แม้ว่าซูฉางกง จะตระหนักถึงวิธีการฝึกฝนทักษะวาฬยักษ์จากความตั้งใจของเทพเจ้าวาฬยักษ์ ดังที่ ซือคงฮวง กล่าว หากไม่มีวิธีการฝึกฝนที่เฉพาะเจาะจง มันเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะฝึกฝนทักษะวาฬยักษ์ของเขาให้อยู่ในระดับสูง และสิ่งที่ได้รับรู้มานั้นเป็นเพียงผิวเผินเพียงบางอย่างเท่านั้น

วิธีการฝึกฝนบวกกับเจตจำนงค์ของเทพเจ้า คือทักษะวาฬยักษ์ที่สมบูรณ์แบบ!

แต่ซูฉางกง ระมัดระวังมากขึ้น เขารู้ว่าไม่มีอาหารกลางวันฟรีในโลก ซือคงฮวง ไม่ได้ถือว่าเขามีส่วนรับผิดชอบในการขโมยทักษะวาฬยักษ์ และยินดีที่จะให้เวอร์ชันเต็มแก่เขา ของทักษะวาฬยักษ์ นางคงต้องการอะไรเพิ่มเติมจากเขา!

ทักษะปลาวาฬยักษ์ไม่จำเป็นมากสำหรับซูฉางกง ดังนั้นจึงไม่คุ้มที่จะเสี่ยง

เมื่อเห็นความระแวดระวังโดยนัยของซูฉางกง ซือคงฮวง ก็ชื่นชมในใจของนาง อาจารย์ซูคนนี้ ไม่เพียงประสบความสำเร็จในศิลปะการต่อสู้และการเล่นแร่แปรธาตุ แต่ยังมีอารมณ์ที่ผิดปกติมาก ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะมีความสำเร็จเช่นนี้ได้ตั้งแต่อายุยังน้อย

“ไม่ต้องคิดมาก ข้าแค่อยากให้เจ้าเข้าร่วมฝ่ายของเราและจัดการกับเมิ่งซัง” ซือคงฮวง กล่าว

สิ่งนี้ทำให้ซูฉางกงสับสนมากขึ้น เขาคิดว่าเขามีกำลังและทุนอยู่บ้าง แต่มันคุ้มหรือไม่ที่ซือคงฮวงจะเรียกร้องแบบนี้? แม้ว่าเขาจะเข้าร่วมกลุ่มผู้เล่นตัวจริงของหัวหน้าแก๊งค์ค์ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะปรับสมดุลระหว่างทั้งสองฝ่าย!

นอกเสียจากว่า... ฝ่ายของนางกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายมากในแก๊งค์วาฬยักษ์ แย่มากจนซือคงหวงต้องการใช้ทุกวิถีทางเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งของตัวเอง และนางไม่ลังเลเลยที่จะจ่ายสำหรับเรื่องนี้!

“เป็นไปได้ไหมว่า ฝ่ายเมิ่งซังแข็งแกร่งขึ้น?” ซูฉางกงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เรียบเรียงคำพูดแล้วถาม

ซือคงฮวง ส่ายศีรษะของนางและร่องรอยของความโศกเศร้าปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่สวยงามของนาง: "สถานการณ์ไม่เลว ... แต่มันก็ไม่ดีนัก และข้าจะไม่ปิดบังเจ้า เดิมทีทั้งสองฝ่ายสงบสุข และพี่ชายของข้ารับผิดชอบสถานการณ์โดยรวม แต่พี่ชายของข้าได้รับบาดเจ็บเมื่อไม่นานมานี้และจำเป็นต้องพักฟื้นสักระยะหนึ่ง หากพึ่งพาข้าคนเดียว ท้ายที่สุดมันก็ไม่ราบลื่นนัก"

"ดังนั้น... เม็ดยาสมาธิและหัวใจ ก็ใช้สำหรับซือคงจาน?”

ซูฉางกงตกตะลึง ซือคงหยง หัวหน้าแก๊งค์ค์วาฬยักษ์ มีลูกชายและลูกสาว ทั้งคู่เป็นมังกรและนกฟีนิกซ์ ลูกชายคนโตของเขาซือคงจาน กล้าหาญและเก่งในการต่อสู้ เขามีท่าทางเหมือนซือคงหยง เมื่อเขายังหนุ่ม

แต่เมื่อไม่นานมานี้ซือคงจาน ได้รับบาดเจ็บสาหัสและล้มหมอนนอนเสื่อ เมิ่งซังคงได้ข่าวมาบ้างดังนั้นเขาจึงพร้อมที่จะเคลื่อนไหว

สำหรับอาการบาดเจ็บเล็กน้อยของซือคงฮวง นั้นซูฉางกง ไม่เชื่อโดยธรรมชาติ อาการบาดเจ็บของซือคงจาน อาจร้ายแรงมาก ไม่เช่นนั้นนางคงให้ซูฉางกง ปรับแต่งเม็ดยาสมาธิและหัวใจ ซึ่งใช้เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บและช่วยชีวิต!

เป็นเพราะข่าวนี้จริงๆ ที่เมิ่งซังบังคับให้ซูฉางกงวางยาพิษสำหรับซือคงจานที่บาดเจ็บสาหัส!

