันและแทนที่จะฟาดฟัน เขาแทงตรงๆ ปลายเจาะหน้าอกซ้ายของไซ่เจิ้ง ราวกับดาบที่ปักหัวใจ

“บูม!”

ไซ่เจิ้ง ผู้ทรงอำนาจที่จุดสูงสุดของการเปลี่ยนแปลงทั้งเก้าของพลังฉีและเลือด มอบฝ่ามือที่ไม่ธรรมดา แม้ว่าพลังป้องกันอันทรงพลังของซูฉางกงจากเกราะปราณเต่า เขาก็ปลิวไป และแรงของฝ่ามือเขย่าหน้าอกของซูฉางกงด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง และเขาแทบจะกระอักเลือดออกมา

แต่ไซ่เจิ้งเจ็บหนักยิ่งกว่า!

“ชิบ!”

ซูฉางกงแทงด้วยฝ่ามือควบแน่นของดาบ รวมพลังไปที่จุดหนึ่ง ทะลวงผ่านชุดเกราะชั้นยอดที่ผสมด้วยทองคำลายดาว พุ่งตรงเข้ามา เจาะหน้าอกของเขา และแทงทะลุหัวใจของเขา

"ได้ไง... เป็นไปได้อย่างไร"

ไซ่เจิ้งมีเลือดไหลออกจากมุมปากของเขา ได้รับบาดเจ็บสาหัส และร่างกายของเขาดูเหมือนจะหมดเรี่ยวแรงในทันที มันยากสำหรับเขาที่จะยอมรับตอนจบแบบนี้

ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร เขายังเป็นรองผู้บัญชาการของทหารม้าเหล็กต้าเฟิง แต่การต่อสู้กับซูฉางกง ภายในไม่กี่กระบวนท่า เขากลับพ่ายแพ้เสียแล้ว!

แต่ไซ่เจิ้งรู้ว่าซูฉางกงเป็นเพียงชายหนุ่มในวัยยี่สิบต้นๆ แต่เขากลับมีพลังมหาศาล? เป็นไปได้ไหมว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาคือลูกหลานของตระกูลโบราณ? ออกมาฝึกตนอยู่ภายนอก

ไซ่เจิ้งต้องการที่จะพูดอย่างอื่น แต่ซูฉางกงไม่ให้โอกาสเขา ดังนั้นเขาจึงฟันดาบในแนวนอนด้วยดาบที่ห่อด้วยปราณ

"แกร๊ก!"

เกราะคอของไซ่เจิ้ง ฉีกขาดและศีรษะที่สวมหมวกป้องกันก็ถูกโยนขึ้นสูงและตกลงบนพื้นอย่างแรง ร่างของเขาล้มลงกับพื้นอย่างนุ่มนวล

ไซ่เจิ้งซึ่งมีสถานะพิเศษในหมู่ทหารม้าเหล็กต้าเฟิงและแท้จริงแล้วเป็นสายลับของกองทัพกบฏ กลับเสียชีวิตที่นี่!

"แค๊ก แค๊ก แค๊ก..."

ซูฉางกงไออย่างรุนแรง และถูกไซ่เจิ้งโจมตีด้วยกำลังทั้งหมดของเขา แม้ว่าเขาจะมีการป้องกันของเกราะปราณเต่า แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน โชคดีที่เขาฟื้นตัวหลังจากไอ ไม่กี่คำ

ด้วยปราณดาบที่ทำลายไม่ได้นี้ ซูฉางกงสามารถฆ่าไซ่เจิงได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ แต่มันจะล่าช้าไปสักระยะก่อนที่เขาจะยอมแลกเลือด

และนี่ยังยืนยันความน่ากลัวของเจตจำนงค์ดาบ! แม้ว่าซูฉางกง จะไม่มีดาบอยู่ในมือ และเขาใช้ฝ่ามือเนื้อของเขาในการควบแน่นปราณดาบ เขายังสามารถฆ่าไซ่เจิ้ง ซึ่งแข็งแกร่งกว่ามู่จิน ได้ภายในไม่กี่กระบวนท่า!

"มันเจ็บเหมือนกัน..."

