"ไม่!"

ชายชุดเทาจาก นิกายตงหยุน เหวี่ยงฝ่ามือของเขาไปที่อากาศเย็นที่กำลังจะมาถึง พยายามผลักมันออกไปด้วยพลังปราณแท้จริงที่แข็งแกร่งของเขา แต่ทันทีที่เขาสัมผัสมัน เขาก็ปล่อยเสียงคำรามออกมาโดยไม่เต็มใจ

เพียงเพราะพลังปราณแท้จริงที่เขาฝึกฝนมาเป็นเวลาหลายปี ต่อหน้าอากาศเย็นสีฟ้าเย็นยะเยือกนี้ เปราะบางและน่าสมเพชมาก มันถูกหลอมรวมและแช่แข็งในทันที กระจายร่างของเขากลายเป็นผลึกน้ำแข็งหนา และในพริบตาเดียว เสื้อผ้าสีเทาของชายคนนั้นก็แข็งเป็นเกล็ดน้ำแข็ง มีความกลัวและไม่เต็มใจเหลืออยู่บนใบหน้าของเขา

“วิชากระบี่โชวหยุน!”

ชายผู้โหดเหี้ยมถือดาบยาวในมือเพื่อสร้างตาข่ายดาบซึ่งมีความหนาแน่นราวกับฝนและหมอก น้ำไม่สามารถเข้าไปได้ แต่ก็ไม่มีประโยชน์!

“ก๊ากกก!”

ตาข่ายมีดที่เหวี่ยงโดยชายฉกรรจ์นั้นถูกแช่แข็ง และร่างของเขาก็ถูกแช่แข็งเป็นน้ำแข็งเช่นกัน

ในบรรดาสมาชิกสี่คนของนิกายตงหยุน มีเพียงคนเดียวที่รอดชีวิต และนั่นคือ ไป่หยุนเหอ

ผมของไป่หยุนเหอตั้งตรง เขามีทักษะที่แข็งแกร่ง เขาสัมผัสได้ว่าอันตรายกำลังใกล้เข้ามา และในขณะเดียวกันเขาก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว ภาพหลอนของเส้นเลือดสวรรค์ทั้งเจ็ดปรากฏขึ้น เขาถอดเสื้อคลุมสีขาวที่เขาสวมอยู่ ปลุกพลังจิตวิญญาณแห่งสวรรค์และโลกและฟาดฟันด้วยฝ่ามือของเขา !

เสื้อคลุมสีขาวแผ่ออกกลายเป็นรอยฝ่ามือที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าหนึ่งเมตร หันหน้าไปทางลมเย็นที่พัดมาทางเขา

“ปัง!”

เสื้อคลุมและรัศมีแห่งสวรรค์และโลกที่บรรจุอยู่ในนั้นแข็งเป็นน้ำแข็งทันทีและตกลงสู่พื้น แต่ไป่หยุนเหอก็หลบหนีไปพร้อมกับสิ่งกีดขวางของเสื้อคลุม เหงื่อเย็นไหลซึมออกจากหน้าผากของเขา: “นี่เป็นพลังเหนือธรรมชาติ พลัง... พลังเหนือธรรมชาติในเมล็ดเทพ!”

หากเขาโดนอากาศเย็นจัด แม้แต่เขาก็ยังกลายเป็นรูปแกะสลักน้ำแข็งโดยไม่มีความสามารถในการต้านทานแม้แต่น้อย! ให้ตายสิ!

ไป่หยุนเหอไปถึงสถานะเอ้อฮวา เปิดเส้นเลือดสวรรค์ทั้งเจ็ด ระดมพลังจิตวิญญาณแห่งสวรรค์และโลก และใช้เสื้อผ้าของเขาเป็นพาหะเพื่อต้านลมหนาวที่เข้ามา

"ไม่ดี!"