แต่หลังจากที่ เมิ่งซังได้ข่าวว่า ซือคงจาน ผู้ซึ่งได้รับยาอายุวัฒนะนั้นไม่เพียงแต่ไม่ตายจากพิษ แต่ยังอยู่ในสภาพที่มั่นคง เขาเข้าใจว่าซูฉางกง ไม่ได้ทำสิ่งที่เขาพูดซึ่งทำให้เขาโกรธ เขาจึงต้องการกำจัดซูฉางกงให้สิ้นซาก

ซือคงฮวง พูดอย่างจริงใจ: "ข้าขอให้เจ้าช่วยข้า มันไม่ใช่การเผชิญหน้าโดยตรงกับเมิ่งซัง มันเป็นเพียงนโยบายการประกัน ข้าแค่ต้องรอจนกว่าพี่ชายของข้าจะฟื้นจากอาการบาดเจ็บ หรือพ่อของข้าออกจากการปิดด่านฝึกตน ต่อหน้าพ่อของข้า เมิ่งซังก็เป็นแค่ตัวตลก!"

ซูฉางกง รู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับเมิ่งซังก่อนหน้านี้ เขาต้องรอจนกว่าซือคงจาน จะหายจากอาการบาดเจ็บหรือซือคงหยง หัวหน้าแก๊งค์ค์วาฬยักษ์นี้จะออกมาและถือว่าประสบความสำเร็จ!

แน่นอน ซูฉางกงยังคงมีความกังวลซ่อนอยู่ในใจ หลังจากเรียนรู้ทักษะวาฬยักษ์ด้วยตนเองแล้ว ซือคงหวงสัญญาว่าจะส่งต่อทักษะวาฬยักษ์ฉบับสมบูรณ์ให้เขา แต่ถ้าซือคงหยงออกมาจากการปิด่าน เขาจะยอมไหม จะทำอะไรกับเขา?

ท้ายที่สุดแล้ว ทักษะวาฬยักษ์นี้เป็นทักษะเฉพาะของแก๊งค์วาฬยักษ์ มีเพียงซือคงหยงเท่านั้นที่รู้ เขาไม่ได้ถ่ายทอดมันให้กับลูกชายของเขาเอง แต่คนนอกได้เรียนรู้เขา ตอนนี้เขามีประโยชน์ แต่เมื่อหมดประโยชน์ก็ฆ่าทิ้งก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!

ไม่น่าแปลกใจที่ซูฉางกงคิดมาก โลกนี้อันตราย ยังมีความเป็นไปได้เช่นนั้น

"เมื่อเจ้าตามข้ากลับไปที่แก๊งค์ปลาวาฬยักษ์ แล้วข้าจะสอนทักษะวาฬยักษ์ให้เจ้าทันที และแม้แต่ยาเม็ดที่เจ้าต้องการสำหรับการฝึกฝนก็สามารถตอบสนองเจ้าได้!"

ซือคงฮวงพูดอีกครั้ง ใบหน้าสวยของนางเต็มไปด้วยความจริงใจ ไม่เพียงเท่านั้น สัญญาว่าจะสอนซูฉางกง ทักษะวาฬยักษ์เวอร์ชันเต็ม และจะจัดหายาเม็ดที่เขาต้องการสำหรับการเพาะปลูกด้วย

ซือคงฮวงแสดงความจริงใจเช่นนั้น หากซูฉางกงยังคงไม่เห็นด้วย ซือคงฮวงจะปล่อยเขาจากไปหรือไม่? ซูฉางกงในปัจจุบันอยู่ในขั้นอ่อนแอ และเขาคงไม่สามารถจัดการกับปรมาจารย์อย่างซือคงฮวงได้

เฉพาะผู้ที่มีคุณค่าเท่านั้นที่ควรค่าแก่การแสวงหา และผู้ที่ไม่มีคุณค่า พวกเขาก็ไร้ค่าที่จะสัญจรผ่านไปมา!

ยิ่งกว่านั้น ซูฉางกงโกรธมากกับการกระทำของเมิ่งซัง เนื่องจากเขาไม่มีทางเลือกในตอนนี้ เขาควรตกลงก่อน ที่แย่ที่สุด ถ้าเขารู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาจะแอบหนีไป!

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ซูฉางกงก็กุมมือของเขาเล็กน้อยและพูดอย่างขอบคุณ: "ขอบคุณ คุณหนูซือ มันคงเป็นการหยาบคายเล็กน้อยที่จะปฏิเสธ! ข้ายินดีที่จะทำส่วนของข้าเพื่อแก๊งค์วาฬยักษ์!"

ไม่มีทางอื่นนอกจากตกลงไปก่อน ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่น และต้องเสี่ยงอันตราย และหากเขาไม่ยอมเสี่ยงจะได้รับผลประโยชน์สูงสุดง่ายๆได้ยังไง

"ตกลง! ถ้าอย่างนั้นข้าจะช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของเจ้าก่อน!"

เมื่อเห็นซูฉางกงเห็นด้วย รอยยิ้มที่น่าประทับใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซือคงฮวง