สี่เดือนที่ผ่านมาของการตีเหล็ก ( 94% ของระดับ 7, ทักษะเหนือธรรมชาติ)

นอกเหนือจากการกินและการนอนหลับ ซูฉางกงใช้เวลาทุกวันในการตีขึ้นรูปอาวุธต่างๆ ในห้องตีเหล็ก การตีเหล็กของเขาก็ใกล้ถึงระดับ 8

"ออร่าดาบในร่างกายของข้าแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมาก แต่ยังมีหนทางอีกยาวไกลสำหรับการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ!"

ซูฉางกงมองเข้าไปข้างใน และในร่างกายของเขา ออร่าดาบรูปดาบนั้นถูกสร้างขึ้นแล้ว เดิมทีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เป็นเพียงภาพลวงตา ราวกับว่ามันกำลังจะพังทลาย แต่ตอนนี้พลังปราณดาบนี้ควบแน่น และรวมเข้าด้วยกันมากขึ้น เผยให้เห็นความเฉียบคมขั้นสุด!

มันดีกว่าของเดิมแต่ยังขาดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ ไม่ว่า ซูฉางกง จะหลอมสร้างมันด้วยวิธีใดก็ตาม มันก็ยากที่จะปรับปรุงคุณภาพ ราวกับว่ามันพบคอขวดและถึงขีดจำกัดสูงสุดของมันแล้ว

ซูฉางกงไม่รีบร้อน เขารู้ว่าการเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็วเท่านั้น!

เป็นเพราะการคุกคามของตระกูลมู่ ทำให้ ซูฉางกง สามารถเข้าร่วมแผนกโรงหล่อเหล็กของ ทหารม้าเหล็กต้าเฟิง ได้ ไม่เช่นนั้นเขาคงจะไม่ได้ตระหนักถึงทักษะการใช้การตีเหล็ก เพื่อทำให้วิญญาณแห่งดาบสงบลง ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็นพรในการปลอมตัว

แม้ว่าผนึกอสรพิษไม้จะสลายไปและซูฉางกงไม่ได้ถูกคุกคามอีกต่อไป แต่ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย ซูฉางกงจึงตัดสินใจรอสักครู่ก่อนที่จะพยายามหาทางออกไป!

ซูฉางกง เดาว่าสมาชิกส่วนใหญ่ของตระกูลมู่ ได้เจรจากับ ทหารม้าเหล็กต้าเฟิง เขาเสนอที่จะลาออกและจากไปเมื่อตรางูไม้หายไปเพียงไม่กี่เดือนหลังจากที่เขามาถึงแผนกคัดเลือกทหาร

“ไท่ไหล! เดี๋ยวก่อน!”

หลังจากวันที่วุ่นวาย ซูฉางกงกำลังจะกินข้าวและอาบน้ำตามปกติ แต่ในเวลานี้มีใครบางคนหยุดซูฉางกง

ซูฉางกงไม่ต้องหันศีรษะไปมองก็รู้ว่านั่นคือเกิงเจิ้ง ผู้อำนวยการกรมคัดเลือกทหาร

ซูฉางกงหันกลับมาและพูดด้วยความประหลาดใจและสับสน "ผู้อำนวยการเกิง คุณต้องการให้ข้าทำอะไร"

"เป็นเรื่องที่ดี มากับข้า!"

เกิงเจิ้งยิ้มอย่างมีเลศนัย แต่ไม่ได้อธิบายเพิ่มเติม แค่พูดกับเขาแล้วหันซ้ายไป

แม้ว่าเขาจะสงสัยว่ามันคืออะไร แต่คงไม่ใช่ว่าตัวตนของเขาถูกเปิดเผยใช่ไหม? ถ้าเปิดก็น่าจะเปิดนานแล้ว!

ซูฉางกงจึงเดินตามเกิงเจิ้งไปจนถึงห้องโถงแห่งหนึ่ง ซึ่งซูฉางกงเห็นชายคนหนึ่งรออยู่

ผู้ชายคนนี้มีรูปร่างสูงใหญ่ นิสัยเหมือนเลือดเหล็ก และมีออร่าที่ทรงพลังมาก ทรงพลังจนเขามองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

เกิงเจิ้งกล่าวกับชายคนนั้นด้วยความเคารพ: "ผู้บัญชาการไช่ ข้าพาซู่ไท่ไหลมาที่นี่แล้ว"

"ไช่เจิ้ง?"

