ทั้งสองไล่ล่าและหลบหนี ในช่วงเวลานี้ ซูฉางกง ยิงธนูเก้าดอกติดต่อกัน แต่ถูกขวานยักษ์ของชิฮาตู ขวางไว้ทั้งหมด ซูฉางกง รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วร่างกาย และลมหายใจของเขาเริ่มกระพือ เขารู้ว่า ร่างกายของเขา กำลังถึงขีดจำกัด

ไม่ว่าเจตจำนงจะแข็งแกร่งเพียงใด ไม่ว่าเจตนาฆ่าจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยังยากที่จะป้องกันไม่ให้ร่างกายพังทลายลง และแม้แต่สติก็เริ่มพร่ามัว

แต่ในเวลานี้ ซูฉางกงสงบลงอย่างน่าประหลาดใจ สมองของเขาว่างเปล่า ลืมไปว่านี่คือการต่อสู้นองเลือดแห่งความเป็นความตาย สนามรบที่วุ่นวาย ลืมไปว่าร่างกายของเขากำลังจะพังทลาย ลืมทั้งสิ่งของและตัวข้า ความคิดเดียว ในความคิดของเขาคือการยิงและสังหารเป้าหมายที่หลบหนีในระยะไกลด้วยลูกศรในมือของเขา!

วูบ!

ซูฉางกงหายใจสม่ำเสมอ รวมจิตใจเป็นหนึ่งเดียว ร่างกายของเขาดึงสายธนูอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับว่าเขาได้เข้าสู่สถานะของทักษะเต๋าอิม เข้ากับธรรมชาติของโลก คันธนูของเขาโค้งงอ และกลิ่นอายของสวรรค์และโลกที่ไหลเวียนรอบๆ ที่ช่วงเวลานี้ ดูเหมือนจะถูกดึงเข้ามาผสมเข้ากับลูกศรอย่างเงียบๆ และลูกศรที่ทำจากทองคำลายดาวก็บิดเบี้ยวเล็กน้อย

“เผิง!”

ซูฉางกงปล่อยสายธนูและลูกศรก็พุ่งออกไป ความเร็วเริ่มต้นของลูกธนูถึงขีดจำกัด ความเร็วเริ่มเร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วจนเกินความเร็วหลายเท่า จนเกิดเสียงจนกลายเป็นแสงสีรุ้งเย็นลากเป็นทางยาวราวกับสายไหมสีรุ้ง!

“อะไรนะ”

ชิฮาตูมีลางสังหรณ์ถึงวิกฤตล่วงหน้า เขาเหวี่ยงขวานเพื่อขวางหน้าเขา แต่เมื่อลูกศรโดนส่วนของขวาน สีหน้าของชิฮาตูก็เปลี่ยนไป

"บูม!"

พลังทะลุทะลวงที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งรวมตัวกันเป็นจุดเดียว และระเบิดทันทีที่มันกระทบเป้าหมาย แสงสีรุ้งสว่างวาบ วายุอัสนีที่มองไม่เห็นเข้ามาพัวพันและสร้างความหายนะ!

ทั้งตัวของชิฮาตู ถูกขับเคลื่อนด้วยพลังของลูกธนู และเท้าของเขาก็ติดอยู่กับพื้น และถอยห่างออกไปกว่าสิบฟุตก่อนที่จะหยุดการล่าถอยของเขา

"หือ!"

แขนของชิฮาตูที่ถือด้ามขวานสั่นสะท้าน มือฉีกออก และเลือดไหลหยดลงมา

แม้ว่าเขาจะต่อสู้กับซูฉางกงแบบตัวต่อตัวก่อนหน้านี้ เขาไม่ทำร้ายเส้นผมสักเส้น แต่ภายใต้ลูกศรของซูฉางกง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเทียนเว่ย แขนของเขาชาไปหมด เขาเกือบหมดสติ ปากเสือของเขาเปิดออก และเลือดไหลหยด !