ซูฉางกงรู้สึกเจ็บแปลบๆ ที่เส้นลมปราณและกล้ามเนื้อแขนของเขา ดาบนี้ทรงพลังเกินไป เกือบจะเกินขีดจำกัดที่ร่างกายของซูฉางกงจะทนได้ เพื่อใช้พลังปราณดาบอย่างเต็มที่ ซูฉางกงรู้สึกว่าเขาต้องทำการปรับแต่งเลือดให้เสร็จอีกหนึ่งหรือสองครั้ง ถึงจะสามารถใช้มันได้อย่างสมบูรณ์

“ออกไปก่อนดีกว่า!”

หลังจากตัดหัวไซ่เจิ้ง เขาระบายความโกรธที่ถูกเขาหักหลัง และซูฉางกงก็เริ่มจากไปทันที

“เจ้าเป็นคนฆ่ามู่จินจริงๆ!”

มีเสียงทุ้มดังขึ้น และซูฉางกงหยุดทันที กลายเป็นหงเจิ้นเซียงปรากฏตัวขึ้นในป่าด้วยสายตาจริงจังเล็กน้อย

"หือ? เขากลับมาแล้วเหรอ"

ซูฉางกงตกใจเล็กน้อย ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีนับจากที่หงเจิ้นเซียงจากไปจนถึงเวลาที่เขาตัดหัวไซ่เจิ้ง แต่หงเจิ้นเซียงกลับมาแล้ว และเขาพบว่าเขาค่อนข้างประเมินค่าหงเจิ้นเซียงต่ำไป ลูกศรไล่วิญญาณ นั่นอยู่ได้ไม่นานเอาเสียเลย!

หงเจิ้นเซียงพูดอย่างเฉยเมย: "ลูกธนูไล่วิญญาณนั้นช่างขี้ขลาด เขายิงธนูหลายสิบดอกจากระยะไกล เมื่อเขาเห็นข้าเข้ามาใกล้ เขาก็วิ่งหนีทันทีโดยไม่หันกลับมามอง ทักษะความเบาของเขาค่อนข้างดี"

ลูกศรไล่วิญญาณ และไซ่เจิ้ง มาจากกลุ่มเดียวกัน พวกเขาต้องการช่วย ไซ่เจิ้ง ซื้อเวลาในการหลบหนี ดังนั้นเขาจึงโจมตีหงเจิ้นเซียง จากระยะไกล แต่เขาหนีกลับไปในขณะที่ยิงธนูหลายสิบดอกใส่หงเจิ้นเซียง เขาไม่สามารถทำร้ายหงเจิ้นเซียงได้ ซึ่งทำให้เขาตกใจ เมื่อรู้ว่าหากหงเจิ้นเซียงตามทันเขาจริงๆ เขาจะต้องตายเท่านั้น

ในท้ายที่สุด ลูกศรไล่วิญญาณก็ต้องวิ่งหนีไปอย่างสุดกำลัง ทักษะตัวเบาของเขานั้นก็ดีมาก หนีไปได้ทันที เมื่อหงเจิ้นเซียงรู้ว่าเขาตามไม่ทัน หงเจิ้นเซียงก็ไม่ติดตามเขา และรีบกลับมาทันที

ปรากฎว่าภายในเวลาไม่นาน ไซ่เจิ้งก็เสียชีวิตด้วยน้ำมือของซูฉางกงแล้ว!

หงเจิ้นเซียงก็เข้าใจด้วยว่าสิ่งที่ไซ่เจิ้งพูดนั้นเป็นความจริง ชายชื่อ ซู่ไท่ไหล ผู้นี้ต่อหน้าเขา คือคนลึกลับที่ฆ่ามู่จิน อีกฝ่ายซ่อนตัวและเข้าไปในค่ายทหารม้าเหล็กต้าเฟิง เพื่อหลีกเลี่ยงการติดตามของตระกูลมู่ แถมยังซ่อนตัวอย่างลึกซึ้งจนไม่มีใครค้นพบมัน

เมื่อเผชิญหน้ากับคำพูดของ หงเจิ้นเซียง ซูฉางกงก็จัดแจงคำพูดของเขาก่อนที่จะพูดว่า "มู่จินต่างหากที่ยืนกรานที่จะฆ่าข้า ดังนั้นข้าจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องต่อสู้กลับ"

ในตอนนี้ เขาก็กำลังรวบรวมพลังปราณ เพื่อเตรียมการณ์ต่อสู้กับ หงเจิ้นเซียง…