เสียงแปลกๆ นี้รวมถึงบุคคลที่มีนามสกุลซู ดูเหมือนจะเป็นคนเดียวในบรรดาศัตรูที่เขาทำให้ขุ่นเคือง! นี่อาจจะเป็น นักเล่นแร่แปรธาตุแซ่ซู ที่รอดพ้นจากเงื้อมมือของเขาด้วยความช่วยเหลือของซือคงฮวง!

ในตอนแรก นักเล่นแร่แปรธาตุนามสกุลซู สร้างความประหลาดใจให้กับเมิ่งซัง อย่างมาก เห็นได้ชัดว่าเขาแข็งแกร่งพอที่จะฆ่า หลี่เหล่ย แต่เขาเล่นแร่แปรธาตุในลักษณะที่ไม่สำคัญ และหลังจากที่เขาหนีไป เมิ่งซัง ยังส่งคนติดตามไป สอบถามถึงที่อยู่ของเขา และต้องการที่จะฆ่าเขา

อย่างไรก็ตาม เด็กชายแซ่ซูไม่ได้หนีไปไหน แต่แฝงตัวอยู่ในแก๊งค์วาฬยักษ์!อย่างนั้นดอกหรือ

"ทักษะวาฬยักษ์... เจตจำนงค์ของเทพเจ้าวาฬยักษ์ ซือคงจาน ซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสสามารถเข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำได้..."

ในขณะนี้ เมิ่งซางเข้าใจอะไรบางอย่าง และสิ่งแปลกๆ ทุกประเภทในใจของเขาก็เชื่อมโยงกัน ซึ่งทำให้เขาบรรลุความเข้าใจในทันใด

ความตั้งใจของเทพวาฬยักษ์ที่หายไปในตอนเริ่มต้นนั้นไม่ได้ตกอยู่ในมือของหัวหน้าโถงคนอื่น! แต่กลับถูกซูฉางกงฉกไป! รวมถึง ซือคงจาน ที่แปลกประหลาดเล็กน้อยในงานปาร์ตี้คืนนั้น บางทีอาจไม่ใช่ ซือคงจาน เอง!

แม้แต่ ซือคงหยง ที่ปิดด่านมาหลายปี และจู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นในขณะนี้...

"เจ้า..."

เมิ่งซัง จู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นและจ้องมองที่ซูฉางกง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวและประหลาดใจ และเขาก็เปิดปากของเขาเพื่อพูดอะไรบางอย่าง แต่มือใหญ่ของซูฉางกงเอื้อมมือไปจับหัวของเขาแล้วบิดอย่างแรง

“แคร๊ก!”

คำพูดสิ้นสุดลงทันที และท่ามกลางเสียงกระดูกที่แตกละเอียด หัวของเมิ่งซัง บิด 360 องศา และคอของเขาก็บิดเป็นเกลียว

"พรึบ!"

เมิ่งซังซึ่งตกตะลึงและดุร้าย ล้มลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ดวงตาของเขาเบิกกว้างและเสียงของเขาก็หายไป

"เฮ้อ!"

ในที่สุด ซูฉางกงก็ปล่อยลมหายใจที่เก็บไว้ในใจมานาน ความคิดของเขาปลอดโปร่ง และเขารู้สึกสบายใจไปทั้งตัว!

ซูฉางกง รู้สึกเสียใจมากที่ เมิ่งซัง ดูสงบและรู้สึกโล่งใจที่ตายด้วยน้ำมือของ ‘ซือคงหยง’ ไม่ใช่ตายเพราะเขา ดังนั้นเขาจึงบอกความจริงก่อนตายให้เมิ่งซังรู้ ว่าเขาตายด้วยนักเล่นแร่แปรธาตุนามซูฉางกง นักเล่นแร่แปรธาตุหนุ่มที่ถูกเขาบังคับให้ออกจากแก๊งค์วาฬยักษ์ในตอนนั้น!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ซูฉางกง พอใจกับความประหลาดใจและความไม่เชื่อของเมิ่งซัง เมื่อเขาค้นพบความจริง ก็ตกตายลงไปด้วยความไม่ยินยอม เท่ากับเขาได้ล้างแค้นแล้ว

"ท่านอาจารย์กง ท่านไปพักผ่อนอย่างสงบได้แล้ว"

ซูฉางกงกล่าวอย่างเงียบๆในใจ เมื่อเมิ่งซังเสียชีวิต ความคับข้องใจและความคับข้องใจทั้งหมดก็หายไป!