“นี่มัน... นี่มันธนูประเภทไหนเนี่ย?” หนังศีรษะของชิฮาตูมึนงง และไม่น่าเชื่อว่าลูกศรที่น่ากลัวจะถูกยิงด้วยพลังของมนุษย์!

"ดังนั้น...แม้ว่าจะเป็นการยากที่จะดูดซับออร่าที่ยุ่งเหยิงของสวรรค์และโลกโดยตรง แต่มันสามารถรวมเข้ากับศิลปะการต่อสู้ของตัวเองได้!"

ซูฉางกงมีความเข้าใจที่ชัดเจน รับรู้ถึงออร่าของสวรรค์และโลกและใช้มัน แม้จะฟังดูง่ายแต่เขาอยากทำมันยาก

นักรบก่อกำเนิดใช้เส้นลมปราณแห่งสวรรค์เพื่อปรับแต่งออร่าของสวรรค์และโลกเพื่อรวมเข้ากับร่างกายของพวกเขา และเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายของพวกเขา แต่เป็นการยากที่จะใช้ออร่าของสวรรค์และโลกที่ไม่ได้รับการขัดเกลาจากเส้นลมปราณของพวกเขาเอง

ด้วยการฝึกฝนทักษะเต๋าอิม ถึงระดับ 8 ซูฉางกงสามารถรับรู้และดึงออร่าของสวรรค์และโลกได้!

ธนูวายุอัสนี (1% ของระดับ 9, หาตัวจับยากในโลก)

ในช่วงเวลาวิกฤตนี้ ซูฉางกง ได้รวมทักษะเต๋าอิม เพื่อดึงกลิ่นอายของสวรรค์และโลกด้วย ธนูวายุอัสนี และประสบความสำเร็จในการปรับปรุง ธนูวายุอัสนี ที่มาถึงระดับ 8 แล้วเป็นเวลานาน นี่คือขอบเขตที่วายุอัสนีกลายเป็นสายรุ้ง!

แนบ "แก่นแท้" ของเจ้าเองกับลูกศร ยิงลูกศร และดึงและดูดซับออร่าของสวรรค์และโลกอย่างต่อเนื่องระหว่างการบิน และลูกศรจะกลายเป็นสีรุ้ง!

พลังของตัวเองมีจำกัด แต่รัศมีระหว่างสวรรค์และโลกนั้นไม่มีที่สิ้นสุด!

ซูฉางกงที่อยู่ห่างออกไปหยุดไล่ตาม ยืนนิ่งอยู่กับที่ ค่อยๆ หยิบลูกศรสีทองลายดาวดอกที่สิบเอ็ดออกมา และใส่มันลงบนสายธนู

"หนี!"

ชิฮาตูตกใจมาก เมื่อเห็นฉากนี้ แขนของเขาแทบจะหมดสติ กรามของเขาขาดออกจากกัน และหนังศีรษะของเขามึนงง และเขาก็หนีไปในระยะไกลทันที

ซูฉางกงยอมให้จื่อถูเพิ่มระยะ แต่ยิ่งระยะใกล้ถึงขีดจำกัด พลังยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น! ซูฉางกงสังเกตเห็นความแข็งแกร่งของรัศมี และเป็นไปไม่ได้ที่จื่อถูจะหลบสายตาของเขา

“ฮู้!”

เมื่อจื่อถูวิ่งออกไปได้หนึ่งร้อยฟุต ซูฉางกงก็ยิงธนูดอกที่สองออกไป

ทุกคนได้เห็นเหตุการณ์ที่พวกเขาจะไม่มีวันลืม แสงแฟลชของลูกศรกลายเป็นสีรุ้งยาวทะลุท้องฟ้าและล็อคชิฮาตู ที่กำลังหลบหนี เร็วขึ้นและเร็วขึ้น เพียงชั่วครู่มันก็ยิงไปที่ชิฮาตูแล้ว !

“อ๊าก!”