ชื่อนี้ทำให้ใจของซูฉางกงรู้สึกตื้นตันใจ เมื่อรู้ว่าบุคคลนี้เป็นใคร

ในเมืองต้าเฟิงโจว ทหารม้าเหล็กต้าเฟิง 400,000 นายถูกแบ่งออกเป็นสี่กองพันของ เฟิงหลิน หั่วซานแต่ละกองพันมีผู้บัญชาการซึ่งก็คือผู้บัญชาการสี่คนและรองผู้บัญชาการแต่ละคนคือรองผู้บัญชาการ

ไช่เจิ้ง ผู้นี้เป็นรองผู้บัญชาการของหลินฉีหยิง อาจกล่าวได้ว่าเขามีสถานะที่สูงมากในหมู่ทหารม้าเหล็กต้าเฟิง

“เขาเป็นอัจฉริยะการตีเหล็กของซูไท่ไหล ที่เจ้าเคยพูดถึงหรือเปล่า”

ไช่เจิ้งถามพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นซูฉางกง

คนที่อยู่ต่อหน้าเขายังเด็กมาก ทักษะการตีเหล็กสูงแค่ไหน?

เกิงเจิ้งตบหน้าอกของเขาและมั่นใจว่า: "รองผู้บัญชาการไช่ อย่ามองว่าซู่ไถไหลอายุยังน้อย ถ้าทักษะการตีเหล็กของเขาเป็นอันดับสองในแผนกหล่อหลอมทหาร จะไม่มีใครกล้าเป็นอันดับหนึ่ง!"

แม้ว่าซูฉางกง เพิ่งเข้ามาที่กรมหล่อทหารใช้เวลาครึ่งปีแต่พรสวรรค์และเทคโนโลยีการตีเหล็กที่เขาแสดงล้วนประจักษ์แก่สายตา ไม่ว่าจะเป็น มีด ดาบ หอก คันธนู ลูกธนู โล่ และชุดเกราะ หรือชิ้นส่วนกลไก โครงสร้างที่สวยงาม เขาก็สามารถสร้างมันขึ้นมาได้

ซูฉางกงอาจเข้าใจว่าเกิงเจิ้งหมายถึงอะไร ดูเหมือนว่าไช่เจิ้ง ต้องการคนที่มีทักษะการตีเหล็กสูง เพื่อทำอะไรบางอย่าง เมื่อเขาพบเกิงเจิ้ง เกิงเจิ้งก็นึกถึงซูฉางกงทันที

ทักษะการตีเหล็กของซูฉางกง ไม่เพียงแต่ยอดเยี่ยม แต่เขายังขยันและซื่อสัตย์ ทำสิ่งต่างๆ แบบติดดิน และไม่เคยทำให้คนอื่นกังวล นั่นเป็นเหตุผลที่เขานึกถึงซูฉางกง และแนะนำให้เขารู้จักกับไช่เจิ้ง

"เอาล่ะ งั้นก็ได้" ไช่เจิ้งพยักหน้าเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางมั่นใจของเกิงเจิ้ง จากนั้นจึงพูดกับซูฉางกงว่า "เก็บสัมภาระของเจ้า แล้วตามข้ามา"

"ขอรับ"

แม้ว่าเขาจะงงงวย แต่เนื่องจากซูฉางกงเป็นเพียงช่างตีเหล็ก เขาจึงไม่สามารถถามคำถามไปมากกว่านี้ได้ ดังนั้นเขาจึงได้แต่พยักหน้าตอบรับ

ซูฉางกงจากไปและกลับไปจัดกระเป๋าเดินทาง นอกจากนี้ เขาแอบคิดเกี่ยวกับจุดประสงค์ของไช่เจิ้งในการตามหาเขา และออกไปเที่ยวกับเขา แต่ตอนนี้ ตรางูไม้ได้สลายไปแล้ว ซูฉางคง ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกค้นพบ โดยตระกูลมู่ เมื่อเขาออกจากค่ายทหาร

"ขึ้นรถ" หลังจากเก็บสัมภาระแล้ว รถม้าคันหนึ่งกำลังรออยู่ข้างนอก ลากโดยม้าที่สามารถเดินทางได้หลายพันไมล์ต่อวัน และไช่เจิ้งซึ่งนั่งอยู่บนรถม้าก็พูดกับซูฉางกงเมื่อเขาเห็นว่าซูฉางกงเก็บของเสร็จแล้ว

“ออกรถ!”