ซูฉางกงตกใจเช่นกัน เดิมทีเขากำลังจดจ่ออยู่กับการจัดการกับร่างอสูรตะวัน เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะมีภัยคุกคามมาจากระยะไกล ร่างของมังกรคริสตัลน้ำแข็งระเบิด และกระแสอากาศเย็นพุ่งออกมาเหมือนลูกศร ครอบคลุมทุกคนโดยไม่เลือกหน้าใครคนใดคนหนึ่ง

ถึงแม้จะสัมผัสได้ถึงอันตรายที่รุนแรง แต่ก็ไม่มีทางที่จะซ่อน ละอองของอากาศเย็นเหล่านั้นดูเหมือนจะวุ่นวาย แต่จริงๆ แล้วล็อคออร่าของทุกคนที่มีชีวิตใน จตุรัสซินหลง!

“เกราะปราณเต่า!”

ซูฉางกงถอนตัวและถอยกลับ พลังปราณแท้จริงของลมปราณเต่าไหลเวียน เปลี่ยนเป็นเกราะเพื่อปกป้องร่างกายของเขาทั้งหมด และในขณะเดียวกันก็เปลี่ยนจิตใจของเขาให้เป็นรูปหลอนของหมียักษ์ ปรากฏต่อหน้าเขา

"พั่บ!"

แต่เมื่อลูกธนูลมเย็นหลายลูกพุ่งเข้ามา และภาพหลอนของหมียักษ์ที่สร้างจากพลังงานทางจิตวิญญาณบริสุทธิ์ ไม่สามารถหยุดลมเย็นที่ปล่อยออกมาจากเทพองค์นี้ได้ อากาศเย็นผ่านโดยตรงผ่านภาพหลอนของหมียักษ์ กระทบสัมผัส ร่างของซูฉางกง

เย็นสุดขั้ว! นี่คือความหนาวเย็นที่สามารถแช่แข็งพลังฉี พลังสายเลือด และแม้กระทั่งเซลล์ในร่างกาย!

"แกร๊กก แกร๊ก!"

เจิ้นฉีของซู่ฉางกงแข็งตัวในขณะนี้ มีชั้นน้ำแข็งหนาปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขา และร่างกายของเขาก็กลายเป็นน้ำแข็งทันที ซูฉางกงรู้สึกว่าสติของเขาพร่ามัว!

ไม่ใช่แค่เขา คนที่เหลือและแม้แต่ร่างปีศาจตะวันก็ไม่เว้น

“ออกไปให้พ้น!”

จงเยว่ซึ่งมีร่างกายใหญ่โตเท่าภูเขาเนื้อมีสัญญาณเตือนในใจ เขาย่อตัวลงอย่างรวดเร็ว หันร่างกลับเป็นหมอบนั้น ขยับเท้าและกระเด้งกระดอน เพื่อหลีกเลี่ยง

"พรึบ!"

แต่มันก็ไร้ประโยชน์ ร่างของจงเยว่ ลอยอยู่ในอากาศ และลูกศรที่เย็นชาดูเหมือนจะมีตา ไล่ตามจงเยว่ ที่กระโดดขึ้นมา

“ปัง!”

เมื่อมันกระแทกพื้น ร่างของจงเยว่ก็กลายเป็นรูปแกะสลักน้ำแข็งแล้ว

หงเจิ้นเซียงตอบสนองในทันที แต่เขาก็ยังหนีไม่พ้นชะตากรรมของการกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งไปอีกคน!

แม้แต่ร่างของปีศาจก็คำรามอย่างบ้าคลั่งในวันนั้น และเปลวเพลิงปีศาจก็ลุกโชนไปทั่วร่างของเขา พยายามที่จะเผาผลาญอากาศเย็นที่โจมตีเขา

"วูบ!"

แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ภายใต้อากาศที่หนาวเย็น เปลวไฟที่เดือดพล่านทั่วร่างก็แข็งตัว และภายในชั่วพริบตา ร่างกายของเขาก็กลายเป็นรูปแกะสลักน้ำแข็ง!

นี่คืออิทธิฤทธิ์ของเทพเจ้า! มันไกลเกินกว่าระดับที่คนธรรมดาและแม้แต่ปิศาจก็ยากจะเข้าถึงได้!

เกล็ดน้ำแข็งคริสตัลระเบิดและอากาศเย็นก็ไหลล้นทะลัก ห้องโถงซินหลง เดิมที่วุ่นวายสงบลงอีกครั้ง

"ผู้อาวุโสตัน ผู้อาวุโสซุน ผู้อาวุโสหลี่!"