หลังจากสังหารเมิ่งซังแล้ว ซูฉางกงมีอารมณ์ที่ซับซ้อน แต่เขายังคงสงบนิ่งอยู่บนพื้นผิว เขาหันกลับมาโดยไม่พูดอะไรสักคำ และภายใต้ดวงตาที่น่าเกรงขามคู่หนึ่ง เขาขึ้นเก้าอี้กระดูกปลาวาฬอีกครั้งและนั่งลงอย่างเกียจคร้าน ราวกับว่าการฆ่า เมิ่งซัง เป็นเรื่องเล็กน้อยและธรรมดามากสำหรับเขา

"น้องสาม... เป็นมังกรในหมู่มนุษย์จริงๆ! แม้แต่เมิ่งซัง ก็ยังถูกเขาฆ่า!"

ดวงตาที่สวยงามของซือคงฮวงเต็มไปด้วยความสดใส และนางก็ตื่นเต้นมาก ชายหนุ่มคนนี้สามารถแสดงปาฏิหาริย์ และทำให้ผู้คนประหลาดใจได้เสมอ!

ซือคงเหวิน ก็ตกใจกับเหตุการณ์ที่พลิกผันเช่นกัน แต่เขาตอบสนองอย่างรวดเร็วและตะโกน: "เจ้ากบฏเมิ่งซัง ถูกประหารชีวิต! พวกเจ้ายังจะรออะไรอีก"

สิ่งที่น่าตื่นเต้นคือ ซือคงหยง หัวหน้าแก๊งค์วาฬยักษ์ ยังคงมีอยู่ในโลกนี้จริงๆ และความวุ่นวายของแก๊งค์วาฬยักษ์ ก็สงบลงได้เสียที!

สิ่งที่น่ากังวลตอนนี้คือ ทุกคนที่เคยสนับสนุน เมิ่งซัง เป็นหัวหน้าแก๊งค์ และพวกเขากลัวว่า ซือคงหยง จะสะสางบัญชีกับพวกเขาย้อนหลังเพราะเหตุนี้

ซูฉางกงเข้าใจโดยธรรมชาติว่าคนเหล่านี้คิดอะไร ดังนั้นเขาจึงพูดเบาๆว่า

"ข้าลืมเวลาไประหว่างอยู่สันโดษ เป็นเรื่องปกติที่พวกเจ้าจะมีความคิดอื่น ตราบใดที่พวกเจ้ายังคงภักดีต่อแก๊งค์วาฬยักษ์ สำหรับเรื่องอื่น ข้าจะไม่กล่าวถึง!"

"ท่านผู้นำมีเมตตา!"

"ท่านผู้นำชาญฉลาด"

"ท่านผู้นำแข็งแกร่งเกรียงไกร"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ผู้นำห้องโถงทั้งสี่และคนอื่นๆ ต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพวกเขาต่างก็พากันยกย่อง ครั้งแล้วครั้งเล่า

“เอาล่ะ ข้าเหนื่อยนิดหน่อย และตอนนี้ท่านพ่อข้าจะรับตำแหน่งรองหัวหน้าแก๊งค์ชั่วคราว ถ้าพวกเจ้ามีอะไรจะรายงาน ก็รายงานท่านโดยตรง!”

ซูฉางกงลุกขึ้นทันที และกล่าวบางอย่างกับทุกคน

เป็นไปได้ว่าเขาซึ่งเป็น 'หัวหน้าแก๊งค์' ไม่มีธรรมเนียมปฏิบัติ หัวหน้าห้องโถงเหล่านี้ต้องมีเรื่องยุ่งยากมากมายที่จะรายงาน ซูฉางกงไม่ต้องการฟังพวกเขาทีละคน และจัดการกับเรื่องรองแก๊งค์วาฬยักษ์

ดังนั้นเขาจึงให้ ซือคงเหวิน หัวหน้าคนเก่าของแก๊งค์วาฬยักษ์ ทำหน้าที่เป็นรองหัวหน้าชั่วคราว และจัดการเรื่องอื่นๆพวกนั้น!

เมิ่งซัง ตายแล้ว บวกกับชื่อเสียงในฐานะ 'ผู้นำ' ไม่ต้องกลัวว่า หัวหน้าห้องโถงพวกนั้นจะไม่เชื่อฟัง!

“ใช่!”

ผู้ดูแลห้องโถงผงะไปครู่หนึ่ง มีหลายสิ่งหลายอย่างที่จะรายงานเขา แต่พวกเขาทำได้เพียงผงกศีรษะ

"น่าจะเป็นเพราะเมิ่งซังตาย... เมิ่งซังและหัวหน้าแก๊งค์เป็นพี่น้องที่ดี! หัวหน้าแก๊งค์จึงอารมณ์แปรปรวนแบบนี้!"