ซูฉางกงขึ้นรถม้า ในรถม้ามีเพียงเขาและไช่เจิ้ง ขณะที่คนขับรถม้า ลากรถม้า และขับออกไปด้านนอกค่ายทหาร

ทุกทางที่ไปไม่มีใครขัดขวาง

บนรถม้า ซูฉางคงอดไม่ได้ที่จะถาม "หัวหน้าไช่ เรากำลังจะไปที่ไหน"

ในสายตาของเขา ซูฉางกงเป็นเพียงช่างตีเหล็กตัวน้อย เขาแค่ต้องเชื่อฟัง

ซูฉางกงพูดไม่ออกเล็กน้อย ไช่เจิ้งผู้เป็นเหมือนปริศนา ไม่ได้พูดหรือถามอะไรเพิ่มเติม ไช่เจิ้งมาหาเขาเพราะทักษะการตีเหล็กของเขา เป็นไปได้ไหมว่าเขากำลังจะหลอมอาวุธวิเศษที่ไหนสักแห่ง?

แน่นอนว่าหากมีอันตรายหรือมีจุดประสงค์อื่น ด้วยความสามารถของซูฉางกง เขาสามารถหลบหนีและออกไปข้างนอกได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นอย่ากังวลมากเกินไป!

รถม้าแล่นไปตลอดทางเป็นเวลาสามวันสามคืน หยุดพักผ่อนบนถนนเป็นครั้งคราว และไช่เจิ้งซึ่งหลับตาพักผ่อนอยู่ก็ลืมตาขึ้นในที่สุด

“ครั้งนี้ มีคนขอให้เจ้าช่วยสร้างอาวุธวิเศษ”

ไช่เจิ้งกล่าว

“อาวุธวิเศษ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจของซูชางกงก็เต้นรัว

ไช่เจิ้งมองหาเขาเพราะเขาชอบทักษะการตีเหล็กของเขา และโดยธรรมชาติแล้วจุดประสงค์ก็เพื่อสร้างอาวุธและสิ่งที่คล้ายกัน!

และดูเหมือนว่าสิ่งที่เขาสร้างนั้นไม่ง่าย ไม่เช่นนั้น ไช่เจิ้งคงไม่ไปกรงการหล่อ เพื่อหาคนด้วยตนเอง

“เจ้าเพียงแค่ต้องเชื่อฟังและทำสิ่งต่างๆ ตามความต้องการของพวกเขา แล้วผลตอบแทนของเจ้า จะเป็นไปตามผลงานที่ควรได้!” ไช่เจิ้งกล่าว

ซูฉางกงขมวดคิ้วอย่างลับๆ ไช่เจิ้งผู้นี้ ไม่เคยบอกว่าใครขอให้เขาทำอาวุธ ดูเหมือนว่าตัวตนของผู้มอบหมายงาน นั้นผิดปกติมาก!

นอกจากนี้ ระยะทางยังยาวเกินไปด้วยความเร็วของม้าที่เดินทางหลายร้อยไมล์ต่อวันจะใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งพันไมล์ในสามวัน

แต่ไช่เจิ้งปฏิเสธที่จะพูดอะไรมากกว่านี้ และซูฉางกง ช่างตีเหล็กก็ไม่อาจถามอะไรได้มากนัก และเขาจะรู้เมื่อไปถึงที่หมาย

ตกค่ำหลังจากวันที่สาม รถม้าแล่นผ่านป่า และหุบเขาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

“หือ?”

ซูฉางกงสะดุ้งเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะนั่งอยู่ในรถม้าที่ปิดมิดชิดโดยมีผ้าม่านห้อยลงมาปิดหน้าต่าง แต่เขามองไม่เห็นสิ่งใดภายนอก แต่การได้ยินของซูฉางกงฉับไว แต่เขาสามารถได้ยินเสียงใบไม้ ลอยและลมพัด ด้วยเสียงของลม มีคนมากกว่าหนึ่งคนเข้ามาใกล้รถม้าอย่างรวดเร็วด้วยความช่วยเหลือของลม และมันเป็นไปได้ที่จะตัดสินความพิเศษของบุคคลเพียงแค่สายลมเบาๆ นี้!

"ซีลูลู!"

แม้แต่ม้าศึกก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างและร้องเรียกซีลูลู ขณะที่คนขับรถม้าจับเชือกเพื่อทำให้ม้ากระสับกระส่ายสงบลง

มีคนไม่ต่ำกว่าสิบคนปรากฏตัวขึ้นในป่า และในส่วนลึกของป่า มีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองมา ณ ที่แห่งนี้ราวกับหมาป่า