ในขณะนี้ เสียงอุทานดังขึ้นจากตำหนักน้ำแข็งที่เงียบงัน นั่นคือไป่หยุนเหอ

ไป่หยุนเหอสามารถเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติได้โดยใช้วิธีการใช้พลังงานทางจิตวิญญาณของสวรรค์และโลก ควบคู่ไปกับฐานการฝึกฝนของเขาเองในการเปิดเส้นเลือดสวรรค์เจ็ดเส้น และการตอบสนองที่ถูกต้อง แต่นักรบก่อกำเนิดสามคนที่มาพร้อมกับเขาล้วนถูกแช่แข็งเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง

ตามการรับรู้ของไป่หยุนเหอ ลมหายใจแห่งชีวิตของนักรบก่อกำเนิดทั้งสามที่ถูกแช่แข็งในประติมากรรมน้ำแข็งกำลังสลายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับเปลวเพลิงที่ถูกดับด้วยความหนาวเย็น!

"นี่คือพลังเหนือธรรมชาติในเมล็ดเทพหรือไม่"

อีกเสียงที่เจือปนด้วยความกลัวดังขึ้น พร้อมกับแสงจันทร์ส่องทั่วร่างกายของเขา มันคือร่างปีศาจจันทราของเฟิงริเยว่

ร่างกายปีศาจตะวันของ เฟิงริเยว่ ถูกแช่แข็งเป็นน้ำแข็ง แต่ร่างกายปีศาจดวงจันทร์ของเขามีแนวโน้มที่จะปกป้อง ภายใต้แสงจันทร์ของร่างปีศาจดวงจันทร์ อากาศเย็นที่เข้ามาเบี่ยงเบนไปจากวิถีเดิม ดังนั้นเขาจึงรอดชีวิตมาได้

ในพระราชวังซินหลง แห่งนี้ ยอดฝีมือที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีรอดพ้นจากการถูกแช่แข็งเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง!

ไม่ว่าจะเป็นไป่หยุนเหอหรือเฟิงริเยว่ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะละสายตา และเห็นเมล็ดเทพน้ำแข็งสีฟ้าลอยอยู่ในอากาศ

แต่พื้นผิวของเมล็ดเทพสีฟ้าน้ำแข็งยังคงอบอวลด้วยอากาศเย็นที่แช่แข็งทุกสิ่ง ทั้ง เฟิงริเยว่ และไป่หยุนเหอ ไม่กล้าที่จะเข้าใกล้มันอย่างหุนหันพลันแล่น

ร่างอสูรจันทราวูบวาบและปรากฏต่อหน้าร่างอสูรตะวันของเขา และความคิดของเขาก็ขยับเล็กน้อย

"แกร๊ก แกร๊ก!"

ร่างของอสูรตะวันที่แช่แข็งอยู่ในผลึกน้ำแข็งเริ่มสลายตัวช้าๆ หายไปภายในผลึกน้ำแข็ง และแสงจันทร์บนพื้นผิวของร่างของอสูรจันทราค่อยๆ สลายกลายเป็นร่างเดิมที่สวมชุดสีดำ เสื้อคลุมและสวมเสื้อคลุมสีดำบนใบหน้าของเขา สถานะ 'ตะวันจันทรา' ของหน้ากากกระดูก

เฟิงริเยว่ เชี่ยวชาญคาถาอาคม 'ร่างตะวันจันทรา' ตราบใดที่ร่างปีศาจหนึ่งไม่ถูกทำลาย ร่างปีศาจอีกร่างก็ยังมีชีวิตอยู่ และการทำลายร่างปีศาจตะวันเป็นเพียงการสูญเสียพลังปีศาจสำหรับเขา

"ช้างแดง, จงเยว่ เป็นนักรบปีศาจ พวกเขามีร่างกายที่เป็นอมตะ บางทีเขาอาจจะรอดได้... ส่วนเด็กคนนี้ ต้องตาย!" เฟิงริเยว่ ชำเลืองมองไปยังรูปแกะสลักน้ำแข็งทั้งสาม และสายตาที่เย็นชาก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

ช้างแดง จงเยว่ และ ซูฉางกง ถูกแช่แข็งด้วยอากาศเย็นที่ปะทุออกมาจากเมล็ดเทพ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ ซูฉางกง ซึ่งเป็นมนุษย์จะรอดชีวิต แต่ เฟิงริเยว่ ต้องการที่จะฆ่าเขาให้ตายด้วยความชัวร์!