ผมของชิฮาตูตั้งตรง คาดการณ์ถึงวิกฤตแห่งความตาย เสียงคำรามอย่างบ้าคลั่งดังออกมาจากลำคอ เขาใช้ขวานเป็นเกราะกำบัง และกระแทกลงไปอย่างรุนแรงที่ลูกธนูที่กลายเป็นแสงสีรุ้ง

"ดัง!"

พลังที่ลูกธนูระเบิดออก และรัศมีคำรามเหมือนลมและฟ้าร้อง พร้อมกับเสียงแตก ชิฮาตู ถูกลูกศรผลักและกลิ้งและบินออกไป ทหารของกองทัพหมาป่าดำไปตามทาง ถูกฆ่าตาย กระดูกที่ชนกันหักและกระดูกแขนของชิฮาตูหัก ก่อนหน้านี้เขาทนลูกธนูมามากพอแล้วและขวานยักษ์ในมือก็แตกด้วย!

"นี่คือความลึกลับของรัศมีแห่งสวรรค์และโลก!" ซูฉางกงกล่าวอย่างเงียบๆ ในใจของเขา รัศมีที่แพร่หลายในท้องฟ้าและโลกนั้นยากสำหรับคนธรรมดาที่จะรับรู้ นับประสาอะไรกับการใช้ทักษะเต๋าอิม รัศมีแห่งสวรรค์และโลกถูกดึงเข้าไปในลูกศร และพลังนั้นรุนแรงเกินไป ! มันเท่ากับพลังของตนเองบวกกับพลังภายนอก และสามารถออกแรงในระดับที่เกินขีดจำกัดของตัวเองได้!

"หนี...วิ่งหนี! หนีไป! สัตว์ประหลาด...สัตว์ประหลาด! หงเจิ้นเซียง จะชั่วร้ายขนาดนี้ได้อย่างไร"

แขนของชิฮาตูหัก ขวานหัก และมีเลือดติดอยู่ที่มุมปาก เขาลุกขึ้น หัวใจของเขาเต้นรัวเหมือนกลองและเขาหนีไปด้วยความตื่นตระหนกเพราะความกลัว ยากที่จะยอมรับว่า 'หงเจิ้นเซียง' ผู้นี้จะน่ากลัวมาก

ด้วยความช่วยเหลือของทักษะลับเพื่อเข้าสู่ขอบเขตก่อกำเนิดในช่วงเวลาสั้นๆ แต่เขายังคงสามารถสร้างความก้าวหน้าและเข้าใจในกระบวนการสั้นๆ นี้ได้ นี่เป็นสิ่งที่น่าพิศวงจนไม่สามารถจินตนาการได้!

ชิฮาตู ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะมีสภาพแบบนี้ เดิมทีคิดว่านอกจาก ผู้ฝึกตนก่อกำเนิดผู้ยิ่งใหญ่จะเคลื่อนไหว ก็ไม่มีใครขวางเขาได้ ใครจะคิดหงเจิ้นเซียงใช้เทคนิคลับ เข้าสู่ขอบเขตก่อกำเนิดเทียม กลับสามารถจัดการเขาได้ และในที่สุดเขาก็แตกตื่นหลบหนี!

“ลูกธนูดอกสุดท้าย!”

ลูกธนูสีทองลายดาวดอกที่สิบสองคล้องอยู่บนคันธนู ซูฉางกงดึงสายธนู และลูกศรสีทองลายดาวดอกสุดท้ายก็พุ่งออกไป!

"เพี้ยว!"

ลูกธนูเปลี่ยนเป็นแสงสีรุ้ง ดึงรัศมีของสวรรค์และโลกตลอดเวลาระหว่างการบิน ถูพื้นดินเป็นหุบเขาและมีร่องรอยหนาเหมือนชาม และยิงไปยังชิฮาตูที่อยู่ห่างออกไป 500 เมตร

ลูกธนูพุ่งผ่านใต้ร่างของคนจำนวนมาก และลมแรงพัดพาพวกเขาเซ วาดเป็นวงโค้ง และเข้าใกล้ชิฮาตูที่กำลังหลบหนีด้วยความตื่นตระหนก

“ไม่!”

แสงสีรุ้งนั้นเร็วเกินกว่าจะหลบ และชิฮาตูที่แขนหักก็ไม่มีแรงต้านทานเช่นกัน เขามีเวลาเพียงปล่อยเสียงคำรามด้วยความไม่เต็มใจและความกลัวที่ดังก้องเหนือที่ราบพระอาทิตย์ตกดิน

"บูม!"

ลูกธนูพุ่งเข้าที่หลังของชิฮาตู และด้วยเสียงแตก ร่างของชิฮาตูก็ขาดออกจากกันเหมือนกระดาษ ลำตัวขาดออกจากอก ส่วนลำตัวและหัวปลิวไปพร้อมกัน ปะปนกันราวกับเลือดที่สาดกระเซ็นเพราะสายฝน มันตกลงบนพื้นอย่างแรง ทำให้หญ้าแดงไปด้วยเลือด!

“แครก! แครก!”

ซูฉางกงยืนอยู่ ณ จุดนั้นโดยถือคันธนูยาวสีทองลายดาว ดอกไม้สีฟ้าของมนุษย์ที่อยู่เหนือหัวของเขาระเบิดออก และรัศมีแห่งการกดขี่ข่มเหงก็ลดลงราวกับกระแสน้ำรั่วไหล พร้อมกับเสียงฉีกขาดจากทั่วร่างกายของเขา ซูฉางกงรู้สึกราวกับว่าร่างกายกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เส้นชีพจรไม่สามารถทนต่อการแตกร้าวได้อีกต่อไป และกล้ามเนื้อบนพื้นผิวของร่างกายก็แตกเป็นช่องเปิดที่น่ากลัว และเลือดก็พุ่งออกมา

แม้ว่าซูฉางกงจะสวมชุดเกราะครบชุด แต่เลือดก็ยังคงไหลออกมาจากช่องว่างในชุดเกราะและตกลงไปที่พื้น

สติของซูฉางกงเลือนรางเล็กน้อย แต่ด้วยการหายใจเพียงครั้งเดียว เขายืนอยู่บนจุดนั้นราวกับตะปูเหล็กและไม่ล้มลง!

"ฆ่า...ฆ่าเขา?"

"ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นโอกาส!"

ทหารของกองทัพหมาป่าดำที่อยู่รอบๆ กลืนน้ำลายทีละคน สถานะของปลายหัวหอกอยู่ที่นั่น หายใจไม่ออก น่าตกตะลึงจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

มันน่ากลัวเกินไป!

มีนักรบก่อกำเนิดผู้หนึ่งที่ต้องการฆ่าหงเจิ้นเซียง แต่ภายในระยะเวลาสั้นๆ นักรบโดยกำเนิดคนนั้นก็หนีไปและถูกยิงตายทันทีด้วยลูกธนูที่ดูราวกับทัณฑ์สวรรค์อันยิ่งใหญ่! เนื้อและเลือดปลิวว่อน สุดช็อก!

“ไป!”

"ผู้บัญชาการหงอยู่ที่นี่!"

“ฆ่า!”

ในขณะที่ทุกคนกำลังลังเล เสียงคำรามชุดหนึ่งดังขึ้นในระยะไกล นำโดยจินปู้ฮวน ผู้บัญชาการกองทหารม้าเหล็กต้าเฟิงสวมชุดเกราะสีทอง และทหารม้าของกองพลน้อย รีบวิ่งเข้าไปฆ่า ผ่าวงล้อม เมื่อมาที่นี่ด้วยแรงผลักดันที่ไม่ย่อท้อ เขากระจายตัวไล่ล่ากองทัพหมาป่าดำอันน่าสะพรึงกลัวที่อยู่ใกล้เคียง!

“ผู้บัญชาการหง... เจ้าสบายดีไหม”

จินปู้ฮวนมาหาซูฉางกงและถามอย่างเร่งรีบ แต่ซูฉางกงไม่สามารถตอบได้ ความเหนื่อยล้าที่ควบคุมไม่ได้ทำให้เขาหมดสติไป