ทุกคนแอบถอนหายใจเมื่อเห็นร่างของเมิ่งซาง

เมิ่งซัง ได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากซือคงหยง แต่เขากลับหักหลังเขา ตอนนี้เขาฆ่าอดีตน้องชายด้วยมือของเขาเอง แม้ภายนอกหัวหน้าแก๊งค์ไม่แสดงออก แต่ในใจของเขากลับมีความเศร้า เขาจึงไม่อยากอยู่นานๆ คงเป็นเช่นนี้แน่!

หากซูฉางกงรู้ว่าคนเหล่านี้กำลังคิดอะไรอยู่ เขาจะกลอกตา ตอนเขาฆ่าเมิ่งซัง ด้วยมือของเขาเอง แทนที่จะเศร้า เขาแทบกลั้นหัวเราะเอาไว้!

ซูฉางกง ลุกขึ้นแล้วจากไป และซือคงฮวงเดินตามหลังเขา ทิ้งคนอื่นๆเอาไว้

"เมิ่งซังทรยศหัวหน้าแก๊งค์! เขาทรยศแก๊งค์วาฬยักษ์! เขาถูกหัวหน้าแก๊งค์สังหารเพื่อเป็นการเตือนคนอื่น!"

สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ทำให้แก๊งค์วาฬยักษ์ตกใจอย่างไม่ต้องสงสัย

ซือคงหยง ผู้ซึ่งอยู่ในความสันโดษมาหลายปี เมื่อออกจากสันโดษ เขาก็ทำสิ่งที่ยอดเยี่ยมทันที หลังจากที่เขาออกจากความสันโดษ เขาสังหารเมิ่งซัง รองหัวหน้าแก๊งค์ที่กบฏซึ่งเป็นที่น่าพอใจมาก!

"อดีตแก๊งค์วาฬยักษ์ที่เคยรุ่งโรจน์... กำลังจะกลับมา!"

สาวกหลายคนที่คิดถึงความรุ่งโรจน์ของแก๊งค์วาฬยักษ์ที่นำโดย ซือคงหยง พวกเขารู้สึกตื่นเต้นมาก เมื่อรู้ว่าด้วย ซือคงหยง ออกมาแล้ว

ตอนนี้ ความวุ่นวายล่าสุดของแก๊งค์วาฬยักษ์ ก็สงบลงอย่างรวดเร็ว และคนที่กังวลและโดนโจมตีมากที่สุดคือพวกที่ภักดีต่อเมิ่งซังแต่เดิม!

"รองหัวหน้า... ตาย? หัวหน้าฆ่า?"

หลิวเกิง ซึ่งสวมชุดนักเล่นแร่แปรธาตุในห้องเล่นแร่แปรธาตุ ไม่ต้องสงสัยเลยว่ากำลังจะล้มลงเมื่อเขาได้รับข่าว รู้สึกว่าท้องฟ้ากำลังจะถล่มลงมา

เดิมที หลิวเกิง คิดว่า เมิ่งซัง จะผูกขาดอำนาจหลังจากวันนี้ และผู้ที่ภักดีต่อ เมิ่งซัง ก็จะขึ้นสวรรค์ไปด้วย แต่กลับกลายเป็นว่าข่าวร้ายแบบนี้มา!

“หลิวเกิง มากับเรา ร่วมมืออย่างเชื่อฟังและเล่าเรื่องการสมรู้ร่วมคิดของเมิ่งซังกับศัตรู และการลอบสังหารเพื่อนร่วมนิกาย เจ้าอาจยังมีโอกาสได้รับโทษเบากว่านั้น!”

หลังจากนั้นไม่นาน ประตูห้องปรุงยาก็เปิดขึ้น เมื่อผลักเปิด พวกอันธพาลวาฬยักษ์ที่ทรงพลังหลายคนปรากฏตัวที่ประตูและพูดอย่างเย็นชา

"ได้..." หลิวเกิง แสดงความขมขื่นเล็กน้อยที่มุมปากของเขา และเขาก็ให้ความร่วมมืออย่างเชื่อฟัง ในฐานะคนสนิทคนหนึ่งของเมิ่งซัง เขาคงหนีไปไม่ได้ง่ายๆ แน่นอน

นี่คือผลของการลงเรือผิด เมื่อคนที่เขาเข้าร่วม กบฏสำเร็จ เขาก็พลอยสามารถขึ้นสวรรค์ไปด้วยตามธรรมชาติ แต่เมื่อเขาสูญเสียพลังไป เขาก็พลอยโชคร้ายไปด้วยเช่นกัน ไม่มีใครตำหนิได้