เฟิงริเยว่ ต่อย ซูฉางกง ที่ถูกแช่แข็งเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง ตั้งใจที่จะทุบร่างของเขารวมถึงผลึกน้ำแข็งให้พังทลาย

"ปัง!"

แต่หมัดนี้ไปโดนรูปแกะสลักน้ำแข็งและรูปสลักน้ำแข็งก็ลอยออกไปและกระแทกพื้นอย่างแรง แต่ไม่มีรอยร้าวบนพื้นผิวของผลึกน้ำแข็งแม้แต่นิดเดียว!

“ทำลายไม่ได้หรือ?” เฟิงริเยว่ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ผลึกน้ำแข็งที่ถูกแช่แข็งด้วยพลังเหนือธรรมชาติภายในของเมล็ดเทพศักดิ์สิทธิ์นี้แข็งแกร่งมาก เขาไม่สามารถเปิดออกได้ด้วยการโจมตีครั้งนี้ และร่างของซูฉางกง ในเกล็ดน้ำแข็งไม่ได้รับความเสียหายเลย

เฟิงริเยว่ กำลังจะเพิ่มความพยายามของเขา พยายามทำลายผลึกน้ำแข็งที่เยือกแข็งพร้อมกับ ซูฉางกง ที่อยู่ข้างใน แต่ทันใดนั้น ความร้อนที่ลุกโชนก็วาบขึ้นในดวงตาของเขา และเขาเงยหน้าขึ้น

อากาศเย็นที่ลอยอยู่บนพื้นผิวของเมล็ดเทพที่ลอยอยู่ในระยะไกลค่อยๆ สลายไป ในขณะนี้ ดูเหมือนว่าจะรู้สึกบางอย่างและบินไปทางด้านนอกของพระราชวังซินหลง!

“เมล็ดเทพเป็นของข้า!”

ดวงตาของเฟิงซุนเยว่เต็มไปด้วยความร้อนรน นี่เป็นโอกาสของเขา เขาไม่สามารถยอมแพ้ได้

เขาไม่สนใจซูฉางกงอีกต่อไป เขาถูกแช่แข็งเป็นน้ำแข็งโดยพลังเหนือธรรมชาติของเมล็ดเทพ และนักรบก่อกำเนิดจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย เขารู้สึกได้ถึงพลังชีวิตของซูฉางกง ที่จางหายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับเปลวไฟที่เล็กลงและเล็กลง เรื่อยๆ

เฟิงริเยว่ ไม่ลังเล เขาคว้าด้วยมือทั้งสองข้าง จับหงเจิ้นเซียง และจงเยว่ ที่ถูกแช่แข็งเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง ในแต่ละข้าง ลากพวกเขาและไล่ตามพวกเขาไปในทิศทางที่เมล็ดเทพเจ้าบินออกไป

“ผู้เฒ่าซุน รอสักครู่ ข้าจะมารับเจ้าในภายหลัง!”

เมื่อเห็นฉากนี้ ไป่หยุนเหอกลัวว่าเมล็ดเทพจะตกอยู่ในมือของเฟิงริเยว่ ดังนั้นเขาจึงพูดอะไรบางอย่างกับประติมากรรมน้ำแข็งอีกคน และเขายังจับนักรบก่อกำเนิดสองคนของนิกายตงหยุนที่ถูกแช่แข็งเป็นรูปแกะสลักน้ำแข็ง จากนั้น เขาตามหลังไปไม่ไกล เขารีบวิ่งไปที่ระยะทางนั้นด้วยความเร็วสูงมากด้วยเหมือนกัน ไม่เต็มใจที่จะละทิ้งเมล็ดเทพ

ในวังน้ำแข็งที่เงียบสงบ เหลือเพียงรูปปั้นน้ำแข็งของซูฉางกงและชายในชุดเทา ผู้เฒ่าซุน ราวกับว่าพวกเขากำลังจะหลับใหลที่นี่ตลอดไป…